ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.173
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.173.1
किमर्थं भरतश्रेष्ठ नैव हन्याः शिखण्डिनम् ।
उद्यतेषुमथो दृष्ट्वा समरेष्वाततायिनम् ॥ ५.१७३.१ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಬಾಣವನ್ನು ಎತ್ತಿದ ಆತತಾಯಿ ಶಿಖಂಡಿಯನ್ನು ನೋಡಿಯೂ ನೀವು ಏಕೆ ಕೊಲ್ಲಲಿಲ್ಲ?
5.173.2
पूर्वमुक्त्वा महाबाहो पाञ्चालान्सह सोमकैः ।
हनिष्यामीति गाङ्गेय तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ ५.१७३.२ ॥
ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಗಾಂಗೇಯನೇ, ಪಿತಾಮಹನೇ, ಸೋಮಕರೊಡನೆ ಪಾಂಚಾಲರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವೆನೆಂದು ನೀವು ಮೊದಲು ಹೇಳಿದ್ದಿರಿ; ಅದನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
5.173.3
श्रृणु दुर्योधन कथां सहैभिर्वसुधाधिपैः ।
यदर्थं युधि संप्रेक्ष्य नाहं हन्यां शिखण्डिनम् ॥ ५.१७३.३ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನೇ, ಈ ರಾಜರೊಡನೆ ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳು; ಅದರ ಕಾರಣದಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕಂಡರೂ ನಾನು ಶಿಖಂಡಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ.
5.173.4
महाराजो मम पिता शान्तनुर्लोकविश्रुतः ।
दिष्टान्तमाप धर्मात्मा समये भरतर्षभ ॥ ५.१७३.४ ॥
ನನ್ನ ತಂದೆ ಮಹಾರಾಜ ಶಂತನು, ಲೋಕ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು; ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಅವನು ಸಮಯ ಬಂದಾಗ, ಭರತರ್ಷಭನೇ, ತನ್ನ ವಿಧಿಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು.
5.173.5
ततोऽहं भरतश्रेष्ठ प्रतिज्ञां परिपालयन् ।
चित्राङ्गदं भ्रातरं वै महाराज्येऽभ्यपेचयम् ॥ ५.१७३.५ ॥
ಆಗ, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾ, ನನ್ನ ಸಹೋದರ ಚಿತ್ರಾಂಗದನನ್ನು ಮಹಾರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದೆನು.
5.173.6
तस्मिंश्च निधनं प्राप्ते सत्यवत्या मते स्थितः ।
विचित्रवीर्यं राजानमभ्यषिञ्चं यथाविधि ॥ ५.१७३.६ ॥
ಅವನು ಮರಣ ಹೊಂದಿದ ನಂತರ, ಸತ್ಯವತಿಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ವಿಧಿಯಂತೆ ರಾಜ ವಿಚಿತ್ರವೀರ್ಯನನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದೆನು.
5.173.7
मयाऽभिषिक्तो राजेन्द्र यवीयानपि धर्मतः ।
विचित्रवीर्यो धर्मात्मा मामेव समुदैक्षत ॥ ५.१७३.७ ॥
ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ನಾನು ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದ ಕಿರಿಯನಾದರೂ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ವಿಚಿತ್ರವೀರ್ಯ ನನ್ನನ್ನೇ ಗೌರವದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು.
5.173.8
तस्य दारक्रियां तात चिकीर्षुरहमप्युत ।
अनुरूपादिव कुलादित्येव च मनो दधे ॥ ५.१७३.८ ॥
ಮಗನೇ, ಅವನ ವಿವಾಹ ಏರ್ಪಡಿಸಲು ಬಯಸಿ, ತಕ್ಕ ಕುಲದ ಕಡೆಗೆ ನಾನೂ ಮನಸ್ಸು ನೆಟ್ಟೆ.
