മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.176
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.176.1
ततस्ते तापसाः सर्वे कार्यवन्तोऽभवंस्तदा ।
तां कन्यां चिन्तयन्तस्ते किंकार्यमिति धर्मिणः ॥ ५.१७६.१ ॥
അപ്പോൾ ആ തപസ്വികളെല്ലാവരും ഒരു കാര്യത്തിൽ മുഴുകി. ആ കന്യകയെക്കുറിച്ച് 'എന്തു ചെയ്യണം?' എന്നു ചിന്തിച്ച ധർമ്മിഷ്ഠർ അവർ.
5.176.2
केचिदाहुः पितुर्वेश्म नीयतामिति तापसाः ।
केचिदस्यदुमालम्भे मतिं चक्रुर्हि तापसाः ॥ ५.१७६.२ ॥
ചില തപസ്വികൾ പറഞ്ഞു: 'ഇവളെ പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകണം.' മറ്റു ചിലർ ഈ കാര്യത്തിൽ ഒരു വൃക്ഷത്തെ ആശ്രയിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
5.176.3
केचित्साल्वपतिं गत्वा नियोज्यमिति मेनिरे ।
नेति केचिद्व्यवस्यन्ति प्रत्याख्याता हि तेन सा ॥ ५.१७६.३ ॥
ചിലർ സാളവ രാജാവിന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് അവളെ അദ്ദേഹത്തിന് വിവാഹം ചെയ്തുകൊടുക്കണമെന്ന് കരുതി. 'വേണ്ട' എന്ന് മറ്റു ചിലർ തീരുമാനിച്ചു, കാരണം അദ്ദേഹം അവളെ നേരത്തേ തിരസ്കരിച്ചിരുന്നു.
5.176.4
एवं गते तु किं शक्यं भद्रे कर्तुं मनीषिभिः ।
पुनरूचुश्च तां सर्वे तापसाः संशितव्रताः ॥ ५.१७६.४ ॥
ഇങ്ങനെയായ ശേഷം, മംഗളേ, ജ്ഞാനികൾക്ക് എന്തു ചെയ്യാൻ കഴിയും? കഠിനവ്രതരായ എല്ലാ തപസ്വികളും വീണ്ടും അവളോട് പറഞ്ഞു.
5.176.5
अलं प्रव्रजितेनेह भद्रे श्रृणु हितं वचः ।
इतो गच्छस्व भद्रं ते पितुरेव निवेशनम् ॥ ५.१७६.५ ॥
ഇവിടെ സന്ന്യാസിനിയായി കഴിഞ്ഞതു മതി, മംഗളേ; ഹിതമായ വാക്ക് കേൾക്കൂ. ഇവിടെനിന്ന് പോവുക, നിനക്ക് നന്മ വരട്ടെ—നിന്റെ പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് തന്നെ.
5.176.6
प्रतिपस्त्यति राजा स पिता ते यदनन्तरम् ।
तत्र वत्स्यसि कल्याणि सुखं सर्वगुणान्विता ॥ ५.१७६.६ ॥
ആ രാജാവായ നിന്റെ പിതാവ് പിന്നീട് എന്തു തീരുമാനിക്കുന്നുവോ അതുപോലെ; അവിടെത്തന്നെ നീ സുഖമായി വസിക്കും, മംഗളേ, സർവഗുണസമ്പന്നയായി.
5.176.7
न च तेऽन्या गतिर्न्याय्या भवेद्भद्रे यथा पिता ।
पतिर्वापि गतिर्नार्याः पिता वा वरवर्णिनि ।
गतिः पतिः समस्थाया विषमे च पिता गतिः ॥ ५.१७६.७ ॥
ഭദ്രേ, നിനക്ക് പിതാവിനെപ്പോലെ മറ്റൊരു യോഗ്യമായ ആശ്രയം ഉണ്ടാകില്ല. സുന്ദരവർണ്ണേ, സ്ത്രീക്ക് ഭർത്താവോ പിതാവോ ആണ് ആശ്രയം. സ്ഥിരതയുള്ളവൾക്ക് ഭർത്താവ് ആശ്രയം; വിപത്തിൽ പിതാവ് ആശ്രയം.
