Mahābhārata · Adhyāya 5.175
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.175.1
ततोऽहं समनुज्ञाप्य कालीं गन्धवतीं तदा ।
मन्त्रिणश्चर्त्विजश्चैव तथैव च पुरोहितान्।
समनुज्ञामिषं कन्यामम्बां ज्येष्ठां नराधिप ॥ ५.१७५.१ ॥
Entonces, habiendo obtenido el permiso de Kālī y Gandhavatī, y de los ministros, los sacerdotes oficiantes y los purohitas, hice que se concediera permiso a la doncella mayor Ambā, oh señor de los hombres.
5.175.2
अनुज्ञाता ययौ सा तु कन्या साल्वपतेः पुरम् ।
वृद्धैर्द्विजातिभिर्गुप्ता धात्र्या चानुगता तदा ॥ ५.१७५.२ ॥
Habiendo recibido permiso, aquella doncella partió hacia la ciudad del señor de Sālva, protegida por ancianos y por los nacidos dos veces, y acompañada entonces por una nodriza.
5.175.3
अतीत्य च तमध्वानमासमाद नराधिपम ।
सा तमासाद्य राजानं साल्वं वचनमब्रवीत् ॥ ५.१७५.३ ॥
Tras recorrer aquel camino llegó ante el señor de los hombres; acercándose al rey Sālva, le dijo estas palabras.
5.175.4
आगताहं महाबाहो त्वामुद्दिश्य महामते ।
अभिनन्दस्व मां राजन्सदा प्रियहिते रताम् ॥ ५.१७५.४ ॥
Oh tú de brazos poderosos, oh tú de gran mente, he venido buscándote; oh rey, acógeme, yo que siempre me entrego a lo que te es grato y benéfico.
5.175.5
प्रतिपादय मां राजन्धर्मादींश्चर धर्मतः ।
त्वं हि मे मनसा ध्यातस्त्वया चाप्युपमन्त्रिता ॥ ५.१७५.५ ॥
Oh rey, tómame por tuya y cumple con justicia los deberes del dharma y demás. Eres tú a quien he tenido en mi mente, y tú eres quien me ha sido propuesto.
5.175.6
तामब्रवीत्साल्वपतिः स्मयन्निव विशांपते ।
त्वयाऽन्यपूर्वया नाहं भार्यार्थी वरवर्णिनि ॥ ५.१७५.६ ॥
Oh señor de los pueblos, el señor de Sālva le habló sonriendo: oh de hermosa tez, no deseo como esposa a una mujer que antes ha sido elegida por otro.
5.175.7
गच्छ भद्रे पुनस्तत्र सकाशं भीष्मकस्य वै ।
नाहमिच्छामि भीष्मेण गृहीतां त्वां प्रसह्य वै ॥ ५.१७५.७ ॥
Ve, oh dulce dama, de nuevo allí, a la presencia de Bhīṣmaka. No deseo a ti, arrebatada por la fuerza por Bhīṣma.
5.175.8
त्वं हि भीष्मेण निर्जित्य नीता प्रीतिमती तदा ।
परामृश्य महायुद्धे निर्जित्य पृथिवीपतीन् ॥ ५.१७५.८ ॥
Pues Bhīṣma, habiéndote conquistado entonces, te llevó, oh afectuosa. En la gran batalla, habiendo vencido a los señores de la tierra, te tomó.
5.175.9
नाहं त्वय्यन्यपूर्वायां भार्यार्थी वरवर्णिनि ।
कथमस्मद्विधो राजा परपूर्वां प्रवेशयेत् ॥ ५.१७५.९ ॥
No te deseo como esposa, oh de bello color, tú que antes perteneciste a otro. ¿Cómo haría un rey como yo para introducir en su casa a quien antes perteneció a otro?
5.175.10
नारीं विदितविज्ञानः परेषां धर्ममादिशन् ।
यथेष्टं गम्यतां भद्रे मा त्वां कालोऽत्यगादयम् ॥ ५.१७५.१० ॥
Sabedor de la discernimiento del dharma ajeno, te ordeno: ve adonde desees, oh dulce. Que este tiempo no te pase de largo.
5.175.11
अम्बा तमब्रवीद्राजन्ननङ्गशरपीडिता ।
नैवं वद महीपाल नैतदेवं कथंचन ॥ ५.१७५.११ ॥
Ambā, atormentada por las flechas de Anaṅga, le dijo: No hables así, oh protector de la tierra. De ningún modo es así.
