Mahābhārata · Adhyāya 5.177
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.177.1
दुःख द्वयोरिदं भद्रे कतरस्य चिकीर्षसि ।
प्रतिकर्तव्यमबले तत्त्वं वत्से वदस्व मे ॥ ५.१७७.१ ॥
¡Oh, dama bondadosa! ¿De estos dos dolores, cuál deseas remediar? Dime, oh frágil, oh hija, qué debe hacerse.
5.177.2
यदि सौभपतिर्भद्रे नियोक्तव्यो मतस्तव ।
नियोक्ष्यति महात्मा स रामस्त्वद्धितकाम्यया ॥ ५.१७७.२ ॥
¡Oh, dama bondadosa! Si según tu parecer debe ser enviado el señor de Saubha, el magnánimo Rāma lo enviará, deseoso de tu bien.
5.177.3
अथापगेयं भीष्मं त्वं रामेणेच्छसि धीमता ।
रणे विनिर्जितं द्रष्टुं कुर्यात्तदपि भार्गवः ॥ ५.१७७.३ ॥
O si deseas ver a Bhīṣma, hijo de Gaṅgā, vencido en batalla por el sabio Rāma, el descendiente de Bhṛgu incluso haría eso.
5.177.4
सृञ्जयस्य वचः श्रुत्वा तव चैव शुचिस्मिते ।
यदत्र ते भृशं कार्यं तदद्यैव विचिन्त्यताम् ॥ ५.१७७.४ ॥
¡Oh, la de sonrisa pura! Habiendo oído las palabras de Sṛñjaya y también las tuyas, lo que aquí te sea más urgente, que se considere hoy mismo.
5.177.5
अपनीतास्मि भीष्मेण भगवन्नविजानता ।
नाभिजानाति मे भीष्मो ब्रह्मन्साल्वगतं मनः ॥ ५.१७७.५ ॥
Oh venerable, Bhīṣma me llevó sin saberlo. Oh brahmán, Bhīṣma no sabe que mi mente se ha ido hacia Sālva.
5.177.6
एतद्विचार्य मनसा भवानेतद्विनिश्चयम् ।
विचिनोतु यथान्यायं विधानं क्रियतां तथा ॥ ५.१७७.६ ॥
Habiendo considerado esto en tu mente, que examines con justicia esta resolución, y que se haga el arreglo en consecuencia.
5.177.7
भीष्मे वा कुरुशार्दूले शाल्वराजेऽथवा पुनः ।
उभयोरेव वा ब्रह्मन्युक्तं यत्तत्समाचर ॥ ५.१७७.७ ॥
Oh brahmán, lo que se ha dicho sobre Bhīṣma, el tigre de los Kuru, o sobre el rey de Śālva, o sobre ambos, actúa en consecuencia.
5.177.8
निवेदितं मया ह्येतद्दुःखमूलं यथातथम् ।
विधानं तत्र भगवन्कर्तुमर्हसि युक्तितः ॥ ५.१७७.८ ॥
He declarado esta raíz del dolor tal como es. Oh venerable, te corresponde aplicar allí un remedio con juicio.
5.177.9
उपपदमिदं भद्रे यदेवं वरवर्णिनि ।
धर्मं प्रतिवचो ब्रूयाः श्रृणु चदं वचो मम ॥ ५.१७७.९ ॥
Oh dama auspiciosa, de hermosa tez, este argumento es pertinente, pues así hablas. Responde según el dharma y escucha estas palabras mías.
5.177.10
यदि त्वामापगेयो वै न नयेद्गजसाह्वयम् ।
साल्वस्त्वा शिरसा भीरु गृह्णीयाद्रामचोदितः ॥ ५.१७७.१० ॥
Si Bhīṣma, el hijo de Gaṅgā, no te hubiera llevado a Gajasāhvaya (Hastināpura), oh tímida, Śālva, incitado por Rāma, te habría tomado por la cabeza y te habría llevado por la fuerza.
