Mahābhārata · Adhyāya 5.176
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.176.1
ततस्ते तापसाः सर्वे कार्यवन्तोऽभवंस्तदा ।
तां कन्यां चिन्तयन्तस्ते किंकार्यमिति धर्मिणः ॥ ५.१७६.१ ॥
Então todos aqueles ascetas, com um assunto a tratar, ponderaram sobre aquela donzela, perguntando: «O que deve ser feito?» — eles, que eram justos.
5.176.2
केचिदाहुः पितुर्वेश्म नीयतामिति तापसाः ।
केचिदस्यदुमालम्भे मतिं चक्रुर्हि तापसाः ॥ ५.१७६.२ ॥
Alguns ascetas disseram: «Que seja levada à casa de seu pai». E outros resolveram, neste assunto, buscar o abrigo de uma árvore.
5.176.3
केचित्साल्वपतिं गत्वा नियोज्यमिति मेनिरे ।
नेति केचिद्व्यवस्यन्ति प्रत्याख्याता हि तेन सा ॥ ५.१७६.३ ॥
Alguns pensaram que, indo ao senhor de Sālva, ela deveria ser dada a ele em casamento. Outros decidiram: «Não», pois ele já a havia rejeitado.
5.176.4
एवं गते तु किं शक्यं भद्रे कर्तुं मनीषिभिः ।
पुनरूचुश्च तां सर्वे तापसाः संशितव्रताः ॥ ५.१७६.४ ॥
Chegadas as coisas a este ponto, ó bem-aventurada, o que podiam fazer os sábios? E todos os ascetas de votos rígidos falaram-lhe novamente.
5.176.5
अलं प्रव्रजितेनेह भद्रे श्रृणु हितं वचः ।
इतो गच्छस्व भद्रं ते पितुरेव निवेशनम् ॥ ५.१७६.५ ॥
Basta de viver aqui como uma renunciante, ó bem-aventurada; ouve as minhas palavras benéficas. Parte daqui — que o bem te acompanhe — para a própria casa de teu pai.
5.176.6
प्रतिपस्त्यति राजा स पिता ते यदनन्तरम् ।
तत्र वत्स्यसि कल्याणि सुखं सर्वगुणान्विता ॥ ५.१७६.६ ॥
Esse rei, teu pai, deliberará depois; ali morarás em felicidade, ó auspiciosa, dotada de todas as virtudes.
5.176.7
न च तेऽन्या गतिर्न्याय्या भवेद्भद्रे यथा पिता ।
पतिर्वापि गतिर्नार्याः पिता वा वरवर्णिनि ।
गतिः पतिः समस्थाया विषमे च पिता गतिः ॥ ५.१७६.७ ॥
Boa senhora, para ti não haveria outro refúgio tão apropriado quanto o teu pai. Ó de bela tez, o refúgio da mulher é o marido ou o pai. Para quem permanece firme, o marido é refúgio; na adversidade, o pai é refúgio.
5.176.8
प्रव्रज्या हि सुदुःखेयं सुकुमार्या विशेषतः ।
राजपुत्र्याः प्रकृत्या चक कुमार्यास्तव भामिनि ॥ ५.१७६.८ ॥
Ó radiante, esta vida de renúncia é extremamente dolorosa, sobretudo para ti, filha de rei, muito delicada e tenra por natureza.
5.176.9
भद्रे दोषा हि विद्यन्ते बहवो वरवर्णिनि ।
आश्रमे वै वसन्त्यास्ते न भवेयुः पितुर्गृहे ॥ ५.१७६.९ ॥
Boa senhora, de bela tez, existem de fato muitos inconvenientes para ti, que vives no eremitério, os quais não te ocorreriam na casa de teu pai.
5.176.10
ततस्त्वन्येऽब्रुवन्वाक्यं तापसास्तां तपस्विनीम् ॥ ५.१७६.१० ॥
Então os outros ascetas disseram estas palavras àquela asceta.
5.176.11
त्वामिहैकाकिनीं दृष्ट्वा निर्जने गहने वने ।
प्रार्थयिष्यन्तिराजानस्तस्मान्मैवं मनः कृथाः ॥ ५.१७६.११ ॥
Ao verem-te aqui sozinha, nesta floresta densa e deserta, os reis te solicitarão; portanto, não tomes tal decisão.
5.176.12
न शक्यं काशिनगरं पुनर्गन्तुं पितुर्गृहान् ।
अवज्ञाता भविष्यामि बान्धवानां न संशयः ॥ ५.१७६.१२ ॥
Não me é possível voltar à cidade de Kāśi, à casa de meu pai; serei desprezada pelos meus parentes, não há dúvida.
5.176.13
उषितास्मि तथा बाल्ये पितुर्वेश्मनि तापसाः ।
नाहं गमिष्ये भद्रं वस्तत्र यत्र पिता मम।
तपस्तप्तुमभीप्सामि तापसैः परिरक्षिता ॥ ५.१७६.१३ ॥
Ascetas, na infância vivi assim na casa de meu pai. Que vos vá bem; não irei para onde está meu pai. Protegida pelos ascetas, desejo praticar austeridades.
5.176.14
यथा परेऽपि मे लोके न स्यादेवं महात्ययः ।
दौर्भाग्यं तापसश्रेष्ठास्तस्मात्तप्स्याम्यहं तपः ॥ ५.१७६.१४ ॥
Para que, mesmo no outro mundo, tão grande infortúnio e má sorte não me sobrevenham, ó melhores dos ascetas, por isso praticarei austeridades.
5.176.15
इत्येवं तेषु विप्रेषु चिन्तयन्सु यथातथम् ।
राजर्षिस्तद्वनं प्राप्तस्तपस्वी होत्रवाहनः ।
तां तथा भाविनीं दृष्ट्वा श्रुत्वा चोद्विग्रमानसः ॥ ५.१७६.१५ ॥
Assim, enquanto aqueles brâmanes ponderavam a verdade do caso, o rei-sábio Hotravāhana, asceta, chegou àquela floresta.
5.176.16
ततस्ते तापसाः सर्वे पूजयन्ति स्म तं नृपम् ।
पूजाभिः स्वागताद्याभिरासनेनोदकेन च ॥ ५.१७६.१६ ॥
Então todos aqueles ascetas honraram aquele rei com ritos de boas-vindas e outras honras, com um assento e com água.
5.176.17
तस्योपविष्टस्य सतो विश्रान्तस्योपश्रृण्वतः ।
पुनरेव कथां चक्रुः कन्यां प्रति वनौकसः ॥ ५.१७६.१७ ॥
Enquanto ele estava sentado, repousando e ouvindo, os habitantes da floresta voltaram a contar a história sobre a donzela.
5.176.18
अम्बायास्तां कथां श्रुत्वा काशिराज्ञश्च भारत ।
राजर्षिः स महातेजा बभूवोद्विग्रमानसः ॥ ५.१७६.१८ ॥
Ó Bhārata, tendo ouvido aquela história de Ambā e do rei de Kāśi, aquele rei-sábio de grande esplendor ficou com a mente perturbada.
5.176.19
तां तथावादिनीं श्रुत्वा दृष्ट्वा च स महातपाः ।
राजर्षिः कृपयाविष्टो महात्मा होत्रवाहनः ॥ ५.१७६.१९ ॥
Ao ouvi-la falar assim e vê-la, o grande asceta, o magnânimo rei-sábio Hotravāhana encheu-se de compaixão.
5.176.20
स वेपमान उत्थाय मातुस्तस्याः पिता तदा ।
तां कन्यामङ्कमारोप्य पर्यश्वासयत प्रभो ॥ ५.१७६.२० ॥
Então ele, tremendo, levantou-se — o pai de sua mãe — e, colocando aquela donzela no colo, ó senhor, consolou-a.
5.176.21
स तामपृच्छत्कार्त्स्न्येन व्यसनोत्पत्तिमादितः ।
सा च तस्मै यथावृत्तं विस्तरेण न्यवेदयत् ॥ ५.१७६.२१ ॥
Ele perguntou-lhe por completo sobre a origem da calamidade desde o início, e ela relatou-lhe em detalhe o que tinha acontecido.
5.176.22
ततः स राजर्षिरभूद्दुःखशोकसमन्वितः ।
कार्यं च प्रतिपेदे तन्मनसां सुमहातपाः ॥ ५.१७६.२२ ॥
Então aquele rei-sábio encheu-se de dor e tristeza, e aquele grande asceta assumiu em sua mente a tarefa.
5.176.23
अब्रवीद्वेपमानश्च कन्यामार्तां सुदुःखितः ।
मा गाः पितुर्गृहं भद्रे मातुस्ते जनको ह्यहम् ॥ ५.१७६.२३ ॥
Tremendo e profundamente aflito, disse à donzela atormentada: 'Não vás à casa de teu pai, ó gentil; eu sou o pai de tua mãe.'
5.176.24
दुःखं छिन्द्यामहं ते वै मयि वर्तस्व पुत्रिके ।
पर्याप्तं ते मनो वत्से यदेवं परिशुष्यसि ॥ ५.१७६.२४ ॥
Eu dissiparei a tua dor; permanece em mim, filha. Ó criança, uma vez que assim te consomes, a tua mente já sofreu o bastante.
5.176.25
गच्छ मद्वचनाद्रामं जामदग्न्यं तपस्विनम् ।
रामस्ते सुमहद्दुःखं शोकं चैवापनेष्यति ॥ ५.१७६.२५ ॥
Vai, por minha palavra, ao asceta Rāma, filho de Jamadagni. Rāma certamente removerá a tua grande dor e tristeza.
5.176.26
हनिष्यति रणे भीष्मं न करिष्यति चेद्वचः ।
तं गच्छ भार्गवश्रेष्ठं कालाग्निसमतेजसम् ॥ ५.१७६.२६ ॥
Se ele não cumprir a minha palavra, matará Bhīṣma na batalha. Vai àquele melhor dos Bhṛgu, cujo esplendor é como o fogo da morte.
5.176.27
प्रतिष्ठापयिता स त्वां समे पथि महातपाः ।
ततस्तु सुस्वरं बाष्पसुत्सृजन्ती पुनः पुनः ॥ ५.१७६.२७ ॥
Aquele grande asceta te colocará no caminho plano. Então ela, com voz doce, derramando lágrimas repetidamente...
5.176.28
अब्रवीत्पितरं मातुः मा तदा होत्रवाहनम् ।
अभिवादयित्वा शिरसा गमिष्ये तव शासनात् ॥ ५.१७६.२८ ॥
Então ela disse ao pai de sua mãe, Hotravāhana: 'Não... Inclinando a cabeça e saudando, irei por tua ordem.'
5.176.29
अपि नामाद्य पश्येयमार्यं तं लोकविश्रुतम् ।
कथं च तीव्रं दुःकं मे नाशकयिष्यति भार्गवः।
एतदिच्छाम्यहं ज्ञातुं यथा यास्यमि तत्र वैः ॥ ५.१७६.२९ ॥
Verei hoje aquele nobre, renomado no mundo? Como o Bhārgava destruirá minha dor aguda? Desejo saber como irei até lá.
5.176.30
रामं द्रक्ष्यसि भद्रे त्वं जामदग्न्यं महावने ।
उग्रे तपसि वर्तन्तं सत्यसन्धं महाबलम् ॥ ५.१७६.३० ॥
Boa mulher, verás Rāma, filho de Jamadagni, que permanece em austeridade feroz na grande floresta, fiel à sua promessa e de grande força.
5.176.31
महेन्द्रं वै गिरिश्रेष्ठं रामो नित्यमुपास्ति ह ।
ऋषयो वेदविद्वांसो गन्धर्वाप्सरसस्तथा ॥ ५.१७६.३१ ॥
Rāma adora constantemente o Mahendra, o melhor dos montes; lá também estão os sábios versados nos Vedas, os Gandharvas e as Apsarases.
5.176.32
तत्र गच्छस्व भद्रं ते ब्रूयाश्चैनं वचो मम ।
अभिवाद्य च तं मूंर्ध्ना तपोवृद्धं दृढव्रतम् ॥ ५.१७६.३२ ॥
Vai para lá, que a sorte te acompanhe. Diz-lhe estas minhas palavras, e, curvando a cabeça diante dele, o ancião no ascetismo, firme em seus votos,
5.176.33
ब्रूयाश्चैनं पुनर्भद्रे यत्ते कार्यं मनीषितम् ।
मयि संकीर्तिते रामः सर्वं तत्ते करिष्यति ॥ ५.१७६.३३ ॥
E, outra vez, ó gentil, diz-lhe qualquer assunto que desejes; ao ser pronunciado o meu nome, Rāma fará tudo isso por ti.
5.176.34
मम रामः सखा वत्से प्रीतियुक्तः सुहृच्च मे ।
जमदग्निसुतो वीरः सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ ५.१७६.३४ ॥
Meu amigo Rāma, querida filha, está cheio de afeto e é meu bem-querente; é o filho de Jamadagni, um herói, o melhor de todos os que portam armas.
5.176.35
एवं ब्रुवति कन्यां तु पार्थिवे होत्रवाहने ।
अकृतव्रणः प्रादुरासीद्रामस्यानुचरः प्रियः ॥ ५.१७६.३५ ॥
Enquanto o rei Hotravāhana assim falava à donzela, surgiu Akṛtavraṇa, o amado servidor de Rāma.
5.176.36
ततस्ते मनुयः सर्वे समुत्तस्थुः महस्रशः ।
स च राजा वयोवृद्धः सृञ्ययो होत्रवाहनः ॥ ५.१७६.३६ ॥
Então todos aqueles homens levantaram-se aos milhares, e também o rei Hotravāhana, idoso, dos Sṛñjayas, levantou-se.
5.176.37
ततो दृष्ट्वा कृतातिथ्यमन्योन्यं ते वनौकसः ।
सहिता भरतश्रेष्ठ निषेदुः परिवार्य तम् ॥ ५.१७६.३७ ॥
Então, vendo a hospitalidade que trocaram entre si, aqueles habitantes da floresta sentaram-se juntos, cercando-o, ó melhor dos Bharatas.
5.176.38
ततस्ते कथयामासुः कथास्तास्ता मनोरमाः ।
धन्या दिव्याश्च राजेन्द्र प्रीतिहर्षमुदा युताः ॥ ५.१७६.३८ ॥
Então contaram muitas histórias encantadoras, auspiciosas e divinas, ó senhor dos reis, cheios de afeto, alegria e júbilo.
5.176.39
ततः कथान्ते राजर्षिर्महात्मा होत्रवाहनः ।
रामं श्रेष्ठं महर्षीणामपृच्छदकृतव्रणम् ॥ ५.१७६.३९ ॥
Então, ao final das histórias, o grande sábio real Hotravāhana perguntou a Akṛtavraṇa sobre Rāma, o melhor dos grandes sábios.
5.176.40
क्व संप्रति महाबाहो जामदग्न्यः प्रतापवान् ।
अकृतव्रण शक्यो वै द्रुष्टुं वेदविदां वर ॥ ५.१७६.४० ॥
Onde está agora, ó de braços poderosos, Rāma, filho de Jamadagni, o poderoso? É de fato possível vê-lo, ó melhor dos conhecedores dos Vedas, Akṛtavraṇa?
5.176.41
भवन्तमेव सततं रामः कीर्तयति प्रभो ।
सृञ्जयो मे प्रियसखो राजर्षिरिति पार्थिव ॥ ५.१७६.४१ ॥
Rāma fala constantemente de ti, ó senhor: 'Sṛñjaya é o meu querido amigo, o sábio real', ó rei.
5.176.42
इह रामः प्रभाते श्वो भवितेति मतिर्मम ।
द्रष्टस्येनमिहायान्तं तव दर्शनकाङ्क्षया ॥ ५.१७६.४२ ॥
É minha opinião que Rāma estará aqui amanhã ao amanhecer; vindo aqui com desejo de te ver, tu o verás.
5.176.43
इयं च कन्या राजर्षे किमर्थं वनमागता ।
कस्य चेयं तव च का भवतीच्छामि वेदितुम् ॥ ५.१७६.४३ ॥
Ó sábio real, com que propósito esta donzela veio à floresta? De quem ela é, e o que ela é para ti? Desejo saber.
5.176.44
दौहित्रीयं मम विभो काशिराजसुता प्रिया ।
ज्येष्ठा स्वयंवरे तस्थौ भगिनीभ्यां सहानध ॥ ५.१७६.४४ ॥
Ó poderoso, ela é minha neta, a amada filha do rei de Kāśi. Ó imaculado, no svayaṃvara ela estava de pé com suas duas irmãs; era a mais velha.
5.176.45
इयमम्बेति विख्याता ज्येष्ठा काशिपतेः सुता ।
अम्बिकाम्बालिके कन्ये कनीयस्यौ तपोधन ॥ ५.१७६.४५ ॥
Esta, conhecida como Ambā, é a filha mais velha do rei de Kāśi. Ambikā e Ambālikā, as duas donzelas, são as mais novas, ó rico em austeridade.
5.176.46
समेतं पार्थिवं क्षत्रं काशिपुर्यां ततोऽभवत् ।
कन्यानिमित्तं विप्रर्षे तत्रासीदुत्सवो महान् ॥ ५.१७६.४६ ॥
Então a casta guerreira real se reuniu na cidade de Kāśi, e por causa das donzelas houve ali uma grande festa, ó sábio brâmane.
5.176.47
तता किल महावीर्यो भीष्मः शान्तनवो नृपान् ।
अधिक्षिप्य महातेजास्तिस्त्रः कन्या जहार ताः ॥ ५.१७६.४७ ॥
Então Bhīṣma, filho de Śantanu, de grande poder e grande esplendor, desafiou os reis e levou aquelas três donzelas.
5.176.48
निर्जित्य पृथिवीपालानथ भीष्मो जगाह्वयम् ।
आजगाम विशुद्धात्मा कन्याभिः सह भारतः ॥ ५.१७६.४८ ॥
Tendo vencido os protetores da terra, Bhīṣma então entrou na cidade. O Bhārata de alma pura voltou junto com as donzelas.
5.176.49
सत्यवत्यै निवेद्याथ विवाहं समनन्तरम् ।
भ्रातुर्विचित्रवीर्यस्य समाज्ञापयत प्रभुः ॥ ५.१७६.४९ ॥
Então, tendo informado Satyavatī, o senhor (Bhīṣma) ordenou imediatamente o casamento do irmão de Vicitravīrya.
5.176.50
तं तु वैवाहिकं दृष्ट्वा कन्येयं समुपार्जितम् ।
अब्रवीत्तत्र गाङ्गेयं मन्त्रिमध्ये द्विजर्षभ ॥ ५.१७६.५० ॥
Ao ver os preparativos de casamento reunidos para ela, a donzela falou ali a Gāṅgeya, em meio aos ministros, ó melhor dos dvija.
5.176.51
मया साल्वपतिर्वीरो मनसाऽभिवृतः पतिः ।
न ममार्हसि धर्मज्ञ दातुं भ्रात्रेऽन्यमानसाम् ॥ ५.१७६.५१ ॥
Escolhi em meu coração o herói, senhor de Sālva, como meu esposo. Ó conhecedor do dharma, não te convém dar a um irmão a mim, cuja mente está em outro.
5.176.52
तच्छ्रुत्वा वचनं भीष्मः संमन्त्र्य सह मन्त्रिभिः ।
निश्चित्य विससर्जेमां सत्यवत्या मते स्थितः ॥ ५.१७६.५२ ॥
Ao ouvir estas palavras, Bhīṣma deliberou com os ministros, decidiu e, permanecendo na opinião de Satyavatī, libertou esta donzela.
5.176.53
अनुज्ञाता तु भीष्मेण साल्वं सौभपतिं ततः ।
कन्येयं मुदिता तत्र काले वाचनमब्रवीत् ॥ ५.१७६.५३ ॥
Permitida por Bhīṣma, esta donzela, alegre, no tempo certo falou ali estas palavras a Sālva, senhor de Sauba.
5.176.54
विसर्जितास्मि भीष्मेण धर्मं मां प्रतिपादय ।
मनसाभिवृत्तः पूर्वं मया त्वं पार्थिवर्षम ॥ ५.१७६.५४ ॥
Fui libertada por Bhīṣma. Agora, segundo o dharma, aceita-me. Antes, em meu espírito, escolhi-te, ó touro entre os reis.
5.176.55
प्रत्याचख्यौ च साल्वोऽस्याश्चारित्रस्याभिशङ्कितः ।
सेयं तपोवनं प्राप्ता तापस्येऽभिरता भृशम् ॥ ५.१७६.५५ ॥
Sālva também a rejeitou, suspeitando de sua conduta. Ela chegou à floresta de ermitagem e entregou-se intensamente à ascese.
5.176.56
मया च प्रत्यभिज्ञाता वंशस्य परिकीर्तनात् ।
अस्य दुःखस्य चोत्पत्तिं भीष्ममेवेह मन्यते । ॥ ५.१७६.५६ ॥
Eu a reconheci pela menção da linhagem. Ela considera aqui que o próprio Bhīṣma é a origem deste sofrimento.
5.176.57
भगवन्नेवमेवेह यथाह पृथिवीपतिः ।
शरीरकर्ता मातुर्मे सृञ्जयो होत्रवाहनः ॥ ५.१७६.५७ ॥
Venerável senhor, é exatamente como disse o senhor da terra: o gerador do corpo de minha mãe foi Sṛñjaya Hotravāhana.
5.176.58
न ह्युत्सहे स्वनगरं प्रतियातुं तपोधन ।
अपमानभयाच्चैव व्रीडया च महामुने ॥ ५.१७६.५८ ॥
Ó tesouro de ascese, não ouso voltar à minha cidade, por medo da desonra e por vergonha, ó grande sábio.
5.176.59
यत्तु मां भगवान्रामो वक्ष्यति द्विजसत्तम ।
तन्मे कार्यतमं कार्यमिति मे भगवन्मतिः ॥ ५.१७६.५९ ॥
Melhor dos duas vezes nascidos, o que o venerável Rāma me disser, isso é o que mais devo fazer; esta é a minha resolução, venerável senhor.