5.175.12
नास्मि प्रीतिमती नीता भीष्मेणामित्रकर्शन ।
बलान्नीतास्मि रुदती विद्राव्य पृथिवीपतीन् ॥ ५.१७५.१२ ॥
No fui llevada con afecto por Bhīṣma, oh destructor de enemigos. Llorando, tras poner en fuga a los señores de la tierra, fui llevada por la fuerza.
5.175.13
भजस्व मां साल्वपते भक्तां बालामनागसम् ।
भक्तानां हि परित्यागो न धर्मेषु प्रशस्यते ॥ ५.१७५.१३ ॥
Oh señor de Sālva, acepta a mí, devota, joven y sin culpa. Abandonar a los devotos no es elogiado entre los deberes del dharma.
5.175.14
साहमामन्त्र्य गाङ्गेयं समरेष्वनिवर्तिनम् ।
अनुज्ञाता च तेनैव ततोऽहं भृशमागता ॥ ५.१७५.१४ ॥
Habiendo pedido permiso al Gāṅgeya, que nunca retrocede en las batallas, y habiendo sido autorizada por él mismo, he venido en seguida.
5.175.15
न स भीष्मो महाबाहुर्मामिच्छति विशांपते ।
भ्रातृहेतोः समारम्भो भीष्मस्येति श्रुतं मया ॥ ५.१७५.१५ ॥
Oh señor de los pueblos, aquel Bhīṣma de gran brazo no me desea. He oído que la empresa de Bhīṣma es por el bien de un hermano.
5.175.16
भगिन्यौ मम ये नीते अम्बिकाम्बालिके नृप ।
प्रादाद्विचित्रवीर्याय गाङ्गेयो हि यवीयसे ॥ ५.१७५.१६ ॥
Oh rey, mis dos hermanas Ambikā y Ambālikā fueron llevadas, y el hijo de Gaṅgā se las dio a su hermano menor Vicitravīrya.
5.175.17
यथा साल्वपते नान्यं वरं यामि कथंचन ।
त्वामृते पुरुषव्याघ्र तथा मूर्धानमालभे ॥ ५.१७५.१७ ॥
Oh señor de Sālva, así como no iré de ninguna manera a otro esposo que no seas tú, oh tigre entre los hombres, así lo juro tocándome la cabeza.
5.175.18
न चान्यपूर्वा राजेन्द्र त्वामहं समुपस्थिता ।
सत्यं ब्रवीमि साल्वैतत्सत्येनात्मानमालभे ॥ ५.१७५.१८ ॥
Oh rey de reyes, nunca antes pertenecí a otro, y he acudido ante ti. Oh Sālva, digo esta verdad; por la verdad me juro tocándome a mí misma.
5.175.19
भजस्व मां विशालाक्ष स्वयं कन्यामुपस्थिताम् ।
अनन्यपूर्वां राजेन्द्र त्वत्प्रसादाभिकाङ्क्षिणीम् ॥ ५.१७५.१९ ॥
¡Oh, de ojos anchos, señor de reyes! Acepta a esta doncella que se ha presentado por sí misma, que nunca antes fue de otro y que desea tu favor.
5.175.20
तामेवं भाषमाणां तु साल्वः काशिपतेः सुताम् ।
अत्यजद्भरतश्रेष्ठ जीर्णां त्वचमिवोरगः ॥ ५.१७५.२० ॥
Oh, mejor de los Bharatas, mientras ella hablaba así, Sālva abandonó a la hija del rey de Kāśi, como una serpiente abandona su piel vieja.
5.175.21
एवं बहुविधैर्वाक्यैर्याच्यमानस्तया नृपः ।
नाश्रद्दधत्साल्वपतिः कन्यायां भरतर्षभ ॥ ५.१७५.२१ ॥
Oh, toro de los Bharatas, aunque ella le suplicó así con muchas palabras, el señor de Sālva no creyó a la doncella.
5.175.22
ततः सा मन्युनाऽऽविष्टा ज्येष्ठा काशिपतेः सुता ।
अब्रवीत्साश्रुनयना बाष्पविप्लुतया गिरा ॥ ५.१७५.२२ ॥
Entonces la hija mayor del rey de Kāśi, llena de ira, habló con ojos llorosos y una voz ahogada en lágrimas.
