مهابهاراتا · أدهيايا 5.176
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.176.1
ततस्ते तापसाः सर्वे कार्यवन्तोऽभवंस्तदा ।
तां कन्यां चिन्तयन्तस्ते किंकार्यमिति धर्मिणः ॥ ५.१७६.१ ॥
ثم أخذ جميع أولئك النساك، وقد صار لهم أمر يشغلهم، يفكرون في تلك العذراء قائلين: «ماذا ينبغي أن يُفعل؟» — وكانوا أهل بِرّ.
5.176.2
केचिदाहुः पितुर्वेश्म नीयतामिति तापसाः ।
केचिदस्यदुमालम्भे मतिं चक्रुर्हि तापसाः ॥ ५.१७६.२ ॥
قال بعض النساك: «لتُؤخذ إلى بيت أبيها». وعزم آخرون في هذا الأمر على الاحتماء بشجرة.
5.176.3
केचित्साल्वपतिं गत्वा नियोज्यमिति मेनिरे ।
नेति केचिद्व्यवस्यन्ति प्रत्याख्याता हि तेन सा ॥ ५.१७६.३ ॥
رأى بعضهم أن تُذهب إلى ملك شالفا ويُزوَّج بها، وقرر آخرون: «لا»، لأنه كان قد رفضها من قبل.
5.176.4
एवं गते तु किं शक्यं भद्रे कर्तुं मनीषिभिः ।
पुनरूचुश्च तां सर्वे तापसाः संशितव्रताः ॥ ५.१७६.४ ॥
ولمّا بلغ الأمر هذا، أيتها الطيبة، فماذا يستطيع الحكماء أن يفعلوا؟ وكلّم النساكُ كلّهم، الملتزمون بالنذور الصارمة، تلك المرأةَ من جديد.
5.176.5
अलं प्रव्रजितेनेह भद्रे श्रृणु हितं वचः ।
इतो गच्छस्व भद्रं ते पितुरेव निवेशनम् ॥ ५.१७६.५ ॥
يكفي أن تعيشي هنا متبتلةً أيتها الطيبة؛ فاسمعي كلامي النافع. ارحلي من هنا، وليكن لك الخير، إلى بيت أبيك نفسه.
5.176.6
प्रतिपस्त्यति राजा स पिता ते यदनन्तरम् ।
तत्र वत्स्यसि कल्याणि सुखं सर्वगुणान्विता ॥ ५.१७६.६ ॥
سيتدبّر ذلك الملك، أبوك، الأمر بعد ذلك؛ وهناك ستعيشين في سعادة، أيتها المباركة، متحلّيةً بكل الفضائل.
5.176.7
न च तेऽन्या गतिर्न्याय्या भवेद्भद्रे यथा पिता ।
पतिर्वापि गतिर्नार्याः पिता वा वरवर्णिनि ।
गतिः पतिः समस्थाया विषमे च पिता गतिः ॥ ५.१७६.७ ॥
أيتها الفاضلة، لن يكون لك ملجأ آخر لائق كأبيك. أيتها الجميلة اللون، ملجأ المرأة زوجها أو أبوها. لمن تثبت على حالها الزوج ملجأ، وفي الشدة الأب ملجأ.
5.176.8
प्रव्रज्या हि सुदुःखेयं सुकुमार्या विशेषतः ।
राजपुत्र्याः प्रकृत्या चक कुमार्यास्तव भामिनि ॥ ५.१७६.८ ॥
أيتها المشرقة، إن حياة التخلي هذه شديدة الألم، ولا سيما لك أنت ابنة الملك الرقيقة جدًا، الناعمة بطبعها.
5.176.9
भद्रे दोषा हि विद्यन्ते बहवो वरवर्णिनि ।
आश्रमे वै वसन्त्यास्ते न भवेयुः पितुर्गृहे ॥ ५.१७६.९ ॥
أيتها الفاضلة، أيتها الجميلة اللون، إن لك في الصومعة عيوبًا وشدائد كثيرة لم تكن لتصيبك في بيت أبيك.
5.176.10
ततस्त्वन्येऽब्रुवन्वाक्यं तापसास्तां तपस्विनीम् ॥ ५.१७६.१० ॥
فقال لها النساك الآخرون هذه الكلمات.
5.176.11
त्वामिहैकाकिनीं दृष्ट्वा निर्जने गहने वने ।
प्रार्थयिष्यन्तिराजानस्तस्मान्मैवं मनः कृथाः ॥ ५.१७६.११ ॥
إذا رآك الملوك وحدك هنا في هذه الغابة الكثيفة الموحشة، فسيطلبونك؛ فلا تعقدي عزمك على ذلك.
5.176.12
न शक्यं काशिनगरं पुनर्गन्तुं पितुर्गृहान् ।
अवज्ञाता भविष्यामि बान्धवानां न संशयः ॥ ५.१७६.१२ ॥
لا يمكنني العودة إلى مدينة كاشي وبيت أبي؛ سيزدريني أقاربي، ولا شك في ذلك.
5.176.13
उषितास्मि तथा बाल्ये पितुर्वेश्मनि तापसाः ।
नाहं गमिष्ये भद्रं वस्तत्र यत्र पिता मम।
तपस्तप्तुमभीप्सामि तापसैः परिरक्षिता ॥ ५.१७६.१३ ॥
أيها الzāhidون، لقد عشت هكذا في بيت أبي في طفولتي. ليكن لكم الخير؛ لن أذهب إلى حيث يكون أبي. أريد أن أتعبّد وأتقشف تحت حماية الزاهدين.
5.176.14
यथा परेऽपि मे लोके न स्यादेवं महात्ययः ।
दौर्भाग्यं तापसश्रेष्ठास्तस्मात्तप्स्याम्यहं तपः ॥ ५.१७६.१४ ॥
حتى لا يصيبني في العالم الآخر مثل هذا الشر العظيم وهذا السوء، أيها الأفضل بين الزاهدين، لذلك سأتعبّد وأتقشف.
5.176.15
इत्येवं तेषु विप्रेषु चिन्तयन्सु यथातथम् ।
राजर्षिस्तद्वनं प्राप्तस्तपस्वी होत्रवाहनः ।
तां तथा भाविनीं दृष्ट्वा श्रुत्वा चोद्विग्रमानसः ॥ ५.१७६.१५ ॥
وبينما كان أولئك البراهمة يتأملون الأمر على حقيقته، وصل إلى ذلك الغاب الحكيم الملكي المتعبّد هوترافاهانا.
5.176.16
ततस्ते तापसाः सर्वे पूजयन्ति स्म तं नृपम् ।
पूजाभिः स्वागताद्याभिरासनेनोदकेन च ॥ ५.१७६.१६ ॥
ثم أكرم أولئك الزاهدون جميعاً ذلك الملك بمراسم الترحيب وغيرها من الإكرام، بمقعد وماء.
5.176.17
तस्योपविष्टस्य सतो विश्रान्तस्योपश्रृण्वतः ।
पुनरेव कथां चक्रुः कन्यां प्रति वनौकसः ॥ ५.१७६.१७ ॥
وبينما كان يجلس مستريحاً مصغياً، عاد سكان الغاب يحكون القصة عن تلك الفتاة مرة أخرى.
5.176.18
अम्बायास्तां कथां श्रुत्वा काशिराज्ञश्च भारत ।
राजर्षिः स महातेजा बभूवोद्विग्रमानसः ॥ ५.१७६.१८ ॥
يا بهاراتا، لما سمع تلك القصة عن أمبا وملك كاشي، اضطرب خاطر ذلك الحكيم الملكي العظيم البهاء.
5.176.19
तां तथावादिनीं श्रुत्वा दृष्ट्वा च स महातपाः ।
राजर्षिः कृपयाविष्टो महात्मा होत्रवाहनः ॥ ५.१७६.१९ ॥
وعندما سمع كلامها هكذا ورآها، امتلأ الحكيم الملكي العظيم التقشف، النبيل النفس هوتراواهانا بالرحمة.
5.176.20
स वेपमान उत्थाय मातुस्तस्याः पिता तदा ।
तां कन्यामङ्कमारोप्य पर्यश्वासयत प्रभो ॥ ५.१७६.२० ॥
فنهض حينئذ مرتعشًا — والد أم تلك الفتاة — وأجلسها في حجره، وسلّاها، يا سيدي.
5.176.21
स तामपृच्छत्कार्त्स्न्येन व्यसनोत्पत्तिमादितः ।
सा च तस्मै यथावृत्तं विस्तरेण न्यवेदयत् ॥ ५.१७६.२१ ॥
فسألها بالتفصيل عن أصل المحنة من البداية، فروت له ما جرى بالتفصيل.
5.176.22
ततः स राजर्षिरभूद्दुःखशोकसमन्वितः ।
कार्यं च प्रतिपेदे तन्मनसां सुमहातपाः ॥ ५.१७६.२२ ॥
فامتلأ ذلك الحكيم الملكي بالحزن والأسى، وعزم ذلك الزاهد العظيم في قلبه على المهمة.
5.176.23
अब्रवीद्वेपमानश्च कन्यामार्तां सुदुःखितः ।
मा गाः पितुर्गृहं भद्रे मातुस्ते जनको ह्यहम् ॥ ५.१७६.२३ ॥
قال وهو يرتعش وحزين للغاية للفتاة المتألمة: «لا تذهبي إلى بيت أبيك يا طيبة؛ فأنا أبو أمك.»
5.176.24
दुःखं छिन्द्यामहं ते वै मयि वर्तस्व पुत्रिके ।
पर्याप्तं ते मनो वत्से यदेवं परिशुष्यसि ॥ ५.१७६.२४ ॥
سأزيل حزنك؛ فاتكلي عليّ يا ابنتي. يا صغيرتي، إذ تذبلين هكذا، فقد عانى قلبك ما يكفي.
5.176.25
गच्छ मद्वचनाद्रामं जामदग्न्यं तपस्विनम् ।
रामस्ते सुमहद्दुःखं शोकं चैवापनेष्यति ॥ ५.१७६.२५ ॥
اذهبي بكلمتي إلى الزاهد راما ابن جامدغني. سيزيل راما حزنك الكبير وأساك بالتأكيد.
5.176.26
हनिष्यति रणे भीष्मं न करिष्यति चेद्वचः ।
तं गच्छ भार्गवश्रेष्ठं कालाग्निसमतेजसम् ॥ ५.१७६.२६ ॥
إن لم يفعل كلمتي فسيقتل بهيشما في المعركة. اذهبي إلى أفضل البهرغو، الذي يضاهي بريقه نار الموت.
5.176.27
प्रतिष्ठापयिता स त्वां समे पथि महातपाः ।
ततस्तु सुस्वरं बाष्पसुत्सृजन्ती पुनः पुनः ॥ ५.१७६.२७ ॥
سيثبتك ذلك الزاهد العظيم على الطريق المستوي. فعندئذ، وهي تذرف الدموع بصوت عذب مرارا وتكرارا...
5.176.28
अब्रवीत्पितरं मातुः मा तदा होत्रवाहनम् ।
अभिवादयित्वा शिरसा गमिष्ये तव शासनात् ॥ ५.१७६.२८ ॥
فقالت لأبي أمها هوتراواهانا: «لا... سأمضي بأمرك بعد أن أنحني بالرأس وأسلم.»
5.176.29
अपि नामाद्य पश्येयमार्यं तं लोकविश्रुतम् ।
कथं च तीव्रं दुःकं मे नाशकयिष्यति भार्गवः।
एतदिच्छाम्यहं ज्ञातुं यथा यास्यमि तत्र वैः ॥ ५.१७६.२९ ॥
هل سأرى اليوم ذلك النبيل المشهور في العالم؟ كيف سيزيل البهارغافا حزني الحاد؟ أريد أن أعرف كيف أذهب إلى هناك.
5.176.30
रामं द्रक्ष्यसि भद्रे त्वं जामदग्न्यं महावने ।
उग्रे तपसि वर्तन्तं सत्यसन्धं महाबलम् ॥ ५.१७६.३० ॥
أيتها المرأة الفاضلة، ستريْن راما ابن جامدغني، المقيم في تقشف شديد في الغابة الكبرى، الوفي بعهده، عظيم القوة.
5.176.31
महेन्द्रं वै गिरिश्रेष्ठं रामो नित्यमुपास्ति ह ।
ऋषयो वेदविद्वांसो गन्धर्वाप्सरसस्तथा ॥ ५.१७६.३१ ॥
يعبد راما دائمًا ماهيندرا، أفضل الجبال؛ وهناك أيضًا الحكماء العارفون بالفيدا، والغاندهاروا والأبساراس.
5.176.32
तत्र गच्छस्व भद्रं ते ब्रूयाश्चैनं वचो मम ।
अभिवाद्य च तं मूंर्ध्ना तपोवृद्धं दृढव्रतम् ॥ ५.१७६.३२ ॥
اذهب إلى هناك، وليحفظك الخير. قل له كلامي هذا، وانحنِ له بالرأس، لذلك الشيخ في التقشف الثابت في النذور،
5.176.33
ब्रूयाश्चैनं पुनर्भद्रे यत्ते कार्यं मनीषितम् ।
मयि संकीर्तिते रामः सर्वं तत्ते करिष्यति ॥ ५.१७६.३३ ॥
وكذلك، أيتها الحسناء، قل له أي أمر تبتغينه؛ فإذا ذُكر اسمي فسيفعل راما كل ذلك لأجلك.
5.176.34
मम रामः सखा वत्से प्रीतियुक्तः सुहृच्च मे ।
जमदग्निसुतो वीरः सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ ५.१७६.३४ ॥
راما صديقي، يا بنيتي، مملوء بالمودة وهو محب لي؛ إنه ابن جامادغني، البطل، وأفضل كل حامل للسلاح.
5.176.35
एवं ब्रुवति कन्यां तु पार्थिवे होत्रवाहने ।
अकृतव्रणः प्रादुरासीद्रामस्यानुचरः प्रियः ॥ ५.१७६.३५ ॥
وبينما كان الملك هوتراواهانا يخاطب الفتاة بهذا، ظهر أكريتافرانا، التابع المحبوب لراما.
5.176.36
ततस्ते मनुयः सर्वे समुत्तस्थुः महस्रशः ।
स च राजा वयोवृद्धः सृञ्ययो होत्रवाहनः ॥ ५.१७६.३६ ॥
فنهض أولئك الرجال بالآلاف، ونهض الملك هوتراواهانا، الشيخ المسنّ من السريّنجايا.
5.176.37
ततो दृष्ट्वा कृतातिथ्यमन्योन्यं ते वनौकसः ।
सहिता भरतश्रेष्ठ निषेदुः परिवार्य तम् ॥ ५.१७६.३७ ॥
فلما رأوا أنهم أكرم بعضهم بعضًا، يا خير بني بharata، جلس أولئك سكان الغابة معًا مطوقين إياه.
5.176.38
ततस्ते कथयामासुः कथास्तास्ता मनोरमाः ।
धन्या दिव्याश्च राजेन्द्र प्रीतिहर्षमुदा युताः ॥ ५.१७६.३८ ॥
ثم رووا قصصًا كثيرة بهيجة ومباركة وإلهية، يا سيد الملوك، وكانوا مملوئين بالمودة والفرح والسرور.
5.176.39
ततः कथान्ते राजर्षिर्महात्मा होत्रवाहनः ।
रामं श्रेष्ठं महर्षीणामपृच्छदकृतव्रणम् ॥ ५.१७६.३९ ॥
ثم في ختام الحكايات، سأل الملك الحكيم العظيم هوتراواهانا أكريتافرانا عن راما، أفضل كبار الحكماء.
5.176.40
क्व संप्रति महाबाहो जामदग्न्यः प्रतापवान् ।
अकृतव्रण शक्यो वै द्रुष्टुं वेदविदां वर ॥ ५.१७६.४० ॥
أين هو الآن، يا ذا الذراعين القويتين، راما ابن جامادغني، القدير؟ وهل يمكن حقًا رؤيته، يا أفضل العارفين بالفيدا أكريتافرانا؟
5.176.41
भवन्तमेव सततं रामः कीर्तयति प्रभो ।
सृञ्जयो मे प्रियसखो राजर्षिरिति पार्थिव ॥ ५.१७६.४१ ॥
إن راما يذكرك دائمًا، يا سيدي: 'سريانجايا صديقي الحميم، الحكيم الملكي'، أيها الملك.
5.176.42
इह रामः प्रभाते श्वो भवितेति मतिर्मम ।
द्रष्टस्येनमिहायान्तं तव दर्शनकाङ्क्षया ॥ ५.१७६.४२ ॥
رأيي أن راما سيكون هنا غدًا عند الفجر؛ وإذ يأتي إلى هنا رغبةً في لقائك، سترى ذلك.
5.176.43
इयं च कन्या राजर्षे किमर्थं वनमागता ।
कस्य चेयं तव च का भवतीच्छामि वेदितुम् ॥ ५.१७६.४३ ॥
أيها الحكيم الملكي، لأي غرض جاءت هذه الفتاة إلى الغابة؟ لمن هي، وما هي بالنسبة إليك؟ أريد أن أعرف.
5.176.44
दौहित्रीयं मम विभो काशिराजसुता प्रिया ।
ज्येष्ठा स्वयंवरे तस्थौ भगिनीभ्यां सहानध ॥ ५.१७६.४४ ॥
أيها القدير، هي حفيدتي، ابنة ملك كاشي المحبوبة. أيها الطاهر، وقفت في السواياامفارا مع أختيها؛ وكانت الكبرى.
5.176.45
इयमम्बेति विख्याता ज्येष्ठा काशिपतेः सुता ।
अम्बिकाम्बालिके कन्ये कनीयस्यौ तपोधन ॥ ५.१७६.४५ ॥
هذه، المشهورة باسم أمبا، هي الابنة الكبرى لملك كاشي. أمبيكا وأمباليكا، الفتاتان، هما الأصغر، أيها الغني بالتقشف.
5.176.46
समेतं पार्थिवं क्षत्रं काशिपुर्यां ततोऽभवत् ।
कन्यानिमित्तं विप्रर्षे तत्रासीदुत्सवो महान् ॥ ५.१७६.४६ ॥
ثم اجتمعت طبقة الملوك في مدينة كاشي، وكان هناك بسبب الفتيات احتفال عظيم، أيها الحكيم البراهمي.
5.176.47
तता किल महावीर्यो भीष्मः शान्तनवो नृपान् ।
अधिक्षिप्य महातेजास्तिस्त्रः कन्या जहार ताः ॥ ५.१७६.४७ ॥
ثم تحدى بهيشما، ابن شانتانو، العظيم القوة والبهاء، الملوك وحمل الفتيات الثلاث.
5.176.48
निर्जित्य पृथिवीपालानथ भीष्मो जगाह्वयम् ।
आजगाम विशुद्धात्मा कन्याभिः सह भारतः ॥ ५.१७६.४८ ॥
بعد أن هزم حماة الأرض، دخل بهيشما المدينة. عاد البهاراتي ذو النفس الطاهرة مع الفتيات.
5.176.49
सत्यवत्यै निवेद्याथ विवाहं समनन्तरम् ।
भ्रातुर्विचित्रवीर्यस्य समाज्ञापयत प्रभुः ॥ ५.१७६.४९ ॥
ثم بعد إبلاغ ساتياڤاتي، أمر السيد (بهيشما) على الفور بزواج أخي فيتشيترافيريا.
5.176.50
तं तु वैवाहिकं दृष्ट्वा कन्येयं समुपार्जितम् ।
अब्रवीत्तत्र गाङ्गेयं मन्त्रिमध्ये द्विजर्षभ ॥ ५.१७६.५० ॥
رأت الفتاة تحضيرات الزفاف المجمعة لها، فقالت هناك لغانغيا وسط الوزراء، يا أفضل المولودين مرتين.
5.176.51
मया साल्वपतिर्वीरो मनसाऽभिवृतः पतिः ।
न ममार्हसि धर्मज्ञ दातुं भ्रात्रेऽन्यमानसाम् ॥ ५.१७६.५१ ॥
لقد اخترت في قلبي ملك سالڤا البطل زوجًا لي. يا عالم الدهارما، لا يليق بك أن تعطيني لأخ وقلبي عند غيره.
5.176.52
तच्छ्रुत्वा वचनं भीष्मः संमन्त्र्य सह मन्त्रिभिः ।
निश्चित्य विससर्जेमां सत्यवत्या मते स्थितः ॥ ५.१७६.५२ ॥
لما سمع بهيشما هذا القول تشاور مع الوزراء، وقرر، وبقي على رأي ساتياڤاتي، فأطلق سراح هذه الفتاة.
5.176.53
अनुज्ञाता तु भीष्मेण साल्वं सौभपतिं ततः ।
कन्येयं मुदिता तत्र काले वाचनमब्रवीत् ॥ ५.१७६.५३ ॥
بعد أن أذن لها بهيشما، قالت هذه الفتاة، فرحة، في الوقت المناسب، هذه الكلمات هناك لسالڤا سيد سوبا.
5.176.54
विसर्जितास्मि भीष्मेण धर्मं मां प्रतिपादय ।
मनसाभिवृत्तः पूर्वं मया त्वं पार्थिवर्षम ॥ ५.१७६.५४ ॥
لقد أطلقني بهيشما. والآن، وفق الدهارما، خذني. لقد اخترتك من قبل في قلبي، يا ثور الملوك.
5.176.55
प्रत्याचख्यौ च साल्वोऽस्याश्चारित्रस्याभिशङ्कितः ।
सेयं तपोवनं प्राप्ता तापस्येऽभिरता भृशम् ॥ ५.१७६.५५ ॥
وقد رفضها سالفا أيضًا، إذ شكّ في سلوكها. فجاءت إلى غابة التقشف وانغمست في الزهد كل الانغماس.
5.176.56
मया च प्रत्यभिज्ञाता वंशस्य परिकीर्तनात् ।
अस्य दुःखस्य चोत्पत्तिं भीष्ममेवेह मन्यते । ॥ ५.१७६.५६ ॥
عرفتها من ذكر نسبها. وهي هنا ترى أن بهيشما نفسه هو مصدر هذا الألم.
5.176.57
भगवन्नेवमेवेह यथाह पृथिवीपतिः ।
शरीरकर्ता मातुर्मे सृञ्जयो होत्रवाहनः ॥ ५.१७६.५७ ॥
أيها الجليل، الأمر هنا كما قال سيد الأرض: إن مُنشئ جسد أمي هو سرنجايا هوتراڤاهانا.
5.176.58
न ह्युत्सहे स्वनगरं प्रतियातुं तपोधन ।
अपमानभयाच्चैव व्रीडया च महामुने ॥ ५.१७६.५८ ॥
يا كنز التقشف، لا أجرؤ على العودة إلى مدينتي، خوفًا من العار وخجلًا منه، أيها الحكيم العظيم.
5.176.59
यत्तु मां भगवान्रामो वक्ष्यति द्विजसत्तम ।
तन्मे कार्यतमं कार्यमिति मे भगवन्मतिः ॥ ५.१७६.५९ ॥
أيها الأفضل بين المولودين مرتين، ما سيقوله لي الجليل راما فهو ما ينبغي عليّ أن أفعله أشدّ الفعل؛ هذا هو عزمي، أيها الجليل.