மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.173
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.173.1
किमर्थं भरतश्रेष्ठ नैव हन्याः शिखण्डिनम् ।
उद्यतेषुमथो दृष्ट्वा समरेष्वाततायिनम् ॥ ५.१७३.१ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவரே, போர்களில் அம்பை ஏந்தி வரும் ஆततायी சிகண்டியைக் கண்டும் நீர் ஏன் அவனைக் கொல்லவில்லை?
5.173.2
पूर्वमुक्त्वा महाबाहो पाञ्चालान्सह सोमकैः ।
हनिष्यामीति गाङ्गेय तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ ५.१७३.२ ॥
மகாபாஹுவே, கங்கையின் மைந்தரே, பிதாமகரே, சோமகர்களுடன் கூடிய பாஞ்சாலர்களை நான் கொல்வேன் என்று முன்பு நீர் கூறினீர்; அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
5.173.3
श्रृणु दुर्योधन कथां सहैभिर्वसुधाधिपैः ।
यदर्थं युधि संप्रेक्ष्य नाहं हन्यां शिखण्डिनम् ॥ ५.१७३.३ ॥
துரியோதனா, இந்த மன்னர்களுடன் அந்தக் கதையைக் கேள்; அதன் காரணமாக போரில் கண்டும் நான் சிகண்டியைக் கொல்லவில்லை.
5.173.4
महाराजो मम पिता शान्तनुर्लोकविश्रुतः ।
दिष्टान्तमाप धर्मात्मा समये भरतर्षभ ॥ ५.१७३.४ ॥
என் தந்தை மகாராஜ சாந்தனு, உலகில் புகழ்பெற்றவர்; தர்மாத்மாவாகிய அவர் உரிய காலத்தில், பரதர்களில் காளையே, விதியின் முடிவை அடைந்தார்.
5.173.5
ततोऽहं भरतश्रेष्ठ प्रतिज्ञां परिपालयन् ।
चित्राङ्गदं भ्रातरं वै महाराज्येऽभ्यपेचयम् ॥ ५.१७३.५ ॥
பின்னர், பரதர்களில் சிறந்தவரே, என் சபதத்தைக் காப்பாற்றியபடி, என் சகோதரன் சித்ராங்கதனை மகாராஜ்ஜியத்தில் நிறுவினேன்.
5.173.6
तस्मिंश्च निधनं प्राप्ते सत्यवत्या मते स्थितः ।
विचित्रवीर्यं राजानमभ्यषिञ्चं यथाविधि ॥ ५.१७३.६ ॥
அவர் மரணமடைந்த பின், சத்தியவதியின் கருத்தில் நின்று, விதிப்படி அரசன் விசித்திரவீரியனை அபிஷேகம் செய்தேன்.
5.173.7
मयाऽभिषिक्तो राजेन्द्र यवीयानपि धर्मतः ।
विचित्रवीर्यो धर्मात्मा मामेव समुदैक्षत ॥ ५.१७३.७ ॥
ராஜேந்திரா, நான் தர்மப்படி முடிசூட்டிய அவன் இளையவனாயினும், தர்மாத்மாவான விசித்திரவீர்யன் என்னையே மதித்துப் பார்த்தான்.
5.173.8
तस्य दारक्रियां तात चिकीर्षुरहमप्युत ।
अनुरूपादिव कुलादित्येव च मनो दधे ॥ ५.१७३.८ ॥
அன்பனே, அவனுக்குத் திருமணம் செய்விக்க விரும்பி நானும் ஏற்ற குலத்தின் பக்கம் மனதைச் செலுத்தினேன்.
5.173.9
तथाऽश्रौषं महाबाहो तिस्रः कन्याः स्वयंवरे ।
रूपेणाप्रतिमाः सर्वाः काशिराजसुतास्तदा ।
अम्बां चैवाम्बिकां चैव तथैवाम्बालिकामपि ॥ ५.१७३.९ ॥
மகாபாகுவே, சுயம்வரத்தில் காசிராஜனின் மூன்று மகள்கள் — அழகில் ஒப்பற்றவர்களான அம்பை, அம்பிகை, அம்பாலிகை — இருந்ததாக நான் கேள்விப்பட்டேன்.
5.173.10
राजानश्च समाहूताः पृथिव्यां भरतर्षभ ।
अम्बा ज्येष्ठाभवत्तासामम्बिका त्वथ मध्यमा ॥ ५.१७३.१० ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, பூமியின் அரசர்கள் அழைக்கப்பட்டிருந்தனர்; அவர்களில் அம்பை மூத்தவள், அம்பிகை நடுவிலுள்ளவள்.
5.173.11
अम्बालिका च राजेन्द्र राजकन्या यवीयसी ।
सोऽहमेकरथेनैव गतः काशिपतेः पुरीम् ॥ ५.१७३.११ ॥
ராஜேந்திரா, அம்பாலிகை அரசகுமாரியில் கடைசியானவள். நான் ஒரே தேரில் காசிபதியின் நகருக்குச் சென்றேன்.
5.173.12
अपश्यं ता महाबाहो तिस्रः कन्याः स्वलङ्कृताः ।
राज्ञश्चैव समाहूतान्पार्थिवान्पृथिवीपते ॥ ५.१७३.१२ ॥
மகாபாகுவே, அந்த மூன்று கன்னியர்களையும் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டவர்களாகக் கண்டேன்; அரசனால் அழைக்கப்பட்ட நில மன்னர்களையும் கண்டேன், பூமிபதியே.
