ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.175
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.175.1
ततोऽहं समनुज्ञाप्य कालीं गन्धवतीं तदा ।
मन्त्रिणश्चर्त्विजश्चैव तथैव च पुरोहितान्।
समनुज्ञामिषं कन्यामम्बां ज्येष्ठां नराधिप ॥ ५.१७५.१ ॥
ಆಗ ನಾನು ಕಾಳಿ ಮತ್ತು ಗಂಧವತಿಯ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಮಂತ್ರಿಗಳು, ಋತ್ವಿಜರು ಮತ್ತು ಪುರೋಹಿತರ ಸಮ್ಮತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಓ ನರಾಧಿಪ, ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಕನ್ಯೆ ಅಂಬೆಗೆ ಅನುಮತಿ ದೊರಕಿಸಿದೆ.
5.175.2
अनुज्ञाता ययौ सा तु कन्या साल्वपतेः पुरम् ।
वृद्धैर्द्विजातिभिर्गुप्ता धात्र्या चानुगता तदा ॥ ५.१७५.२ ॥
ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ಆ ಕನ್ಯೆ ಶಾಲ್ವಪತಿಯ ನಗರಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದಳು; ಹಿರಿಯರು ಮತ್ತು ದ್ವಿಜರಿಂದ ರಕ್ಷಿತಳಾಗಿ, ಆಗ ಒಬ್ಬ ದಾದಿ ಅವಳನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದಳು.
5.175.3
अतीत्य च तमध्वानमासमाद नराधिपम ।
सा तमासाद्य राजानं साल्वं वचनमब्रवीत् ॥ ५.१७५.३ ॥
ಆ ದಾರಿಯನ್ನು ದಾಟಿ ಅವಳು ನರಾಧಿಪನನ್ನು ತಲುಪಿದಳು; ಶಾಲ್ವ ರಾಜನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
5.175.4
आगताहं महाबाहो त्वामुद्दिश्य महामते ।
अभिनन्दस्व मां राजन्सदा प्रियहिते रताम् ॥ ५.१७५.४ ॥
ಓ ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಓ ಮಹಾಮತಿಯೇ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನೇ ಬಯಸಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ; ಓ ರಾಜನೇ, ಸದಾ ನಿನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಮತ್ತು ಹಿತದಲ್ಲಿ ನಿರತಳಾದ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.
5.175.5
प्रतिपादय मां राजन्धर्मादींश्चर धर्मतः ।
त्वं हि मे मनसा ध्यातस्त्वया चाप्युपमन्त्रिता ॥ ५.१७५.५ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ಧರ್ಮಾದಿಗಳನ್ನು ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ಆಚರಿಸು. ನೀನೇ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು, ನೀನೇ ನನ್ನಿಂದ ಆಹ್ವಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು.
5.175.6
तामब्रवीत्साल्वपतिः स्मयन्निव विशांपते ।
त्वयाऽन्यपूर्वया नाहं भार्यार्थी वरवर्णिनि ॥ ५.१७५.६ ॥
ಓ ಜನಪತಿಯೇ, ಶಾಲ್ವಪತಿ ನಗುತ್ತಾ ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು — ಓ ವರವರ್ಣಿನಿಯೇ, ಮೊದಲೇ ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
5.175.7
गच्छ भद्रे पुनस्तत्र सकाशं भीष्मकस्य वै ।
नाहमिच्छामि भीष्मेण गृहीतां त्वां प्रसह्य वै ॥ ५.१७५.७ ॥
ಒಳ್ಳೆಯವಳೇ, ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ, ಭೀಷ್ಮಕನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು. ಭೀಷ್ಮನಿಂದ ಬಲಾತ್ಕಾರವಾಗಿ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
5.175.8
त्वं हि भीष्मेण निर्जित्य नीता प्रीतिमती तदा ।
परामृश्य महायुद्धे निर्जित्य पृथिवीपतीन् ॥ ५.१७५.८ ॥
ಆಗ ಭೀಷ್ಮನು ನಿನ್ನನ್ನು ಗೆದ್ದು ಕರೆದೊಯ್ದನು. ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೂಪತಿಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದು ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
5.175.9
नाहं त्वय्यन्यपूर्वायां भार्यार्थी वरवर्णिनि ।
कथमस्मद्विधो राजा परपूर्वां प्रवेशयेत् ॥ ५.१७५.९ ॥
ಸುಂದರ ವರ್ಣದವಳೇ, ಹಿಂದೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನಂತಹ ರಾಜನು ಬೇರೆಯವರ ಹಿಂದಿನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಒಳಗೆ ಕರೆತರುವನು?
