มหาภารตะ · อัธยายะ 5.176
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.176.1
ततस्ते तापसाः सर्वे कार्यवन्तोऽभवंस्तदा ।
तां कन्यां चिन्तयन्तस्ते किंकार्यमिति धर्मिणः ॥ ५.१७६.१ ॥
ครั้งนั้น บรรดาดาบสทั้งปวงซึ่งมีกิจจะต้องทำ ผู้เป็นผู้มีธรรม ต่างคิดถึงหญิงสาวนั้น พลางถามกันว่า "จะทำอะไรดี"
5.176.2
केचिदाहुः पितुर्वेश्म नीयतामिति तापसाः ।
केचिदस्यदुमालम्भे मतिं चक्रुर्हि तापसाः ॥ ५.१७६.२ ॥
ดาบสบางพวกกล่าวว่า "ให้พาไปส่งที่เรือนบิดาเถิด" และดาบสบางพวกคิดว่า ในเรื่องนี้ควรไปพึ่งร่มไม้ต้นหนึ่ง
5.176.3
केचित्साल्वपतिं गत्वा नियोज्यमिति मेनिरे ।
नेति केचिद्व्यवस्यन्ति प्रत्याख्याता हि तेन सा ॥ ५.१७६.३ ॥
บางพวกคิดว่า ควรไปยังเจ้าเมืองศาลวะ แล้วยกนางให้เขาอภิเษก บางพวกว่า "ไม่ควร" เพราะนางถูกเขาปฏิเสธมาแล้ว
5.176.4
एवं गते तु किं शक्यं भद्रे कर्तुं मनीषिभिः ।
पुनरूचुश्च तां सर्वे तापसाः संशितव्रताः ॥ ५.१७६.४ ॥
เมื่อเรื่องเป็นเช่นนี้แล้ว บัณฑิตจะทำอะไรได้ ท่านผู้เคร่งในศีลทั้งหลายจึงกล่าวกับนางอีกว่า "ดูก่อนผู้มีความงาม"
5.176.5
अलं प्रव्रजितेनेह भद्रे श्रृणु हितं वचः ।
इतो गच्छस्व भद्रं ते पितुरेव निवेशनम् ॥ ५.१७६.५ ॥
การบวชอยู่ที่นี่ก็พอแล้ว ดูก่อนผู้มีความงาม จงฟังถ้อยคำอันเป็นประโยชน์ของเรา จงไปจากที่นี่เถิด ขอให้เจริญ ไปยังเรือนของบิดาของเจ้าเถิด
5.176.6
प्रतिपस्त्यति राजा स पिता ते यदनन्तरम् ।
तत्र वत्स्यसि कल्याणि सुखं सर्वगुणान्विता ॥ ५.१७६.६ ॥
พระราชาผู้เป็นบิดาของเจ้าจะพิจารณาในภายหลัง ดูก่อนผู้เจริญ เจ้าจะอยู่ที่นั่นด้วยความสุข พรั่งพร้อมด้วยคุณทั้งปวง
5.176.7
न च तेऽन्या गतिर्न्याय्या भवेद्भद्रे यथा पिता ।
पतिर्वापि गतिर्नार्याः पिता वा वरवर्णिनि ।
गतिः पतिः समस्थाया विषमे च पिता गतिः ॥ ५.१७६.७ ॥
ดูก่อนผู้เจริญ ที่พึ่งอื่นใดจะชอบธรรมสำหรับเจ้า ย่อมไม่มีเหมือนบิดา ดูก่อนผู้มีผิวพรรณงาม หญิงมีที่พึ่งคือสามีหรือบิดาเท่านั้น สำหรับผู้ที่ยังตั้งมั่นอยู่ สามีคือที่พึ่ง แต่ยามวิบัติ บิดาคือที่พึ่ง
5.176.8
प्रव्रज्या हि सुदुःखेयं सुकुमार्या विशेषतः ।
राजपुत्र्याः प्रकृत्या चक कुमार्यास्तव भामिनि ॥ ५.१७६.८ ॥
ดูก่อนผู้รุ่งโรจน์ การบวชนี้ลำบากยิ่งนัก โดยเฉพาะสำหรับเจ้า ผู้เป็นธิดาของกษัตริย์ ผู้อ่อนโยนและบอบบางโดยธรรมชาติ
5.176.9
