Mahābhārata · Adhyāya 5.175
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.175.1
ततोऽहं समनुज्ञाप्य कालीं गन्धवतीं तदा ।
मन्त्रिणश्चर्त्विजश्चैव तथैव च पुरोहितान्।
समनुज्ञामिषं कन्यामम्बां ज्येष्ठां नराधिप ॥ ५.१७५.१ ॥
Então, tendo obtido a permissão de Kālī e Gandhavatī, e dos ministros, dos sacerdotes oficiantes e dos purohitas, fiz com que a filha mais velha, Ambā, recebesse a permissão, ó senhor dos homens.
5.175.2
अनुज्ञाता ययौ सा तु कन्या साल्वपतेः पुरम् ।
वृद्धैर्द्विजातिभिर्गुप्ता धात्र्या चानुगता तदा ॥ ५.१७५.२ ॥
Tendo recebido a permissão, aquela donzela partiu para a cidade do senhor de Sālva, protegida por anciãos e pelos duas vezes nascidos, e acompanhada então por uma ama.
5.175.3
अतीत्य च तमध्वानमासमाद नराधिपम ।
सा तमासाद्य राजानं साल्वं वचनमब्रवीत् ॥ ५.१७५.३ ॥
Tendo atravessado aquele caminho, chegou ao senhor dos homens; aproximando-se do rei Sālva, disse estas palavras.
5.175.4
आगताहं महाबाहो त्वामुद्दिश्य महामते ।
अभिनन्दस्व मां राजन्सदा प्रियहिते रताम् ॥ ५.१७५.४ ॥
Ó tu de braços poderosos, ó tu de grande mente, vim em busca de ti; ó rei, acolhe-me, eu que sempre me dedico ao que te é querido e benéfico.
5.175.5
प्रतिपादय मां राजन्धर्मादींश्चर धर्मतः ।
त्वं हि मे मनसा ध्यातस्त्वया चाप्युपमन्त्रिता ॥ ५.१७५.५ ॥
Ó rei, toma-me para ti e cumpre segundo o dharma os deveres do dharma e os demais. És tu quem tenho em mente, e foi por ti que fui convidada.
5.175.6
तामब्रवीत्साल्वपतिः स्मयन्निव विशांपते ।
त्वयाऽन्यपूर्वया नाहं भार्यार्थी वरवर्णिनि ॥ ५.१७५.६ ॥
Ó senhor dos povos, o senhor de Sālva disse-lhe sorrindo: Ó de bela tez, não desejo como esposa aquela que já foi escolhida por outro antes de ti.
5.175.7
गच्छ भद्रे पुनस्तत्र सकाशं भीष्मकस्य वै ।
नाहमिच्छामि भीष्मेण गृहीतां त्वां प्रसह्य वै ॥ ५.१७५.७ ॥
Vai, ó gentil, de volta lá, à presença de Bhīṣmaka. Não te desejo, tu que foste arrebatada à força por Bhīṣma.
5.175.8
त्वं हि भीष्मेण निर्जित्य नीता प्रीतिमती तदा ।
परामृश्य महायुद्धे निर्जित्य पृथिवीपतीन् ॥ ५.१७५.८ ॥
Pois Bhīṣma, tendo-te então conquistado, levou-te, ó afetuosa. Na grande batalha, tendo vencido os senhores da terra, ele te tomou.
5.175.9
नाहं त्वय्यन्यपूर्वायां भार्यार्थी वरवर्णिनि ।
कथमस्मद्विधो राजा परपूर्वां प्रवेशयेत् ॥ ५.१७५.९ ॥
Não te desejo como esposa, ó de bela tez, tu que antes pertenceste a outro. Como traria um rei como eu para sua casa aquela que antes pertenceu a outro?
5.175.10
नारीं विदितविज्ञानः परेषां धर्ममादिशन् ।
यथेष्टं गम्यतां भद्रे मा त्वां कालोऽत्यगादयम् ॥ ५.१७५.१० ॥
Conhecendo o discernimento do dharma alheio, prescrevo: vai para onde desejares, ó gentil. Que este tempo não te ultrapasse.
5.175.11
अम्बा तमब्रवीद्राजन्ननङ्गशरपीडिता ।
नैवं वद महीपाल नैतदेवं कथंचन ॥ ५.१७५.११ ॥
Ambā, atormentada pelas flechas de Anaṅga, disse-lhe: Não fales assim, ó protetor da terra. De forma alguma é assim.
5.175.12
नास्मि प्रीतिमती नीता भीष्मेणामित्रकर्शन ।
बलान्नीतास्मि रुदती विद्राव्य पृथिवीपतीन् ॥ ५.१७५.१२ ॥
Não fui levada com afeto por Bhīṣma, ó destruidor de inimigos. Chorando, tendo posto em fuga os senhores da terra, fui levada à força.
5.175.13
भजस्व मां साल्वपते भक्तां बालामनागसम् ।
भक्तानां हि परित्यागो न धर्मेषु प्रशस्यते ॥ ५.१७५.१३ ॥
Ó senhor de Sālva, aceita-me, devota, jovem, sem culpa. Abandonar os devotos não é louvado entre os deveres do dharma.
5.175.14
साहमामन्त्र्य गाङ्गेयं समरेष्वनिवर्तिनम् ।
अनुज्ञाता च तेनैव ततोऽहं भृशमागता ॥ ५.१७५.१४ ॥
Tendo-me despedido de Gāṅgeya, que jamais recua nas batalhas, e tendo sido permitida por ele mesmo, vim sem demora.
5.175.15
न स भीष्मो महाबाहुर्मामिच्छति विशांपते ।
भ्रातृहेतोः समारम्भो भीष्मस्येति श्रुतं मया ॥ ५.१७५.१५ ॥
Ó senhor dos povos, aquele Bhīṣma de braços poderosos não me deseja. Ouvi que a empreitada de Bhīṣma é por causa de um irmão.
5.175.16
भगिन्यौ मम ये नीते अम्बिकाम्बालिके नृप ।
प्रादाद्विचित्रवीर्याय गाङ्गेयो हि यवीयसे ॥ ५.१७५.१६ ॥
Ó rei, minhas duas irmãs Ambikā e Ambālikā foram levadas, e o filho de Gaṅgā as deu ao seu irmão mais novo Vicitravīrya.
5.175.17
यथा साल्वपते नान्यं वरं यामि कथंचन ।
त्वामृते पुरुषव्याघ्र तथा मूर्धानमालभे ॥ ५.१७५.१७ ॥
Ó senhor de Sālva, assim como jamais irei a outro esposo que não seja tu, ó tigre entre os homens, assim juro, tocando minha cabeça.
5.175.18
न चान्यपूर्वा राजेन्द्र त्वामहं समुपस्थिता ।
सत्यं ब्रवीमि साल्वैतत्सत्येनात्मानमालभे ॥ ५.१७५.१८ ॥
Ó rei dos reis, nunca antes pertenci a outro, e vim à tua presença. Ó Sālva, digo esta verdade; pela verdade juro, tocando a mim mesma.
5.175.19
भजस्व मां विशालाक्ष स्वयं कन्यामुपस्थिताम् ।
अनन्यपूर्वां राजेन्द्र त्वत्प्रसादाभिकाङ्क्षिणीम् ॥ ५.१७५.१९ ॥
Ó de olhos largos, senhor dos reis, aceita esta donzela que se apresentou por si mesma, nunca antes pertencente a outro, desejosa do teu favor.
5.175.20
तामेवं भाषमाणां तु साल्वः काशिपतेः सुताम् ।
अत्यजद्भरतश्रेष्ठ जीर्णां त्वचमिवोरगः ॥ ५.१७५.२० ॥
Ó melhor dos Bharatas, enquanto ela falava assim, Sālva abandonou a filha do rei de Kāśi, como uma serpente abandona a pele gasta.
5.175.21
एवं बहुविधैर्वाक्यैर्याच्यमानस्तया नृपः ।
नाश्रद्दधत्साल्वपतिः कन्यायां भरतर्षभ ॥ ५.१७५.२१ ॥
Ó touro dos Bharatas, embora ela o suplicasse assim com muitas palavras, o senhor de Sālva não acreditou na donzela.
5.175.22
ततः सा मन्युनाऽऽविष्टा ज्येष्ठा काशिपतेः सुता ।
अब्रवीत्साश्रुनयना बाष्पविप्लुतया गिरा ॥ ५.१७५.२२ ॥
Então a filha mais velha do rei de Kāśi, tomada pela ira, falou com os olhos cheios de lágrimas e a voz embargada pelo pranto.
5.175.23
त्वया त्यक्ता गमिष्यामि यत्र तत्र विशांपते ।
तत्र मे गतयः सन्तु सन्तः सत्यं यथा ध्रुवम् ॥ ५.१७५.२३ ॥
Ó senhor dos homens, abandonada por ti, para onde quer que eu vá, que ali estejam os meus destinos; sejam os justos assim, como a verdade é certa.
5.175.24
एवं तां भाषमाणां तु कन्यां साल्वपतिस्तदा ।
परितत्याज कौरव्य करुणं परिदेवतीम् ॥ ५.१७५.२४ ॥
Ó descendente de Kuru, enquanto ela falava assim e se lamentava piedosamente, o senhor de Sālva então abandonou por completo a donzela.
5.175.25
गच्छ गच्छेति तां साल्वः पुनः पुनरभाषत ।
बिभेमि भीष्मात्सुश्रोणि त्वं च भीष्मपरिग्रहः ॥ ५.१७५.२५ ॥
Repetidamente Sālva lhe disse: "Vá, vá. Ó de belos quadris, temo Bhīṣma; tu também és a tomada por Bhīṣma."
5.175.26
एवमुक्ता तु सा तेन साल्वेनादीर्घदर्शिना ।
निश्चक्राम पुराद्दीना रुदती कुररी यथा ॥ ५.१७५.२६ ॥
Assim dita pelo de visão curta, Sālva, ela saiu da cidade, miserável e chorando como uma águia-pescadora.
5.175.27
निष्क्रामन्ती तु नगराच्चिन्तयामास दुःखिता ।
पृथिव्यां नास्ति युवतिर्विषमस्थतरा मया ॥ ५.१७५.२७ ॥
Saindo da cidade, aflita, pensou: "Na terra não há jovem em situação mais desfavorável do que eu."
5.175.28
बन्धुर्भिर्विप्रहीणास्मि साल्वेन च निराकृता ।
न च शक्यं पुनर्गन्तुं मया वारणसाह्वयम् ॥ ५.१७५.२८ ॥
Abandonada pelos parentes e rejeitada por Sālva, não me é possível retornar à cidade de Vāraṇasāhvaya.
5.175.29
अनुज्ञाता तु भीष्मेण साल्वमुद्दिश्य कारणम् ।
किं नु गर्हाम्यथात्मानमथ भीष्मं दुरासदम् ॥ ५.१७५.२९ ॥
Permitida por Bhīṣma, e tendo Sālva como causa, devo culpar a mim mesma ou Bhīṣma, difícil de abordar?
5.175.30
अथवा पितरं मूढं यो मेऽकार्षीत्स्वयंवरम् ।
मयाऽयं स्वकृतो दोषो याऽहं भीष्मरथात्तदा ॥ ५.१७५.३० ॥
Ou devo culpar meu pai insensato, que organizou meu svayaṃvara? Esta falta é minha, pois então desci do carro de Bhīṣma.
5.175.31
प्रवृत्ते दारुणे युद्धे साल्वार्थं नापतं पुरा ।
तस्येयं फलनिर्वृत्तिर्यदापन्नाऽस्मि मूढवत् ॥ ५.१७५.३१ ॥
Quando a terrível batalha começou, outrora não fui por Sālva; este é o fruto disso: caí nesta condição como uma tola.
5.175.32
धिग्भीष्मं धिक्क मे मन्दं पितरं मूढचेतसम् ।
येनाहं वीर्यशुल्केन पण्यस्त्रीव प्रचोदिता ॥ ५.१७५.३२ ॥
Vergonha para Bhīṣma, vergonha para mim, a tola, e vergonha para meu pai de mente confusa, por quem fui impelida, como uma prostituta, tendo a bravura como preço da noiva.
5.175.33
धिङ्मां धिक्साल्वराजानं धिग्धातारमथापि वा ।
येषां दुर्नीतभावेन प्राप्तास्म्यापदमुत्तमाम् ॥ ५.१७५.३३ ॥
Vergonha para mim, vergonha para o rei Sālva, e vergonha também para o Criador, ou para aqueles por cujo intento perverso alcancei esta suprema desgraça.
5.175.34
सर्वथा भागधेयानि स्वानि प्राप्नोति मानवः ।
अनयस्यास्य तु मुखं भीष्मः शान्तनवो मम ॥ ५.१७५.३४ ॥
Uma pessoa obtém, de todo modo, a sua própria sorte; mas a fonte desta desgraça, para mim, é Bhīṣma, filho de Śantanu.
5.175.35
सा भीष्मे प्रतिकर्तव्यमहं पश्यामि सांप्रतम् ।
तपसा वा युधा वापि दुःखहेतुः स मे मतः ॥ ५.१७५.३५ ॥
Agora vejo o que deve ser retribuído a Bhīṣma, seja pela austeridade ou pela batalha; ele é, considero, a causa do meu sofrimento.
5.175.36
को नु भीष्मं युधा जेतुमुत्सहेत महीपतिः ।
एवं सा परिनिश्चित्य जगाम नगराद्बहिः ॥ ५.१७५.३६ ॥
Que rei ousaria vencer Bhīṣma em batalha? Tendo assim resolvido, ela saiu para fora da cidade.
5.175.37
आश्रमं पुण्यशीलानां तापसानां महात्मनाम् ।
ततस्तामवसद्रात्रिं तापसैः परिवारिता ॥ ५.१७५.३७ ॥
No eremitério dos grandes ascetas de conduta pura, cercada pelos ascetas, ela passou aquela noite.
5.175.38
आचख्यौ च यथावृत्तं सर्वमात्मनि भारत ।
विस्तरेण महाबाहो निखिलेन शुचिस्मिता ।
हरणं च विसर्गं च साल्वेन च विसर्जनम् ॥ ५.१७५.३८ ॥
Ó Bhārata, ela relatou em detalhe tudo o que lhe acontecera: o rapto, a libertação e a sua dispensa por Sālva, ó de braços poderosos, ó de sorriso puro.
5.175.39
ततस्तत्र महानासीद्ब्राह्मणः संशितव्रतः ।
शैखावत्यस्तपोबृद्धः शास्त्रे चारण्यके गुरुः ॥ ५.१७५.३९ ॥
Havia então um grande brâmane, firme nos seus votos, Śaikhāvatya, envelhecido na ascese, mestre das escrituras e dos Āraṇyakas.
5.175.40
आर्ता तामाह स मुनिः शैखावत्यो महातपाः ।
निःश्वसन्तीं सतीं बालां दुःखशोकपरायणाम् ॥ ५.१७५.४० ॥
O grande asceta, o sábio Śaikhāvatya, falou-lhe assim, a ela, aflita, suspirando, a jovem virtuosa imersa em dor e pesar.
5.175.41
एवं गते तु किं भद्रे शक्यं कर्तुं तपस्विभिः ।
आश्रमस्थैर्महाभागे तपोयुक्तैर्महात्मभिः ॥ ५.१७५.४१ ॥
Uma vez que isto aconteceu, ó boa mulher, o que podem fazer os ascetas que habitam o eremitério, dedicados à austeridade, os de grande alma? Ó muito afortunada.
5.175.42
सा त्वेनमब्रवीद्राजन्क्रियतां मदनुग्रहः ।
प्राव्राज्यमहमिच्छामि तपस्तप्स्यामि दुश्चरम् ॥ ५.१७५.४२ ॥
Mas ela disse-lhe: Ó rei, concede-me o teu favor. Desejo a renúncia, e praticarei uma austeridade difícil.
5.175.43
मयैव यानि कर्माणि पूर्वदेहे तु मूढया ।
कृतानि नूनं पापानि तेषामेतत्फलं ध्रुवम् ॥ ५.१७५.४३ ॥
Certamente este é o fruto certo das ações pecaminosas que eu mesmo cometi no meu corpo anterior, na minha confusão.
5.175.44
नोत्सहे तु पुनर्गन्तुं स्वजनं प्रति तापसाः ।
प्रत्याख्याता निरानन्दा साल्वेन च निराकृता ॥ ५.१७५.४४ ॥
Ascetas, não tenho coragem de voltar outra vez aos meus parentes: rejeitada e sem alegria, e também desprezada por Sālva.
5.175.45
उपदिष्टमिहेच्छामि तापस्यं वीतकल्मषाः ।
युष्माभिर्देवसंकाशैः कृपा भवतु वो मयि ॥ ५.१७५.४५ ॥
Ó puros, desejo praticar aqui a austeridade conforme me ensinastes; semelhantes aos deuses, tende compaixão de mim.
5.175.46
स तामाश्वासयत्कन्यां दृष्टान्तागमहेतुभिः ।
सान्त्वयामास कार्यं च प्रतिजज्ञे द्विजैः सह ॥ ५.१७५.४६ ॥
Consolou aquela donzela com exemplos, tradições e razões, acalmou-a e prometeu agir junto com os brâmanes.