ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.176
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.176.1
ततस्ते तापसाः सर्वे कार्यवन्तोऽभवंस्तदा ।
तां कन्यां चिन्तयन्तस्ते किंकार्यमिति धर्मिणः ॥ ५.१७६.१ ॥
ಆಗ ಆ ತಪಸ್ವಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಒಂದು ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು. ಆ ಕನ್ಯೆಯ ಕುರಿತು 'ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?' ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿದ ಆ ಧರ್ಮಿಷ್ಠರು.
5.176.2
केचिदाहुः पितुर्वेश्म नीयतामिति तापसाः ।
केचिदस्यदुमालम्भे मतिं चक्रुर्हि तापसाः ॥ ५.१७६.२ ॥
ಕೆಲವು ತಪಸ್ವಿಗಳು, 'ಇವಳನ್ನು ತಂದೆಯ ಮನೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಿರಿ' ಎಂದರು. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮರವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.
5.176.3
केचित्साल्वपतिं गत्वा नियोज्यमिति मेनिरे ।
नेति केचिद्व्यवस्यन्ति प्रत्याख्याता हि तेन सा ॥ ५.१७६.३ ॥
ಕೆಲವರು ಶಾಲ್ವರಾಜನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಅವಳನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರು. 'ಬೇಡ' ಎಂದು ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಈಗಾಗಲೇ ಅವಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದನು.
5.176.4
एवं गते तु किं शक्यं भद्रे कर्तुं मनीषिभिः ।
पुनरूचुश्च तां सर्वे तापसाः संशितव्रताः ॥ ५.१७६.४ ॥
ಹೀಗಾದ ಮೇಲೆ, ಎಲೆ ಶುಭೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಏನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ? ಕಠಿಣ ವ್ರತನಿಷ್ಠರಾದ ಎಲ್ಲ ತಪಸ್ವಿಗಳು ಮತ್ತೆ ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
5.176.5
अलं प्रव्रजितेनेह भद्रे श्रृणु हितं वचः ।
इतो गच्छस्व भद्रं ते पितुरेव निवेशनम् ॥ ५.१७६.५ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಸನ್ಯಾಸಿನಿಯಾಗಿ ಇರುವುದು ಸಾಕು, ಎಲೆ ಶುಭೆ; ಹಿತವಾದ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು. ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೋಗು, ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ—ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಮನೆಗೇ.
5.176.6
प्रतिपस्त्यति राजा स पिता ते यदनन्तरम् ।
तत्र वत्स्यसि कल्याणि सुखं सर्वगुणान्विता ॥ ५.१७६.६ ॥
ಆ ರಾಜನಾದ ನಿನ್ನ ತಂದೆ ನಂತರ ಏನು ನಿರ್ಧರಿಸುವನೋ ಅದರಂತೆ; ಅಲ್ಲೇ ನೀನು ಸುಖವಾಗಿ ವಾಸಿಸುವೆ, ಎಲೆ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ಸರ್ವಗುಣ ಸಂಪನ್ನಳಾಗಿ.
5.176.7
न च तेऽन्या गतिर्न्याय्या भवेद्भद्रे यथा पिता ।
पतिर्वापि गतिर्नार्याः पिता वा वरवर्णिनि ।
गतिः पतिः समस्थाया विषमे च पिता गतिः ॥ ५.१७६.७ ॥
ಭದ್ರೆ, ನಿನಗೆ ತಂದೆಯಂತಹ ಬೇರೆ ಸೂಕ್ತ ಆಶ್ರಯ ಇರಲಾರದು. ಸುಂದರವರ್ಣೆಯೇ, ಸ್ತ್ರೀಗೆ ಪತಿ ಅಥವಾ ತಂದೆಯೇ ಆಶ್ರಯ. ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವವಳಿಗೆ ಪತಿ ಆಶ್ರಯ; ವಿಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತಂದೆ ಆಶ್ರಯ.
5.176.8
प्रव्रज्या हि सुदुःखेयं सुकुमार्या विशेषतः ।
राजपुत्र्याः प्रकृत्या चक कुमार्यास्तव भामिनि ॥ ५.१७६.८ ॥
ಭಾಮಿನಿ, ಈ ಸಂನ್ಯಾಸ ಜೀವನ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಕರ; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅತಿ ಸುಕುಮಾರಿಯಾದ ರಾಜಕುಮಾರಿಯಾದ, ಸ್ವಭಾವತಃ ಕೋಮಲೆಯಾದ ನಿನಗೆ.
5.176.9
भद्रे दोषा हि विद्यन्ते बहवो वरवर्णिनि ।
आश्रमे वै वसन्त्यास्ते न भवेयुः पितुर्गृहे ॥ ५.१७६.९ ॥
ಭದ್ರೆ, ಸುಂದರವರ್ಣೆಯೇ, ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ನಿನಗೆ ಅನೇಕ ತೊಂದರೆಗಳು ಇರುತ್ತವೆ; ತಂದೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವು ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
5.176.10
ततस्त्वन्येऽब्रुवन्वाक्यं तापसास्तां तपस्विनीम् ॥ ५.१७६.१० ॥
ಆಗ ಇತರ ತಾಪಸರು ಆ ತಪಸ್ವಿನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
5.176.11
त्वामिहैकाकिनीं दृष्ट्वा निर्जने गहने वने ।
प्रार्थयिष्यन्तिराजानस्तस्मान्मैवं मनः कृथाः ॥ ५.१७६.११ ॥
ಇಲ್ಲಿ ದಟ್ಟವಾದ, ನಿರ್ಜನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಕಂಡು ರಾಜರು ನಿನ್ನನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಬೇಡ.
5.176.12
न शक्यं काशिनगरं पुनर्गन्तुं पितुर्गृहान् ।
अवज्ञाता भविष्यामि बान्धवानां न संशयः ॥ ५.१७६.१२ ॥
ಕಾಶಿನಗರಕ್ಕೆ, ತಂದೆಯ ಮನೆಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೋಗುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಬಂಧುಗಳಿಂದ ನಾನು ತಿರಸ್ಕೃತಳಾಗುವೆನು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
5.176.13
उषितास्मि तथा बाल्ये पितुर्वेश्मनि तापसाः ।
नाहं गमिष्ये भद्रं वस्तत्र यत्र पिता मम।
तपस्तप्तुमभीप्सामि तापसैः परिरक्षिता ॥ ५.१७६.१३ ॥
ಓ ತಪಸ್ವಿಗಳೇ, ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೆಯೇ ಇದ್ದೆ. ನಿಮಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ; ನನ್ನ ತಂದೆ ಇರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ನಾನು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ತಪಸ್ವಿಗಳ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
5.176.14
यथा परेऽपि मे लोके न स्यादेवं महात्ययः ।
दौर्भाग्यं तापसश्रेष्ठास्तस्मात्तप्स्याम्यहं तपः ॥ ५.१७६.१४ ॥
ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ನನಗೆ ಇಂಥ ಮಹಾ ಅನರ್ಥ ಮತ್ತು ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ ಉಂಟಾಗದಿರಲು, ಓ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತಪಸ್ವಿಗಳೇ, ನಾನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
5.176.15
इत्येवं तेषु विप्रेषु चिन्तयन्सु यथातथम् ।
राजर्षिस्तद्वनं प्राप्तस्तपस्वी होत्रवाहनः ।
तां तथा भाविनीं दृष्ट्वा श्रुत्वा चोद्विग्रमानसः ॥ ५.१७६.१५ ॥
ಹೀಗೆ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ತಪಸ್ವಿಯಾದ ರಾಜರ್ಷಿ ಹೋತ್ರವಾಹನನು ಆ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದನು.
5.176.16
ततस्ते तापसाः सर्वे पूजयन्ति स्म तं नृपम् ।
पूजाभिः स्वागताद्याभिरासनेनोदकेन च ॥ ५.१७६.१६ ॥
ನಂತರ ಆ ತಪಸ್ವಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಆ ರಾಜನನ್ನು ಸ್ವಾಗತ ಮೊದಲಾದ ಸತ್ಕಾರಗಳಿಂದ, ಆಸನ ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರು.
5.176.17
तस्योपविष्टस्य सतो विश्रान्तस्योपश्रृण्वतः ।
पुनरेव कथां चक्रुः कन्यां प्रति वनौकसः ॥ ५.१७६.१७ ॥
ಅವನು ಕುಳಿತು, ವಿಶ್ರಮಿಸಿ ಕೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆ ವನವಾಸಿಗಳು ಆ ಕನ್ಯೆಯ ಕುರಿತು ಮತ್ತೆ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
5.176.18
अम्बायास्तां कथां श्रुत्वा काशिराज्ञश्च भारत ।
राजर्षिः स महातेजा बभूवोद्विग्रमानसः ॥ ५.१७६.१८ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಅಂಬೆಯ ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಕಾಶಿರಾಜನ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ರಾಜರ್ಷಿಯ ಮನಸ್ಸು ಕಳವಳಗೊಂಡಿತು.
5.176.19
तां तथावादिनीं श्रुत्वा दृष्ट्वा च स महातपाः ।
राजर्षिः कृपयाविष्टो महात्मा होत्रवाहनः ॥ ५.१७६.१९ ॥
ಹಾಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಮತ್ತು ನೋಡಿ, ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ, ಮಹಾತ್ಮ ರಾಜರ್ಷಿ ಹೋತ್ರವಾಹನನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದನು.
5.176.20
स वेपमान उत्थाय मातुस्तस्याः पिता तदा ।
तां कन्यामङ्कमारोप्य पर्यश्वासयत प्रभो ॥ ५.१७६.२० ॥
ಆಗ ನಡುಗುತ್ತಾ ಎದ್ದ ಆ ಕನ್ಯೆಯ ತಾಯಿಯ ತಂದೆಯು, ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿ, ಓ ಪ್ರಭೂ, ಅವಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು.
5.176.21
स तामपृच्छत्कार्त्स्न्येन व्यसनोत्पत्तिमादितः ।
सा च तस्मै यथावृत्तं विस्तरेण न्यवेदयत् ॥ ५.१७६.२१ ॥
ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಆಪತ್ತಿನ ಮೂಲವನ್ನು ಆದಿಯಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೇಳಿದನು; ಅವಳು ನಡೆದದ್ದನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದಳು.
5.176.22
ततः स राजर्षिरभूद्दुःखशोकसमन्वितः ।
कार्यं च प्रतिपेदे तन्मनसां सुमहातपाः ॥ ५.१७६.२२ ॥
ಆಗ ಆ ರಾಜರ್ಷಿ ದುಃಖ ಮತ್ತು ಶೋಕದಿಂದ ತುಂಬಿದನು; ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೈಗೊಂಡನು.
5.176.23
अब्रवीद्वेपमानश्च कन्यामार्तां सुदुःखितः ।
मा गाः पितुर्गृहं भद्रे मातुस्ते जनको ह्यहम् ॥ ५.१७६.२३ ॥
ನಡುಗುತ್ತಾ, ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತನಾಗಿ ಅವನು ಪೀಡಿತ ಕನ್ಯೆಗೆ ಹೇಳಿದನು — 'ಓ ಭದ್ರೆ, ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬೇಡ; ನಾನು ನಿನ್ನ ತಾಯಿಯ ತಂದೆ.'
5.176.24
दुःखं छिन्द्यामहं ते वै मयि वर्तस्व पुत्रिके ।
पर्याप्तं ते मनो वत्से यदेवं परिशुष्यसि ॥ ५.१७६.२४ ॥
ನಾನು ನಿನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತೇನೆ; ಓ ಮಗಳೇ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರು. ಓ ಕಂದ, ನೀನು ಹೀಗೆ ಕುಗ್ಗುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಈಗಾಗಲೇ ಸಾಕಷ್ಟು ನೊಂದಿದೆ.
5.176.25
गच्छ मद्वचनाद्रामं जामदग्न्यं तपस्विनम् ।
रामस्ते सुमहद्दुःखं शोकं चैवापनेष्यति ॥ ५.१७६.२५ ॥
ನನ್ನ ಮಾತಿನಂತೆ ತಪಸ್ವಿ ಜಾಮದಗ್ನ್ಯ ರಾಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು. ರಾಮನು ನಿನ್ನ ಮಹಾ ದುಃಖವನ್ನೂ ಶೋಕವನ್ನೂ ಹೋಗಲಾಡಿಸುವನು.
5.176.26
हनिष्यति रणे भीष्मं न करिष्यति चेद्वचः ।
तं गच्छ भार्गवश्रेष्ठं कालाग्निसमतेजसम् ॥ ५.१७६.२६ ॥
ಅವನು ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ರಣದಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವನು. ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಂತೆ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಭಾರ್ಗವಶ್ರೇಷ್ಠನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು.
5.176.27
प्रतिष्ठापयिता स त्वां समे पथि महातपाः ।
ततस्तु सुस्वरं बाष्पसुत्सृजन्ती पुनः पुनः ॥ ५.१७६.२७ ॥
ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಸಮವಾದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸುವನು. ಆಗ ಅವಳು ಸುಮಧುರ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುತ್ತಾ...
5.176.28
अब्रवीत्पितरं मातुः मा तदा होत्रवाहनम् ।
अभिवादयित्वा शिरसा गमिष्ये तव शासनात् ॥ ५.१७६.२८ ॥
ಆಗ ಅವಳು ತಾಯಿಯ ತಂದೆ ಹೋತ್ರವಾಹನನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ಬೇಡ... ತಲೆ ಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಹೋಗುವೆನು.'
5.176.29
अपि नामाद्य पश्येयमार्यं तं लोकविश्रुतम् ।
कथं च तीव्रं दुःकं मे नाशकयिष्यति भार्गवः।
एतदिच्छाम्यहं ज्ञातुं यथा यास्यमि तत्र वैः ॥ ५.१७६.२९ ॥
ಇಂದು ನಾನು ಲೋಕಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಆ ಆರ್ಯನನ್ನು ನೋಡಬಹುದೇ? ಭಾರ್ಗವನು ನನ್ನ ತೀವ್ರ ದುಃಖವನ್ನು ಹೇಗೆ ನಾಶಮಾಡುವನು? ನಾನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೇಗೆ ಹೋಗುವೆನೆಂದು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
5.176.30
रामं द्रक्ष्यसि भद्रे त्वं जामदग्न्यं महावने ।
उग्रे तपसि वर्तन्तं सत्यसन्धं महाबलम् ॥ ५.१७६.३० ॥
ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ಮಹಾ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದ, ಸತ್ಯಸಂಧನಾದ, ಮಹಾಬಲನಾದ ಜಾಮದಗ್ನ್ಯ ರಾಮನನ್ನು ನೀನು ನೋಡುವೆ.
5.176.31
महेन्द्रं वै गिरिश्रेष्ठं रामो नित्यमुपास्ति ह ।
ऋषयो वेदविद्वांसो गन्धर्वाप्सरसस्तथा ॥ ५.१७६.३१ ॥
ರಾಮನು ನಿತ್ಯವೂ ಪರ್ವತಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಹೇಂದ್ರವನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ವೇದವಿದ್ವಾಂಸರಾದ ಋಷಿಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೆಯರೂ ಅಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೆ.
5.176.32
तत्र गच्छस्व भद्रं ते ब्रूयाश्चैनं वचो मम ।
अभिवाद्य च तं मूंर्ध्ना तपोवृद्धं दृढव्रतम् ॥ ५.१७६.३२ ॥
ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗು, ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ. ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳು. ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧರಾದ, ದೃಢವ್ರತರಾದ ಅವರಿಗೆ ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸು.
5.176.33
ब्रूयाश्चैनं पुनर्भद्रे यत्ते कार्यं मनीषितम् ।
मयि संकीर्तिते रामः सर्वं तत्ते करिष्यति ॥ ५.१७६.३३ ॥
ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ನಿನ್ನ ಬಯಸಿದ ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳು. ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದರೆ ರಾಮನು ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನಗಾಗಿ ಮಾಡುವನು.
5.176.34
मम रामः सखा वत्से प्रीतियुक्तः सुहृच्च मे ।
जमदग्निसुतो वीरः सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ ५.१७६.३४ ॥
ಮಗಳೇ, ರಾಮನು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ, ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳವನು ಮತ್ತು ಹಿತೈಷಿ. ಅವನು ಜಮದಗ್ನಿಯ ಮಗ, ವೀರ, ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ.
5.176.35
एवं ब्रुवति कन्यां तु पार्थिवे होत्रवाहने ।
अकृतव्रणः प्रादुरासीद्रामस्यानुचरः प्रियः ॥ ५.१७६.३५ ॥
ರಾಜ ಹೋತ್ರವಾಹನನು ಕನ್ಯೆಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ರಾಮನ ಪ್ರಿಯ ಅನುಚರನಾದ ಅಕೃತವ್ರಣನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.
5.176.36
ततस्ते मनुयः सर्वे समुत्तस्थुः महस्रशः ।
स च राजा वयोवृद्धः सृञ्ययो होत्रवाहनः ॥ ५.१७६.३६ ॥
ಆಗ ಆ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ನಿಂತರು; ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧನಾದ ಸೃಂಜಯ ರಾಜ ಹೋತ್ರವಾಹನನೂ ಎದ್ದನು.
5.176.37
ततो दृष्ट्वा कृतातिथ्यमन्योन्यं ते वनौकसः ।
सहिता भरतश्रेष्ठ निषेदुः परिवार्य तम् ॥ ५.१७६.३७ ॥
ಆಗ ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಆತಿಥ್ಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡುದನ್ನು ಕಂಡು, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ವನವಾಸಿಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಕುಳಿತರು.
5.176.38
ततस्ते कथयामासुः कथास्तास्ता मनोरमाः ।
धन्या दिव्याश्च राजेन्द्र प्रीतिहर्षमुदा युताः ॥ ५.१७६.३८ ॥
ಆಗ ಅವರು ಮನೋಹರವಾದ, ಶುಭವಾದ, ದಿವ್ಯವಾದ ಹಲವು ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು, ರಾಜೇಂದ್ರನೇ; ಅವರು ಪ್ರೀತಿ, ಹರ್ಷ ಮತ್ತು ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರು.
5.176.39
ततः कथान्ते राजर्षिर्महात्मा होत्रवाहनः ।
रामं श्रेष्ठं महर्षीणामपृच्छदकृतव्रणम् ॥ ५.१७६.३९ ॥
ಆಗ ಕಥೆ ಮುಗಿದ ನಂತರ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ರಾಜರ್ಷಿ ಹೋತ್ರವಾಹನನು ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಮನ ಕುರಿತು ಅಕೃತವ್ರಣನನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
5.176.40
क्व संप्रति महाबाहो जामदग्न्यः प्रतापवान् ।
अकृतव्रण शक्यो वै द्रुष्टुं वेदविदां वर ॥ ५.१७६.४० ॥
ಓ ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ವೇದವಿದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ ಅಕೃತವ್ರಣನೇ, ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿಯಾದ ಜಾಮದಗ್ನ್ಯ ರಾಮನು ಈಗ ಎಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ, ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?
5.176.41
भवन्तमेव सततं रामः कीर्तयति प्रभो ।
सृञ्जयो मे प्रियसखो राजर्षिरिति पार्थिव ॥ ५.१७६.४१ ॥
ಪ್ರಭುವೇ, ರಾಮನು ಸದಾ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಕೊಂಡಾಡುತ್ತಾನೆ — 'ಸೃಂಜಯನು ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತನಾದ ರಾಜರ್ಷಿ' ಎಂದು, ಓ ಅರಸನೇ.
5.176.42
इह रामः प्रभाते श्वो भवितेति मतिर्मम ।
द्रष्टस्येनमिहायान्तं तव दर्शनकाङ्क्षया ॥ ५.१७६.४२ ॥
ನಾಳೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ರಾಮನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ; ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವ ಅವನನ್ನು ನೀನು ನೋಡುವೆ.
5.176.43
इयं च कन्या राजर्षे किमर्थं वनमागता ।
कस्य चेयं तव च का भवतीच्छामि वेदितुम् ॥ ५.१७६.४३ ॥
ರಾಜರ್ಷಿಯೇ, ಈ ಕನ್ಯೆ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಡಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ? ಇವಳು ಯಾರವಳು, ನಿಮಗೆ ಇವಳು ಯಾರು? ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
5.176.44
दौहित्रीयं मम विभो काशिराजसुता प्रिया ।
ज्येष्ठा स्वयंवरे तस्थौ भगिनीभ्यां सहानध ॥ ५.१७६.४४ ॥
ಓ ವಿಭು, ಇವಳು ನನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗಳು, ಕಾಶಿರಾಜನ ಪ್ರಿಯ ಪುತ್ರಿ. ಓ ನಿಷ್ಕಳಂಕನೇ, ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ ಇವಳು ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರಿಯರೊಂದಿಗೆ ನಿಂತಿದ್ದಳು; ಇವಳು ಹಿರಿಯವಳು.
5.176.45
इयमम्बेति विख्याता ज्येष्ठा काशिपतेः सुता ।
अम्बिकाम्बालिके कन्ये कनीयस्यौ तपोधन ॥ ५.१७६.४५ ॥
ಇವಳು ಅಂಬಾ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದ ಕಾಶಿರಾಜನ ಹಿರಿಯ ಪುತ್ರಿ. ಅಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಅಂಬಾಲಿಕೆ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಕನ್ಯೆಯರು ಕಿರಿಯವರು, ಓ ತಪೋಧನನೇ.
5.176.46
समेतं पार्थिवं क्षत्रं काशिपुर्यां ततोऽभवत् ।
कन्यानिमित्तं विप्रर्षे तत्रासीदुत्सवो महान् ॥ ५.१७६.४६ ॥
ನಂತರ ಕಾಶಿಪುರಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ರಾಜವರ್ಗ ಸೇರಿತು. ಓ ವಿಪ್ರರ್ಷಿಯೇ, ಕನ್ಯೆಯರ ಕಾರಣದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಉತ್ಸವ ನಡೆಯಿತು.
5.176.47
तता किल महावीर्यो भीष्मः शान्तनवो नृपान् ।
अधिक्षिप्य महातेजास्तिस्त्रः कन्या जहार ताः ॥ ५.१७६.४७ ॥
ನಂತರ ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಶಂತನುವಿನ ಪುತ್ರ ಭೀಷ್ಮನು ರಾಜರನ್ನು ಸವಾಲೆಸೆದು ಆ ಮೂವರು ಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದನು.
5.176.48
निर्जित्य पृथिवीपालानथ भीष्मो जगाह्वयम् ।
आजगाम विशुद्धात्मा कन्याभिः सह भारतः ॥ ५.१७६.४८ ॥
ಭೂಪಾಲಕರನ್ನು ಗೆದ್ದ ನಂತರ ಭೀಷ್ಮನು ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಶುದ್ಧಾತ್ಮನಾದ ಭಾರತನು ಕನ್ಯೆಯರೊಂದಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು.
5.176.49
सत्यवत्यै निवेद्याथ विवाहं समनन्तरम् ।
भ्रातुर्विचित्रवीर्यस्य समाज्ञापयत प्रभुः ॥ ५.१७६.४९ ॥
ನಂತರ ಸತ್ಯವತಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ, ತಕ್ಷಣವೇ ವಿಚಿತ್ರವೀರ್ಯನ ಸಹೋದರನ ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಪ್ರಭು (ಭೀಷ್ಮ) ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು.
5.176.50
तं तु वैवाहिकं दृष्ट्वा कन्येयं समुपार्जितम् ।
अब्रवीत्तत्र गाङ्गेयं मन्त्रिमध्ये द्विजर्षभ ॥ ५.१७६.५० ॥
ತನಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ವಿವಾಹ ಸಿದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಆ ಕನ್ಯೆ, ಮಂತ್ರಿಗಳ ನಡುವೆ ಗಾಂಗೇಯನಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು, ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
5.176.51
मया साल्वपतिर्वीरो मनसाऽभिवृतः पतिः ।
न ममार्हसि धर्मज्ञ दातुं भ्रात्रेऽन्यमानसाम् ॥ ५.१७६.५१ ॥
ವೀರನಾದ ಸಾಲ್ವ ರಾಜನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನನ್ನ ಪತಿಯಾಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಧರ್ಮಜ್ಞನೇ, ಬೇರೆಯವರ ಮೇಲೆ ಮನಸ್ಸಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಸಹೋದರನಿಗೆ ಕೊಡುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.
5.176.52
तच्छ्रुत्वा वचनं भीष्मः संमन्त्र्य सह मन्त्रिभिः ।
निश्चित्य विससर्जेमां सत्यवत्या मते स्थितः ॥ ५.१७६.५२ ॥
ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ಭೀಷ್ಮನು ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಲೋಚಿಸಿ, ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಸತ್ಯವತಿಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಈ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದನು.
5.176.53
अनुज्ञाता तु भीष्मेण साल्वं सौभपतिं ततः ।
कन्येयं मुदिता तत्र काले वाचनमब्रवीत् ॥ ५.१७६.५३ ॥
ಭೀಷ್ಮನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ಈ ಕನ್ಯೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ, ಸೌಭಪತಿ ಸಾಲ್ವನೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಈ ಮಾತು ಹೇಳಿದಳು.
5.176.54
विसर्जितास्मि भीष्मेण धर्मं मां प्रतिपादय ।
मनसाभिवृत्तः पूर्वं मया त्वं पार्थिवर्षम ॥ ५.१७६.५४ ॥
ಭೀಷ್ಮನಿಂದ ನಾನು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ಧರ್ಮಪ್ರಕಾರ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. ಮೊದಲೇ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ, ರಾಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
5.176.55
प्रत्याचख्यौ च साल्वोऽस्याश्चारित्रस्याभिशङ्कितः ।
सेयं तपोवनं प्राप्ता तापस्येऽभिरता भृशम् ॥ ५.१७६.५५ ॥
ಸಾಲ್ವನು ಅವಳ ನಡತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಂದೇಹಪಟ್ಟು ಅವಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದನು. ಅವಳು ತಪೋವನಕ್ಕೆ ಬಂದು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಹಳವಾಗಿ ನಿರತಳಾದಳು.
5.176.56
मया च प्रत्यभिज्ञाता वंशस्य परिकीर्तनात् ।
अस्य दुःखस्य चोत्पत्तिं भीष्ममेवेह मन्यते । ॥ ५.१७६.५६ ॥
ವಂಶದ ವರ್ಣನೆಯಿಂದ ನಾನು ಅವಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದೆ. ಈ ದುಃಖದ ಮೂಲ ಭೀಷ್ಮನೇ ಎಂದು ಅವಳು ಇಲ್ಲಿ ಭಾವಿಸುತ್ತಾಳೆ.
5.176.57
भगवन्नेवमेवेह यथाह पृथिवीपतिः ।
शरीरकर्ता मातुर्मे सृञ्जयो होत्रवाहनः ॥ ५.१७६.५७ ॥
ಭಗವಂತನೇ, ಇಲ್ಲಿ ಭೂಪತಿ ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಇದೆ. ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ದೇಹವನ್ನು ನೀಡಿದವನು ಸೃಂಜಯ ಹೋತ್ರವಾಹನನೇ.
5.176.58
न ह्युत्सहे स्वनगरं प्रतियातुं तपोधन ।
अपमानभयाच्चैव व्रीडया च महामुने ॥ ५.१७६.५८ ॥
ತಪೋಧನನೇ, ಅಪಮಾನದ ಭಯದಿಂದ ಮತ್ತು ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ನನ್ನ ನಗರಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಲು ನನಗೆ ಧೈರ್ಯವಿಲ್ಲ, ಮಹಾಮುನಿಯೇ.
5.176.59
यत्तु मां भगवान्रामो वक्ष्यति द्विजसत्तम ।
तन्मे कार्यतमं कार्यमिति मे भगवन्मतिः ॥ ५.१७६.५९ ॥
ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ, ಭಗವಾನ್ ರಾಮನು ನನಗೆ ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾನೋ ಅದೇ ನಾನು ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕಾದದ್ದು ಎಂಬುದೇ ನನ್ನ ನಿಶ್ಚಯ, ಭಗವನ್.