भद्रे दोषा हि विद्यन्ते बहवो वरवर्णिनि ।
आश्रमे वै वसन्त्यास्ते न भवेयुः पितुर्गृहे ॥ ५.१७६.९ ॥
ดูก่อนผู้เจริญ ดูก่อนผู้มีผิวพรรณงาม ความยากลำบากมากมายมีอยู่แน่แท้ สำหรับเจ้าผู้อยู่ในอาศรม ซึ่งจะไม่เกิดขึ้นหากอยู่ในเรือนของบิดา
5.176.10
ततस्त्वन्येऽब्रुवन्वाक्यं तापसास्तां तपस्विनीम् ॥ ५.१७६.१० ॥
ครั้งนั้น ดาบสอื่น ๆ จึงกล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่ดาบสินีผู้นั้น
5.176.11
त्वामिहैकाकिनीं दृष्ट्वा निर्जने गहने वने ।
प्रार्थयिष्यन्तिराजानस्तस्मान्मैवं मनः कृथाः ॥ ५.१७६.११ ॥
เมื่อเห็นเจ้าผู้เดียวดายอยู่ที่นี่ในป่าทึบอันเปลี่ยว พระราชาทั้งหลายจะมาขอเจ้า เพราะฉะนั้นอย่าคิดเช่นนี้เลย
5.176.12
न शक्यं काशिनगरं पुनर्गन्तुं पितुर्गृहान् ।
अवज्ञाता भविष्यामि बान्धवानां न संशयः ॥ ५.१७६.१२ ॥
ข้าพเจ้าไม่อาจกลับไปยังนครกาศี สู่เรือนของบิดาได้อีก ข้าพเจ้าจะถูกญาติพี่น้องดูหมิ่น ไม่ต้องสงสัยเลย
5.176.13
उषितास्मि तथा बाल्ये पितुर्वेश्मनि तापसाः ।
नाहं गमिष्ये भद्रं वस्तत्र यत्र पिता मम।
तपस्तप्तुमभीप्सामि तापसैः परिरक्षिता ॥ ५.१७६.१३ ॥
ดูก่อนดาบสทั้งหลาย ข้าพเจ้าได้อาศัยอยู่ในเรือนบิดาเช่นนี้ตั้งแต่วัยเด็ก ขอให้ท่านเจริญเถิด ข้าพเจ้าจะไม่ไปยังที่ที่บิดาของข้าพเจ้าอยู่ ข้าพเจ้าปรารถนาจะบำเพ็ญตบะ โดยมีดาบสคุ้มครองอยู่
5.176.14
यथा परेऽपि मे लोके न स्यादेवं महात्ययः ।
दौर्भाग्यं तापसश्रेष्ठास्तस्मात्तप्स्याम्यहं तपः ॥ ५.१७६.१४ ॥
เพื่อมิให้ความวิบัติอันใหญ่หลวงเช่นนี้เกิดขึ้นแก่ข้าพเจ้าแม้ในโลกหน้า ดูก่อนดาบสผู้ประเสริฐ ความโชคร้ายและวาสนาที่ไม่ดีนั้น เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจะบำเพ็ญตบะ
5.176.15
इत्येवं तेषु विप्रेषु चिन्तयन्सु यथातथम् ।
राजर्षिस्तद्वनं प्राप्तस्तपस्वी होत्रवाहनः ।
तां तथा भाविनीं दृष्ट्वा श्रुत्वा चोद्विग्रमानसः ॥ ५.१७६.१५ ॥
เมื่อพราหมณ์เหล่านั้นกำลังพิจารณาเรื่องนี้ตามความเป็นจริงอยู่เช่นนั้น ราชฤๅษีโหตรวาหนะ ผู้บำเพ็ญตบะ ก็มาถึงป่านั้น เมื่อได้เห็นและได้ฟังนางพูดเช่นนั้น ราชฤๅษีก็มีใจไม่สงบ
5.176.16
ततस्ते तापसाः सर्वे पूजयन्ति स्म तं नृपम् ।
पूजाभिः स्वागताद्याभिरासनेनोदकेन च ॥ ५.१७६.१६ ॥
ครั้งนั้น ดาบสทั้งปวงได้ให้การต้อนรับพระราชาองค์นั้นด้วยพิธีต้อนรับและสิ่งอื่น ๆ ด้วยที่นั่งและน้ำ
5.176.17
