Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 5.174

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

5.174.1

ततोऽहं भरतश्रेष्ठ मातरं वीरमातरम् ।
अभिगम्योपसंगृह्य दाशेयीमिदमब्रुवम् ॥ ५.१७४.१ ॥

ତା'ପରେ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବୀରମାତା ମୋ ମାତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ଆଦରରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଦାଶକନ୍ୟା ସତ୍ୟବତୀଙ୍କୁ ମୁଁ ଏହା କହିଲି।

5.174.2

इमाः काशिपतेः कन्या मया निर्जित्य पार्थिवान् ।
विचित्रवीर्यस्य कृते वीर्यशुल्का हृता इति ॥ ५.१७४.२ ॥

କାଶୀରାଜଙ୍କ ଏହି କନ୍ୟାମାନଙ୍କୁ, ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଜିତି, ବୀର୍ଯ୍ୟଶୁଳ୍କରେ, ବିଚିତ୍ରବୀର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ହରଣ କରି ଆଣିଛି।

5.174.3

ततो मूर्धन्युपाघ्राय पर्यश्रुनयना नृप ।
आह सत्यवती हृष्टा दिष्ट्या पुत्र जितं त्वया ॥ ५.१७४.३ ॥

ତା'ପରେ, ହେ ନୃପ, ଅଶ୍ରୁପୂର୍ଣ୍ଣ ନୟନରେ, ହର୍ଷରେ, ମୋ ମସ୍ତକ ଆଘ୍ରାଣ କରି ସତ୍ୟବତୀ କହିଲେ, 'ପୁତ୍ର, ଭାଗ୍ୟବଶରେ ତୁମେ ଜୟ ପାଇଛ।'

5.174.4

सत्यवत्यास्त्वनुमते विवाहे समुपस्थिते ।
उवाच वाक्यं सव्रीडा ज्येष्ठा काशिपतेः सुता ॥ ५.१७४.४ ॥

କିନ୍ତୁ ସତ୍ୟବତୀଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ବିବାହ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଥିବା ବେଳେ, କାଶୀରାଜଙ୍କ ଜ୍ୟେଷ୍ଠା କନ୍ୟା ଲଜ୍ଜାରେ ଏହି କଥା କହିଲା।

5.174.5

भीष्म त्वमसि धर्मज्ञः सर्वशास्त्रविशारदः ।
श्रुत्वा च वचनं धर्म्यं मह्यं कर्तुमिहार्हसि ॥ ५.१७४.५ ॥

ଭୀଷ୍ମ, ତୁମେ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ନିପୁଣ; ମୋର ଧର୍ମସଙ୍ଗତ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ଏଠାରେ ମୋ ପାଇଁ ତାହା କରିବା ତୁମ ପକ୍ଷେ ଉଚିତ।

5.174.6

मया साल्वपत्तिः पूर्वं मनसाऽभिवृतो वरः ।
तेन चास्मि वृता पूर्वं रहस्यविदिते पितुः ॥ ५.१७४.६ ॥

ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ମନରେ ସାଲ୍ୱପତିଙ୍କୁ ବର ରୂପେ ବରଣ କରିଥିଲି; ପିତାଙ୍କ ଗୁପ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଅନୁସାରେ, ସେ ପୂର୍ବରୁ ମୋତେ ବରିଛନ୍ତି।

5.174.7

कथं मामन्यकामां त्वं राजधर्ममतीत्य वै ।
वासयेथा गृहे भीष्म कौरवः सन्विशेषतः ॥ ५.१७४.७ ॥

ହେ ଭୀଷ୍ମ, ରାଜଧର୍ମ ଲଙ୍ଘନ କରି ଅନ୍ୟର କାମନା କରୁଥିବା ମୋତେ, ବିଶେଷତଃ କୌରବ ହୋଇ ତୁମେ କିପରି ଘରେ ରଖିବ?

5.174.8

एतद्बुद्ध्या विनिश्चित्य मनसा भरतर्षभ ।
यत्क्षमं ते महाबाहो तदिहारब्धुमर्हसि ॥ ५.१७४.८ ॥

ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହେ ମହାବାହୁ, ଏହାକୁ ବୁଦ୍ଧିରେ ମନରେ ନିଶ୍ଚିତ କରି, ତୁମ ପାଇଁ ଯାହା ଉଚିତ, ତାହା ଏଠାରେ କରିବା ଉଚିତ।

5.174.9

स मां प्रतीक्षते व्यक्तं साल्वराजो विशांपते ।
तस्मान्मां त्वं कुरुश्रेष्ठ समनुज्ञातुमर्हसि ॥ ५.१७४.९ ॥

ହେ ପ୍ରଜାପତି, ସାଲ୍ୱରାଜ ନିଶ୍ଚୟ ମୋ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି। ତେଣୁ, ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ମୋତେ ଯିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେବା ଉଚିତ।

5.174.10

कृपां कुरु महाबाहो मयि धर्मभृतां वर ।
त्वं हि सत्यव्रतो वीर पृथिव्यामिति नः श्रुतम् ॥ ५.१७४.१० ॥

ହେ ମହାବାହୁ, ଧର୍ମଧାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋ ପ୍ରତି କୃପା କର। ହେ ବୀର, ପୃଥିବୀରେ ତୁମେ ସତ୍ୟବ୍ରତ ବୋଲି ଆମେ ଶୁଣିଛୁ।