Mahābhārata · Adhyāya 5.173
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.173.1
किमर्थं भरतश्रेष्ठ नैव हन्याः शिखण्डिनम् ।
उद्यतेषुमथो दृष्ट्वा समरेष्वाततायिनम् ॥ ५.१७३.१ ॥
Bester der Bharatas, warum hast du Śikhaṇḍin nicht getötet, den Angreifer, als du ihn im Kampf mit erhobenem Pfeil sahst?
5.173.2
पूर्वमुक्त्वा महाबाहो पाञ्चालान्सह सोमकैः ।
हनिष्यामीति गाङ्गेय तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ ५.१७३.२ ॥
Starkarmiger Sohn der Gaṅgā, Großvater, sag mir, was du zuvor gesagt hast: dass du die Pāñcālas zusammen mit den Somakas töten würdest.
5.173.3
श्रृणु दुर्योधन कथां सहैभिर्वसुधाधिपैः ।
यदर्थं युधि संप्रेक्ष्य नाहं हन्यां शिखण्डिनम् ॥ ५.१७३.३ ॥
Höre, Duryodhana, zusammen mit diesen Herren der Erde, die Geschichte, derentwegen ich Śikhaṇḍin auch im Kampf nicht töte, wenn ich ihn sehe.
5.173.4
महाराजो मम पिता शान्तनुर्लोकविश्रुतः ।
दिष्टान्तमाप धर्मात्मा समये भरतर्षभ ॥ ५.१७३.४ ॥
Mein Vater, der große König Śāntanu, weltberühmt und gerechten Sinnes, erreichte zur rechten Zeit das Ende seines Schicksals, Stier der Bharatas.
5.173.5
ततोऽहं भरतश्रेष्ठ प्रतिज्ञां परिपालयन् ।
चित्राङ्गदं भ्रातरं वै महाराज्येऽभ्यपेचयम् ॥ ५.१७३.५ ॥
Dann, Bester der Bharatas, habe ich, mein Gelübde haltend, meinen Bruder Citrāṅgada im großen Königreich eingesetzt.
5.173.6
तस्मिंश्च निधनं प्राप्ते सत्यवत्या मते स्थितः ।
विचित्रवीर्यं राजानमभ्यषिञ्चं यथाविधि ॥ ५.१७३.६ ॥
Und als er sein Ende gefunden hatte, habe ich, Satyavatīs Meinung folgend, König Vicitravīrya nach der Vorschrift gesalbt.
5.173.7
मयाऽभिषिक्तो राजेन्द्र यवीयानपि धर्मतः ।
विचित्रवीर्यो धर्मात्मा मामेव समुदैक्षत ॥ ५.१७३.७ ॥
O Herr der Könige, obwohl jünger, den ich gemäß dem Dharma gesalbt hatte, blickte der rechtschaffene Vicitravīrya nur auf mich mit Ehrfurcht.
5.173.8
तस्य दारक्रियां तात चिकीर्षुरहमप्युत ।
अनुरूपादिव कुलादित्येव च मनो दधे ॥ ५.१७३.८ ॥
Lieber, da ich ihm eine Frau besorgen wollte, richtete auch ich meinen Sinn auf eine passende Familie.
5.173.9
तथाऽश्रौषं महाबाहो तिस्रः कन्याः स्वयंवरे ।
रूपेणाप्रतिमाः सर्वाः काशिराजसुतास्तदा ।
अम्बां चैवाम्बिकां चैव तथैवाम्बालिकामपि ॥ ५.१७३.९ ॥
O Starkarmiger, ich hörte, dass beim Svayaṃvara drei Töchter des Königs von Kāśi waren, unvergleichlich an Schönheit: Ambā, Ambikā und Ambālikā.
5.173.10
राजानश्च समाहूताः पृथिव्यां भरतर्षभ ।
अम्बा ज्येष्ठाभवत्तासामम्बिका त्वथ मध्यमा ॥ ५.१७३.१० ॥
O Stier der Bharatas, die Könige der Erde waren geladen; unter ihnen war Ambā die älteste, Ambikā die mittlere.
5.173.11
अम्बालिका च राजेन्द्र राजकन्या यवीयसी ।
सोऽहमेकरथेनैव गतः काशिपतेः पुरीम् ॥ ५.१७३.११ ॥
O Herr der Könige, Ambālikā, die Königstochter, war die jüngste. Ich ging allein auf einem einzigen Wagen in die Stadt des Herrn von Kāśi.
5.173.12
अपश्यं ता महाबाहो तिस्रः कन्याः स्वलङ्कृताः ।
राज्ञश्चैव समाहूतान्पार्थिवान्पृथिवीपते ॥ ५.१७३.१२ ॥
O Starkarmiger, ich sah jene drei Jungfrauen prächtig geschmückt und die vom König geladenen Herrscher der Erde, o Herr der Erde.