तस्योपविष्टस्य सतो विश्रान्तस्योपश्रृण्वतः ।
पुनरेव कथां चक्रुः कन्यां प्रति वनौकसः ॥ ५.१७६.१७ ॥
ขณะที่พระองค์ประทับนั่งพักผ่อนและฟังอยู่ ชาวป่าก็เล่าเรื่องเกี่ยวกับหญิงสาวนั้นขึ้นอีกครั้ง
5.176.18
अम्बायास्तां कथां श्रुत्वा काशिराज्ञश्च भारत ।
राजर्षिः स महातेजा बभूवोद्विग्रमानसः ॥ ५.१७६.१८ ॥
ดูก่อนภารตะ เมื่อได้ฟังเรื่องราวของอัมพากับพระราชาแห่งกาศี ราชฤๅษีผู้มีเดชใหญ่นั้นก็มีจิตใจไม่สงบ
5.176.19
तां तथावादिनीं श्रुत्वा दृष्ट्वा च स महातपाः ।
राजर्षिः कृपयाविष्टो महात्मा होत्रवाहनः ॥ ५.१७६.१९ ॥
เมื่อได้ฟังนางพูดเช่นนั้นและได้เห็นนาง ตบะใหญ่ ราชฤๅษีผู้ใจประเสริฐ โหตรวาหนะ ก็เต็มไปด้วยความกรุณา
5.176.20
स वेपमान उत्थाय मातुस्तस्याः पिता तदा ।
तां कन्यामङ्कमारोप्य पर्यश्वासयत प्रभो ॥ ५.१७६.२० ॥
ครั้งนั้น ท่านผู้เป็นบิดาของมารดาของนางนั้น ลุกขึ้นด้วยอาการสั่นเทา แล้วอุ้มหญิงสาวนั้นวางบนตัก ดูก่อนท่านผู้เป็นใหญ่ ท่านปลอบโยนนางไว้
5.176.21
स तामपृच्छत्कार्त्स्न्येन व्यसनोत्पत्तिमादितः ।
सा च तस्मै यथावृत्तं विस्तरेण न्यवेदयत् ॥ ५.१७६.२१ ॥
เขาถามนางอย่างละเอียดตั้งแต่ต้นถึงที่มาของความทุกข์นั้น และนางก็เล่าให้เขาฟังโดยละเอียดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นตามลำดับ
5.176.22
ततः स राजर्षिरभूद्दुःखशोकसमन्वितः ।
कार्यं च प्रतिपेदे तन्मनसां सुमहातपाः ॥ ५.१७६.२२ ॥
เมื่อนั้น พระราชฤๅษีผู้นั้นเต็มไปด้วยความเศร้าโศกและทุกข์ระทม และผู้มีตบะยิ่งใหญ่ก็ตั้งใจในใจถึงภารกิจนั้น
5.176.23
अब्रवीद्वेपमानश्च कन्यामार्तां सुदुःखितः ।
मा गाः पितुर्गृहं भद्रे मातुस्ते जनको ह्यहम् ॥ ५.१७६.२३ ॥
เขาสั่นเทาและเศร้าโศกอย่างยิ่ง จึงกล่าวกับหญิงสาวผู้ทุกข์ทรมานว่า อย่าไปยังบ้านของบิดาเลย เจ้าผู้เป็นที่รัก เราคือบิดาของมารดาของเจ้า
5.176.24
दुःखं छिन्द्यामहं ते वै मयि वर्तस्व पुत्रिके ।
पर्याप्तं ते मनो वत्से यदेवं परिशुष्यसि ॥ ५.१७६.२४ ॥
เราจะตัดความทุกข์ของเจ้าให้ขาดไป จงพำนักอยู่กับเรา ลูกสาวเอ๋ย ลูกเอ๋ย เมื่อเจ้าเหี่ยวแห้งไปเช่นนี้ ใจของเจ้าคงทนทุกข์มามากพอแล้ว
5.176.25
गच्छ मद्वचनाद्रामं जामदग्न्यं तपस्विनम् ।
रामस्ते सुमहद्दुःखं शोकं चैवापनेष्यति ॥ ५.१७६.२५ ॥
จงไปตามคำของเรา ไปหาพระรามบุตรของชมทัคนีผู้เป็นนักพรต พระรามจะขจัดความทุกข์และความโศกอันยิ่งใหญ่ของเจ้าให้หมดไปแน่นอน