5.173.9
तथाऽश्रौषं महाबाहो तिस्रः कन्याः स्वयंवरे ।
रूपेणाप्रतिमाः सर्वाः काशिराजसुतास्तदा ।
अम्बां चैवाम्बिकां चैव तथैवाम्बालिकामपि ॥ ५.१७३.९ ॥
ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ ಕಾಶಿರಾಜನ ಮೂವರು ಪುತ್ರಿಯರು — ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅನುಪಮರಾದ ಅಂಬಾ, ಅಂಬಿಕಾ, ಅಂಬಾಲಿಕಾ — ಇದ್ದರೆಂದು ನಾನು ಕೇಳಿದೆ.
5.173.10
राजानश्च समाहूताः पृथिव्यां भरतर्षभ ।
अम्बा ज्येष्ठाभवत्तासामम्बिका त्वथ मध्यमा ॥ ५.१७३.१० ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಭೂಮಿಯ ರಾಜರು ಆಹ್ವಾನಿತರಾಗಿದ್ದರು; ಅವರಲ್ಲಿ ಅಂಬಾ ಹಿರಿಯಳು, ಅಂಬಿಕಾ ಮಧ್ಯಮಳು.
5.173.11
अम्बालिका च राजेन्द्र राजकन्या यवीयसी ।
सोऽहमेकरथेनैव गतः काशिपतेः पुरीम् ॥ ५.१७३.११ ॥
ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಅಂಬಾಲಿಕಾ ರಾಜಕುಮಾರಿಯರಲ್ಲಿ ಕಿರಿಯಳು. ನಾನು ಒಂದೇ ರಥದಲ್ಲಿ ಕಾಶಿಪತಿಯ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋದೆ.
5.173.12
अपश्यं ता महाबाहो तिस्रः कन्याः स्वलङ्कृताः ।
राज्ञश्चैव समाहूतान्पार्थिवान्पृथिवीपते ॥ ५.१७३.१२ ॥
ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಆ ಮೂವರು ಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದೆ; ರಾಜನಿಂದ ಆಹ್ವಾನಿತ ಭೂಪಾಲರನ್ನೂ ನೋಡಿದೆ, ಪೃಥ್ವೀಪತಿಯೇ.
5.173.13
ततोऽहं तान्नृपान्सर्वानाहूय समरे स्थितान् ।
रथमारोपयाञ्चक्रे कन्यास्ता भरतर्षभ ॥ ५.१७३.१३ ॥
ನಂತರ ಯುದ್ಧರಂಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಆ ಎಲ್ಲ ರಾಜರನ್ನೂ ನಾನು ಕರೆದು, ಭರತರ್ಷಭನೇ, ಆ ಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ರಥದಲ್ಲಿ ಏರಿಸಿದೆ.
5.173.14
वीर्यशुल्काश्च ता ज्ञात्वा समारोप्य रथं तदा ।
अवोचं पार्थिवान्सर्वानहं तत्र समागतान्।
भीष्मः शान्तनवः कन्या हरतीति पुनःपुनः ॥ ५.१७३.१४ ॥
ಪರಾಕ್ರಮವೇ ಮೌಲ್ಯವಾಗಿದ್ದ ಆ ಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅವರನ್ನು ರಥದಲ್ಲಿ ಏರಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ರಾಜರಿಗೂ ನಾನು, ಶಂತನುವಿನ ಮಗ ಭೀಷ್ಮನು ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಒಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಪದೇ ಪದೇ ಹೇಳಿದೆ.
5.173.15
ते यतध्वं परं शक्त्या सर्वे मोक्षाय पार्थिवाः ।
प्रसह्य हि हराम्येष मिषतां वो नरर्षभाः ॥ ५.१७३.१५ ॥
ಎಲ್ಲ ರಾಜರೇ, ಬಿಡುಗಡೆಗಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೆಲ್ಲ ಬಳಸಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ; ನರಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ನೀವು ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ ನಾನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಇವರನ್ನು ಒಯ್ಯುತ್ತೇನೆ.
5.173.16
ततस्ते पृथिवीपालाः समुत्पतुरुदायुधाः ।
योगो योग इति क्रुद्धाः सारथीनभ्यचोदयन् ॥ ५.१७३.१६ ॥
ಆಗ ಆ ಭೂಪಾಲರು ಆಯುಧ ಎತ್ತಿ ಹಾರಿದರು; 'ಯೋಗ, ಯೋಗ!' ಎಂದು ಕೋಪದಿಂದ ಸಾರಥಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಿದರು.
