Mahābhārata · Adhyāya 5.173
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.173.1
किमर्थं भरतश्रेष्ठ नैव हन्याः शिखण्डिनम् ।
उद्यतेषुमथो दृष्ट्वा समरेष्वाततायिनम् ॥ ५.१७३.१ ॥
Mejor de los Bharatas, ¿por qué no mataste a Śikhaṇḍin, el agresor, cuando lo viste en batalla con la flecha alzada?
5.173.2
पूर्वमुक्त्वा महाबाहो पाञ्चालान्सह सोमकैः ।
हनिष्यामीति गाङ्गेय तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ ५.१७३.२ ॥
Poderoso de brazos, hijo de Gaṅgā, abuelo, dime lo que dijiste antes: que matarías a los Pāñcālas junto con los Somakas.
5.173.3
श्रृणु दुर्योधन कथां सहैभिर्वसुधाधिपैः ।
यदर्थं युधि संप्रेक्ष्य नाहं हन्यां शिखण्डिनम् ॥ ५.१७३.३ ॥
Escucha, Duryodhana, junto a estos señores de la tierra, la historia por la que no mato a Śikhaṇḍin aunque lo vea en batalla.
5.173.4
महाराजो मम पिता शान्तनुर्लोकविश्रुतः ।
दिष्टान्तमाप धर्मात्मा समये भरतर्षभ ॥ ५.१७३.४ ॥
Mi padre, el gran rey Śāntanu, famoso en el mundo, de alma justa, llegó al fin de su destino a su debido tiempo, toro de los Bharatas.
5.173.5
ततोऽहं भरतश्रेष्ठ प्रतिज्ञां परिपालयन् ।
चित्राङ्गदं भ्रातरं वै महाराज्येऽभ्यपेचयम् ॥ ५.१७३.५ ॥
Entonces, mejor de los Bharatas, cumpliendo mi voto, instalé a mi hermano Citrāṅgada en el gran reino.
5.173.6
तस्मिंश्च निधनं प्राप्ते सत्यवत्या मते स्थितः ।
विचित्रवीर्यं राजानमभ्यषिञ्चं यथाविधि ॥ ५.१७३.६ ॥
Y cuando él hubo llegado a su fin, atenido a la opinión de Satyavatī, consagré al rey Vicitravīrya según el rito.
5.173.7
मयाऽभिषिक्तो राजेन्द्र यवीयानपि धर्मतः ।
विचित्रवीर्यो धर्मात्मा मामेव समुदैक्षत ॥ ५.१७३.७ ॥
Oh señor de reyes, aunque menor, Vicitravīrya, de alma recta, ungido por mí según el dharma, solo me miraba con respeto.
5.173.8
तस्य दारक्रियां तात चिकीर्षुरहमप्युत ।
अनुरूपादिव कुलादित्येव च मनो दधे ॥ ५.१७३.८ ॥
Querido, deseando concertarle una esposa, yo también puse mi mente en una familia adecuada.
5.173.9
तथाऽश्रौषं महाबाहो तिस्रः कन्याः स्वयंवरे ।
रूपेणाप्रतिमाः सर्वाः काशिराजसुतास्तदा ।
अम्बां चैवाम्बिकां चैव तथैवाम्बालिकामपि ॥ ५.१७३.९ ॥
Oh de brazos poderosos, oí que en el svayaṃvara había tres hijas del rey de Kāśi, sin igual en belleza: Ambā, Ambikā y Ambālikā.
5.173.10
राजानश्च समाहूताः पृथिव्यां भरतर्षभ ।
अम्बा ज्येष्ठाभवत्तासामम्बिका त्वथ मध्यमा ॥ ५.१७३.१० ॥
Oh toro de los Bharatas, los reyes de la tierra habían sido convocados; entre ellas, Ambā era la mayor y Ambikā la de en medio.
5.173.11
अम्बालिका च राजेन्द्र राजकन्या यवीयसी ।
सोऽहमेकरथेनैव गतः काशिपतेः पुरीम् ॥ ५.१७३.११ ॥
Oh señor de reyes, Ambālikā, la hija del rey, era la menor. Fui solo en un único carro a la ciudad del señor de Kāśi.
5.173.12
अपश्यं ता महाबाहो तिस्रः कन्याः स्वलङ्कृताः ।
राज्ञश्चैव समाहूतान्पार्थिवान्पृथिवीपते ॥ ५.१७३.१२ ॥
Oh de brazos poderosos, vi a aquellas tres doncellas bellamente adornadas y a los gobernantes terrenales convocados por el rey, oh señor de la tierra.
5.173.13
ततोऽहं तान्नृपान्सर्वानाहूय समरे स्थितान् ।
रथमारोपयाञ्चक्रे कन्यास्ता भरतर्षभ ॥ ५.१७३.१३ ॥
Entonces, habiendo llamado a todos aquellos reyes que estaban de pie en la batalla, subí a aquellas doncellas a mi carro, oh toro de los Bharatas.
5.173.14
वीर्यशुल्काश्च ता ज्ञात्वा समारोप्य रथं तदा ।
अवोचं पार्थिवान्सर्वानहं तत्र समागतान्।
भीष्मः शान्तनवः कन्या हरतीति पुनःपुनः ॥ ५.१७३.१४ ॥
Sabiendo que aquellas doncellas tenían el valor como precio, las subí al carro y dije a todos los reyes allí reunidos, una y otra vez: 'Bhīṣma, hijo de Śantanu, se lleva a la doncella.'
5.173.15
ते यतध्वं परं शक्त्या सर्वे मोक्षाय पार्थिवाः ।
प्रसह्य हि हराम्येष मिषतां वो नरर्षभाः ॥ ५.१७३.१५ ॥
Esforzaos al máximo, oh reyes, para liberarlas; mientras miráis, oh toros de entre los hombres, yo me las llevaré por la fuerza.
5.173.16
ततस्ते पृथिवीपालाः समुत्पतुरुदायुधाः ।
योगो योग इति क्रुद्धाः सारथीनभ्यचोदयन् ॥ ५.१७३.१६ ॥
Entonces aquellos protectores de la tierra se levantaron de un salto con las armas en alto, y enfurecidos apremiaron a sus aurigas, gritando: '¡Uncid! ¡Uncid!'
5.173.17
ते रथैर्गसङ्काशैर्गजैश्च गजयोधिनः ।
पुष्टैश्वाश्वैर्महीपालाः समुत्पेतुरुदायुधाः ॥ ५.१७३.१७ ॥
Aquellos reyes, con carros semejantes a nubes, con guerreros de elefante y con caballos vigorosos, se lanzaron con las armas en alto.
5.173.18
ततस्ते मां महीपालाः सर्व एव विशां पते ।
रथव्रातेन महता सर्वतः पर्यवारयन् ॥ ५.१७३.१८ ॥
Entonces, oh señor de los pueblos, todos aquellos protectores de la tierra me rodearon por todos lados con una gran hueste de carros.
5.173.19
तानहं शरवर्षेण समन्तात्पर्यवारयम् ।
सर्वान्नृपांश्चाप्यजयं देवराडिव दानवान् ॥ ५.१७३.१९ ॥
Rodeé a aquellos reyes por todos lados con una lluvia de flechas, y los vencí a todos, como el rey de los dioses vence a los Dānavas.
5.173.20
अपातयं शरैर्दीप्तैः प्रहसन्भरतर्षभ ।
तेषामापततां चित्रान्ध्वजान्हेमपरिष्कृतान् ॥ ५.१७३.२० ॥
Riendo, oh toro de los Bharatas, derribé con flechas ardientes sus vistosos estandartes adornados con oro mientras se lanzaban contra mí.
5.173.21
एकैकेन हि बाणेन भूमौ पातितवानहम् ।
हयांस्तेषां गजांश्चैव सारथींश्चाप्यहं रणे ॥ ५.१७३.२१ ॥
En la batalla, con una sola flecha cada vez, derribé al suelo sus caballos, sus elefantes y también a sus aurigas.
5.173.22
ते निवृत्ताश्च भग्नाश्च दृष्ट्वा तल्लाघवं मम ।
प्रणिपेतुश्च सर्वे वै प्रशशंसुश्च पार्थिवाः ॥ ५.१७३.२२ ॥
Todos ellos se retiraron y quedaron derrotados; al ver mi destreza y rapidez, los reyes se postraron y todos me alabaron.
5.173.23
तत आदाय ताः कन्या नृपतींश्च विसृज्य तान् ।
अथाऽहं हास्तिनपुरमायां जित्वा महीक्षितः ॥ ५.१७३.२३ ॥
Entonces, tomando a aquellas doncellas y liberando a aquellos reyes, tras vencer a los soberanos de la tierra, me dirigí a Hāstinapura.
5.173.24
ततोऽहं ताश्च कन्या वै भ्रातुरर्थाय भारत ।
तच्च कर्म महाबाहो सत्यवत्यै न्यवेदयम् ॥ ५.१७३.२४ ॥
Entonces, oh Bhārata, traje a aquellas doncellas por el bien de mi hermano, y, oh de brazos poderosos, informé de aquella hazaña a Satyavatī.