5.176.8
प्रव्रज्या हि सुदुःखेयं सुकुमार्या विशेषतः ।
राजपुत्र्याः प्रकृत्या चक कुमार्यास्तव भामिनि ॥ ५.१७६.८ ॥
ഭാമിനീ, ഈ സന്യാസ ജീവിതം അതീവ ദുഃഖകരമാണ്; വിശേഷിച്ച് അതിമൃദുവായ രാജപുത്രിയും സ്വഭാവത്താൽ തന്നെ മൃദുവുമായ നിനക്ക്.
5.176.9
भद्रे दोषा हि विद्यन्ते बहवो वरवर्णिनि ।
आश्रमे वै वसन्त्यास्ते न भवेयुः पितुर्गृहे ॥ ५.१७६.९ ॥
ഭദ്രേ, സുന്ദരവർണ്ണേ, ആശ്രമത്തിൽ വസിക്കുന്ന നിനക്ക് പല ദോഷങ്ങളും ഉണ്ടാകും; അവ പിതാവിന്റെ ഗൃഹത്തിൽ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല.
5.176.10
ततस्त्वन्येऽब्रुवन्वाक्यं तापसास्तां तपस्विनीम् ॥ ५.१७६.१० ॥
അപ്പോൾ മറ്റ് തപസ്വികൾ ആ തപസ്വിനിയോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
5.176.11
त्वामिहैकाकिनीं दृष्ट्वा निर्जने गहने वने ।
प्रार्थयिष्यन्तिराजानस्तस्मान्मैवं मनः कृथाः ॥ ५.१७६.११ ॥
ഇവിടെ ഇടതൂർന്ന, ജനശൂന്യമായ കാട്ടിൽ നിന്നെ ഏകാകിനിയായി കണ്ടാൽ രാജാക്കന്മാർ നിന്നോട് അപേക്ഷിക്കും; അതിനാൽ ഇങ്ങനെ മനസ്സു വയ്ക്കരുത്.
5.176.12
न शक्यं काशिनगरं पुनर्गन्तुं पितुर्गृहान् ।
अवज्ञाता भविष्यामि बान्धवानां न संशयः ॥ ५.१७६.१२ ॥
കാശീനഗരത്തിലേക്കും പിതാവിന്റെ ഗൃഹത്തിലേക്കും വീണ്ടും പോകുന്നത് സാധ്യമല്ല; ബന്ധുക്കളാൽ ഞാൻ അവഗണിക്കപ്പെടും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
5.176.13
उषितास्मि तथा बाल्ये पितुर्वेश्मनि तापसाः ।
नाहं गमिष्ये भद्रं वस्तत्र यत्र पिता मम।
तपस्तप्तुमभीप्सामि तापसैः परिरक्षिता ॥ ५.१७६.१३ ॥
തപസ്വികളേ, ബാല്യത്തിൽ ഞാൻ എന്റെ പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിൽ ഇങ്ങനെ വസിച്ചിട്ടുണ്ട്. നിങ്ങൾക്ക് മംഗളം; എന്റെ പിതാവുള്ള സ്ഥലത്തേക്ക് ഞാൻ പോകില്ല. തപസ്വികളുടെ സംരക്ഷണത്തിൽ ഞാൻ തപസ്സു ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
5.176.14
यथा परेऽपि मे लोके न स्यादेवं महात्ययः ।
दौर्भाग्यं तापसश्रेष्ठास्तस्मात्तप्स्याम्यहं तपः ॥ ५.१७६.१४ ॥
പരലോകത്തിലും എനിക്ക് ഇത്ര വലിയ അനർത്ഥവും ദൗർഭാഗ്യവും ഉണ്ടാകാതിരിക്കാൻ, ശ്രേഷ്ഠരായ തപസ്വികളേ, ഞാൻ തപസ്സു ചെയ്യും.