5.173.17
ते रथैर्गसङ्काशैर्गजैश्च गजयोधिनः ।
पुष्टैश्वाश्वैर्महीपालाः समुत्पेतुरुदायुधाः ॥ ५.१७३.१७ ॥
ಆ ರಾಜರು ಮೇಘಗಳಂತಿದ್ದ ರಥಗಳೊಂದಿಗೆ, ಗಜಯೋಧರೊಂದಿಗೆ, ಬಲಿಷ್ಠ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಯುಧ ಎತ್ತಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದರು.
5.173.18
ततस्ते मां महीपालाः सर्व एव विशां पते ।
रथव्रातेन महता सर्वतः पर्यवारयन् ॥ ५.१७३.१८ ॥
ಆಗ, ಪ್ರಜಾಪತೇ, ಆ ಎಲ್ಲ ಭೂಪಾಲರು ಮಹಾ ರಥಸಮೂಹದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದರು.
5.173.19
तानहं शरवर्षेण समन्तात्पर्यवारयम् ।
सर्वान्नृपांश्चाप्यजयं देवराडिव दानवान् ॥ ५.१७३.१९ ॥
ನಾನು ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಆ ರಾಜರನ್ನು ನಾಲ್ಕೂ ಕಡೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದೆನು; ದೇವರಾಜನು ದಾನವರನ್ನು ಗೆದ್ದಂತೆ ಆ ಎಲ್ಲ ರಾಜರನ್ನು ನಾನು ಗೆದ್ದೆನು.
5.173.20
अपातयं शरैर्दीप्तैः प्रहसन्भरतर्षभ ।
तेषामापततां चित्रान्ध्वजान्हेमपरिष्कृतान् ॥ ५.१७३.२० ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಗುತ್ತಾ ಹೊಳೆಯುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವರು ಮುತ್ತಿದಾಗ ಅವರ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ವಿಚಿತ್ರ ಧ್ವಜಗಳನ್ನು ನಾನು ಕೆಡವಿದೆನು.
5.173.21
एकैकेन हि बाणेन भूमौ पातितवानहम् ।
हयांस्तेषां गजांश्चैव सारथींश्चाप्यहं रणे ॥ ५.१७३.२१ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದು ಬಾಣದಿಂದಲೂ ಅವರ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು, ಆನೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸಾರಥಿಗಳನ್ನು ನಾನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಉರುಳಿಸಿದೆನು.
5.173.22
ते निवृत्ताश्च भग्नाश्च दृष्ट्वा तल्लाघवं मम ।
प्रणिपेतुश्च सर्वे वै प्रशशंसुश्च पार्थिवाः ॥ ५.१७३.२२ ॥
ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಹಿಂದೆ ಸರಿದು ಸೋತು, ನನ್ನ ಆ ಚುರುಕುತನವನ್ನು ಕಂಡು, ರಾಜರೆಲ್ಲರೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನನ್ನನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು.
5.173.23
तत आदाय ताः कन्या नृपतींश्च विसृज्य तान् ।
अथाऽहं हास्तिनपुरमायां जित्वा महीक्षितः ॥ ५.१७३.२३ ॥
ನಂತರ ಆ ಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು, ರಾಜರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿ, ಭೂಪಾಲರನ್ನು ಗೆದ್ದು ನಾನು ಹಸ್ತಿನಾಪುರಕ್ಕೆ ಹೋದೆನು.
5.173.24
ततोऽहं ताश्च कन्या वै भ्रातुरर्थाय भारत ।
तच्च कर्म महाबाहो सत्यवत्यै न्यवेदयम् ॥ ५.१७३.२४ ॥
ಭಾರತನೇ, ನಂತರ ನಾನು ಆ ಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ನನ್ನ ಸಹೋದರನಿಗಾಗಿ ಕರೆತಂದು, ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸತ್ಯವತಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದೆನು.