Mahābhārata · Adhyāya 5.173
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.173.1
किमर्थं भरतश्रेष्ठ नैव हन्याः शिखण्डिनम् ।
उद्यतेषुमथो दृष्ट्वा समरेष्वाततायिनम् ॥ ५.१७३.१ ॥
Melhor dos Bharatas, por que não mataste Śikhaṇḍin, o agressor, quando o viste na batalha com a flecha erguida?
5.173.2
पूर्वमुक्त्वा महाबाहो पाञ्चालान्सह सोमकैः ।
हनिष्यामीति गाङ्गेय तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ ५.१७३.२ ॥
Poderoso de braços, filho de Gaṅgā, avô, diz-me o que disseste antes: que matarias os Pāñcālas junto com os Somakas.
5.173.3
श्रृणु दुर्योधन कथां सहैभिर्वसुधाधिपैः ।
यदर्थं युधि संप्रेक्ष्य नाहं हन्यां शिखण्डिनम् ॥ ५.१७३.३ ॥
Ouve, Duryodhana, junto com estes senhores da terra, a história pela qual não mato Śikhaṇḍin mesmo quando o vejo na batalha.
5.173.4
महाराजो मम पिता शान्तनुर्लोकविश्रुतः ।
दिष्टान्तमाप धर्मात्मा समये भरतर्षभ ॥ ५.१७३.४ ॥
Meu pai, o grande rei Śāntanu, famoso no mundo, de alma justa, chegou ao fim de seu destino no tempo devido, touro dos Bharatas.
5.173.5
ततोऽहं भरतश्रेष्ठ प्रतिज्ञां परिपालयन् ।
चित्राङ्गदं भ्रातरं वै महाराज्येऽभ्यपेचयम् ॥ ५.१७३.५ ॥
Então, melhor dos Bharatas, cumprindo meu voto, instalei meu irmão Citrāṅgada no grande reino.
5.173.6
तस्मिंश्च निधनं प्राप्ते सत्यवत्या मते स्थितः ।
विचित्रवीर्यं राजानमभ्यषिञ्चं यथाविधि ॥ ५.१७३.६ ॥
E quando ele chegou ao fim, atendo à opinião de Satyavatī, ungi o rei Vicitravīrya segundo o rito.
5.173.7
मयाऽभिषिक्तो राजेन्द्र यवीयानपि धर्मतः ।
विचित्रवीर्यो धर्मात्मा मामेव समुदैक्षत ॥ ५.१७३.७ ॥
Ó senhor dos reis, embora mais novo, Vicitravīrya, de alma justa, ungido por mim segundo o dharma, olhava apenas para mim com respeito.
5.173.8
तस्य दारक्रियां तात चिकीर्षुरहमप्युत ।
अनुरूपादिव कुलादित्येव च मनो दधे ॥ ५.१७३.८ ॥
Querido, desejando arranjar-lhe uma esposa, também voltei meu espírito para uma família adequada.
5.173.9
तथाऽश्रौषं महाबाहो तिस्रः कन्याः स्वयंवरे ।
रूपेणाप्रतिमाः सर्वाः काशिराजसुतास्तदा ।
अम्बां चैवाम्बिकां चैव तथैवाम्बालिकामपि ॥ ५.१७३.९ ॥
Ó de braços poderosos, ouvi que no svayaṃvara havia três filhas do rei de Kāśi, sem igual em beleza: Ambā, Ambikā e Ambālikā.
5.173.10
राजानश्च समाहूताः पृथिव्यां भरतर्षभ ।
अम्बा ज्येष्ठाभवत्तासामम्बिका त्वथ मध्यमा ॥ ५.१७३.१० ॥
Ó touro dos Bharatas, os reis da terra haviam sido convocados; entre elas, Ambā era a mais velha e Ambikā a do meio.
5.173.11
अम्बालिका च राजेन्द्र राजकन्या यवीयसी ।
सोऽहमेकरथेनैव गतः काशिपतेः पुरीम् ॥ ५.१७३.११ ॥
Ó senhor dos reis, Ambālikā, a filha do rei, era a mais nova. Fui sozinho numa única carruagem à cidade do senhor de Kāśi.
5.173.12
अपश्यं ता महाबाहो तिस्रः कन्याः स्वलङ्कृताः ।
राज्ञश्चैव समाहूतान्पार्थिवान्पृथिवीपते ॥ ५.१७३.१२ ॥
Ó de braços poderosos, vi aquelas três donzelas ricamente adornadas e os governantes da terra convocados pelo rei, ó senhor da terra.
