மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.172
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.172.1
रोचमानो महाराज पाण्डवानां महारथः ।
योत्स्यतेऽमरवत्संख्ये परसैन्येषु भारत ॥ ५.१७२.१ ॥
மகாராஜனே, பாண்டவர்களின் மகாரதன் ஒளிர்ந்தவனாக, பரத குலத்தவனே, எதிரிப் படைகளின் நடுவே போரில் தேவர்களைப் போல் போரிடுவான்.
5.172.2
पुरुजित्कृन्तिभोजश्च महेष्वासो महाबलः ।
मातुलो भीमसेनस्य स च मेऽतिरथो मतः ॥ ५.१७२.२ ॥
புருஜித்தும் குந்திபோஜனும், மகா வில்லாளியும் மகாபலனும், பீமசேனனின் மாமனுமாவான்; அவனே எனக்கு அதிரதன் என்று கருதப்படுகிறான்.
5.172.3
एष वीरो महेष्वासः कृती च निपुणश्च ह ।
चित्रयोधी च शक्तश्च मतो मे रथपुङ्गवः ॥ ५.१७२.३ ॥
இந்த வீரன் மகா வில்லாளி, திறமையானவன், நிபுணன், அற்புதமாகப் போரிடுபவன், வல்லவன்; என் கருத்தில் தேர்வீரர்களில் சிறந்தவன்.
5.172.4
स योत्स्यति हि विक्रम्य मघवानिव दानवैः ।
योधा ये चास्य विख्याताः सर्वे युद्धविशारदाः ॥ ५.१७२.४ ॥
அவன் வீரத்துடன் போரிடுவான், இந்திரன் தானவர்களுடன் போரிடுவது போல்; அவனுடைய புகழ்பெற்ற வீரர்கள் அனைவரும் போரில் வல்லவர்கள்.
5.172.5
भागिनेयकृते वीरः स करिष्यति संगरे ।
सुमहत्कर्म पाण्डूनां स्थितः प्रियहिते रतः ॥ ५.१७२.५ ॥
தன் மருமகனுக்காக அந்த வீரன் போரில் மகத்தான செயல் செய்வான்; பாண்டவர்களின் நலனில் நிலைத்து, பிரியமானவர்களின் நன்மையில் ஈடுபட்டு.
5.172.6
भैमसेनिर्महाराज हैडिम्बो राक्षसेश्वरः ।
मतो मे बहुमायावी रथयूथपयूथपः ॥ ५.१७२.६ ॥
மகாராஜனே, பீமசேனனின் மகன், ஹிடிம்பையின் மகன், ராட்சசர்களின் தலைவன் — என் கருத்தில் அவன் மிகுந்த மாயாவி, தேர்ப்படைகளின் தலைவர்களின் தலைவன்.
5.172.7
योत्स्यते समरे तात मायावी समरप्रियः ।
ये चास्य राक्षसा वीराः सचिवा वशवर्तिनः ॥ ५.१७२.७ ॥
அன்பனே, மாயாவியும் போரை விரும்புபவனுமான அவன் போரில் போரிடுவான்; அவனுக்குட்பட்ட வீர ராட்சசர்களான தோழர்களும் போரிடுவர்.
5.172.8
एते चान्ये च बहवो नानाजनपदेश्वराः ।
समेताः पाण्डवस्यार्थे वासुदेवपुरोगमाः ॥ ५.१७२.८ ॥
இவர்களும் வேறு பல நாட்டு அரசர்களும் பாண்டவனின் பொருட்டு ஒன்றுகூடியுள்ளனர்; வாசுதேவனை முன்னிட்டு.
5.172.9
एते प्राधान्यतो राजन्पाण्डवस्य महात्मनः ।
रथाश्चातिरथाश्चैव ये चान्येऽर्धंरथा नृप ॥ ५.१७२.९ ॥
அரசே, இவர்கள் முக்கியமாக மகாத்மாவான பாண்டவனின் ரதர்களும் அதிரதர்களும்; வேறு அர்தரதர்களும் ஆவர், அரசே.
5.172.10
नेष्यन्ति समरे सेनां भीमां यौधिष्ठिरीं नृप ।
महेन्द्रेणेव वीरेण पाल्यमानां किरीटिना ॥ ५.१७२.१० ॥
அரசே, போரில் யுதிஷ்டிரனின் பயங்கரமான சேனையை அவர்கள் நடத்திச் செல்வர்; மகேந்திரனால் காக்கப்படுவது போல, கிரீடியான அந்த வீரனால் காக்கப்பட்டு.
5.172.11
तैरहं समरे वीर मायाविद्भिर्जयैषिभिः ।
योत्स्यामि जयमाकाङ्क्षन्नथ वा निधनं रणे ॥ ५.१७२.११ ॥
வீரனே, அந்த மாயாவிகளுடன், வெற்றி விரும்பி, நான் போரில் போரிடுவேன்; வெற்றியை விரும்பியோ அல்லது போர்க்களத்தில் மரணத்தையோ.
