ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 5.173
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.173.1
किमर्थं भरतश्रेष्ठ नैव हन्याः शिखण्डिनम् ।
उद्यतेषुमथो दृष्ट्वा समरेष्वाततायिनम् ॥ ५.१७३.१ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶର ଉଠାଇଥିବା ଆତତାୟୀ ଶିଖଣ୍ଡୀକୁ ଦେଖି ମଧ୍ୟ ଆପଣ କାହିଁକି ତାଙ୍କୁ ବଧ କଲେ ନାହିଁ?
5.173.2
पूर्वमुक्त्वा महाबाहो पाञ्चालान्सह सोमकैः ।
हनिष्यामीति गाङ्गेय तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ ५.१७३.२ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ଗାଙ୍ଗେୟ, ପିତାମହ, ସୋମକମାନଙ୍କ ସହିତ ପାଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବି ବୋଲି ଆପଣ ପୂର୍ବରୁ କହିଥିଲେ; ତାହା ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।
5.173.3
श्रृणु दुर्योधन कथां सहैभिर्वसुधाधिपैः ।
यदर्थं युधि संप्रेक्ष्य नाहं हन्यां शिखण्डिनम् ॥ ५.१७३.३ ॥
ହେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ, ଏହି ରାଜାମାନଙ୍କ ସହିତ ସେହି କଥା ଶୁଣ; ଯାହାର କାରଣରୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେଖି ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଶିଖଣ୍ଡୀକୁ ମାରେ ନାହିଁ।
5.173.4
महाराजो मम पिता शान्तनुर्लोकविश्रुतः ।
दिष्टान्तमाप धर्मात्मा समये भरतर्षभ ॥ ५.१७३.४ ॥
ମୋ ପିତା ମହାରାଜ ଶାନ୍ତନୁ, ଲୋକପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ; ଧର୍ମାତ୍ମା ସେ ଯଥାସମୟରେ, ହେ ଭରତର୍ଷଭ, ନିଜ ଭାଗ୍ୟର ଅନ୍ତ ପାଇଲେ।
5.173.5
ततोऽहं भरतश्रेष्ठ प्रतिज्ञां परिपालयन् ।
चित्राङ्गदं भ्रातरं वै महाराज्येऽभ्यपेचयम् ॥ ५.१७३.५ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପାଳନ କରି ମୁଁ ମୋ ଭାଇ ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦଙ୍କୁ ମହାରାଜ୍ୟରେ ଅଭିଷିକ୍ତ କଲି।
5.173.6
तस्मिंश्च निधनं प्राप्ते सत्यवत्या मते स्थितः ।
विचित्रवीर्यं राजानमभ्यषिञ्चं यथाविधि ॥ ५.१७३.६ ॥
ସେ ମରିଗଲେ, ସତ୍ୟବତୀଙ୍କ ମତରେ ସ୍ଥିର ରହି, ବିଧି ଅନୁସାରେ ରାଜା ବିଚିତ୍ରବୀର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ମୁଁ ଅଭିଷିକ୍ତ କଲି।
5.173.7
मयाऽभिषिक्तो राजेन्द्र यवीयानपि धर्मतः ।
विचित्रवीर्यो धर्मात्मा मामेव समुदैक्षत ॥ ५.१७३.७ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ମୋ ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମାନୁସାରେ ଅଭିଷିକ୍ତ ସାନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଧର୍ମାତ୍ମା ବିଚିତ୍ରବୀର୍ଯ୍ୟ ମୋତେ ହିଁ ସମ୍ମାନରେ ଚାହୁଁଥିଲେ।
5.173.8
तस्य दारक्रियां तात चिकीर्षुरहमप्युत ।
अनुरूपादिव कुलादित्येव च मनो दधे ॥ ५.१७३.८ ॥
ହେ ତାତ, ତା'ର ବିବାହ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଉପଯୁକ୍ତ କୁଳ ଆଡ଼କୁ ମନ ଦେଲି।
5.173.9
तथाऽश्रौषं महाबाहो तिस्रः कन्याः स्वयंवरे ।