5.175.10
नारीं विदितविज्ञानः परेषां धर्ममादिशन् ।
यथेष्टं गम्यतां भद्रे मा त्वां कालोऽत्यगादयम् ॥ ५.१७५.१० ॥
ಇತರರ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅರಿತ ವಿವೇಕಿಯಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ — ಒಳ್ಳೆಯವಳೇ, ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗು. ಈ ಕಾಲ ನಿನ್ನನ್ನು ದಾಟಿ ಹೋಗದಿರಲಿ.
5.175.11
अम्बा तमब्रवीद्राजन्ननङ्गशरपीडिता ।
नैवं वद महीपाल नैतदेवं कथंचन ॥ ५.१७५.११ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಮನ್ಮಥನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾದ ಅಂಬೆ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು — ಮಹೀಪಾಲನೇ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಬೇಡ. ಇದು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಹೀಗಲ್ಲ.
5.175.12
नास्मि प्रीतिमती नीता भीष्मेणामित्रकर्शन ।
बलान्नीतास्मि रुदती विद्राव्य पृथिवीपतीन् ॥ ५.१७५.१२ ॥
ಓ ಶತ್ರುನಾಶಕನೇ, ನಾನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಭೀಷ್ಮನಿಂದ ಕರೆದೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟವಳಲ್ಲ. ಅಳುತ್ತ, ಭೂಪತಿಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿ ಬಲಾತ್ಕಾರವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಯಿತು.
5.175.13
भजस्व मां साल्वपते भक्तां बालामनागसम् ।
भक्तानां हि परित्यागो न धर्मेषु प्रशस्यते ॥ ५.१७५.१३ ॥
ಸಾಲ್ವಪತಿಯೇ, ಭಕ್ತಳೂ, ಬಾಲೆಯೂ, ನಿರಪರಾಧಿಯೂ ಆದ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. ಭಕ್ತರನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದು ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ಲಾಘನೀಯವಲ್ಲ.
5.175.14
साहमामन्त्र्य गाङ्गेयं समरेष्वनिवर्तिनम् ।
अनुज्ञाता च तेनैव ततोऽहं भृशमागता ॥ ५.१७५.१४ ॥
ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಹಿಂದಿರುಗದ ಗಾಂಗೇಯನನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಂಡು, ಅವನಿಂದಲೇ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ನಾನು ಬಹಳವಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.
5.175.15
न स भीष्मो महाबाहुर्मामिच्छति विशांपते ।
भ्रातृहेतोः समारम्भो भीष्मस्येति श्रुतं मया ॥ ५.१७५.१५ ॥
ಜನಪತಿಯೇ, ಆ ಮಹಾಬಾಹು ಭೀಷ್ಮನು ನನ್ನನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಸಹೋದರನಿಗಾಗಿಯೇ ಭೀಷ್ಮನ ಈ ಪ್ರಯತ್ನ ಎಂದು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.
5.175.16
भगिन्यौ मम ये नीते अम्बिकाम्बालिके नृप ।
प्रादाद्विचित्रवीर्याय गाङ्गेयो हि यवीयसे ॥ ५.१७५.१६ ॥
ನೃಪನೇ, ನನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರಿಯರಾದ ಅಂಬಿಕೆ, ಅಂಬಾಲಿಕೆಯರನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಯಿತು; ಗಾಂಗೇಯನು ಅವರನ್ನು ಕಿರಿಯ ತಮ್ಮ ವಿಚಿತ್ರವೀರ್ಯನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.
5.175.17
यथा साल्वपते नान्यं वरं यामि कथंचन ।
त्वामृते पुरुषव्याघ्र तथा मूर्धानमालभे ॥ ५.१७५.१७ ॥
ಸಾಲ್ವಪತಿಯೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ವರನನ್ನು ನಾನು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ; ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನೇ, ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ ಆಣೆ ಇಡುತ್ತೇನೆ.
5.175.18
न चान्यपूर्वा राजेन्द्र त्वामहं समुपस्थिता ।
सत्यं ब्रवीमि साल्वैतत्सत्येनात्मानमालभे ॥ ५.१७५.१८ ॥
ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ನಾನು ಈ ಮೊದಲು ಬೇರೆಯವರದ್ದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ. ಸಾಲ್ವನೇ, ಇದು ಸತ್ಯ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಸತ್ಯದಿಂದ ನನ್ನನ್ನೇ ಮುಟ್ಟಿ ಆಣೆ ಇಡುತ್ತೇನೆ.
5.175.19
भजस्व मां विशालाक्ष स्वयं कन्यामुपस्थिताम् ।
अनन्यपूर्वां राजेन्द्र त्वत्प्रसादाभिकाङ्क्षिणीम् ॥ ५.१७५.१९ ॥
ವಿಶಾಲಾಕ್ಷನೇ, ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ತಾನಾಗಿಯೇ ಬಂದು ನಿಂತಿರುವ ಈ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ಇವಳು ಇದಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಸೇರಿದವಳಲ್ಲ; ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.
5.175.20
तामेवं भाषमाणां तु साल्वः काशिपतेः सुताम् ।
अत्यजद्भरतश्रेष्ठ जीर्णां त्वचमिवोरगः ॥ ५.१७५.२० ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಶಿರಾಜನ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ಸಾಳ್ವನು ಹಳೆಯ ಚರ್ಮವನ್ನು ಹಾವು ಬಿಟ್ಟಂತೆ ತ್ಯಜಿಸಿದನು.
5.175.21
एवं बहुविधैर्वाक्यैर्याच्यमानस्तया नृपः ।
नाश्रद्दधत्साल्वपतिः कन्यायां भरतर्षभ ॥ ५.१७५.२१ ॥
ಭರತರ್ಷಭನೇ, ಹೀಗೆ ನಾನಾ ರೀತಿಯ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವಳು ಬೇಡಿಕೊಂಡರೂ, ಸಾಳ್ವಪತಿ ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ನಂಬಲಿಲ್ಲ.
5.175.22
ततः सा मन्युनाऽऽविष्टा ज्येष्ठा काशिपतेः सुता ।
अब्रवीत्साश्रुनयना बाष्पविप्लुतया गिरा ॥ ५.१७५.२२ ॥
ಆಗ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಾಶಿರಾಜನ ಹಿರಿಯ ಪುತ್ರಿ, ಕಣ್ಣೀರಿನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ಬಿಕ್ಕುತ್ತ ಗದ್ಗದ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಳು.
5.175.23
त्वया त्यक्ता गमिष्यामि यत्र तत्र विशांपते ।
तत्र मे गतयः सन्तु सन्तः सत्यं यथा ध्रुवम् ॥ ५.१७५.२३ ॥
ವಿಶಾಂಪತಿಯೇ, ನಿನ್ನಿಂದ ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ನಾನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ನನಗೆ ಗತಿಗಳಿರಲಿ; ಸಜ್ಜನರು ಸತ್ಯವೆಂಬಂತೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ.
5.175.24
एवं तां भाषमाणां तु कन्यां साल्वपतिस्तदा ।
परितत्याज कौरव्य करुणं परिदेवतीम् ॥ ५.१७५.२४ ॥
ಕೌರವ್ಯನೇ, ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಪ್ರಲಾಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಸಾಳ್ವಪತಿ ಆಗ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸಿದನು.
5.175.25
गच्छ गच्छेति तां साल्वः पुनः पुनरभाषत ।
बिभेमि भीष्मात्सुश्रोणि त्वं च भीष्मपरिग्रहः ॥ ५.१७५.२५ ॥
"ಹೋಗು, ಹೋಗು" ಎಂದು ಸಾಲ್ವನು ಅವಳಿಗೆ ಪದೇ ಪದೇ ಹೇಳಿದನು. "ಸುಂದರ ಸೊಂಟದವಳೇ, ನಾನು ಭೀಷ್ಮನಿಗೆ ಹೆದರುತ್ತೇನೆ; ನೀನೂ ಭೀಷ್ಮನಿಂದ ಗೆದ್ದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟವಳು."
5.175.26
एवमुक्ता तु सा तेन साल्वेनादीर्घदर्शिना ।
निश्चक्राम पुराद्दीना रुदती कुररी यथा ॥ ५.१७५.२६ ॥
ದೂರದೃಷ್ಟಿಯಿಲ್ಲದ ಸಾಲ್ವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಅವಳು ದೀನಳಾಗಿ ಅಳುತ್ತಾ ಕುರರೀ ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ ನಗರದಿಂದ ಹೊರಟಳು.
5.175.27
निष्क्रामन्ती तु नगराच्चिन्तयामास दुःखिता ।
पृथिव्यां नास्ति युवतिर्विषमस्थतरा मया ॥ ५.१७५.२७ ॥
ನಗರದಿಂದ ಹೊರಡುತ್ತಾ ದುಃಖಿತಳಾದ ಅವಳು ಯೋಚಿಸಿದಳು: "ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನಷ್ಟು ವಿಷಮ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಯುವತಿ ಇಲ್ಲ."
5.175.28
बन्धुर्भिर्विप्रहीणास्मि साल्वेन च निराकृता ।
न च शक्यं पुनर्गन्तुं मया वारणसाह्वयम् ॥ ५.१७५.२८ ॥
ಬಂಧುಗಳಿಂದ ಕೈಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ನಾನು, ಸಾಲ್ವನಿಂದ ತಿರಸ್ಕೃತಳಾದೆ; ಇನ್ನು ನನಗೆ ವಾರಣಸಾಹ್ವಯ ನಗರಕ್ಕೆ ಮರಳುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
5.175.29
अनुज्ञाता तु भीष्मेण साल्वमुद्दिश्य कारणम् ।
किं नु गर्हाम्यथात्मानमथ भीष्मं दुरासदम् ॥ ५.१७५.२९ ॥
ಭೀಷ್ಮನಿಂದ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದವಳಾಗಿ, ಸಾಲ್ವನನ್ನು ಕಾರಣವೆಂದು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿ, ನಾನು ನನ್ನನ್ನೇ ನಿಂದಿಸಲೋ, ಅಥವಾ ದುರ್ಲಭನಾದ ಭೀಷ್ಮನನ್ನೋ?
5.175.30
अथवा पितरं मूढं यो मेऽकार्षीत्स्वयंवरम् ।
मयाऽयं स्वकृतो दोषो याऽहं भीष्मरथात्तदा ॥ ५.१७५.३० ॥
ಅಥವಾ ನನ್ನ ಸ್ವಯಂವರವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿದ ಆ ಮೂಢ ತಂದೆಯನ್ನು ನಿಂದಿಸಲೋ? ಈ ತಪ್ಪು ನನ್ನದೇ; ಆಗ ನಾನು ಭೀಷ್ಮನ ರಥದಿಂದ ಇಳಿದುಬಿಟ್ಟೆ.
5.175.31
प्रवृत्ते दारुणे युद्धे साल्वार्थं नापतं पुरा ।
तस्येयं फलनिर्वृत्तिर्यदापन्नाऽस्मि मूढवत् ॥ ५.१७५.३१ ॥
ಭಯಂಕರ ಯುದ್ಧ ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗ, ಹಿಂದೆ ನಾನು ಸಾಲ್ವನಿಗಾಗಿ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ; ಅದರ ಫಲವೇ ಇದು — ಮೂಢಳಂತೆ ನಾನು ಈ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದೇನೆ.
5.175.32
धिग्भीष्मं धिक्क मे मन्दं पितरं मूढचेतसम् ।
येनाहं वीर्यशुल्केन पण्यस्त्रीव प्रचोदिता ॥ ५.१७५.३२ ॥
ಭೀಷ್ಮನಿಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ; ಮಂದಬುದ್ಧಿಯಾದ ನನಗೂ ಧಿಕ್ಕಾರ; ಮೂಢಚಿತ್ತನಾದ ತಂದೆಗೂ ಧಿಕ್ಕಾರ — ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನೇ ಬೆಲೆಯಾಗಿ ಇಟ್ಟು ವೇಶ್ಯೆಯಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೇರಿಸಿದವನಿಗೆ.
5.175.33
धिङ्मां धिक्साल्वराजानं धिग्धातारमथापि वा ।
येषां दुर्नीतभावेन प्राप्तास्म्यापदमुत्तमाम् ॥ ५.१७५.३३ ॥
ನನಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ; ಸಾಲ್ವರಾಜನಿಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ; ವಿಧಾತನಿಗೂ ಧಿಕ್ಕಾರ — ಅಥವಾ ದುರ್ನೀತಭಾವದಿಂದ ಯಾರ ಕಾರಣ ನಾನು ಈ ಮಹಾ ಆಪತ್ತನ್ನು ಪಡೆದೆನೋ ಅವರಿಗೂ.
5.175.34
सर्वथा भागधेयानि स्वानि प्राप्नोति मानवः ।
अनयस्यास्य तु मुखं भीष्मः शान्तनवो मम ॥ ५.१७५.३४ ॥
ಮನುಷ್ಯನು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಭಾಗ್ಯವನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಈ ಅನರ್ಥಕ್ಕೆ ಮೂಲವೋ ನನ್ನ ಪಕ್ಷದ ಶಂತನುವಿನ ಮಗ ಭೀಷ್ಮನೇ.
5.175.35
सा भीष्मे प्रतिकर्तव्यमहं पश्यामि सांप्रतम् ।
तपसा वा युधा वापि दुःखहेतुः स मे मतः ॥ ५.१७५.३५ ॥
ಈಗ ಭೀಷ್ಮನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕಾದುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ — ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಯುದ್ಧದಿಂದಾಗಲಿ; ಅವನೇ ನನ್ನ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಕಾರಣನೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
5.175.36
को नु भीष्मं युधा जेतुमुत्सहेत महीपतिः ।
एवं सा परिनिश्चित्य जगाम नगराद्बहिः ॥ ५.१७५.३६ ॥
ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲಲು ಯಾವ ರಾಜನು ಧೈರ್ಯಮಾಡಬಲ್ಲನು? ಹೀಗೆ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಅವಳು ನಗರದಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹೋದಳು.
5.175.37
आश्रमं पुण्यशीलानां तापसानां महात्मनाम् ।
ततस्तामवसद्रात्रिं तापसैः परिवारिता ॥ ५.१७५.३७ ॥
ಪುಣ್ಯಶೀಲರಾದ, ಮಹಾತ್ಮರಾದ ತಾಪಸರ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ, ತಾಪಸರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ಅವಳು ಆ ರಾತ್ರಿ ತಂಗಿದಳು.
5.175.38
आचख्यौ च यथावृत्तं सर्वमात्मनि भारत ।
विस्तरेण महाबाहो निखिलेन शुचिस्मिता ।
हरणं च विसर्गं च साल्वेन च विसर्जनम् ॥ ५.१७५.३८ ॥
ಭಾರತ, ಅವಳು ತನಗೆ ನಡೆದದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು; ಶುಚಿಸ್ಮಿತೆ, ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಅಪಹರಣ, ಬಿಡುಗಡೆ ಮತ್ತು ಸಾಳ್ವನಿಂದ ಪರಿತ್ಯಾಗ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ.
5.175.39
ततस्तत्र महानासीद्ब्राह्मणः संशितव्रतः ।
शैखावत्यस्तपोबृद्धः शास्त्रे चारण्यके गुरुः ॥ ५.१७५.३९ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಮಹಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿದ್ದರು; ದೃಢವ್ರತಿ, ಶೈಖಾವತ್ಯ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧರು, ಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಆರಣ್ಯಕಗಳಲ್ಲಿ ಗುರುವಾಗಿದ್ದವರು.
5.175.40
आर्ता तामाह स मुनिः शैखावत्यो महातपाः ।
निःश्वसन्तीं सतीं बालां दुःखशोकपरायणाम् ॥ ५.१७५.४० ॥
ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಮುನಿ ಶೈಖಾವತ್ಯನು, ದುಃಖ ಶೋಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಸತಿ ಬಾಲೆಗೆ, ನೊಂದವಳಾದ ಅವಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
5.175.41
एवं गते तु किं भद्रे शक्यं कर्तुं तपस्विभिः ।
आश्रमस्थैर्महाभागे तपोयुक्तैर्महात्मभिः ॥ ५.१७५.४१ ॥
ಹೀಗಾದ ಮೇಲೆ, ಓ ಭದ್ರೆ, ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿರುವ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ಮಹಾತ್ಮ ತಾಪಸರು ಏನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ, ಓ ಮಹಾಭಾಗೆ?
5.175.42
सा त्वेनमब्रवीद्राजन्क्रियतां मदनुग्रहः ।
प्राव्राज्यमहमिच्छामि तपस्तप्स्यामि दुश्चरम् ॥ ५.१७५.४२ ॥
ಆದರೆ ಅವಳು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: ರಾಜನೇ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡಿ; ನಾನು ಪ್ರವ್ರಜ್ಯೆಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ದುಷ್ಕರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
5.175.43
मयैव यानि कर्माणि पूर्वदेहे तु मूढया ।
कृतानि नूनं पापानि तेषामेतत्फलं ध्रुवम् ॥ ५.१७५.४३ ॥
ಹಿಂದಿನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಮೂಢತೆಯಿಂದ ನಾನೇ ಮಾಡಿದ ಪಾಪ ಕರ್ಮಗಳು — ಅವುಗಳ ಫಲವೇ ಇದು, ಖಂಡಿತ.
5.175.44
नोत्सहे तु पुनर्गन्तुं स्वजनं प्रति तापसाः ।
प्रत्याख्याता निरानन्दा साल्वेन च निराकृता ॥ ५.१७५.४४ ॥
ತಾಪಸರೇ, ನಾನು ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಬಂಧುಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಲು ಧೈರ್ಯಪಡುವುದಿಲ್ಲ; ಆನಂದರಹಿತಳಾಗಿ ತಿರಸ್ಕೃತಳಾಗಿ, ಸಾಳ್ವನಿಂದಲೂ ನಿರಾಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.
5.175.45
उपदिष्टमिहेच्छामि तापस्यं वीतकल्मषाः ।
युष्माभिर्देवसंकाशैः कृपा भवतु वो मयि ॥ ५.१७५.४५ ॥
ಶುದ್ಧರಾದವರೇ, ನಿಮ್ಮ ಉಪದೇಶದಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ದೇವಸಮಾನರಾದ ನೀವು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೃಪೆ ತೋರಿರಿ.
5.175.46
स तामाश्वासयत्कन्यां दृष्टान्तागमहेतुभिः ।
सान्त्वयामास कार्यं च प्रतिजज्ञे द्विजैः सह ॥ ५.१७५.४६ ॥
ಅವನು ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ದೃಷ್ಟಾಂತಗಳಿಂದ, ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ, ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಸಂತೈಸಿದನು; ಅವಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವೆನೆಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದನು.