ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.174
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.174.1
ततोऽहं भरतश्रेष्ठ मातरं वीरमातरम् ।
अभिगम्योपसंगृह्य दाशेयीमिदमब्रुवम् ॥ ५.१७४.१ ॥
ನಂತರ, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ವೀರರ ತಾಯಿಯಾದ ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, ಗೌರವದಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ದಾಶಕನ್ಯೆ ಸತ್ಯವತಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನು.
5.174.2
इमाः काशिपतेः कन्या मया निर्जित्य पार्थिवान् ।
विचित्रवीर्यस्य कृते वीर्यशुल्का हृता इति ॥ ५.१७४.२ ॥
ಕಾಶಿರಾಜನ ಈ ಕನ್ಯೆಯರನ್ನು, ರಾಜರನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನೇ ಶುಲ್ಕವಾಗಿ ಹೊಂದಿದವರನ್ನು, ವಿಚಿತ್ರವೀರ್ಯನಿಗಾಗಿ ನಾನು ಅಪಹರಿಸಿದ್ದೇನೆ.
5.174.3
ततो मूर्धन्युपाघ्राय पर्यश्रुनयना नृप ।
आह सत्यवती हृष्टा दिष्ट्या पुत्र जितं त्वया ॥ ५.१७४.३ ॥
ನಂತರ, ಓ ರಾಜನೇ, ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ಸಂತೋಷದಿಂದ, ನನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಮೂಸಿ ಸತ್ಯವತಿ ಹೇಳಿದಳು: 'ಮಗನೇ, ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ ನೀನು ಜಯಿಸಿದೆ.'
5.174.4
सत्यवत्यास्त्वनुमते विवाहे समुपस्थिते ।
उवाच वाक्यं सव्रीडा ज्येष्ठा काशिपतेः सुता ॥ ५.१७४.४ ॥
ಸತ್ಯವತಿಯ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ವಿವಾಹ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕಾಶಿರಾಜನ ಹಿರಿಯ ಮಗಳು ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
5.174.5
भीष्म त्वमसि धर्मज्ञः सर्वशास्त्रविशारदः ।
श्रुत्वा च वचनं धर्म्यं मह्यं कर्तुमिहार्हसि ॥ ५.१७४.५ ॥
ಭೀಷ್ಮನೇ, ನೀನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲವನು, ಎಲ್ಲಾ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನು; ನನ್ನ ಧರ್ಮಯುಕ್ತ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಇಲ್ಲಿ ನನಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ಮಾಡುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯ.
5.174.6
मया साल्वपत्तिः पूर्वं मनसाऽभिवृतो वरः ।
तेन चास्मि वृता पूर्वं रहस्यविदिते पितुः ॥ ५.१७४.६ ॥
ನಾನು ಮೊದಲೇ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಾಳ್ವರಾಜನನ್ನು ವರನಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದ್ದೆ; ತಂದೆಗೆ ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ತಿಳಿದಂತೆ, ಮೊದಲೇ ಅವನಿಂದ ನಾನು ವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.
5.174.7
कथं मामन्यकामां त्वं राजधर्ममतीत्य वै ।
वासयेथा गृहे भीष्म कौरवः सन्विशेषतः ॥ ५.१७४.७ ॥
ಓ ಭೀಷ್ಮ, ರಾಜಧರ್ಮವನ್ನು ಮೀರಿ ಬೇರೊಬ್ಬನನ್ನು ಬಯಸುವ ನನ್ನನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೌರವನಾಗಿ, ನೀನು ಹೇಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆ?
5.174.8
एतद्बुद्ध्या विनिश्चित्य मनसा भरतर्षभ ।
यत्क्षमं ते महाबाहो तदिहारब्धुमर्हसि ॥ ५.१७४.८ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಇದನ್ನು ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ನಿನಗೆ ಯಾವುದು ಸರಿಯೋ ಅದನ್ನೇ ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು.
5.174.9
स मां प्रतीक्षते व्यक्तं साल्वराजो विशांपते ।
तस्मान्मां त्वं कुरुश्रेष्ठ समनुज्ञातुमर्हसि ॥ ५.१७४.९ ॥
ಜನಪತಿಯೇ, ಸಾಲ್ವರಾಜನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನನಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನನ್ನನ್ನು ಹೋಗಲು ನೀನು ಅನುಮತಿಸಬೇಕು.
5.174.10
कृपां कुरु महाबाहो मयि धर्मभृतां वर ।
त्वं हि सत्यव्रतो वीर पृथिव्यामिति नः श्रुतम् ॥ ५.१७४.१० ॥
ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಧರ್ಮಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೃಪೆ ತೋರು. ವೀರನೇ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೀನು ಸತ್ಯವ್ರತನೆಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.