रूपेणाप्रतिमाः सर्वाः काशिराजसुतास्तदा ।
अम्बां चैवाम्बिकां चैव तथैवाम्बालिकामपि ॥ ५.१७३.९ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ସ୍ୱୟଂବରରେ କାଶୀରାଜଙ୍କ ତିନି କନ୍ୟା — ରୂପରେ ଅତୁଳନୀୟ ଅମ୍ବା, ଅମ୍ବିକା ଓ ଅମ୍ବାଳିକା — ଥିବା ମୁଁ ଶୁଣିଥିଲି।
5.173.10
राजानश्च समाहूताः पृथिव्यां भरतर्षभ ।
अम्बा ज्येष्ठाभवत्तासामम्बिका त्वथ मध्यमा ॥ ५.१७३.१० ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେ ଆମନ୍ତ୍ରିତ ଥିଲେ; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅମ୍ବା ଜ୍ୟେଷ୍ଠା ଏବଂ ଅମ୍ବିକା ମଧ୍ୟମା ଥିଲେ।
5.173.11
अम्बालिका च राजेन्द्र राजकन्या यवीयसी ।
सोऽहमेकरथेनैव गतः काशिपतेः पुरीम् ॥ ५.१७३.११ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ରାଜକନ୍ୟା ଅମ୍ବାଳିକା ସାନ। ମୁଁ ଏକା ଗୋଟିଏ ରଥରେ କାଶୀପତିଙ୍କ ନଗରକୁ ଗଲି।
5.173.12
अपश्यं ता महाबाहो तिस्रः कन्याः स्वलङ्कृताः ।
राज्ञश्चैव समाहूतान्पार्थिवान्पृथिवीपते ॥ ५.१७३.१२ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ସେହି ତିନି କନ୍ୟାଙ୍କୁ ସୁସଜ୍ଜିତ ଭାବେ ଦେଖିଲି; ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆମନ୍ତ୍ରିତ ପାର୍ଥିବ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲି, ହେ ପୃଥିବୀପତି।
5.173.13
ततोऽहं तान्नृपान्सर्वानाहूय समरे स्थितान् ।
रथमारोपयाञ्चक्रे कन्यास्ता भरतर्षभ ॥ ५.१७३.१३ ॥
ତା'ପରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ସେହି ସମସ୍ତ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଡାକିଲି, ଏବଂ ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେହି କନ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ରଥରେ ଚଢ଼ାଇଲି।
5.173.14
वीर्यशुल्काश्च ता ज्ञात्वा समारोप्य रथं तदा ।
अवोचं पार्थिवान्सर्वानहं तत्र समागतान्।
भीष्मः शान्तनवः कन्या हरतीति पुनःपुनः ॥ ५.१७३.१४ ॥
ବୀର୍ଯ୍ୟ ହିଁ ଯାହାଙ୍କ ମୂଲ୍ୟ, ସେହି କନ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ଜାଣି, ସେମାନଙ୍କୁ ରଥରେ ଚଢ଼ାଇ, ସେଠାରେ ସମବେତ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ବାରମ୍ବାର କହିଲି ଯେ ଶାନ୍ତନୁପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମ କନ୍ୟାକୁ ହରଣ କରୁଛନ୍ତି।
5.173.15
ते यतध्वं परं शक्त्या सर्वे मोक्षाय पार्थिवाः ।
प्रसह्य हि हराम्येष मिषतां वो नरर्षभाः ॥ ५.१७३.१५ ॥
ହେ ରାଜାମାନେ, ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ତୁମେ ସମସ୍ତେ ନିଜର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତିରେ ଚେଷ୍ଟା କର; ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠଗଣ, ତୁମେ ଦେଖୁଥାଅ, ମୁଁ ବଳପୂର୍ବକ ଏମାନଙ୍କୁ ହରଣ କରୁଛି।
5.173.16
ततस्ते पृथिवीपालाः समुत्पतुरुदायुधाः ।
योगो योग इति क्रुद्धाः सारथीनभ्यचोदयन् ॥ ५.१७३.१६ ॥