5.176.15
इत्येवं तेषु विप्रेषु चिन्तयन्सु यथातथम् ।
राजर्षिस्तद्वनं प्राप्तस्तपस्वी होत्रवाहनः ।
तां तथा भाविनीं दृष्ट्वा श्रुत्वा चोद्विग्रमानसः ॥ ५.१७६.१५ ॥
ഇങ്ങനെ ആ ബ്രാഹ്മണർ യഥാർത്ഥമായി ചിന്തിച്ചിരിക്കവേ, തപസ്വിയായ രാജർഷി ഹോത്രവാഹനൻ ആ വനത്തിലെത്തി.
5.176.16
ततस्ते तापसाः सर्वे पूजयन्ति स्म तं नृपम् ।
पूजाभिः स्वागताद्याभिरासनेनोदकेन च ॥ ५.१७६.१६ ॥
പിന്നെ ആ തപസ്വികളെല്ലാവരും ആ രാജാവിനെ സ്വാഗതം മുതലായ ബഹുമാനങ്ങളാലും ആസനം, ജലം എന്നിവയാലും പൂജിച്ചു.
5.176.17
तस्योपविष्टस्य सतो विश्रान्तस्योपश्रृण्वतः ।
पुनरेव कथां चक्रुः कन्यां प्रति वनौकसः ॥ ५.१७६.१७ ॥
അദ്ദേഹം ഇരുന്ന് വിശ്രമിച്ച് കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ആ വനവാസികൾ ആ കന്യകയെക്കുറിച്ച് വീണ്ടും കഥ പറഞ്ഞു.
5.176.18
अम्बायास्तां कथां श्रुत्वा काशिराज्ञश्च भारत ।
राजर्षिः स महातेजा बभूवोद्विग्रमानसः ॥ ५.१७६.१८ ॥
ഭാരതാ, അംബയുടെയും കാശിരാജാവിന്റെയും ആ കഥ കേട്ട്, ആ മഹാതേജസ്വിയായ രാജർഷിയുടെ മനസ്സ് വ്യാകുലമായി.
5.176.19
तां तथावादिनीं श्रुत्वा दृष्ट्वा च स महातपाः ।
राजर्षिः कृपयाविष्टो महात्मा होत्रवाहनः ॥ ५.१७६.१९ ॥
അങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്ന അവളെ കേട്ടും കണ്ടും ആ മഹാതപസ്വിയും മഹാത്മാവുമായ രാജർഷി ഹോത്രവാഹനൻ കരുണയാൽ നിറഞ്ഞു.
5.176.20
स वेपमान उत्थाय मातुस्तस्याः पिता तदा ।
तां कन्यामङ्कमारोप्य पर्यश्वासयत प्रभो ॥ ५.१७६.२० ॥
അപ്പോൾ വിറച്ചുകൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റ അവളുടെ മാതാവിന്റെ പിതാവ്, ആ കന്യകയെ മടിയിൽ ഇരുത്തി, ഹേ പ്രഭോ, അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
5.176.21
स तामपृच्छत्कार्त्स्न्येन व्यसनोत्पत्तिमादितः ।
सा च तस्मै यथावृत्तं विस्तरेण न्यवेदयत् ॥ ५.१७६.२१ ॥
അവൻ അവളോട് ദുരിതത്തിന്റെ ഉത്ഭവം ആദ്യം മുതൽ പൂർണ്ണമായി ചോദിച്ചു; അവൾ നടന്നതെല്ലാം വിശദമായി അവനെ അറിയിച്ചു.
5.176.22
ततः स राजर्षिरभूद्दुःखशोकसमन्वितः ।
कार्यं च प्रतिपेदे तन्मनसां सुमहातपाः ॥ ५.१७६.२२ ॥
അപ്പോൾ ആ രാജർഷി ദുഃഖവും ശോകവും നിറഞ്ഞവനായി; ആ മഹാതപസ്വി ആ കാര്യം മനസ്സിൽ ഏറ്റെടുത്തു.
