മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.173
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.173.1
किमर्थं भरतश्रेष्ठ नैव हन्याः शिखण्डिनम् ।
उद्यतेषुमथो दृष्ट्वा समरेष्वाततायिनम् ॥ ५.१७३.१ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, യുദ്ധങ്ങളിൽ അമ്പെടുത്ത ആതതായിയായ ശിഖണ്ഡിയെ കണ്ടിട്ടും നീ എന്തുകൊണ്ട് അവനെ കൊന്നില്ല?
5.173.2
पूर्वमुक्त्वा महाबाहो पाञ्चालान्सह सोमकैः ।
हनिष्यामीति गाङ्गेय तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ ५.१७३.२ ॥
മഹാബാഹോ, ഗാംഗേയാ, പിതാമഹാ, സോമകരോടൊപ്പം പാഞ്ചാലരെ കൊല്ലുമെന്ന് മുമ്പ് നീ പറഞ്ഞു; അത് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരിക.
5.173.3
श्रृणु दुर्योधन कथां सहैभिर्वसुधाधिपैः ।
यदर्थं युधि संप्रेक्ष्य नाहं हन्यां शिखण्डिनम् ॥ ५.१७३.३ ॥
ദുര്യോധനാ, ഈ രാജാക്കന്മാരോടൊപ്പം ആ കഥ കേൾക്കുക; അതിനാൽ യുദ്ധത്തിൽ കണ്ടിട്ടും ഞാൻ ശിഖണ്ഡിയെ കൊല്ലുന്നില്ല.
5.173.4
महाराजो मम पिता शान्तनुर्लोकविश्रुतः ।
दिष्टान्तमाप धर्मात्मा समये भरतर्षभ ॥ ५.१७३.४ ॥
എന്റെ പിതാവ് മഹാരാജാവ് ശന്തനു, ലോകപ്രസിദ്ധനായിരുന്നു; ധർമ്മാത്മാവായ അദ്ദേഹം യഥാസമയം, ഭരതർഷഭാ, തന്റെ വിധിയുടെ അന്ത്യം പ്രാപിച്ചു.
5.173.5
ततोऽहं भरतश्रेष्ठ प्रतिज्ञां परिपालयन् ।
चित्राङ्गदं भ्रातरं वै महाराज्येऽभ्यपेचयम् ॥ ५.१७३.५ ॥
അപ്പോൾ, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, എന്റെ പ്രതിജ്ഞ പാലിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ എന്റെ സഹോദരൻ ചിത്രാംഗദനെ മഹാരാജ്യത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്തു.
5.173.6
तस्मिंश्च निधनं प्राप्ते सत्यवत्या मते स्थितः ।
विचित्रवीर्यं राजानमभ्यषिञ्चं यथाविधि ॥ ५.१७३.६ ॥
അദ്ദേഹം മരിച്ചപ്പോൾ, സത്യവതിയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട്, വിധിപ്രകാരം രാജാവ് വിചിത്രവീര്യനെ ഞാൻ അഭിഷേകം ചെയ്തു.
5.173.7
मयाऽभिषिक्तो राजेन्द्र यवीयानपि धर्मतः ।
विचित्रवीर्यो धर्मात्मा मामेव समुदैक्षत ॥ ५.१७३.७ ॥
രാജേന്ദ്രാ, ഞാൻ ധർമ്മപ്രകാരം അഭിഷേകം ചെയ്ത ഇളയവനെങ്കിലും ധർമ്മാത്മാവായ വിചിത്രവീര്യൻ എന്നെത്തന്നെ ആദരത്തോടെ നോക്കി.
5.173.8
तस्य दारक्रियां तात चिकीर्षुरहमप्युत ।
अनुरूपादिव कुलादित्येव च मनो दधे ॥ ५.१७३.८ ॥
മകനേ, അവന്റെ വിവാഹം നടത്തുവാൻ ആഗ്രഹിച്ച് യോജിച്ച കുലത്തിലേക്ക് ഞാനും മനസ്സുറപ്പിച്ചു.
5.173.9
तथाऽश्रौषं महाबाहो तिस्रः कन्याः स्वयंवरे ।
रूपेणाप्रतिमाः सर्वाः काशिराजसुतास्तदा ।
अम्बां चैवाम्बिकां चैव तथैवाम्बालिकामपि ॥ ५.१७३.९ ॥
മഹാബാഹോ, സ്വയംവരത്തിൽ കാശിരാജാവിന്റെ മൂന്നു പുത്രിമാർ — രൂപത്തിൽ അതുല്യരായ അംബ, അംബിക, അംബാലിക — ഉണ്ടെന്ന് ഞാൻ കേട്ടു.
5.173.10
राजानश्च समाहूताः पृथिव्यां भरतर्षभ ।
अम्बा ज्येष्ठाभवत्तासामम्बिका त्वथ मध्यमा ॥ ५.१७३.१० ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; അവരിൽ അംബ മൂത്തവളും അംബിക നടുവിലുള്ളവളുമായിരുന്നു.
5.173.11
अम्बालिका च राजेन्द्र राजकन्या यवीयसी ।
सोऽहमेकरथेनैव गतः काशिपतेः पुरीम् ॥ ५.१७३.११ ॥
രാജേന്ദ്രാ, അംബാലിക രാജകുമാരിമാരിൽ ഇളയവളായിരുന്നു. ഞാൻ ഒറ്റ രഥത്തിൽ കാശിപതിയുടെ നഗരത്തിലേക്ക് പോയി.
5.173.12
अपश्यं ता महाबाहो तिस्रः कन्याः स्वलङ्कृताः ।
राज्ञश्चैव समाहूतान्पार्थिवान्पृथिवीपते ॥ ५.१७३.१२ ॥
മഹാബാഹോ, ആ മൂന്നു കന്യകമാരെയും നന്നായി അലങ്കരിച്ചവരായി ഞാൻ കണ്ടു; രാജാവ് ക്ഷണിച്ച ഭൂപാലന്മാരെയും കണ്ടു, പൃഥ്വീപതേ.
5.173.13
ततोऽहं तान्नृपान्सर्वानाहूय समरे स्थितान् ।
रथमारोपयाञ्चक्रे कन्यास्ता भरतर्षभ ॥ ५.१७३.१३ ॥
അപ്പോൾ യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്നിരുന്ന ആ രാജാക്കന്മാരെയെല്ലാം ഞാൻ വിളിച്ചു; ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ആ കന്യകമാരെ ഞാൻ എന്റെ രഥത്തിൽ കയറ്റി.
5.173.14
वीर्यशुल्काश्च ता ज्ञात्वा समारोप्य रथं तदा ।
अवोचं पार्थिवान्सर्वानहं तत्र समागतान्।
भीष्मः शान्तनवः कन्या हरतीति पुनःपुनः ॥ ५.१७३.१४ ॥
വീര്യമാണ് വിലയായ ആ കന്യകമാരെ അറിഞ്ഞ്, അവരെ രഥത്തിൽ കയറ്റി, അവിടെ കൂടിയിരുന്ന സകല രാജാക്കന്മാരോടും ശന്തനുവിന്റെ പുത്രനായ ഭീഷ്മൻ കന്യകയെ കൊണ്ടുപോകുന്നു എന്ന് ഞാൻ ആവർത്തിച്ചു പറഞ്ഞു.
5.173.15
ते यतध्वं परं शक्त्या सर्वे मोक्षाय पार्थिवाः ।
प्रसह्य हि हराम्येष मिषतां वो नरर्षभाः ॥ ५.१७३.१५ ॥
രാജാക്കന്മാരേ, മോചനത്തിനായി നിങ്ങളുടെ പരമാവധി ശക്തിയോടെ യത്നിക്കുവിൻ; നരശ്രേഷ്ഠരേ, നിങ്ങൾ നോക്കിനിൽക്കെ ഞാൻ ബലമായി ഇവരെ കൊണ്ടുപോകും.
5.173.16
ततस्ते पृथिवीपालाः समुत्पतुरुदायुधाः ।
योगो योग इति क्रुद्धाः सारथीनभ्यचोदयन् ॥ ५.१७३.१६ ॥
അപ്പോൾ ആ ഭൂപാലന്മാർ ആയുധങ്ങളുയർത്തി കുതിച്ചുചാടി; 'യോഗം, യോഗം!' എന്ന് കോപത്തോടെ സാരഥികളെ തെളിച്ചു.
5.173.17
ते रथैर्गसङ्काशैर्गजैश्च गजयोधिनः ।
पुष्टैश्वाश्वैर्महीपालाः समुत्पेतुरुदायुधाः ॥ ५.१७३.१७ ॥
മേഘസമാനമായ രഥങ്ങളോടും ആനപ്പോരാളികളോടും പുഷ്ടമായ കുതിരകളോടും കൂടി ആ രാജാക്കന്മാർ ആയുധമുയർത്തി കുതിച്ചു.
5.173.18
ततस्ते मां महीपालाः सर्व एव विशां पते ।
रथव्रातेन महता सर्वतः पर्यवारयन् ॥ ५.१७३.१८ ॥
അപ്പോൾ, പ്രജാപതേ, ആ ഭൂപാലന്മാരെല്ലാം മഹത്തായ രഥസംഘം കൊണ്ട് എന്നെ നാലുപാടും വളഞ്ഞു.
5.173.19
तानहं शरवर्षेण समन्तात्पर्यवारयम् ।
सर्वान्नृपांश्चाप्यजयं देवराडिव दानवान् ॥ ५.१७३.१९ ॥
ഞാൻ ശരവർഷത്താൽ ആ രാജാക്കന്മാരെ നാലുപാടും വളഞ്ഞു; ദേവേന്ദ്രൻ ദാനവന്മാരെ ജയിക്കുന്നതുപോലെ ആ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരെയും ഞാൻ ജയിച്ചു.
5.173.20
अपातयं शरैर्दीप्तैः प्रहसन्भरतर्षभ ।
तेषामापततां चित्रान्ध्वजान्हेमपरिष्कृतान् ॥ ५.१७३.२० ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ജ്വലിക്കുന്ന ശരങ്ങളാൽ അവർ ആക്രമിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ സ്വർണ്ണാലങ്കൃതമായ ചിത്രധ്വജങ്ങൾ ഞാൻ വീഴ്ത്തി.
5.173.21
एकैकेन हि बाणेन भूमौ पातितवानहम् ।
हयांस्तेषां गजांश्चैव सारथींश्चाप्यहं रणे ॥ ५.१७३.२१ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ഓരോ ശരത്താലും ഞാൻ അവരുടെ കുതിരകളെയും ആനകളെയും സാരഥികളെയും നിലത്ത് വീഴ്ത്തി.
5.173.22
ते निवृत्ताश्च भग्नाश्च दृष्ट्वा तल्लाघवं मम ।
प्रणिपेतुश्च सर्वे वै प्रशशंसुश्च पार्थिवाः ॥ ५.१७३.२२ ॥
അവരെല്ലാം പിന്തിരിഞ്ഞ് പരാജയപ്പെട്ടു; എന്റെ ആ ചടുലതയും കൈവഴക്കവും കണ്ട് രാജാക്കന്മാരെല്ലാം വണങ്ങി എന്നെ പ്രശംസിച്ചു.
5.173.23
तत आदाय ताः कन्या नृपतींश्च विसृज्य तान् ।
अथाऽहं हास्तिनपुरमायां जित्वा महीक्षितः ॥ ५.१७३.२३ ॥
പിന്നെ ആ കന്യകമാരെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട്, രാജാക്കന്മാരെ വിട്ടയച്ച്, ഭൂപാലന്മാരെ ജയിച്ച് ഞാൻ ഹാസ്തിനപുരത്തേക്ക് പോയി.
5.173.24
ततोऽहं ताश्च कन्या वै भ्रातुरर्थाय भारत ।
तच्च कर्म महाबाहो सत्यवत्यै न्यवेदयम् ॥ ५.१७३.२४ ॥
ഭാരതാ, പിന്നെ ഞാൻ ആ കന്യകമാരെ സഹോദരന് വേണ്ടി കൊണ്ടുവന്നു; മഹാബാഹോ, ആ കർമ്മം ഞാൻ സത്യവതിയെ അറിയിച്ചു.