5.176.26
हनिष्यति रणे भीष्मं न करिष्यति चेद्वचः ।
तं गच्छ भार्गवश्रेष्ठं कालाग्निसमतेजसम् ॥ ५.१७६.२६ ॥
หากเขาไม่ทำตามคำของเรา เขาจะสังหารภีษมะในการรบ จงไปหาผู้ประเสริฐที่สุดในพงศ์ภฤगุนั้น ผู้มีรัศมีเช่นไฟแห่งความตาย
5.176.27
प्रतिष्ठापयिता स त्वां समे पथि महातपाः ।
ततस्तु सुस्वरं बाष्पसुत्सृजन्ती पुनः पुनः ॥ ५.१७६.२७ ॥
ผู้มีตบะยิ่งใหญ่นั้นจะนำเจ้าไปสู่หนทางอันราบเรียบ แล้วนางก็เปล่งเสียงไพเราะ หลั่งน้ำตาซ้ำแล้วซ้ำเล่า
5.176.28
अब्रवीत्पितरं मातुः मा तदा होत्रवाहनम् ।
अभिवादयित्वा शिरसा गमिष्ये तव शासनात् ॥ ५.१७६.२८ ॥
นางกล่าวกับตาของมารดาของตนว่า ไม่เลย ข้าพเจ้าจะก้มศีรษะลงกราบคารวะแล้วไปตามคำสั่งของท่าน
5.176.29
अपि नामाद्य पश्येयमार्यं तं लोकविश्रुतम् ।
कथं च तीव्रं दुःकं मे नाशकयिष्यति भार्गवः।
एतदिच्छाम्यहं ज्ञातुं यथा यास्यमि तत्र वैः ॥ ५.१७६.२९ ॥
วันนี้ข้าพเจ้าจะได้เห็นผู้ประเสริฐผู้นั้นซึ่งเป็นที่เลื่องลือในโลกหรือไม่ ผู้ภฤगุวงศ์จะขจัดความทุกข์แหลมคมของข้าพเจ้าได้อย่างไร ข้าพเจ้าปรารถนาจะรู้ว่าจะไปถึงที่นั่นได้อย่างไร
5.176.30
रामं द्रक्ष्यसि भद्रे त्वं जामदग्न्यं महावने ।
उग्रे तपसि वर्तन्तं सत्यसन्धं महाबलम् ॥ ५.१७६.३० ॥
ดูก่อนหญิงผู้เป็นสิริมงคล เจ้าจะได้เห็นพระรามบุตรของชมทัคนี ผู้ประทับอยู่ในป่าใหญ่ บำเพ็ญตบะอันเข้มงวด ซื่อตรงต่อคำปฏิญาณ และมีพละกำลังมหาศาล
5.176.31
महेन्द्रं वै गिरिश्रेष्ठं रामो नित्यमुपास्ति ह ।
ऋषयो वेदविद्वांसो गन्धर्वाप्सरसस्तथा ॥ ५.१७६.३१ ॥
พระรามบูชาพระมเหนทร ผู้เป็นยอดแห่งขุนเขาอยู่เป็นนิตย์ ฤๅษีผู้รอบรู้พระเวท คนธรรพ์และนางอัปสรก็อยู่ที่นั่นเช่นกัน
5.176.32
तत्र गच्छस्व भद्रं ते ब्रूयाश्चैनं वचो मम ।
अभिवाद्य च तं मूंर्ध्ना तपोवृद्धं दृढव्रतम् ॥ ५.१७६.३२ ॥
จงไปที่นั่นเถิด ขอให้เจ้าโชคดี จงกล่าวถ้อยคำของเราแก่ท่าน และเมื่อเจ้าก้มศีรษะถวายความเคารพแด่ท่านผู้มีอายุวุฒิในการบำเพ็ญตบะและมั่นคงในคำปฏิญาณแล้ว
5.176.33
ब्रूयाश्चैनं पुनर्भद्रे यत्ते कार्यं मनीषितम् ।
मयि संकीर्तिते रामः सर्वं तत्ते करिष्यति ॥ ५.१७६.३३ ॥
ดูก่อนหญิงผู้เป็นสิริมงคล จงบอกท่านอีกครั้งว่าเจ้าปรารถนาสิ่งใด เมื่อชื่อของเราถูกเอ่ยขึ้น พระรามจะทำทุกสิ่งนั้นเพื่อเจ้า
5.176.34
मम रामः सखा वत्से प्रीतियुक्तः सुहृच्च मे ।