5.172.12
वासुदेवं च पार्थं च चक्रगाण्डीवधारिणौ ।
सन्ध्यागताविवार्केन्दू सभेष्येते रथोत्तमौ ॥ ५.१७२.१२ ॥
வாசுதேவனும் பார்த்தனும், சக்கரமும் காண்டீவமும் தாங்கியவர்கள்; சந்தியில் சேர்ந்த சூரியனும் சந்திரனும் போல, அவ்விரு சிறந்த ரதர்களும் என் எதிரே இருப்பர்.
5.172.13
यं चैव ते रथोदाराः पाण्डुपुत्रस्य सैनिकाः ।
सह सैन्यानहं तांश्च प्रतीयां रणमूर्धनि ॥ ५.१७२.१३ ॥
பாண்டுவின் மகனின் எந்த உயர் தேர்வீரர்களையும் வீரர்களையும், அவர்களின் படைகளுடன் சேர்த்து, போர்முனையில் நான் எதிர்கொள்வேன்.
5.172.14
एते रथाश्चातिरथाश्च तुभ्यं ।
यथाप्रधानं नृप कीर्तिता मया।
तथा परे येऽर्धरथाश्च केचि-
त्तथैंव तेषामपि कौरवेन्द्र ॥ ५.१७२.१४ ॥
இங்குள்ள ரதர்களும் அதிரதர்களும் உமக்கு முதன்மையின் வரிசைப்படி நான் கூறினேன், மன்னா; அதுபோலவே அர்த்தரதர்களும் வேறு சிலரும் அவர்களையும் கூறுகிறேன், கௌரவேந்திரா.
5.172.15
अर्जुनं वासुदेवं च ये चान्ये तत्र पार्थिवाः ।
सर्वांस्तान्वारयिष्यामि यावद्द्रक्ष्यामि भारत ॥ ५.१७२.१५ ॥
அர்ஜுனனையும் வாசுதேவனையும், அங்குள்ள மற்ற அரசர்கள் அனைவரையும், நான் பார்க்கும் வரை தடுப்பேன், பாரதா.
5.172.16
पाञ्चाल्यं तु महाबाहो नाहं हन्यां शिखण्डिनम् ।
उद्यतेषमथो दृष्ट्वा प्रतियुध्यन्तमाहवे ॥ ५.१७२.१६ ॥
ஆனால் மகாபாஹுவே, பாஞ்சாலியான சிகண்டியை நான் தாக்கமாட்டேன்; அவன் அம்பை ஏந்தி போரில் எதிர்த்துப் போரிடுவதைக் கண்டாலும்.
5.172.17
लोकस्तं वेद यदहं पितुः प्रियचिकीर्षया ।
प्राप्तं राज्यं परित्यज्य ब्रह्मचर्यव्रते स्थितः ॥ ५.१७२.१७ ॥
தந்தையை மகிழ்விக்கும் விருப்பத்தால், கிடைத்த அரசை விட்டுவிட்டு பிரம்மசரிய விரதத்தில் நிலைபெற்றேன் என்பதை உலகம் அறியும்.
5.172.18
चित्राङ्गदं कौरवाणामाधिपत्येऽभ्यषेचयम् ।
विचित्रवीर्यं च शिशुं यौवराज्येऽभ्यषेचयम् ॥ ५.१७२.१८ ॥
கௌரவர்களின் ஆட்சியில் சித்ராங்கதனை நான் முடிசூட்டினேன்; குழந்தை விசித்திரவீரியனை இளவரசுப் பதவியில் முடிசூட்டினேன்.
5.172.19
देवव्रतत्वं विज्ञाप्य पृथिवीं सर्वराजसु ।
नैव हन्यां स्त्रियं जातु न स्त्रीपूर्वं कदाचन ॥ ५.१७२.१९ ॥
தேவவ்ரதன் என்ற நிலையை எல்லா அரசர்களுக்கும் அறிவித்து, எந்தக் காலத்திலும் பெண்ணையோ, பெண்ணை முன்னிட்டவனையோ நான் ஒருபோதும் கொல்லமாட்டேன்.
5.172.20
स हि स्त्रीपूर्वको राजञ्शिखण्डी यदि ते श्रुतः ।
कन्या भूत्वा पुमाञ्चातो न योत्स्ये तेन भारत ॥ ५.१७२.२० ॥
அரசே, நீ கேட்டிருப்பாய் — அந்த சிகண்டி முன்பு பெண்ணாக இருந்தவன்; பெண்ணாகப் பிறந்து பின் ஆணாக மாறினான். பாரதனே, நான் அவனுடன் போர் செய்யமாட்டேன்.
5.172.21
सर्वांस्त्वन्यान्हनिष्यामि पार्थिवान्भरतर्षभ ।
यान्समेष्यामि समरे न तु कुन्तीसुतान्नृप ॥ ५.१७२.२१ ॥
பரதசிரேஷ்டனே, போரில் நான் எதிர்ப்படும் மற்ற எல்லா அரசர்களையும் கொல்வேன்; ஆனால் அரசே, குந்தியின் மகன்களை அல்ல.