మహాభారతం · అధ్యాయం 5.176
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.176.1
ततस्ते तापसाः सर्वे कार्यवन्तोऽभवंस्तदा ।
तां कन्यां चिन्तयन्तस्ते किंकार्यमिति धर्मिणः ॥ ५.१७६.१ ॥
అప్పుడు ఆ తపస్వులందరూ ఒక కార్యంలో నిమగ్నులయ్యారు. ఆ కన్య గురించి 'ఏమి చేయాలి?' అని ఆలోచించిన ఆ ధర్మాత్ములు.
5.176.2
केचिदाहुः पितुर्वेश्म नीयतामिति तापसाः ।
केचिदस्यदुमालम्भे मतिं चक्रुर्हि तापसाः ॥ ५.१७६.२ ॥
కొందరు తపస్వులు 'ఈమెను తండ్రి ఇంటికి తీసుకెళ్లాలి' అన్నారు. మరికొందరు ఈ విషయంలో ఒక వృక్షాన్ని ఆశ్రయించాలని తలచారు.
5.176.3
केचित्साल्वपतिं गत्वा नियोज्यमिति मेनिरे ।
नेति केचिद्व्यवस्यन्ति प्रत्याख्याता हि तेन सा ॥ ५.१७६.३ ॥
కొందరు తపస్వులు సాళ్వ రాజు వద్దకు వెళ్లి ఆమెను అతనికి అప్పగించాలని భావించారు. 'కాదు' అని మరికొందరు నిర్ణయించారు, ఎందుకంటే అతడు ఆమెను ఇప్పటికే తిరస్కరించాడు.
5.176.4
एवं गते तु किं शक्यं भद्रे कर्तुं मनीषिभिः ।
पुनरूचुश्च तां सर्वे तापसाः संशितव्रताः ॥ ५.१७६.४ ॥
ఇలా జరిగిన తర్వాత, ఓ శుభవతీ, జ్ఞానులు ఏమి చేయగలరు? కఠిన వ్రతులైన తపస్వులందరూ మళ్లీ ఆమెతో చెప్పారు.
5.176.5
अलं प्रव्रजितेनेह भद्रे श्रृणु हितं वचः ।
इतो गच्छस्व भद्रं ते पितुरेव निवेशनम् ॥ ५.१७६.५ ॥
ఇక్కడ సన్యాసినిగా ఉండటం చాలు, ఓ శుభవతీ; హితకరమైన మాటను విను. ఇక్కడినుండి వెళ్ళు, నీకు శుభం కలుగుగాక—నీ తండ్రి ఇంటికే.
5.176.6
प्रतिपस्त्यति राजा स पिता ते यदनन्तरम् ।
तत्र वत्स्यसि कल्याणि सुखं सर्वगुणान्विता ॥ ५.१७६.६ ॥
ఆ రాజు, నీ తండ్రి, తరువాత ఏది నిర్ణయిస్తాడో అది; అక్కడే నువ్వు సుఖంగా ఉంటావు, ఓ కల్యాణీ, సర్వగుణ సంపన్నురాలా.
5.176.7
न च तेऽन्या गतिर्न्याय्या भवेद्भद्रे यथा पिता ।
पतिर्वापि गतिर्नार्याः पिता वा वरवर्णिनि ।
गतिः पतिः समस्थाया विषमे च पिता गतिः ॥ ५.१७६.७ ॥
ఓ భద్రే, నీకు తండ్రిలాంటి మరో తగిన ఆశ్రయం ఉండదు. ఓ సుందరవర్ణిణీ, స్త్రీకి భర్త లేదా తండ్రే ఆశ్రయం. స్థిరంగా ఉన్నవారికి భర్త ఆశ్రయం; కష్టకాలంలో తండ్రి ఆశ్రయం.
5.176.8
प्रव्रज्या हि सुदुःखेयं सुकुमार्या विशेषतः ।
राजपुत्र्याः प्रकृत्या चक कुमार्यास्तव भामिनि ॥ ५.१७६.८ ॥
ఓ భామినీ, ఈ సన్యాస జీవితం అత్యంత దుఃఖకరం; ముఖ్యంగా అతి సుకుమారివైన రాజపుత్రివైన, స్వభావంతోనే మృదువైన నీకు.
5.176.9
भद्रे दोषा हि विद्यन्ते बहवो वरवर्णिनि ।
आश्रमे वै वसन्त्यास्ते न भवेयुः पितुर्गृहे ॥ ५.१७६.९ ॥
ఓ భద్రే, ఓ సుందరవర్ణిణీ, ఆశ్రమంలో నివసించే నీకు అనేక దోషాలు, కష్టాలు ఉంటాయి; అవి తండ్రి ఇంట్లో ఉండవు.
5.176.10
ततस्त्वन्येऽब्रुवन्वाक्यं तापसास्तां तपस्विनीम् ॥ ५.१७६.१० ॥
అప్పుడు ఇతర తాపసులు ఆ తపస్వినితో ఈ మాటలు అన్నారు.
5.176.11
त्वामिहैकाकिनीं दृष्ट्वा निर्जने गहने वने ।
प्रार्थयिष्यन्तिराजानस्तस्मान्मैवं मनः कृथाः ॥ ५.१७६.११ ॥
ఇక్కడ దట్టమైన, నిర్జనమైన అడవిలో నిన్ను ఒంటరిగా చూసి రాజులు నిన్ను కోరుతారు; కాబట్టి అలాంటి ఆలోచన చేయకు.
5.176.12
न शक्यं काशिनगरं पुनर्गन्तुं पितुर्गृहान् ।
अवज्ञाता भविष्यामि बान्धवानां न संशयः ॥ ५.१७६.१२ ॥
కాశీనగరానికి, తండ్రి ఇంటికి మళ్ళీ వెళ్ళడం సాధ్యం కాదు; బంధువుల చేత నేను అవమానించబడతాను, ఇందులో సందేహం లేదు.
5.176.13
उषितास्मि तथा बाल्ये पितुर्वेश्मनि तापसाः ।
नाहं गमिष्ये भद्रं वस्तत्र यत्र पिता मम।
तपस्तप्तुमभीप्सामि तापसैः परिरक्षिता ॥ ५.१७६.१३ ॥
ఓ తాపసులారా, బాల్యంలో నేను మా తండ్రి ఇంట్లో ఇలాగే నివసించాను. మీకు శుభం కలుగుగాక; మా తండ్రి ఉన్న చోటికి నేను వెళ్ళను. తాపసుల రక్షణలో నేను తపస్సు చేయాలనుకుంటున్నాను.
5.176.14
यथा परेऽपि मे लोके न स्यादेवं महात्ययः ।
दौर्भाग्यं तापसश्रेष्ठास्तस्मात्तप्स्याम्यहं तपः ॥ ५.१७६.१४ ॥
పరలోకంలో కూడా నాకు ఇంత పెద్ద అనర్థం, దౌర్భాగ్యం కలగకుండా ఉండేందుకు, ఓ శ్రేష్ఠ తాపసులారా, నేను తపస్సు చేస్తాను.
5.176.15
इत्येवं तेषु विप्रेषु चिन्तयन्सु यथातथम् ।
राजर्षिस्तद्वनं प्राप्तस्तपस्वी होत्रवाहनः ।
तां तथा भाविनीं दृष्ट्वा श्रुत्वा चोद्विग्रमानसः ॥ ५.१७६.१५ ॥
ఇలా ఆ బ్రాహ్మణులు యథార్థంగా ఆలోచిస్తుండగా, తపస్వి అయిన రాజర్షి హోత్రవాహనుడు ఆ అడవికి వచ్చాడు.
5.176.16
ततस्ते तापसाः सर्वे पूजयन्ति स्म तं नृपम् ।
पूजाभिः स्वागताद्याभिरासनेनोदकेन च ॥ ५.१७६.१६ ॥
అప్పుడు ఆ తాపసులందరూ ఆ రాజును స్వాగతం మొదలైన సత్కారాలతో, ఆసనంతో, జలంతో పూజించారు.
5.176.17
तस्योपविष्टस्य सतो विश्रान्तस्योपश्रृण्वतः ।
पुनरेव कथां चक्रुः कन्यां प्रति वनौकसः ॥ ५.१७६.१७ ॥
ఆయన కూర్చుని, విశ్రాంతి తీసుకుంటూ వింటుండగా, ఆ వనవాసులు ఆ కన్య గురించిన కథను మళ్లీ చెప్పారు.
5.176.18
अम्बायास्तां कथां श्रुत्वा काशिराज्ञश्च भारत ।
राजर्षिः स महातेजा बभूवोद्विग्रमानसः ॥ ५.१७६.१८ ॥
ఓ భారతా, అంబ గురించిన ఆ కథను, కాశీరాజు గురించిన కథను విని, ఆ మహాతేజస్వి రాజర్షి మనసు కలతచెందింది.
5.176.19
तां तथावादिनीं श्रुत्वा दृष्ट्वा च स महातपाः ।
राजर्षिः कृपयाविष्टो महात्मा होत्रवाहनः ॥ ५.१७६.१९ ॥
అలా మాట్లాడుతున్న ఆమెను విని, చూసి, ఆ మహాతపస్వి, మహాత్ముడైన రాజర్షి హోత్రవాహనుడు కరుణతో నిండిపోయాడు.
5.176.20
स वेपमान उत्थाय मातुस्तस्याः पिता तदा ।
तां कन्यामङ्कमारोप्य पर्यश्वासयत प्रभो ॥ ५.१७६.२० ॥
అప్పుడు వణుకుతూ లేచిన ఆమె తల్లి తండ్రి, ఆ కన్యను ఒడిలో కూర్చోబెట్టి, ఓ ప్రభూ, ఆమెకు ఓదార్పు చెప్పాడు.
5.176.21
स तामपृच्छत्कार्त्स्न्येन व्यसनोत्पत्तिमादितः ।
सा च तस्मै यथावृत्तं विस्तरेण न्यवेदयत् ॥ ५.१७६.२१ ॥
అతడు ఆమెను ఆపద పుట్టుక గురించి మొదటినుండి పూర్తిగా అడిగాడు; ఆమె జరిగినది అతనికి విపులంగా చెప్పింది.
5.176.22
ततः स राजर्षिरभूद्दुःखशोकसमन्वितः ।
कार्यं च प्रतिपेदे तन्मनसां सुमहातपाः ॥ ५.१७६.२२ ॥
అప్పుడు ఆ రాజర్షి దుఃఖం, శోకంతో నిండిపోయాడు; ఆ మహాతపస్వి ఆ కార్యాన్ని మనసులో స్వీకరించాడు.
5.176.23
अब्रवीद्वेपमानश्च कन्यामार्तां सुदुःखितः ।
मा गाः पितुर्गृहं भद्रे मातुस्ते जनको ह्यहम् ॥ ५.१७६.२३ ॥
వణుకుతూ, మిక్కిలి దుఃఖంతో ఆ బాధిత కన్యతో అతడు ఇలా అన్నాడు — 'ఓ కల్యాణీ, నీ తండ్రి ఇంటికి వెళ్లకు; నేను నీ తల్లికి తండ్రిని.'
5.176.24
दुःखं छिन्द्यामहं ते वै मयि वर्तस्व पुत्रिके ।
पर्याप्तं ते मनो वत्से यदेवं परिशुष्यसि ॥ ५.१७६.२४ ॥
నేను నీ దుఃఖాన్ని పోగొడతాను; ఓ కుమార్తె, నాపై ఆధారపడు. ఓ వత్సా, నీవు ఇలా క్షీణిస్తుండటంతో నీ మనసు ఇప్పటికే చాలా బాధపడింది.
5.176.25
गच्छ मद्वचनाद्रामं जामदग्न्यं तपस्विनम् ।
रामस्ते सुमहद्दुःखं शोकं चैवापनेष्यति ॥ ५.१७६.२५ ॥
నా మాట మీద తపస్వి జామదగ్న్య రాముని దగ్గరకు వెళ్ళు. రాముడు నీ గొప్ప దుఃఖాన్ని, శోకాన్ని తప్పకుండా తొలగిస్తాడు.
5.176.26
हनिष्यति रणे भीष्मं न करिष्यति चेद्वचः ।
तं गच्छ भार्गवश्रेष्ठं कालाग्निसमतेजसम् ॥ ५.१७६.२६ ॥
అతడు నా మాట వినకపోతే యుద్ధంలో భీష్ముని చంపుతాడు. కాలాగ్ని సమానమైన తేజస్సు గల భార్గవ శ్రేష్ఠుని దగ్గరకు వెళ్ళు.
5.176.27
प्रतिष्ठापयिता स त्वां समे पथि महातपाः ।
ततस्तु सुस्वरं बाष्पसुत्सृजन्ती पुनः पुनः ॥ ५.१७६.२७ ॥
ఆ మహాతపస్వి నిన్ను సమమైన మార్గంలో నిలబెడతాడు. అప్పుడు ఆమె మధురస్వరంతో మళ్లీ మళ్లీ కన్నీరు విడుస్తూ...
5.176.28
अब्रवीत्पितरं मातुः मा तदा होत्रवाहनम् ।
अभिवादयित्वा शिरसा गमिष्ये तव शासनात् ॥ ५.१७६.२८ ॥
అప్పుడు ఆమె తల్లి తండ్రి హోత్రవాహనుడితో ఇలా అంది: 'వద్దు... శిరస్సు వంచి నమస్కరించి నీ ఆజ్ఞ ప్రకారం వెళ్తాను.'
5.176.29
अपि नामाद्य पश्येयमार्यं तं लोकविश्रुतम् ।
कथं च तीव्रं दुःकं मे नाशकयिष्यति भार्गवः।
एतदिच्छाम्यहं ज्ञातुं यथा यास्यमि तत्र वैः ॥ ५.१७६.२९ ॥
ఈరోజు నేను లోకప్రసిద్ధుడైన ఆ ఆర్యుని చూడగలనా? భార్గవుడు నా తీవ్ర దుఃఖాన్ని ఎలా నాశనం చేస్తాడు? అక్కడికి నేను ఎలా వెళ్తానో తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాను.
5.176.30
रामं द्रक्ष्यसि भद्रे त्वं जामदग्न्यं महावने ।
उग्रे तपसि वर्तन्तं सत्यसन्धं महाबलम् ॥ ५.१७६.३० ॥
ఓ కల్యాణీ, మహావనంలో ఉగ్ర తపస్సులో ఉన్న, సత్యసంధుడు, మహాబలుడు అయిన జామదగ్న్య రాముని నీవు చూస్తావు.
5.176.31
महेन्द्रं वै गिरिश्रेष्ठं रामो नित्यमुपास्ति ह ।
ऋषयो वेदविद्वांसो गन्धर्वाप्सरसस्तथा ॥ ५.१७६.३१ ॥
రాముడు నిత్యం పర్వతశ్రేష్ఠుడైన మహేంద్రాన్ని సేవిస్తాడు. వేదజ్ఞులైన ఋషులు, గంధర్వులు, అప్సరసలు కూడా అక్కడే ఉంటారు.
5.176.32
तत्र गच्छस्व भद्रं ते ब्रूयाश्चैनं वचो मम ।
अभिवाद्य च तं मूंर्ध्ना तपोवृद्धं दृढव्रतम् ॥ ५.१७६.३२ ॥
అక్కడికి వెళ్ళు, నీకు శుభం కలుగుగాక. ఆయనకు నా మాటలు చెప్పు. తపస్సులో వృద్ధుడు, దృఢవ్రతుడైన ఆయనకు శిరసా నమస్కరించు.
5.176.33
ब्रूयाश्चैनं पुनर्भद्रे यत्ते कार्यं मनीषितम् ।
मयि संकीर्तिते रामः सर्वं तत्ते करिष्यति ॥ ५.१७६.३३ ॥
ఓ శుభవతీ, నీ కోరిన కార్యమేదైనా ఆయనకు చెప్పు. నా పేరు చెప్పగానే రాముడు నీకోసం అదంతా చేస్తాడు.
5.176.34
मम रामः सखा वत्से प्रीतियुक्तः सुहृच्च मे ।
जमदग्निसुतो वीरः सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ ५.१७६.३४ ॥
అమ్మా, రాముడు నా మిత్రుడు, ప్రీతిగలవాడు, హితుడు. ఆయన జమదగ్ని కుమారుడు, వీరుడు, అన్ని శస్త్రధారులలో శ్రేష్ఠుడు.
5.176.35
एवं ब्रुवति कन्यां तु पार्थिवे होत्रवाहने ।
अकृतव्रणः प्रादुरासीद्रामस्यानुचरः प्रियः ॥ ५.१७६.३५ ॥
రాజు హోత్రవాహనుడు ఆ కన్యతో ఇలా చెబుతుండగా, రాముని ప్రియ సేవకుడు అకృతవ్రణుడు ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
5.176.36
ततस्ते मनुयः सर्वे समुत्तस्थुः महस्रशः ।
स च राजा वयोवृद्धः सृञ्ययो होत्रवाहनः ॥ ५.१७६.३६ ॥
అప్పుడు ఆ మనుషులందరూ వేలాదిగా లేచి నిలబడ్డారు; వయసులో వృద్ధుడైన సృంజయ రాజు హోత్రవాహనుడు కూడా లేచాడు.
5.176.37
ततो दृष्ट्वा कृतातिथ्यमन्योन्यं ते वनौकसः ।
सहिता भरतश्रेष्ठ निषेदुः परिवार्य तम् ॥ ५.१७६.३७ ॥
అప్పుడు వారు ఒకరికొకరు ఆతిథ్యం ఇచ్చుకోవడం చూసి, భరతశ్రేష్ఠా, ఆ వనవాసులు అందరూ కలిసి అతనిని చుట్టుముట్టి కూర్చున్నారు.
5.176.38
ततस्ते कथयामासुः कथास्तास्ता मनोरमाः ।
धन्या दिव्याश्च राजेन्द्र प्रीतिहर्षमुदा युताः ॥ ५.१७६.३८ ॥
అప్పుడు వారు మనోహరమైన, శుభకరమైన, దివ్యమైన అనేక కథలను చెప్పారు, రాజేంద్రా; వారు ప్రీతి, హర్షము, ఆనందముతో నిండియున్నారు.
5.176.39
ततः कथान्ते राजर्षिर्महात्मा होत्रवाहनः ।
रामं श्रेष्ठं महर्षीणामपृच्छदकृतव्रणम् ॥ ५.१७६.३९ ॥
అప్పుడు కథ ముగిసిన తరువాత, మహాత్ముడైన రాజర్షి హోత్రవాహనుడు మహర్షులలో శ్రేష్ఠుడైన రాముని గురించి అకృతవ్రణుని అడిగాడు.
5.176.40
क्व संप्रति महाबाहो जामदग्न्यः प्रतापवान् ।
अकृतव्रण शक्यो वै द्रुष्टुं वेदविदां वर ॥ ५.१७६.४० ॥
ఓ మహాబాహూ, వేదవిదులలో శ్రేష్ఠుడా అకృతవ్రణా, ప్రతాపవంతుడైన జామదగ్న్య రాముడు ఇప్పుడు ఎక్కడ ఉన్నాడు, అతనిని చూడగలమా?
5.176.41
भवन्तमेव सततं रामः कीर्तयति प्रभो ।
सृञ्जयो मे प्रियसखो राजर्षिरिति पार्थिव ॥ ५.१७६.४१ ॥
ప్రభూ, రాముడు ఎల్లప్పుడూ నిన్నే కీర్తిస్తుంటాడు — 'సృంజయుడు నా ప్రియమైన స్నేహితుడైన రాజర్షి' అని, ఓ రాజా.
5.176.42
इह रामः प्रभाते श्वो भवितेति मतिर्मम ।
द्रष्टस्येनमिहायान्तं तव दर्शनकाङ्क्षया ॥ ५.१७६.४२ ॥
రేపు ప్రభాతంలో రాముడు ఇక్కడికి వస్తాడని నా అభిప్రాయం; నిన్ను చూడాలనే కోరికతో ఇక్కడికి వస్తుండగా నువ్వు అతనిని చూస్తావు.
5.176.43
इयं च कन्या राजर्षे किमर्थं वनमागता ।
कस्य चेयं तव च का भवतीच्छामि वेदितुम् ॥ ५.१७६.४३ ॥
రాజర్షీ, ఈ కన్య ఎందుకు అడవికి వచ్చింది? ఈమె ఎవరిది, మీకు ఈమె ఎవరు? ఇది తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాను.
5.176.44
दौहित्रीयं मम विभो काशिराजसुता प्रिया ।
ज्येष्ठा स्वयंवरे तस्थौ भगिनीभ्यां सहानध ॥ ५.१७६.४४ ॥
ఓ విభూ, ఈమె నా మనవరాలు, కాశీరాజు యొక్క ప్రియమైన కుమార్తె. ఓ నిష్కల్మషుడా, స్వయంవరంలో ఈమె తన ఇద్దరు సోదరీమణులతో కలిసి నిలిచింది; ఈమె అందరిలో పెద్దది.
5.176.45
इयमम्बेति विख्याता ज्येष्ठा काशिपतेः सुता ।
अम्बिकाम्बालिके कन्ये कनीयस्यौ तपोधन ॥ ५.१७६.४५ ॥
ఈమె అంబ అని ప్రసిద్ధురాలైన కాశీరాజు పెద్ద కుమార్తె. అంబిక, అంబాలిక అనే ఇద్దరు కన్యలు చిన్నవారు, ఓ తపోధనుడా.
5.176.46
समेतं पार्थिवं क्षत्रं काशिपुर्यां ततोऽभवत् ।
कन्यानिमित्तं विप्रर्षे तत्रासीदुत्सवो महान् ॥ ५.१७६.४६ ॥
అనంతరం కాశీపురిలో రాజవర్గం సమావేశమైంది. ఓ విప్రర్షీ, కన్యల కారణంగా అక్కడ గొప్ప ఉత్సవం జరిగింది.
5.176.47
तता किल महावीर्यो भीष्मः शान्तनवो नृपान् ।
अधिक्षिप्य महातेजास्तिस्त्रः कन्या जहार ताः ॥ ५.१७६.४७ ॥
అప్పుడు మహావీర్యుడు, మహాతేజస్వి అయిన శంతనుని కుమారుడు భీష్ముడు రాజులను సవాలు చేసి ఆ ముగ్గురు కన్యలను అపహరించాడు.
5.176.48
निर्जित्य पृथिवीपालानथ भीष्मो जगाह्वयम् ।
आजगाम विशुद्धात्मा कन्याभिः सह भारतः ॥ ५.१७६.४८ ॥
భూపాలురను జయించి, భీష్ముడు నగరంలో ప్రవేశించాడు. విశుద్ధాత్ముడైన భారతుడు కన్యలతో కలిసి తిరిగి వచ్చాడు.
5.176.49
सत्यवत्यै निवेद्याथ विवाहं समनन्तरम् ।
भ्रातुर्विचित्रवीर्यस्य समाज्ञापयत प्रभुः ॥ ५.१७६.४९ ॥
అనంతరం సత్యవతికి తెలియజేసి, వెంటనే విచిత్రవీర్యుని సోదరుని వివాహాన్ని ప్రభువు (భీష్ముడు) ఆజ్ఞాపించాడు.
5.176.50
तं तु वैवाहिकं दृष्ट्वा कन्येयं समुपार्जितम् ।
अब्रवीत्तत्र गाङ्गेयं मन्त्रिमध्ये द्विजर्षभ ॥ ५.१७६.५० ॥
తనకోసం సిద్ధం చేసిన వివాహ ఏర్పాట్లను చూసిన ఆ కన్య, మంత్రుల మధ్యలో గాంగేయునితో అక్కడ ఇలా అన్నది, ఓ ద్విజశ్రేష్ఠా.
5.176.51
मया साल्वपतिर्वीरो मनसाऽभिवृतः पतिः ।
न ममार्हसि धर्मज्ञ दातुं भ्रात्रेऽन्यमानसाम् ॥ ५.१७६.५१ ॥
వీరుడైన సాళ్వ రాజును మనసులో నా భర్తగా ఎంచుకున్నాను. ధర్మజ్ఞుడా, వేరొకరిపై మనసు ఉన్న నన్ను సోదరునికి ఇవ్వడం నీకు తగదు.
5.176.52
तच्छ्रुत्वा वचनं भीष्मः संमन्त्र्य सह मन्त्रिभिः ।
निश्चित्य विससर्जेमां सत्यवत्या मते स्थितः ॥ ५.१७६.५२ ॥
ఆ మాటలు విని భీష్ముడు మంత్రులతో సంప్రదించి, నిర్ణయించి, సత్యవతి అభిప్రాయానికి కట్టుబడి ఈమెను విడిచిపెట్టాడు.
5.176.53
अनुज्ञाता तु भीष्मेण साल्वं सौभपतिं ततः ।
कन्येयं मुदिता तत्र काले वाचनमब्रवीत् ॥ ५.१७६.५३ ॥
భీష్ముని అనుమతి పొందిన ఈ కన్య సంతోషంతో, తగిన సమయంలో, సౌభపతి సాళ్వునితో అక్కడ ఈ మాట చెప్పింది.
5.176.54
विसर्जितास्मि भीष्मेण धर्मं मां प्रतिपादय ।
मनसाभिवृत्तः पूर्वं मया त्वं पार्थिवर्षम ॥ ५.१७६.५४ ॥
భీష్ముని చేత నేను విడిచిపెట్టబడ్డాను. ఇప్పుడు ధర్మప్రకారం నన్ను స్వీకరించు. ముందే మనసులో నిన్నే ఎంచుకున్నాను, రాజులలో శ్రేష్ఠుడా.
5.176.55
प्रत्याचख्यौ च साल्वोऽस्याश्चारित्रस्याभिशङ्कितः ।
सेयं तपोवनं प्राप्ता तापस्येऽभिरता भृशम् ॥ ५.१७६.५५ ॥
సాల్వుడు ఆమె ప్రవర్తనపై అనుమానించి ఆమెను తిరస్కరించాడు. ఆమె తపోవనానికి చేరి తపస్సులో అత్యంత నిమగ్నమైంది.
5.176.56
मया च प्रत्यभिज्ञाता वंशस्य परिकीर्तनात् ।
अस्य दुःखस्य चोत्पत्तिं भीष्ममेवेह मन्यते । ॥ ५.१७६.५६ ॥
వంశ వివరణ వల్ల నేను ఆమెను గుర్తించాను. ఈ దుఃఖానికి మూలం భీష్ముడేనని ఆమె ఇక్కడ భావిస్తోంది.
5.176.57
भगवन्नेवमेवेह यथाह पृथिवीपतिः ।
शरीरकर्ता मातुर्मे सृञ्जयो होत्रवाहनः ॥ ५.१७६.५७ ॥
భగవాన్, ఇక్కడ భూపతి చెప్పినట్లే ఉంది. నా తల్లి శరీరానికి కారణమైనవాడు సృంజయుడు హోత్రవాహనుడే.
5.176.58
न ह्युत्सहे स्वनगरं प्रतियातुं तपोधन ।
अपमानभयाच्चैव व्रीडया च महामुने ॥ ५.१७६.५८ ॥
తపోధనుడా, అవమాన భయం వల్ల, సిగ్గు వల్ల నా నగరానికి తిరిగి వెళ్లడానికి నేను ధైర్యం చేయలేను, మహామునీ.
5.176.59
यत्तु मां भगवान्रामो वक्ष्यति द्विजसत्तम ।
तन्मे कार्यतमं कार्यमिति मे भगवन्मतिः ॥ ५.१७६.५९ ॥
ద్విజోత్తమా, భగవానుడు రాముడు నాతో ఏది చెప్పబోతాడో అదే నేను అత్యంత తప్పక చేయాలి అన్నదే నా భావన, భగవాన్.