5.173.13
ततोऽहं तान्नृपान्सर्वानाहूय समरे स्थितान् ।
रथमारोपयाञ्चक्रे कन्यास्ता भरतर्षभ ॥ ५.१७३.१३ ॥
Dann rief ich alle jene Könige, die im Kampf standen, herbei und setzte jene Jungfrauen auf den Wagen, o Stier der Bharatas.
5.173.14
वीर्यशुल्काश्च ता ज्ञात्वा समारोप्य रथं तदा ।
अवोचं पार्थिवान्सर्वानहं तत्र समागतान्।
भीष्मः शान्तनवः कन्या हरतीति पुनःपुनः ॥ ५.१७३.१४ ॥
Da ich wusste, dass jene Jungfrauen Tapferkeit als Brautpreis hatten, setzte ich sie auf den Wagen und sagte allen dort versammelten Königen immer wieder: 'Bhīṣma, der Sohn Śantanus, entführt die Jungfrau.'
5.173.15
ते यतध्वं परं शक्त्या सर्वे मोक्षाय पार्थिवाः ।
प्रसह्य हि हराम्येष मिषतां वो नरर्षभाः ॥ ५.१७३.१५ ॥
Strengt euch mit aller Kraft an, ihr Könige, um sie zu befreien; während ihr zusehen, o Stiere unter den Menschen, werde ich sie mit Gewalt davontragen.
5.173.16
ततस्ते पृथिवीपालाः समुत्पतुरुदायुधाः ।
योगो योग इति क्रुद्धाः सारथीनभ्यचोदयन् ॥ ५.१७३.१६ ॥
Da sprangen jene Erdbeschützer mit erhobenen Waffen empor, und zornig trieben sie ihre Wagenlenker an: 'Anspannen! Anspannen!'
5.173.17
ते रथैर्गसङ्काशैर्गजैश्च गजयोधिनः ।
पुष्टैश्वाश्वैर्महीपालाः समुत्पेतुरुदायुधाः ॥ ५.१७३.१७ ॥
Jene Könige stürmten, mit wolkengleichen Wagen, Elefantenkämpfern und kräftigen Pferden, mit erhobenen Waffen vor.
5.173.18
ततस्ते मां महीपालाः सर्व एव विशां पते ।
रथव्रातेन महता सर्वतः पर्यवारयन् ॥ ५.१७३.१८ ॥
Da umringten mich, o Herr der Völker, alle jene Erdbeschützer von allen Seiten mit einem gewaltigen Heer von Wagen.
5.173.19
तानहं शरवर्षेण समन्तात्पर्यवारयम् ।
सर्वान्नृपांश्चाप्यजयं देवराडिव दानवान् ॥ ५.१७३.१९ ॥
Ich umzingelte jene Könige von allen Seiten mit einem Hagel von Pfeilen und besiegte sie alle, wie der König der Götter die Dānavas besiegt.
5.173.20
अपातयं शरैर्दीप्तैः प्रहसन्भरतर्षभ ।
तेषामापततां चित्रान्ध्वजान्हेमपरिष्कृतान् ॥ ५.१७३.२० ॥
Lachend, o Stier der Bharatas, schoss ich mit flammenden Pfeilen ihre bunten, mit Gold geschmückten Banner herunter, während sie auf mich losstürmten.
5.173.21
एकैकेन हि बाणेन भूमौ पातितवानहम् ।
हयांस्तेषां गजांश्चैव सारथींश्चाप्यहं रणे ॥ ५.१७३.२१ ॥
Im Kampf streckte ich mit je einem einzigen Pfeil ihre Pferde, Elefanten und auch ihre Wagenlenker zu Boden.
5.173.22
ते निवृत्ताश्च भग्नाश्च दृष्ट्वा तल्लाघवं मम ।
प्रणिपेतुश्च सर्वे वै प्रशशंसुश्च पार्थिवाः ॥ ५.१७३.२२ ॥
Sie wandten sich alle um und wurden geschlagen; als die Könige meine Geschicklichkeit und Schnelligkeit sahen, verneigten sie sich und lobten mich alle.
5.173.23
तत आदाय ताः कन्या नृपतींश्च विसृज्य तान् ।
अथाऽहं हास्तिनपुरमायां जित्वा महीक्षितः ॥ ५.१७३.२३ ॥
Dann nahm ich jene Jungfrauen mit, entließ jene Könige, und nachdem ich die Herrscher der Erde besiegt hatte, ging ich nach Hāstinapura.
5.173.24
ततोऽहं ताश्च कन्या वै भ्रातुरर्थाय भारत ।
तच्च कर्म महाबाहो सत्यवत्यै न्यवेदयम् ॥ ५.१७३.२४ ॥
Dann brachte ich, o Bhārata, jene Jungfrauen um meines Bruders willen, und, o Starkarmiger, ich berichtete Satyavatī jene Tat.