जमदग्निसुतो वीरः सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ ५.१७६.३४ ॥
พระรามเป็นสหายของเรา ลูกรัก ผู้เปี่ยมด้วยความรักใคร่และเป็นมิตรผู้หวังดีต่อเรา เขาเป็นบุตรของชมทัคนี เป็นวีรบุรุษ และประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้ถือศาสตราวุธทั้งปวง
5.176.35
एवं ब्रुवति कन्यां तु पार्थिवे होत्रवाहने ।
अकृतव्रणः प्रादुरासीद्रामस्यानुचरः प्रियः ॥ ५.१७६.३५ ॥
เมื่อท้าวโหตรวาหนะทรงตรัสกับนางกัญญาดังนี้ อกฤตวรณะ ผู้เป็นบริวารที่รักของพระราม ได้ปรากฏตัวขึ้น
5.176.36
ततस्ते मनुयः सर्वे समुत्तस्थुः महस्रशः ।
स च राजा वयोवृद्धः सृञ्ययो होत्रवाहनः ॥ ५.१७६.३६ ॥
ครั้งนั้น ชนเหล่านั้นทั้งหมดลุกขึ้นเป็นพันๆ คน และพระราชาโหตรวาหนะผู้สูงวัย แห่งสฤญชัย ก็ลุกขึ้นด้วย
5.176.37
ततो दृष्ट्वा कृतातिथ्यमन्योन्यं ते वनौकसः ।
सहिता भरतश्रेष्ठ निषेदुः परिवार्य तम् ॥ ५.१७६.३७ ॥
เมื่อผู้อยู่ในป่าเหล่านั้นเห็นการต้อนรับแขกที่ทำต่อกัน ดูก่อนผู้ประเสริฐแห่งวงศ์ภรต พวกเขาก็นั่งลงด้วยกัน ล้อมรอบท่านไว้
5.176.38
ततस्ते कथयामासुः कथास्तास्ता मनोरमाः ।
धन्या दिव्याश्च राजेन्द्र प्रीतिहर्षमुदा युताः ॥ ५.१७६.३८ ॥
แล้วพวกเขาก็เล่าเรื่องราวอันน่ารื่นรมย์ต่างๆ ดูก่อนพระราชาผู้เป็นจอมกษัตริย์ เรื่องที่เป็นมงคลและเป็นทิพย์ เปี่ยมด้วยความรัก ความยินดี และความปีติ
5.176.39
ततः कथान्ते राजर्षिर्महात्मा होत्रवाहनः ।
रामं श्रेष्ठं महर्षीणामपृच्छदकृतव्रणम् ॥ ५.१७६.३९ ॥
ครั้นเรื่องเล่าจบลง พระราชฤๅษีผู้ยิ่งใหญ่โหตรวาหนะจึงถามอกฤตวรณะถึงพระราม ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่มหาฤๅษี
5.176.40
क्व संप्रति महाबाहो जामदग्न्यः प्रतापवान् ।
अकृतव्रण शक्यो वै द्रुष्टुं वेदविदां वर ॥ ५.१७६.४० ॥
ดูก่อนผู้มีพระพาหาแข็งแกร่ง บัดนี้พระรามบุตรของชมทัคนี ผู้ทรงอานุภาพ อยู่ที่ไหน ดูก่อนอกฤตวรณ ผู้ประเสริฐที่สุดในบรรดาผู้รู้พระเวท เป็นไปได้หรือที่จะได้เห็นท่าน
5.176.41
भवन्तमेव सततं रामः कीर्तयति प्रभो ।
सृञ्जयो मे प्रियसखो राजर्षिरिति पार्थिव ॥ ५.१७६.४१ ॥
รามจะกล่าวถึงท่านอยู่เสมอ ข้าแต่พระราชา ท่านผู้เป็นเจ้า สฤญชัยเป็นมิตรสนิทที่รักของข้า เป็นราชฤๅษี
5.176.42
इह रामः प्रभाते श्वो भवितेति मतिर्मम ।
द्रष्टस्येनमिहायान्तं तव दर्शनकाङ्क्षया ॥ ५.१७६.४२ ॥