5.175.23
त्वया त्यक्ता गमिष्यामि यत्र तत्र विशांपते ।
तत्र मे गतयः सन्तु सन्तः सत्यं यथा ध्रुवम् ॥ ५.१७५.२३ ॥
Oh, señor de los hombres, abandonada por ti, adonde quiera que vaya, que allí estén mis destinos; que los justos sean así, como la verdad es cierta.
5.175.24
एवं तां भाषमाणां तु कन्यां साल्वपतिस्तदा ।
परितत्याज कौरव्य करुणं परिदेवतीम् ॥ ५.१७५.२४ ॥
Oh, descendiente de Kuru, mientras ella hablaba así y se lamentaba con piedad, el señor de Sālva la abandonó entonces por completo.
5.175.25
गच्छ गच्छेति तां साल्वः पुनः पुनरभाषत ।
बिभेमि भीष्मात्सुश्रोणि त्वं च भीष्मपरिग्रहः ॥ ५.१७५.२५ ॥
Una y otra vez Sālva le dijo: "Vete, vete. Oh, de bellas caderas, temo a Bhīṣma; tú también eres la que Bhīṣma tomó."
5.175.26
एवमुक्ता तु सा तेन साल्वेनादीर्घदर्शिना ।
निश्चक्राम पुराद्दीना रुदती कुररी यथा ॥ ५.१७५.२६ ॥
Así dicha por el de vista corta, Sālva, salió de la ciudad, desdichada y llorando como un águila pescadora.
5.175.27
निष्क्रामन्ती तु नगराच्चिन्तयामास दुःखिता ।
पृथिव्यां नास्ति युवतिर्विषमस्थतरा मया ॥ ५.१७५.२७ ॥
Saliendo de la ciudad, afligida, pensó: "No hay en la tierra joven en una situación más desgraciada que la mía."
5.175.28
बन्धुर्भिर्विप्रहीणास्मि साल्वेन च निराकृता ।
न च शक्यं पुनर्गन्तुं मया वारणसाह्वयम् ॥ ५.१७५.२८ ॥
Abandonada por mis parientes y rechazada por Sālva, ya no me es posible regresar a la ciudad de Vāraṇasāhvaya.
5.175.29
अनुज्ञाता तु भीष्मेण साल्वमुद्दिश्य कारणम् ।
किं नु गर्हाम्यथात्मानमथ भीष्मं दुरासदम् ॥ ५.१७५.२९ ॥
Concedida por Bhīṣma, y teniendo a Sālva como causa, ¿debo culparme a mí misma, o a Bhīṣma, difícil de abordar?
5.175.30
अथवा पितरं मूढं यो मेऽकार्षीत्स्वयंवरम् ।
मयाऽयं स्वकृतो दोषो याऽहं भीष्मरथात्तदा ॥ ५.१७५.३० ॥
¿O debo culpar a mi necio padre, que organizó mi svayaṃvara? Esta falta es mía, pues entonces descendí del carro de Bhīṣma.
5.175.31
प्रवृत्ते दारुणे युद्धे साल्वार्थं नापतं पुरा ।
तस्येयं फलनिर्वृत्तिर्यदापन्नाऽस्मि मूढवत् ॥ ५.१७५.३१ ॥
Cuando comenzó la terrible batalla, antes no fui por Sālva; este es el fruto de aquello: que he caído en esta situación como una necia.
5.175.32
धिग्भीष्मं धिक्क मे मन्दं पितरं मूढचेतसम् ।
येनाहं वीर्यशुल्केन पण्यस्त्रीव प्रचोदिता ॥ ५.१७५.३२ ॥
¡Vergüenza para Bhīṣma, vergüenza para mí, la necia, y vergüenza para mi padre de mente confundida, por quien fui empujada, como una ramera, con el valor como precio de la novia!
5.175.33
धिङ्मां धिक्साल्वराजानं धिग्धातारमथापि वा ।
येषां दुर्नीतभावेन प्राप्तास्म्यापदमुत्तमाम् ॥ ५.१७५.३३ ॥
Maldita sea yo, maldito el rey Sālva, y maldito también el Creador, o aquellos por cuyo perverso propósito he llegado a esta suprema desgracia.
5.175.34
सर्वथा भागधेयानि स्वानि प्राप्नोति मानवः ।
अनयस्यास्य तु मुखं भीष्मः शान्तनवो मम ॥ ५.१७५.३४ ॥
Un hombre obtiene en todo modo su propia suerte; pero la raíz de esta desgracia, para mí, es Bhīṣma, hijo de Śantanu.
5.175.35
सा भीष्मे प्रतिकर्तव्यमहं पश्यामि सांप्रतम् ।
तपसा वा युधा वापि दुःखहेतुः स मे मतः ॥ ५.१७५.३५ ॥
Ahora veo lo que debe hacerse en respuesta hacia Bhīṣma, ya sea por austeridad o por batalla; él es, creo, la causa de mi sufrimiento.
5.175.36
को नु भीष्मं युधा जेतुमुत्सहेत महीपतिः ।
एवं सा परिनिश्चित्य जगाम नगराद्बहिः ॥ ५.१७५.३६ ॥
¿Qué rey se atrevería a vencer a Bhīṣma en batalla? Habiendo resuelto así, salió de la ciudad.
5.175.37
आश्रमं पुण्यशीलानां तापसानां महात्मनाम् ।
ततस्तामवसद्रात्रिं तापसैः परिवारिता ॥ ५.१७५.३७ ॥
En el ermitaño de los grandes ascetas de conducta pura, rodeada de ascetas, pasó aquella noche.
5.175.38
आचख्यौ च यथावृत्तं सर्वमात्मनि भारत ।
विस्तरेण महाबाहो निखिलेन शुचिस्मिता ।
हरणं च विसर्गं च साल्वेन च विसर्जनम् ॥ ५.१७५.३८ ॥
Oh Bhārata, ella relató con todo detalle lo que le había sucedido: el rapto, la liberación y su despedida por Sālva, oh de brazos poderosos, la de sonrisa pura.
5.175.39
ततस्तत्र महानासीद्ब्राह्मणः संशितव्रतः ।
शैखावत्यस्तपोबृद्धः शास्त्रे चारण्यके गुरुः ॥ ५.१७५.३९ ॥
Allí había entonces un gran brahmán, firme en sus votos, Śaikhāvatya, anciano en el ascetismo, maestro de las escrituras y de los Āraṇyakas.
5.175.40
आर्ता तामाह स मुनिः शैखावत्यो महातपाः ।
निःश्वसन्तीं सतीं बालां दुःखशोकपरायणाम् ॥ ५.१७५.४० ॥
El gran asceta, el sabio Śaikhāvatya, le habló a ella, afligida, suspirando, la joven virtuosa absorta en pena y dolor.
5.175.41
एवं गते तु किं भद्रे शक्यं कर्तुं तपस्विभिः ।
आश्रमस्थैर्महाभागे तपोयुक्तैर्महात्मभिः ॥ ५.१७५.४१ ॥
Una vez sucedido esto, oh buena mujer, ¿qué pueden hacer los ascetas que habitan el ermitaño, entregados a la austeridad, los grandes de alma? Oh afortunada.
5.175.42
सा त्वेनमब्रवीद्राजन्क्रियतां मदनुग्रहः ।
प्राव्राज्यमहमिच्छामि तपस्तप्स्यामि दुश्चरम् ॥ ५.१७५.४२ ॥
Pero ella le dijo: Oh rey, concédeme tu favor. Deseo la renuncia, y practicaré una austeridad difícil.
5.175.43
मयैव यानि कर्माणि पूर्वदेहे तु मूढया ।
कृतानि नूनं पापानि तेषामेतत्फलं ध्रुवम् ॥ ५.१७५.४३ ॥
Sin duda, este es el fruto cierto de las acciones pecaminosas que yo mismo cometí en mi cuerpo anterior, en mi ofuscación.
5.175.44
नोत्सहे तु पुनर्गन्तुं स्वजनं प्रति तापसाः ।
प्रत्याख्याता निरानन्दा साल्वेन च निराकृता ॥ ५.१७५.४४ ॥
Ascetas, no tengo valor para volver de nuevo a mi familia: rechazada y sin alegría, y también repudiada por Sālva.
5.175.45
उपदिष्टमिहेच्छामि तापस्यं वीतकल्मषाः ।
युष्माभिर्देवसंकाशैः कृपा भवतु वो मयि ॥ ५.१७५.४५ ॥
Impecables, deseo practicar aquí la austeridad según me habéis enseñado; semejantes a dioses, tened compasión de mí.
5.175.46
स तामाश्वासयत्कन्यां दृष्टान्तागमहेतुभिः ।
सान्त्वयामास कार्यं च प्रतिजज्ञे द्विजैः सह ॥ ५.१७५.४६ ॥
Consoló a aquella doncella con ejemplos, tradiciones y razones; la tranquilizó y se comprometió a actuar junto con los brahmanes.