5.173.13
ततोऽहं तान्नृपान्सर्वानाहूय समरे स्थितान् ।
रथमारोपयाञ्चक्रे कन्यास्ता भरतर्षभ ॥ ५.१७३.१३ ॥
Então, tendo chamado todos aqueles reis que estavam de pé na batalha, fiz aquelas donzelas subirem ao carro, ó touro dos Bharatas.
5.173.14
वीर्यशुल्काश्च ता ज्ञात्वा समारोप्य रथं तदा ।
अवोचं पार्थिवान्सर्वानहं तत्र समागतान्।
भीष्मः शान्तनवः कन्या हरतीति पुनःपुनः ॥ ५.१७३.१४ ॥
Sabendo que aquelas donzelas tinham a bravura como preço, fiz-las subir ao carro e disse a todos os reis ali reunidos, repetidas vezes: 'Bhīṣma, filho de Śantanu, está levando a donzela.'
5.173.15
ते यतध्वं परं शक्त्या सर्वे मोक्षाय पार्थिवाः ।
प्रसह्य हि हराम्येष मिषतां वो नरर्षभाः ॥ ५.१७३.१५ ॥
Esforçai-vos ao máximo, ó reis, para as libertar; enquanto olhais, ó touros entre os homens, eu as levarei à força.
5.173.16
ततस्ते पृथिवीपालाः समुत्पतुरुदायुधाः ।
योगो योग इति क्रुद्धाः सारथीनभ्यचोदयन् ॥ ५.१७३.१६ ॥
Então aqueles protetores da terra saltaram com as armas erguidas e, enfurecidos, apressaram os seus cocheiros, gritando: 'Atrelai! Atrelai!'
5.173.17
ते रथैर्गसङ्काशैर्गजैश्च गजयोधिनः ।
पुष्टैश्वाश्वैर्महीपालाः समुत्पेतुरुदायुधाः ॥ ५.१७३.१७ ॥
Aqueles reis, com carros semelhantes a nuvens, guerreiros de elefante e cavalos vigorosos, lançaram-se para a frente com as armas erguidas.
5.173.18
ततस्ते मां महीपालाः सर्व एव विशां पते ।
रथव्रातेन महता सर्वतः पर्यवारयन् ॥ ५.१७३.१८ ॥
Então, ó senhor dos povos, todos aqueles protetores da terra cercaram-me por todos os lados com uma grande hoste de carros.
5.173.19
तानहं शरवर्षेण समन्तात्पर्यवारयम् ।
सर्वान्नृपांश्चाप्यजयं देवराडिव दानवान् ॥ ५.१७३.१९ ॥
Cerquei aqueles reis por todos os lados com uma chuva de flechas, e venci todos eles, como o rei dos deuses vence os Dānavas.
5.173.20
अपातयं शरैर्दीप्तैः प्रहसन्भरतर्षभ ।
तेषामापततां चित्रान्ध्वजान्हेमपरिष्कृतान् ॥ ५.१७३.२० ॥
Rindo, ó touro dos Bharatas, derrubei com flechas flamejantes os seus estandartes coloridos, adornados de ouro, enquanto avançavam sobre mim.
5.173.21
एकैकेन हि बाणेन भूमौ पातितवानहम् ।
हयांस्तेषां गजांश्चैव सारथींश्चाप्यहं रणे ॥ ५.१७३.२१ ॥
Na batalha, com uma só flecha de cada vez, derrubei ao chão os seus cavalos, os seus elefantes e também os seus cocheiros.
5.173.22
ते निवृत्ताश्च भग्नाश्च दृष्ट्वा तल्लाघवं मम ।
प्रणिपेतुश्च सर्वे वै प्रशशंसुश्च पार्थिवाः ॥ ५.१७३.२२ ॥
Todos eles retrocederam e ficaram derrotados; ao verem a minha habilidade e rapidez, os reis prostraram-se e todos me louvaram.
5.173.23
तत आदाय ताः कन्या नृपतींश्च विसृज्य तान् ।
अथाऽहं हास्तिनपुरमायां जित्वा महीक्षितः ॥ ५.१७३.२३ ॥
Então, levando aquelas donzelas e libertando aqueles reis, tendo vencido os governantes da terra, dirigi-me a Hāstinapura.
5.173.24
ततोऽहं ताश्च कन्या वै भ्रातुरर्थाय भारत ।
तच्च कर्म महाबाहो सत्यवत्यै न्यवेदयम् ॥ ५.१७३.२४ ॥
Então, ó Bhārata, trouxe aquelas donzelas por causa do meu irmão, e, ó de braços poderosos, relatei aquele feito a Satyavatī.