ତେବେ ସେହି ଭୂପାଳମାନେ ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇ ଉଛୁଳି ପଡ଼ିଲେ; 'ଯୋଗ, ଯୋଗ!' ବୋଲି କ୍ରୋଧରେ ସାରଥିମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣ କଲେ।
5.173.17
ते रथैर्गसङ्काशैर्गजैश्च गजयोधिनः ।
पुष्टैश्वाश्वैर्महीपालाः समुत्पेतुरुदायुधाः ॥ ५.१७३.१७ ॥
ମେଘ ସଦୃଶ ରଥ, ଗଜଯୋଦ୍ଧା ଓ ପୁଷ୍ଟ ଅଶ୍ୱ ସହିତ ସେହି ରାଜାମାନେ ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇ ଆଗକୁ ଧାଇଁଲେ।
5.173.18
ततस्ते मां महीपालाः सर्व एव विशां पते ।
रथव्रातेन महता सर्वतः पर्यवारयन् ॥ ५.१७३.१८ ॥
ତା'ପରେ ହେ ପ୍ରଜାପତି, ସେହି ସମସ୍ତ ଭୂପାଳମାନେ ବିଶାଳ ରଥବୃନ୍ଦ ସହିତ ମୋତେ ସବୁ ଦିଗରୁ ଘେରି ଦେଲେ।
5.173.19
तानहं शरवर्षेण समन्तात्पर्यवारयम् ।
सर्वान्नृपांश्चाप्यजयं देवराडिव दानवान् ॥ ५.१७३.१९ ॥
ମୁଁ ଶରବର୍ଷଣରେ ସେହି ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଚାରିପାଖରୁ ଘେରି ଦେଲି; ଦେବରାଜ ଯେପରି ଦାନବମାନଙ୍କୁ ଜିଣନ୍ତି, ସେପରି ମୁଁ ସେହି ସବୁ ରାଜାଙ୍କୁ ଜିତିଲି।
5.173.20
अपातयं शरैर्दीप्तैः प्रहसन्भरतर्षभ ।
तेषामापततां चित्रान्ध्वजान्हेमपरिष्कृतान् ॥ ५.१७३.२० ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହସି ହସି ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଶରରେ ସେମାନେ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିବା ବେଳେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ସୁବର୍ଣ୍ଣାଳଙ୍କୃତ ବିଚିତ୍ର ଧ୍ୱଜ ପାତି ଦେଲି।
5.173.21
एकैकेन हि बाणेन भूमौ पातितवानहम् ।
हयांस्तेषां गजांश्चैव सारथींश्चाप्यहं रणे ॥ ५.१७३.२१ ॥
ରଣରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବାଣରେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ଅଶ୍ୱ, ହସ୍ତୀ ଓ ସାରଥିମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଭୂମିରେ ପାତି ଦେଲି।
5.173.22
ते निवृत्ताश्च भग्नाश्च दृष्ट्वा तल्लाघवं मम ।
प्रणिपेतुश्च सर्वे वै प्रशशंसुश्च पार्थिवाः ॥ ५.१७३.२२ ॥
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ପଛକୁ ଫେରି ପରାସ୍ତ ହେଲେ; ମୋର ସେହି କୌଶଳ ଓ ଦ୍ରୁତତା ଦେଖି ସବୁ ରାଜା ପ୍ରଣାମ କରି ମୋର ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
5.173.23
तत आदाय ताः कन्या नृपतींश्च विसृज्य तान् ।
अथाऽहं हास्तिनपुरमायां जित्वा महीक्षितः ॥ ५.१७३.२३ ॥
ତା'ପରେ ସେହି କନ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ନେଇ ଏବଂ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରି, ଭୂପାଳମାନଙ୍କୁ ଜିଣି ମୁଁ ହସ୍ତିନାପୁର ଗଲି।
5.173.24
ततोऽहं ताश्च कन्या वै भ्रातुरर्थाय भारत ।
तच्च कर्म महाबाहो सत्यवत्यै न्यवेदयम् ॥ ५.१७३.२४ ॥
ହେ ଭାରତ, ତା'ପରେ ମୁଁ ସେହି କନ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ଭାଇ ପାଇଁ ଆଣିଲି; ହେ ମହାବାହୁ, ସେହି କର୍ମ ମୁଁ ସତ୍ୟବତୀଙ୍କୁ ଜଣାଇଲି।