5.176.23
अब्रवीद्वेपमानश्च कन्यामार्तां सुदुःखितः ।
मा गाः पितुर्गृहं भद्रे मातुस्ते जनको ह्यहम् ॥ ५.१७६.२३ ॥
വിറച്ചുകൊണ്ട്, അത്യന്തം ദുഃഖിതനായി അവൻ ദുരിതപ്പെട്ട കന്യകയോട് പറഞ്ഞു — 'ഹേ ഭദ്രേ, നിന്റെ പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോകരുത്; ഞാൻ നിന്റെ മാതാവിന്റെ പിതാവാണ്.'
5.176.24
दुःखं छिन्द्यामहं ते वै मयि वर्तस्व पुत्रिके ।
पर्याप्तं ते मनो वत्से यदेवं परिशुष्यसि ॥ ५.१७६.२४ ॥
ഞാൻ നിന്റെ ദുഃഖം നീക്കും; ഹേ മകളേ, എന്നിൽ ആശ്രയിക്കൂ. ഹേ വത്സേ, നീ ഇങ്ങനെ വാടിപ്പോകുന്നതിനാൽ നിന്റെ മനസ്സ് മതിയാവോളം വേദനിച്ചിരിക്കുന്നു.
5.176.25
गच्छ मद्वचनाद्रामं जामदग्न्यं तपस्विनम् ।
रामस्ते सुमहद्दुःखं शोकं चैवापनेष्यति ॥ ५.१७६.२५ ॥
എന്റെ വാക്കിനാൽ തപസ്വിയായ ജാമദഗ്ന്യനായ രാമന്റെ അടുത്ത് പോകൂ. രാമൻ നിന്റെ മഹാദുഃഖവും ശോകവും അകറ്റും.
5.176.26
हनिष्यति रणे भीष्मं न करिष्यति चेद्वचः ।
तं गच्छ भार्गवश्रेष्ठं कालाग्निसमतेजसम् ॥ ५.१७६.२६ ॥
അവൻ എന്റെ വാക്ക് ചെയ്യാതിരുന്നാൽ യുദ്ധത്തിൽ ഭീഷ്മരെ കൊല്ലും. കാലാഗ്നിക്കു തുല്യതേജസ്സുള്ള ഭാർഗവശ്രേഷ്ഠന്റെ അടുത്ത് പോകൂ.
5.176.27
प्रतिष्ठापयिता स त्वां समे पथि महातपाः ।
ततस्तु सुस्वरं बाष्पसुत्सृजन्ती पुनः पुनः ॥ ५.१७६.२७ ॥
ആ മഹാതപസ്വി നിന്നെ സമമായ വഴിയിൽ നിലനിർത്തും. അപ്പോൾ അവൾ ഇമ്പമായ സ്വരത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും കണ്ണീർ പൊഴിച്ചുകൊണ്ട്...
5.176.28
अब्रवीत्पितरं मातुः मा तदा होत्रवाहनम् ।
अभिवादयित्वा शिरसा गमिष्ये तव शासनात् ॥ ५.१७६.२८ ॥
അപ്പോൾ അവൾ അമ്മയുടെ പിതാവായ ഹോത്രവാഹനനോട് പറഞ്ഞു: 'വേണ്ട... ശിരസ്സ് നമിച്ച് നിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ഞാൻ പോകാം.'
5.176.29
अपि नामाद्य पश्येयमार्यं तं लोकविश्रुतम् ।
कथं च तीव्रं दुःकं मे नाशकयिष्यति भार्गवः।
एतदिच्छाम्यहं ज्ञातुं यथा यास्यमि तत्र वैः ॥ ५.१७६.२९ ॥
ഇന്ന് ഞാൻ ലോകപ്രസിദ്ധനായ ആ ആര്യനെ കാണുമോ? ഭാർഗവൻ എന്റെ തീവ്രദുഃഖം എങ്ങനെ നശിപ്പിക്കും? അവിടെ ഞാൻ എങ്ങനെ പോകുമെന്ന് അറിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
5.176.30
रामं द्रक्ष्यसि भद्रे त्वं जामदग्न्यं महावने ।
उग्रे तपसि वर्तन्तं सत्यसन्धं महाबलम् ॥ ५.१७६.३० ॥
ഹേ ഭദ്രേ, മഹാവനത്തിൽ ഉഗ്രതപസ്സിൽ വർത്തിക്കുന്ന, സത്യസന്ധനായ, മഹാബലനായ ജാമദഗ്ന്യ രാമനെ നീ കാണും.
5.176.31
महेन्द्रं वै गिरिश्रेष्ठं रामो नित्यमुपास्ति ह ।
ऋषयो वेदविद्वांसो गन्धर्वाप्सरसस्तथा ॥ ५.१७६.३१ ॥
രാമൻ പർവതശ്രേഷ്ഠനായ മഹേന്ദ്രത്തെ നിത്യവും ഉപാസിക്കുന്നു. വേദജ്ഞരായ ഋഷിമാരും ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരസ്സുകളും അവിടെയുണ്ട്.
5.176.32
तत्र गच्छस्व भद्रं ते ब्रूयाश्चैनं वचो मम ।
अभिवाद्य च तं मूंर्ध्ना तपोवृद्धं दृढव्रतम् ॥ ५.१७६.३२ ॥
അവിടേക്ക് പോകൂ, നിനക്ക് മംഗളം. എന്റെ വാക്കുകൾ അദ്ദേഹത്തോട് പറയുക. തപസ്സിൽ വൃദ്ധനും ദൃഢവ്രതനുമായ അദ്ദേഹത്തിന് ശിരസ്സു നമിച്ച് വന്ദിക്കുക.
5.176.33
ब्रूयाश्चैनं पुनर्भद्रे यत्ते कार्यं मनीषितम् ।
मयि संकीर्तिते रामः सर्वं तत्ते करिष्यति ॥ ५.१७६.३३ ॥
കല്യാണീ, നിനക്കുള്ള ആഗ്രഹിച്ച കാര്യം ഏതായാലും അതും അദ്ദേഹത്തോട് പറയുക. എന്റെ പേര് പറഞ്ഞാൽ രാമൻ അതെല്ലാം നിനക്കായി ചെയ്യും.
5.176.34
मम रामः सखा वत्से प्रीतियुक्तः सुहृच्च मे ।
जमदग्निसुतो वीरः सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ ५.१७६.३४ ॥
മകളേ, രാമൻ എന്റെ സുഹൃത്തും സ്നേഹമുള്ളവനും ഹിതൈഷിയുമാണ്. ജമദഗ്നിയുടെ പുത്രനും വീരനും എല്ലാ ആയുധധാരികളിലും ശ്രേഷ്ഠനുമാണവൻ.
5.176.35
एवं ब्रुवति कन्यां तु पार्थिवे होत्रवाहने ।
अकृतव्रणः प्रादुरासीद्रामस्यानुचरः प्रियः ॥ ५.१७६.३५ ॥
ഹോത്രവാഹനൻ രാജാവ് കന്യയോട് ഇങ്ങനെ പറയുമ്പോൾ, രാമന്റെ പ്രിയ അനുചരനായ അകൃതവ്രണൻ പ്രത്യക്ഷനായി.
5.176.36
ततस्ते मनुयः सर्वे समुत्तस्थुः महस्रशः ।
स च राजा वयोवृद्धः सृञ्ययो होत्रवाहनः ॥ ५.१७६.३६ ॥
അപ്പോൾ ആ മനുഷ്യരെല്ലാം ആയിരക്കണക്കിന് എഴുന്നേറ്റു; വയോവൃദ്ധനായ സൃഞ്ജയ രാജാവ് ഹോത്രവാഹനനും എഴുന്നേറ്റു.
5.176.37
ततो दृष्ट्वा कृतातिथ्यमन्योन्यं ते वनौकसः ।
सहिता भरतश्रेष्ठ निषेदुः परिवार्य तम् ॥ ५.१७६.३७ ॥
അപ്പോൾ അവർ പരസ്പരം അതിഥിസത്കാരം ചെയ്തതു കണ്ട്, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, വനവാസികൾ എല്ലാവരും ചേർന്ന് അദ്ദേഹത്തെ വളഞ്ഞിരുന്നു.
5.176.38
ततस्ते कथयामासुः कथास्तास्ता मनोरमाः ।
धन्या दिव्याश्च राजेन्द्र प्रीतिहर्षमुदा युताः ॥ ५.१७६.३८ ॥
അപ്പോൾ അവർ മനോഹരവും ശുഭകരവും ദിവ്യവുമായ പല കഥകൾ പറഞ്ഞു, രാജേന്ദ്രാ; സ്നേഹവും സന്തോഷവും ആനന്ദവും നിറഞ്ഞവരായിരുന്നു അവർ.
5.176.39
ततः कथान्ते राजर्षिर्महात्मा होत्रवाहनः ।
रामं श्रेष्ठं महर्षीणामपृच्छदकृतव्रणम् ॥ ५.१७६.३९ ॥
അപ്പോൾ കഥ അവസാനിച്ചശേഷം, മഹാത്മാവായ രാജർഷി ഹോത്രവാഹനൻ മഹർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ രാമനെക്കുറിച്ച് അകൃതവ്രണനോട് ചോദിച്ചു.
5.176.40
क्व संप्रति महाबाहो जामदग्न्यः प्रतापवान् ।
अकृतव्रण शक्यो वै द्रुष्टुं वेदविदां वर ॥ ५.१७६.४० ॥
മഹാബാഹോ, വേദജ്ഞരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ അകൃതവ്രണാ, പ്രതാപശാലിയായ ജാമദഗ്ന്യ രാമൻ ഇപ്പോൾ എവിടെയാണ്, അദ്ദേഹത്തെ കാണാൻ കഴിയുമോ?
5.176.41
भवन्तमेव सततं रामः कीर्तयति प्रभो ।
सृञ्जयो मे प्रियसखो राजर्षिरिति पार्थिव ॥ ५.१७६.४१ ॥
പ്രഭോ, രാമൻ എപ്പോഴും അങ്ങയെക്കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത് — 'സൃഞ്ജയൻ എന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്തായ രാജർഷിയാണ്' എന്ന്, ഹേ രാജാവേ.
5.176.42
इह रामः प्रभाते श्वो भवितेति मतिर्मम ।
द्रष्टस्येनमिहायान्तं तव दर्शनकाङ्क्षया ॥ ५.१७६.४२ ॥
നാളെ പ്രഭാതത്തിൽ രാമൻ ഇവിടെ വരുമെന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം; നിന്നെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ ഇവിടേക്ക് വരുന്ന അദ്ദേഹത്തെ നീ കാണും.
5.176.43
इयं च कन्या राजर्षे किमर्थं वनमागता ।
कस्य चेयं तव च का भवतीच्छामि वेदितुम् ॥ ५.१७६.४३ ॥
രാജർഷേ, ഈ കന്യക എന്തിനായി വനത്തിൽ വന്നു? ഇവൾ ആരുടെയാണ്, അങ്ങേക്ക് ഇവൾ ആരാണ്? ഇത് അറിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
5.176.44
दौहित्रीयं मम विभो काशिराजसुता प्रिया ।
ज्येष्ठा स्वयंवरे तस्थौ भगिनीभ्यां सहानध ॥ ५.१७६.४४ ॥
ഓ വിഭോ, ഇവൾ എന്റെ പേരക്കുട്ടിയാണ്, കാശിരാജാവിന്റെ പ്രിയപുത്രി. ഓ നിഷ്കളങ്കാ, സ്വയംവരത്തിൽ ഇവൾ സഹോദരിമാരോടൊപ്പം നിന്നു; ഇവൾ മൂത്തവളായിരുന്നു.
5.176.45
इयमम्बेति विख्याता ज्येष्ठा काशिपतेः सुता ।
अम्बिकाम्बालिके कन्ये कनीयस्यौ तपोधन ॥ ५.१७६.४५ ॥
ഇവൾ അംബ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധയായ കാശിരാജാവിന്റെ മൂത്ത പുത്രിയാണ്. അംബികയും അംബാലികയും എന്ന രണ്ട് കന്യകമാർ ഇളയവരാണ്, ഓ തപോധനാ.
5.176.46
समेतं पार्थिवं क्षत्रं काशिपुर्यां ततोऽभवत् ।
कन्यानिमित्तं विप्रर्षे तत्रासीदुत्सवो महान् ॥ ५.१७६.४६ ॥
പിന്നീട് കാശിപുരിയിൽ രാജവർഗ്ഗം ഒത്തുകൂടി. ഓ ബ്രാഹ്മണർഷേ, കന്യകമാരുടെ നിമിത്തം അവിടെ വലിയ ഉത്സവം ഉണ്ടായി.
5.176.47
तता किल महावीर्यो भीष्मः शान्तनवो नृपान् ।
अधिक्षिप्य महातेजास्तिस्त्रः कन्या जहार ताः ॥ ५.१७६.४७ ॥
പിന്നെ മഹാവീര്യനും മഹാതേജസ്വിയുമായ ശന്തനുവിന്റെ പുത്രൻ ഭീഷ്മർ രാജാക്കന്മാരെ വെല്ലുവിളിച്ച് ആ മൂന്ന് കന്യകമാരെയും കവർന്നു.
5.176.48
निर्जित्य पृथिवीपालानथ भीष्मो जगाह्वयम् ।
आजगाम विशुद्धात्मा कन्याभिः सह भारतः ॥ ५.१७६.४८ ॥
ഭൂപാലന്മാരെ ജയിച്ച ശേഷം ഭീഷ്മർ നഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. ശുദ്ധാത്മാവായ ഭാരതൻ കന്യകമാരോടൊപ്പം മടങ്ങിയെത്തി.
5.176.49
सत्यवत्यै निवेद्याथ विवाहं समनन्तरम् ।
भ्रातुर्विचित्रवीर्यस्य समाज्ञापयत प्रभुः ॥ ५.१७६.४९ ॥
പിന്നീട് സത്യവതിയെ അറിയിച്ചശേഷം, ഉടൻതന്നെ വിചിത്രവീര്യന്റെ സഹോദരന്റെ വിവാഹം പ്രഭു (ഭീഷ്മൻ) കൽപ്പിച്ചു.
5.176.50
तं तु वैवाहिकं दृष्ट्वा कन्येयं समुपार्जितम् ।
अब्रवीत्तत्र गाङ्गेयं मन्त्रिमध्ये द्विजर्षभ ॥ ५.१७६.५० ॥
തനിക്കായി ഒരുക്കിയ വിവാഹ സന്നാഹങ്ങൾ കണ്ട ആ കന്യക, മന്ത്രിമാരുടെ മധ്യത്തിൽ ഗാംഗേയനോട് അവിടെ പറഞ്ഞു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ.
5.176.51
मया साल्वपतिर्वीरो मनसाऽभिवृतः पतिः ।
न ममार्हसि धर्मज्ञ दातुं भ्रात्रेऽन्यमानसाम् ॥ ५.१७६.५१ ॥
വീരനായ സാൽവരാജാവിനെ മനസ്സാൽ ഞാൻ എന്റെ ഭർത്താവായി വരിച്ചിരിക്കുന്നു. ധർമ്മജ്ഞനേ, മറ്റൊരാളിൽ മനസ്സുള്ള എന്നെ ഒരു സഹോദരന് നൽകുന്നത് നിനക്ക് യോജിച്ചതല്ല.
5.176.52
तच्छ्रुत्वा वचनं भीष्मः संमन्त्र्य सह मन्त्रिभिः ।
निश्चित्य विससर्जेमां सत्यवत्या मते स्थितः ॥ ५.१७६.५२ ॥
ആ വാക്കുകൾ കേട്ട ഭീഷ്മർ മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം ആലോചിച്ച്, തീരുമാനിച്ച്, സത്യവതിയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ നിലകൊണ്ട് ഇവളെ വിട്ടയച്ചു.
5.176.53
अनुज्ञाता तु भीष्मेण साल्वं सौभपतिं ततः ।
कन्येयं मुदिता तत्र काले वाचनमब्रवीत् ॥ ५.१७६.५३ ॥
ഭീഷ്മരാൽ അനുവാദം ലഭിച്ച ഈ കന്യക സന്തോഷത്തോടെ, യഥാസമയം, സൗഭപതിയായ സാൽവനോട് അവിടെവെച്ച് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
5.176.54
विसर्जितास्मि भीष्मेण धर्मं मां प्रतिपादय ।
मनसाभिवृत्तः पूर्वं मया त्वं पार्थिवर्षम ॥ ५.१७६.५४ ॥
ഭീഷ്മരാൽ ഞാൻ വിട്ടയക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇനി ധർമ്മപ്രകാരം എന്നെ സ്വീകരിക്കുക. മുമ്പേ മനസ്സാൽ നിന്നെ ഞാൻ വരിച്ചിരുന്നു, രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ.
5.176.55
प्रत्याचख्यौ च साल्वोऽस्याश्चारित्रस्याभिशङ्कितः ।
सेयं तपोवनं प्राप्ता तापस्येऽभिरता भृशम् ॥ ५.१७६.५५ ॥
ശാല്വൻ അവളുടെ നടപ്പിനെക്കുറിച്ച് സംശയിച്ച് അവളെ തള്ളിക്കളഞ്ഞു. അവൾ തപോവനത്തിലെത്തി തപസ്സിൽ അത്യന്തം മുഴുകി.
5.176.56
मया च प्रत्यभिज्ञाता वंशस्य परिकीर्तनात् ।
अस्य दुःखस्य चोत्पत्तिं भीष्ममेवेह मन्यते । ॥ ५.१७६.५६ ॥
വംശത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണത്താൽ ഞാൻ അവളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഈ ദുഃഖത്തിന്റെ ഉത്ഭവം ഭീഷ്മൻ തന്നെയെന്ന് അവൾ ഇവിടെ കരുതുന്നു.
5.176.57
भगवन्नेवमेवेह यथाह पृथिवीपतिः ।
शरीरकर्ता मातुर्मे सृञ्जयो होत्रवाहनः ॥ ५.१७६.५७ ॥
ഭഗവാനേ, ഇവിടെ ഭൂപതി പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെയാണ്. എന്റെ മാതാവിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ കർത്താവ് സൃഞ്ജയനായ ഹോത്രവാഹനനാണ്.
5.176.58
न ह्युत्सहे स्वनगरं प्रतियातुं तपोधन ।
अपमानभयाच्चैव व्रीडया च महामुने ॥ ५.१७६.५८ ॥
തപോധനാ, അപമാനഭയത്താലും ലജ്ജയാലും എന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകാൻ എനിക്ക് ധൈര്യമില്ല, മഹാമുനേ.
5.176.59
यत्तु मां भगवान्रामो वक्ष्यति द्विजसत्तम ।
तन्मे कार्यतमं कार्यमिति मे भगवन्मतिः ॥ ५.१७६.५९ ॥
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഭഗവാൻ രാമൻ എന്നോട് എന്ത് പറയുമോ അതാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും ചെയ്യേണ്ടത് എന്നതാണ് എന്റെ മതി, ഭഗവാനേ.