5.173.13
ततोऽहं तान्नृपान्सर्वानाहूय समरे स्थितान् ।
रथमारोपयाञ्चक्रे कन्यास्ता भरतर्षभ ॥ ५.१७३.१३ ॥
பின்னர் போர்க்களத்தில் நின்ற அந்த அரசர்கள் அனைவரையும் நான் அழைத்து, பரதர்களில் காளையே, அந்தக் கன்னியரை என் தேரில் ஏற்றினேன்.
5.173.14
वीर्यशुल्काश्च ता ज्ञात्वा समारोप्य रथं तदा ।
अवोचं पार्थिवान्सर्वानहं तत्र समागतान्।
भीष्मः शान्तनवः कन्या हरतीति पुनःपुनः ॥ ५.१७३.१४ ॥
வீரமே விலையாகக் கொண்ட அந்தக் கன்னியரை அறிந்து, அவர்களை ரதத்தில் ஏற்றிக்கொண்டு, அங்கு கூடியிருந்த அனைத்து அரசர்களிடமும் நான், சந்தனுவின் மகன் பீஷ்மன் கன்னியை கொண்டு செல்கிறான் என்று மீண்டும் மீண்டும் சொன்னேன்.
5.173.15
ते यतध्वं परं शक्त्या सर्वे मोक्षाय पार्थिवाः ।
प्रसह्य हि हराम्येष मिषतां वो नरर्षभाः ॥ ५.१७३.१५ ॥
அரசர்களே, அனைவரும் விடுவிப்பதற்காக உங்கள் முழு வலிமையோடு முயலுங்கள்; நரர்களில் காளைகளே, நீங்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்க நான் பலவந்தமாக இவர்களை கொண்டு செல்கிறேன்.
5.173.16
ततस्ते पृथिवीपालाः समुत्पतुरुदायुधाः ।
योगो योग इति क्रुद्धाः सारथीनभ्यचोदयन् ॥ ५.१७३.१६ ॥
பின்னர் அந்த நிலத்தைக் காக்கும் அரசர்கள் ஆயுதங்களை உயர்த்தி எழுந்தனர்; 'பூட்டு, பூட்டு!' என்று சினத்துடன் தேரோட்டிகளை விரைவுபடுத்தினர்.
5.173.17
ते रथैर्गसङ्काशैर्गजैश्च गजयोधिनः ।
पुष्टैश्वाश्वैर्महीपालाः समुत्पेतुरुदायुधाः ॥ ५.१७३.१७ ॥
அந்த அரசர்கள் மேகம் போன்ற தேர்களோடும், யானைப் போர்வீரர்களோடும், வலிமையான குதிரைகளோடும் ஆயுதங்களை உயர்த்தி முன்னேறினர்.
5.173.18
ततस्ते मां महीपालाः सर्व एव विशां पते ।
रथव्रातेन महता सर्वतः पर्यवारयन् ॥ ५.१७३.१८ ॥
பின்னர், மக்களின் தலைவனே, அந்த நிலத்தைக் காக்கும் அரசர்கள் அனைவரும் பெரும் தேர்ப்படையால் என்னை எல்லாப் பக்கங்களிலும் சூழ்ந்தனர்.
5.173.19
तानहं शरवर्षेण समन्तात्पर्यवारयम् ।
सर्वान्नृपांश्चाप्यजयं देवराडिव दानवान् ॥ ५.१७३.१९ ॥
நான் அம்புமழையால் அந்த அனைத்து அரசர்களையும் நாற்புறமும் சூழ்ந்தேன்; தேவர்களின் அரசன் தானவர்களை வென்றது போல் அவர்கள் அனைவரையும் வென்றேன்.
5.173.20
अपातयं शरैर्दीप्तैः प्रहसन्भरतर्षभ ।
तेषामापततां चित्रान्ध्वजान्हेमपरिष्कृतान् ॥ ५.१७३.२० ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, சிரித்தபடி ஒளிரும் அம்புகளால் அவர்களின் தங்கத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அழகிய கொடிகளை வீழ்த்தினேன்.
5.173.21
एकैकेन हि बाणेन भूमौ पातितवानहम् ।
हयांस्तेषां गजांश्चैव सारथींश्चाप्यहं रणे ॥ ५.१७३.२१ ॥
போரில் ஒவ்வொரு அம்பினாலும் நான் அவர்களின் குதிரைகளையும் யானைகளையும் சாரதிகளையும் நிலத்தில் வீழ்த்தினேன்.
5.173.22
ते निवृत्ताश्च भग्नाश्च दृष्ट्वा तल्लाघवं मम ।
प्रणिपेतुश्च सर्वे वै प्रशशंसुश्च पार्थिवाः ॥ ५.१७३.२२ ॥
அவர்கள் அனைவரும் பின்வாங்கி தோற்று, என் அந்த லாகவத்தைக் கண்டு, அரசர்கள் அனைவரும் தலைவணங்கி என்னைப் புகழ்ந்தனர்.
5.173.23
तत आदाय ताः कन्या नृपतींश्च विसृज्य तान् ।
अथाऽहं हास्तिनपुरमायां जित्वा महीक्षितः ॥ ५.१७३.२३ ॥
பின்னர் அந்தக் கன்னியரை அழைத்துக்கொண்டு, அரசர்களை விடுவித்து, பூமியின் அரசர்களை வென்று நான் ஹாஸ்தினாபுரத்திற்குத் திரும்பினேன்.
5.173.24
ततोऽहं ताश्च कन्या वै भ्रातुरर्थाय भारत ।
तच्च कर्म महाबाहो सत्यवत्यै न्यवेदयम् ॥ ५.१७३.२४ ॥
பரதனே, பின்னர் அந்தக் கன்னியரை என் சகோதரனுக்காக அழைத்துவந்ததை, மகாபாகுவே, அந்தச் செயலைச் சத்யவதியிடம் நான் தெரிவித்தேன்.