ข้าเห็นว่าพระรามจะมาถึงที่นี่ในเช้าพรุ่งนี้ ด้วยความปรารถนาจะพบท่าน ท่านจะได้เห็นพระองค์เมื่อพระองค์มาถึงที่นี่
5.176.43
इयं च कन्या राजर्षे किमर्थं वनमागता ।
कस्य चेयं तव च का भवतीच्छामि वेदितुम् ॥ ५.१७६.४३ ॥
ข้าแต่ราชฤๅษี หญิงสาวผู้นี้มาสู่ป่าด้วยเหตุใด นางเป็นของผู้ใด และนางเป็นอะไรกับท่าน ข้าปรารถนาจะทราบ
5.176.44
दौहित्रीयं मम विभो काशिराजसुता प्रिया ।
ज्येष्ठा स्वयंवरे तस्थौ भगिनीभ्यां सहानध ॥ ५.१७६.४४ ॥
ข้าแต่ท่านผู้ยิ่งใหญ่ นางเป็นธิดาของข้า เป็นพระธิดาที่รักของพระราชากาศี ข้าแต่ท่านผู้ไร้บาป ในพิธีสวยัมวร นางยืนอยู่พร้อมกับน้องสาวทั้งสอง นางเป็นพี่คนโต
5.176.45
इयमम्बेति विख्याता ज्येष्ठा काशिपतेः सुता ।
अम्बिकाम्बालिके कन्ये कनीयस्यौ तपोधन ॥ ५.१७६.४५ ॥
นางผู้นี้มีนามว่าอัมพา เป็นพระธิดาคนโตของพระราชากาศี อัมพิกาและอัมพาลิกา สองสาวนั้นเป็นน้องคนเล็ก ข้าแต่ผู้ทรงตบะเป็นทรัพย์
5.176.46
समेतं पार्थिवं क्षत्रं काशिपुर्यां ततोऽभवत् ।
कन्यानिमित्तं विप्रर्षे तत्रासीदुत्सवो महान् ॥ ५.१७६.४६ ॥
จากนั้นนักรบกษัตริย์ทั้งหลายได้มารวมกันในนครกาศี และเพราะเหตุของธิดาเหล่านั้น จึงเกิดงานฉลองใหญ่ขึ้นที่นั่น ข้าแต่ฤๅษีพราหมณ์
5.176.47
तता किल महावीर्यो भीष्मः शान्तनवो नृपान् ।
अधिक्षिप्य महातेजास्तिस्त्रः कन्या जहार ताः ॥ ५.१७६.४७ ॥
ครั้งนั้น ภีษมะ บุตรของศานตนุ ผู้มีพลังยิ่งใหญ่และมีรัศมีอันรุ่งเรือง ได้ท้าทายบรรดากษัตริย์ และพาธิดาทั้งสามนั้นไป
5.176.48
निर्जित्य पृथिवीपालानथ भीष्मो जगाह्वयम् ।
आजगाम विशुद्धात्मा कन्याभिः सह भारतः ॥ ५.१७६.४८ ॥
ภีษมะผู้ทรงชัยชนะเหนือผู้พิทักษ์แผ่นดินแล้ว ก็เข้าสู่นคร ผู้ภารตะผู้มีจิตบริสุทธิ์ได้กลับมาพร้อมกับธิดาเหล่านั้น
5.176.49
सत्यवत्यै निवेद्याथ विवाहं समनन्तरम् ।
भ्रातुर्विचित्रवीर्यस्य समाज्ञापयत प्रभुः ॥ ५.१७६.४९ ॥
จากนั้น ภีษมะได้แจ้งแก่สัตยวดีแล้ว ท่านผู้เป็นใหญ่จึงสั่งให้จัดการอภิเษกสมรสของน้องชายของวิจิตรวีรยะทันที
5.176.50
तं तु वैवाहिकं दृष्ट्वा कन्येयं समुपार्जितम् ।
अब्रवीत्तत्र गाङ्गेयं मन्त्रिमध्ये द्विजर्षभ ॥ ५.१७६.५० ॥
เมื่อนางเห็นการเตรียมงานอภิเษกที่รวบรวมไว้สำหรับนาง นางก็กล่าวกับคงเคยะที่นั่น ท่ามกลางบรรดาอำมาตย์ ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ทวิชา
5.176.51
मया साल्वपतिर्वीरो मनसाऽभिवृतः पतिः ।
न ममार्हसि धर्मज्ञ दातुं भ्रात्रेऽन्यमानसाम् ॥ ५.१७६.५१ ॥
ในใจข้าได้เลือกกษัตริย์แห่งศาลวะผู้กล้าหาญเป็นสามีแล้ว ข้าแต่ผู้รู้ธรรม ท่านไม่สมควรยกข้าผู้มีใจอยู่ที่อื่นให้แก่น้องชาย
5.176.52
तच्छ्रुत्वा वचनं भीष्मः संमन्त्र्य सह मन्त्रिभिः ।
निश्चित्य विससर्जेमां सत्यवत्या मते स्थितः ॥ ५.१७६.५२ ॥
ภีษมะได้ฟังคำเหล่านั้นแล้ว จึงปรึกษากับอำมาตย์ตัดสินใจแล้ว และตั้งอยู่ตามความเห็นของสัตยวดี จึงปล่อยนางผู้นี้ไป
5.176.53
अनुज्ञाता तु भीष्मेण साल्वं सौभपतिं ततः ।
कन्येयं मुदिता तत्र काले वाचनमब्रवीत् ॥ ५.१७६.५३ ॥
เมื่อได้รับอนุญาตจากภีษมะแล้ว นางผู้นี้ด้วยความยินดี ในเวลาอันควร จึงกล่าวถ้อยคำเหล่านั้นแก่ศาลวะ เจ้าผู้ครองเมืองเสาพะ
5.176.54
विसर्जितास्मि भीष्मेण धर्मं मां प्रतिपादय ।
मनसाभिवृत्तः पूर्वं मया त्वं पार्थिवर्षम ॥ ५.१७६.५४ ॥
ข้าได้ถูกภีษมะปล่อยแล้ว บัดนี้จงรับข้าไปตามธรรม ก่อนหน้านี้ ในใจข้าได้เลือกท่านแล้ว ข้าแต่ผู้ประเสริฐในหมู่กษัตริย์
5.176.55
प्रत्याचख्यौ च साल्वोऽस्याश्चारित्रस्याभिशङ्कितः ।
सेयं तपोवनं प्राप्ता तापस्येऽभिरता भृशम् ॥ ५.१७६.५५ ॥
ศาลวะก็ปฏิเสธนาง เพราะสงสัยในความประพฤติของนาง นางจึงมาถึงป่าตปโวนะ และยึดมั่นในการบำเพ็ญตบะอย่างยิ่ง
5.176.56
मया च प्रत्यभिज्ञाता वंशस्य परिकीर्तनात् ।
अस्य दुःखस्य चोत्पत्तिं भीष्ममेवेह मन्यते । ॥ ५.१७६.५६ ॥
ข้าก็จำนางได้จากการกล่าวถึงวงศ์ตระกูล นางเห็นว่าภีษมะนั่นเองเป็นต้นเหตุแห่งความทุกข์นี้
5.176.57
भगवन्नेवमेवेह यथाह पृथिवीपतिः ।
शरीरकर्ता मातुर्मे सृञ्जयो होत्रवाहनः ॥ ५.१७६.५७ ॥
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า เป็นดังที่เจ้าแผ่นดินได้กล่าวไว้ที่นี่ ผู้ให้กำเนิดร่างกายของมารดาข้าคือสฤญชัยโหตรวาหนะ
5.176.58
न ह्युत्सहे स्वनगरं प्रतियातुं तपोधन ।
अपमानभयाच्चैव व्रीडया च महामुने ॥ ५.१७६.५८ ॥
ข้าแต่ผู้ทรงตบะ ข้าไม่กล้ากลับไปยังนครของข้า ด้วยความกลัวการเสื่อมเสียเกียรติและความอับอาย ข้าแต่มหาฤๅษี
5.176.59
यत्तु मां भगवान्रामो वक्ष्यति द्विजसत्तम ।
तन्मे कार्यतमं कार्यमिति मे भगवन्मतिः ॥ ५.१७६.५९ ॥
ข้าแต่ผู้ประเสริฐในหมู่ทวิชา สิ่งใดที่พระรามผู้ทรงพระคุณจะบอกแก่ข้า นั่นคือสิ่งที่ข้าต้องทำให้มากที่สุด นี่คือความตั้งใจของข้า ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า