5.177.11
तेन त्वं निर्जिता भद्रे यस्मान्नीतासि भामिनि ।
संशयः साल्वराजस्य तेन त्वयि सुमध्यमे ॥ ५.१७७.११ ॥
Oh dama auspiciosa, has sido vencida, pues fuiste llevada. Por eso, oh orgullosa, oh de cintura esbelta, el derecho del rey de Śālva sobre ti es dudoso.
5.177.12
भीष्मः पुरुषमानी च जितकाशी तथैव च ।
तस्मात्प्रतिक्रिया युक्ता भीष्मे कारयितुं तव ॥ ५.१७७.१२ ॥
Bhīṣma se enorgullece de su hombría y se jacta de su victoria. Por eso te corresponde tomar represalia contra Bhīṣma.
5.177.13
ममाप्येष सदा ब्रह्मन्हृदि कामोऽभिवर्तते ।
घातयेयं यदि रणे भीष्ममित्येव नित्यदा ॥ ५.१७७.१३ ॥
Oh brahmán, en mi corazón también siempre surge este deseo: que yo pueda hacer que Bhīṣma sea muerto en la batalla, día tras día.
5.177.14
भीष्मं वा साल्वराजं वा यं वा दोषेण गच्छसि ।
प्रशाधि तं महाबाहोयत्कृतेऽहं सुदुःखिता ॥ ५.१७७.१४ ॥
Ya sea Bhīṣma, el rey de Sālva, o quien sea que culpes por su falta, oh de brazos poderosos, castígalo, pues por su causa estoy profundamente afligida.
5.177.15
एवं कथयतामेव तेषां स दिवसो गतः ।
रात्रिश्च भरतश्रेष्ठ सुखशीतोष्णमारुता ॥ ५.१७७.१५ ॥
Mientras ellos conversaban así, aquel día pasó; y llegó la noche, oh mejor de los Bharatas, con brisas agradables, frescas y templadas.
5.177.16
ततो रामः प्रादुरासीत्प्रज्वलन्निव तेजसा ।
शिष्यैः परिवृतो राजञ्जटाचीरधरो मुनिः ॥ ५.१७७.१६ ॥
Entonces apareció Rāma, resplandeciente como si ardiera con esplendor, rodeado de discípulos, oh rey, el sabio que vestía cabello enmarañado y ropas de corteza.
5.177.17
धनुष्पाणिरदीनात्मा खङ्गं बिभ्रत्परश्वधी ।
विरजा राजशार्दूल सृञ्जयं सोऽभ्ययान्नृपम् ॥ ५.१७७.१७ ॥
Con el arco en la mano, de ánimo intrépido, portando espada y hacha, aquel sin mancha, oh tigre entre reyes, se acercó al rey Sṛñjaya.
5.177.18
ततस्तं तापसा दृष्ट्वा स च राजा महातपाः ।
तस्थुः प्राञ्जलयो राजन्सा च कन्या तपस्विनी ॥ ५.१७७.१८ ॥
Entonces los ascetas lo vieron; y aquel rey de gran austeridad, y aquella doncella asceta, se pusieron de pie con las palmas juntas, oh rey.
5.177.19
पूजयामासुरव्यग्रा मधुपर्केण भार्गवम् ।
अर्चितश्च यथान्यायं निषसाद सहैव तैः ॥ ५.१७७.१९ ॥
Con calma lo honraron con la ofrenda de madhuparka; debidamente honrado, se sentó junto con ellos.
5.177.20
ततः पूर्वव्यतीतानि कथयन्तौ स्म तावुभौ ।
आसातां जामदग्न्यश्च सृञ्जयश्चैव भारत ॥ ५.१७७.२० ॥
Entonces, relatando hechos pasados, ambos, Jāmadagnya y Sṛñjaya, permanecieron allí, oh Bhārata.
5.177.21
तथा कथान्ते राजर्षिर्भृगुश्रेष्ठं महाबलम् ।
उवाच मधुरं काले रामं वचनमर्थवत् ॥ ५.१७७.२१ ॥
Entonces, al final de la charla, el rey-sabio habló a tiempo con palabras dulces y significativas al poderoso Rāma, el mejor de los Bhṛgu.
5.177.22
रामेयं मम दौहित्री काशिराजसुता प्रभो ।
अस्याः श्रृणु यथातत्त्वं कार्यं कार्यविशारद ॥ ५.१७७.२२ ॥
Oh Rāma, esta es mi nieta, hija del rey de Kāśi. Oh señor, experto en asuntos, escucha su caso tal como es.
5.177.23
परमं कथ्यतां चेति तां रामः प्रत्यभाषत ।
ततः साभ्यवदद्रामं ज्वलन्तमिव पावकम् ॥ ५.१७७.२३ ॥
"Que se diga su asunto supremo", le respondió Rāma. Entonces ella habló a Rāma, que ardía como un fuego.
5.177.24
ततोऽभिवाद्य चरणौ रामस्य शिरसा शुभौ ।
स्पृष्ट्वा पद्मदलाभाभ्यां पाणिभ्यामग्रतः स्थिता ॥ ५.१७७.२४ ॥
Entonces, inclinando la cabeza ante los dos pies auspiciosos de Rāma y tocándolos con manos brillantes como pétalos de loto, se puso de pie ante él.
5.177.25
रुरोद सा शोकवती बाष्पव्याकुललोचना ।
प्रपेदे शरणं चैव शरण्यं भृगुनन्दनम् ॥ ५.१७७.२५ ॥
Llena de dolor, lloró con los ojos nublados por las lágrimas y buscó refugio en el hijo de Bhṛgu, digno de ser refugio.
5.177.26
यथा त्वं सृंजयस्यास्य तथा मे त्वं नृपात्मजे ।
ब्रूहि यत्ते मनोदुःखं करिष्ये वचनं तव ॥ ५.१७७.२६ ॥
Como tú perteneces a este Sṛñjaya, así también me perteneces a mí, princesa. Dime cuál es el dolor de tu mente; haré lo que digas.
5.177.27
भगवञ्शरणं त्वाद्य प्रपन्नाऽस्मि महाव्रतम् ।
शोकपङ्कार्णवान्मग्नं घोरादुद्धर मां विभो ॥ ५.१७७.२७ ॥
Bienaventurado, hoy me he puesto bajo tu amparo, oh gran votario. Sácame, hundida en el mar de dolor y cieno, de este terrible estado, oh poderoso.
5.177.28
तस्याश्च दृष्ट्वा रूपं च वपुश्चाभिनवं पुनः ।
सौकुमार्यं परं चैव रामश्चिन्तापरोऽभवत् ॥ ५.१७७.२८ ॥
Al ver de nuevo su figura y su cuerpo nuevo y sumamente delicado, Rāma quedó absorto en sus pensamientos.
5.177.29
किमियं वक्ष्यतीत्येवं विममर्श भृगूद्वहः ।
इति दध्यौ चिरं रामः कृपयाभिपरिप्लुतः ॥ ५.१७७.२९ ॥
"¿Qué dirá ella?", así reflexionó el mejor de los Bhṛgu, y Rāma, abrumado de compasión, meditó largo tiempo.
5.177.30
कथ्यतामिति सा भूयो रामेणोक्ता शुचिस्मिता ।
सर्वमेव यथातत्त्वं कथयामास भार्गवे ॥ ५.१७७.३० ॥
Preguntada de nuevo por Rāma, «Dilo», la de sonrisa pura le contó a Bhārgava todo tal como había sucedido.
5.177.31
तच्छुत्वा जामदग्र्यस्तु राजपुत्र्या वचस्तदा ।
उवाच तां वरारोहां निश्चित्यार्थविनिश्चयम् ॥ ५.१७७.३१ ॥
Al oír las palabras de la princesa, Rāma, hijo de Jamadagni, habiendo resuelto el asunto, habló entonces a aquella de hermosas caderas.
5.177.32
प्रेषयिष्यामि भीष्माय कुरुश्रेष्ठाय भामिनि ।
करिष्यति वचो मह्यं श्रुत्वा च स नराधिपः ॥ ५.१७७.३२ ॥
Oh señora, enviaré un mensajero a Bhīṣma, el mejor de los Kuru. Aquel rey, al oír mi palabra, la cumplirá.
5.177.33
न चेत्करिष्यति वचो मयोक्तं जाह्नवीसुतः ।
धक्ष्याम्यहं रणे भद्रे सामात्यं शस्त्रतेजसा ॥ ५.१७७.३३ ॥
Si el hijo de Jāhnavī no hace la palabra que he dicho, entonces, oh bienaventurada, lo quemaré en batalla, con sus ministros, con el poder de mi arma.
5.177.34
अथवा ते मतिस्तत्र राजपुत्रि न वर्तते ।
यावत्साल्वपतिं वीरं योजयाम्यत्र कर्मणि ॥ ५.१७७.३४ ॥
O bien, oh princesa, si tu mente no se inclina allí, aquí emplearé en esta tarea al héroe, señor de los Śālva.
5.177.35
विसर्जिताऽहं भीष्मेण श्रुत्वैव भृगुनन्दन ।
साल्वराजगतं भावं मम पूर्वं मनीषितम् ॥ ५.१७७.३५ ॥
Oh hijo de Bhṛgu, fui despedida por Bhīṣma, tras haber oído en verdad el sentimiento hacia el rey Śālva que antes había deseado.
5.177.36
सौभराजमुपेत्याहमवोचं दुर्वचं वचः ।
न च मां प्रत्यगृह्णात्स चारित्र्यपरिशङ्कितः ॥ ५.१७७.३६ ॥
Habiéndome acercado al rey de Saubha, pronuncié palabras duras; pero él no me aceptó, sospechando de mi conducta.
5.177.37
एतत्सर्वं विनिश्चित्य स्वबुद्ध्या भृगुनन्दन ।
यदत्रौपयिकं कार्यं तच्चिन्तयितुमर्हसि ॥ ५.१७७.३७ ॥
Oh hijo de Bhṛgu, habiendo determinado todo esto por tu propio intelecto, debes considerar cuál es el deber apropiado aquí.
5.177.38
मम तु व्यसनस्यास्य भीष्मो मूलं महाव्रतः ।
येनाहं वशमानीता समत्क्षिप्य बलात्तदा ॥ ५.१७७.३८ ॥
Bhīṣma, el de gran voto, es la raíz de esta calamidad mía; me arrebató por la fuerza y me puso bajo su poder.
5.177.39
भीष्मं जहि महाबाहो यत्कृते दुःखमीदृशम् ।
प्राप्ताहं भृगुशार्दूल चराम्यप्रियमुत्तमम् ॥ ५.१७७.३९ ॥
Mata a Bhīṣma, oh de poderosos brazos, por cuya causa he llegado a tal sufrimiento y vivo una vida sumamente ingrata, ¡oh tigre entre los Bhṛgus!
5.177.40
स हि लुब्धश्च नीचश्च जितकाशी च भार्गव ।
तस्मात्प्रतिक्रिया कर्तुं युक्ता तस्मै त्वयाऽनघ ॥ ५.१७७.४० ॥
Pues él es codicioso, vil y orgulloso de su victoria; por tanto, oh Bhārgava sin falta, te corresponde tomar represalias contra él.
5.177.41
एष मे ह्रियमाणाया भारतेन तदा विभो ।
अभवद्धृदि संकल्पो घातयेदं महाव्रतम् ॥ ५.१७७.४१ ॥
Oh señor, en el mismo instante en que el Bhārata (Bhīṣma) me llevaba, surgió en mi corazón la resolución de dar muerte a este de gran voto.
5.177.42
तस्मात्कामं ममाद्येमं राम संपादयानघ ।
जहि भीष्मं महाबाहो यथा वृत्रं पुरन्दरः ॥ ५.१७७.४२ ॥
Por tanto, oh Rāma, oh sin mancha, cumple hoy este deseo mío; mata a Bhīṣma, oh de poderosos brazos, como Purandara mató a Vṛtra.