Mahābhārata · Adhyāya 5.177
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.177.1
दुःख द्वयोरिदं भद्रे कतरस्य चिकीर्षसि ।
प्रतिकर्तव्यमबले तत्त्वं वत्से वदस्व मे ॥ ५.१७७.१ ॥
Ó senhora gentil, dessas duas dores, qual desejas remediar? Diz-me, ó frágil, ó filha, o que deve ser feito.
5.177.2
यदि सौभपतिर्भद्रे नियोक्तव्यो मतस्तव ।
नियोक्ष्यति महात्मा स रामस्त्वद्धितकाम्यया ॥ ५.१७७.२ ॥
Ó senhora gentil, se na tua opinião o senhor de Saubha deve ser comandado, o magnânimo Rāma o comandará, por desejo do teu bem.
5.177.3
अथापगेयं भीष्मं त्वं रामेणेच्छसि धीमता ।
रणे विनिर्जितं द्रष्टुं कुर्यात्तदपि भार्गवः ॥ ५.१७७.३ ॥
Ou, se desejas ver Bhīṣma, filho de Gaṅgā, vencido em batalha pelo sábio Rāma, o descendente de Bhṛgu faria isso também.
5.177.4
सृञ्जयस्य वचः श्रुत्वा तव चैव शुचिस्मिते ।
यदत्र ते भृशं कार्यं तदद्यैव विचिन्त्यताम् ॥ ५.१७७.४ ॥
Ó de sorriso puro, tendo ouvido as palavras de Sṛñjaya e também as tuas, o que aqui for mais urgente para ti, que seja considerado hoje mesmo.
5.177.5
अपनीतास्मि भीष्मेण भगवन्नविजानता ।
नाभिजानाति मे भीष्मो ब्रह्मन्साल्वगतं मनः ॥ ५.१७७.५ ॥
Ó venerável, fui levada por Bhīṣma, que não sabia. Ó brâmane, Bhīṣma não sabe que minha mente foi para Sālva.
5.177.6
एतद्विचार्य मनसा भवानेतद्विनिश्चयम् ।
विचिनोतु यथान्यायं विधानं क्रियतां तथा ॥ ५.१७७.६ ॥
Tendo considerado isto na tua mente, que examines com justiça esta resolução, e que o arranjo seja feito conforme.
5.177.7
भीष्मे वा कुरुशार्दूले शाल्वराजेऽथवा पुनः ।
उभयोरेव वा ब्रह्मन्युक्तं यत्तत्समाचर ॥ ५.१७७.७ ॥
Ó brâmane, o que foi dito sobre Bhīṣma, o tigre dos Kuru, ou sobre o rei de Śālva, ou sobre ambos, age de acordo.
5.177.8
निवेदितं मया ह्येतद्दुःखमूलं यथातथम् ।
विधानं तत्र भगवन्कर्तुमर्हसि युक्तितः ॥ ५.१७७.८ ॥
Declarei esta raiz da dor exatamente como ela é. Ó venerável, convém-te aplicar ali um remédio com razão.
5.177.9
उपपदमिदं भद्रे यदेवं वरवर्णिनि ।
धर्मं प्रतिवचो ब्रूयाः श्रृणु चदं वचो मम ॥ ५.१७७.९ ॥
Ó dama auspiciosa, de bela tez, este argumento é oportuno, pois assim falas. Responde segundo o dharma e ouve estas minhas palavras.
5.177.10
यदि त्वामापगेयो वै न नयेद्गजसाह्वयम् ।
साल्वस्त्वा शिरसा भीरु गृह्णीयाद्रामचोदितः ॥ ५.१७७.१० ॥
Se Bhīṣma, filho de Gaṅgā, não te tivesse levado a Gajasāhvaya (Hastināpura), ó tímida, Śālva, incitado por Rāma, te teria agarrado pela cabeça e levado à força.
5.177.11
तेन त्वं निर्जिता भद्रे यस्मान्नीतासि भामिनि ।
संशयः साल्वराजस्य तेन त्वयि सुमध्यमे ॥ ५.१७७.११ ॥
Ó dama auspiciosa, foste vencida, pois foste levada. Por isso, ó orgulhosa, ó de cintura delgada, o direito do rei de Śālva sobre ti é duvidoso.
5.177.12
भीष्मः पुरुषमानी च जितकाशी तथैव च ।
तस्मात्प्रतिक्रिया युक्ता भीष्मे कारयितुं तव ॥ ५.१७७.१२ ॥
Bhīṣma orgulha-se de sua virilidade e vangloria-se da vitória. Por isso convém que tomes retaliação contra Bhīṣma.
5.177.13
ममाप्येष सदा ब्रह्मन्हृदि कामोऽभिवर्तते ।
घातयेयं यदि रणे भीष्ममित्येव नित्यदा ॥ ५.१७७.१३ ॥
Ó brâmane, também no meu coração sempre surge este desejo: que eu possa fazer Bhīṣma ser morto na batalha, dia após dia.
5.177.14
भीष्मं वा साल्वराजं वा यं वा दोषेण गच्छसि ।
प्रशाधि तं महाबाहोयत्कृतेऽहं सुदुःखिता ॥ ५.१७७.१४ ॥
Seja Bhīṣma, o rei de Sālva, ou quem quer que você culpe por falta, ó de braços poderosos, castigue-o, pois por causa dele estou profundamente aflita.
5.177.15
एवं कथयतामेव तेषां स दिवसो गतः ।
रात्रिश्च भरतश्रेष्ठ सुखशीतोष्णमारुता ॥ ५.१७७.१५ ॥
Enquanto assim falavam, aquele dia passou; e chegou a noite, ó melhor dos Bharatas, com brisas agradáveis, frescas e mornas.
5.177.16
ततो रामः प्रादुरासीत्प्रज्वलन्निव तेजसा ।
शिष्यैः परिवृतो राजञ्जटाचीरधरो मुनिः ॥ ५.१७७.१६ ॥
Então Rāma apareceu, resplandecendo como se ardesse em esplendor, cercado de discípulos, ó rei, o sábio que vestia cabelos emaranhados e roupas de casca.
5.177.17
धनुष्पाणिरदीनात्मा खङ्गं बिभ्रत्परश्वधी ।
विरजा राजशार्दूल सृञ्जयं सोऽभ्ययान्नृपम् ॥ ५.१७७.१७ ॥
Com o arco na mão, de ânimo intrépido, portando espada e machado, aquele imaculado, ó tigre entre reis, aproximou-se do rei Sṛñjaya.
5.177.18
ततस्तं तापसा दृष्ट्वा स च राजा महातपाः ।
तस्थुः प्राञ्जलयो राजन्सा च कन्या तपस्विनी ॥ ५.१७७.१८ ॥
Então os ascetas o viram; e aquele rei de grande austeridade, e aquela donzela asceta, ficaram de pé com as palmas unidas, ó rei.
5.177.19
पूजयामासुरव्यग्रा मधुपर्केण भार्गवम् ।
अर्चितश्च यथान्यायं निषसाद सहैव तैः ॥ ५.१७७.१९ ॥
Com calma honraram o Bhārgava com a oferenda de madhuparka; devidamente honrado, sentou-se com eles.
5.177.20
ततः पूर्वव्यतीतानि कथयन्तौ स्म तावुभौ ।
आसातां जामदग्न्यश्च सृञ्जयश्चैव भारत ॥ ५.१७७.२० ॥
Então, relatando eventos passados, os dois, Jāmadagnya e Sṛñjaya, permaneceram ali, ó Bhārata.
5.177.21
तथा कथान्ते राजर्षिर्भृगुश्रेष्ठं महाबलम् ।
उवाच मधुरं काले रामं वचनमर्थवत् ॥ ५.१७७.२१ ॥
Então, ao final da conversa, o rei-sábio falou no momento certo, com palavras doces e significativas, a Rāma, o mais poderoso dos Bhṛgu.
5.177.22
रामेयं मम दौहित्री काशिराजसुता प्रभो ।
अस्याः श्रृणु यथातत्त्वं कार्यं कार्यविशारद ॥ ५.१७७.२२ ॥
Ó Rāma, esta é minha neta, filha do rei de Kāśi. Ó senhor, perito em assuntos, ouve o caso dela tal como é.
5.177.23
परमं कथ्यतां चेति तां रामः प्रत्यभाषत ।
ततः साभ्यवदद्रामं ज्वलन्तमिव पावकम् ॥ ५.१७७.२३ ॥
"Que se diga o seu assunto supremo", respondeu-lhe Rāma. Então ela falou a Rāma, que ardia como um fogo.
5.177.24
ततोऽभिवाद्य चरणौ रामस्य शिरसा शुभौ ।
स्पृष्ट्वा पद्मदलाभाभ्यां पाणिभ्यामग्रतः स्थिता ॥ ५.१७७.२४ ॥
Então, inclinando a cabeça aos dois pés auspiciosos de Rāma e tocando-os com mãos brilhantes como pétalas de lótus, ficou de pé diante dele.
5.177.25
रुरोद सा शोकवती बाष्पव्याकुललोचना ।
प्रपेदे शरणं चैव शरण्यं भृगुनन्दनम् ॥ ५.१७७.२५ ॥
Cheia de tristeza, chorou, com os olhos turvos de lágrimas, e buscou refúgio no filho de Bhṛgu, digno de ser refúgio.
5.177.26
यथा त्वं सृंजयस्यास्य तथा मे त्वं नृपात्मजे ।
ब्रूहि यत्ते मनोदुःखं करिष्ये वचनं तव ॥ ५.१७७.२६ ॥
Assim como pertences a este Sṛñjaya, também pertences a mim, princesa. Diz-me qual é a dor da tua mente; farei conforme a tua palavra.
5.177.27
भगवञ्शरणं त्वाद्य प्रपन्नाऽस्मि महाव्रतम् ।
शोकपङ्कार्णवान्मग्नं घोरादुद्धर मां विभो ॥ ५.१७७.२७ ॥
Bem-aventurado, hoje me pus sob o teu amparo, grande guardião de votos. Ergue-me, afundada no mar de dor e lama, deste estado terrível, ó poderoso.
5.177.28
तस्याश्च दृष्ट्वा रूपं च वपुश्चाभिनवं पुनः ।
सौकुमार्यं परं चैव रामश्चिन्तापरोऽभवत् ॥ ५.१७७.२८ ॥
Ao ver novamente a sua forma e o seu corpo novo e extremamente delicado, Rāma ficou absorto em pensamentos.
5.177.29
किमियं वक्ष्यतीत्येवं विममर्श भृगूद्वहः ।
इति दध्यौ चिरं रामः कृपयाभिपरिप्लुतः ॥ ५.१७७.२९ ॥
"O que ela vai dizer?" Assim refletiu o melhor dos Bhṛgu, e Rāma, tomado de compaixão, meditou por muito tempo.
5.177.30
कथ्यतामिति सा भूयो रामेणोक्ता शुचिस्मिता ।
सर्वमेव यथातत्त्वं कथयामास भार्गवे ॥ ५.१७७.३० ॥
Perguntada de novo por Rāma: "Diz", a de sorriso puro contou ao Bhārgava tudo exatamente como havia sido.
5.177.31
तच्छुत्वा जामदग्र्यस्तु राजपुत्र्या वचस्तदा ।
उवाच तां वरारोहां निश्चित्यार्थविनिश्चयम् ॥ ५.१७७.३१ ॥
Ao ouvir as palavras da princesa, Rāma, filho de Jamadagni, tendo decidido o assunto, disse então àquela de belos quadris.
5.177.32
प्रेषयिष्यामि भीष्माय कुरुश्रेष्ठाय भामिनि ।
करिष्यति वचो मह्यं श्रुत्वा च स नराधिपः ॥ ५.१७७.३२ ॥
Ó senhora, enviarei um mensageiro a Bhīṣma, o melhor dos Kuru. Aquele rei, ouvindo minha palavra, a cumprirá.
5.177.33
न चेत्करिष्यति वचो मयोक्तं जाह्नवीसुतः ।
धक्ष्याम्यहं रणे भद्रे सामात्यं शस्त्रतेजसा ॥ ५.१७७.३३ ॥
Se o filho de Jāhnavī não fizer a palavra que eu disse, então, ó bem-aventurada, eu o queimarei em batalha, com seus ministros, pelo poder da minha arma.
5.177.34
अथवा ते मतिस्तत्र राजपुत्रि न वर्तते ।
यावत्साल्वपतिं वीरं योजयाम्यत्र कर्मणि ॥ ५.१७७.३४ ॥
Ou então, ó princesa, se a tua mente não se volta para lá, eu empregarei aqui, nesta ação, o herói senhor dos Śālva.
5.177.35
विसर्जिताऽहं भीष्मेण श्रुत्वैव भृगुनन्दन ।
साल्वराजगतं भावं मम पूर्वं मनीषितम् ॥ ५.१७७.३५ ॥
Ó filho de Bhṛgu, fui dispensada por Bhīṣma, tendo de fato ouvido o sentimento em relação ao rei Śālva que antes eu desejava.
5.177.36
सौभराजमुपेत्याहमवोचं दुर्वचं वचः ।
न च मां प्रत्यगृह्णात्स चारित्र्यपरिशङ्कितः ॥ ५.१७७.३६ ॥
Tendo-me aproximado do rei de Saubha, falei palavras duras; mas ele não me aceitou, desconfiando da minha conduta.
5.177.37
एतत्सर्वं विनिश्चित्य स्वबुद्ध्या भृगुनन्दन ।
यदत्रौपयिकं कार्यं तच्चिन्तयितुमर्हसि ॥ ५.१७७.३७ ॥
Ó filho de Bhṛgu, tendo determinado tudo isto por tua própria inteligência, convém que consideres qual dever é oportuno aqui.
5.177.38
मम तु व्यसनस्यास्य भीष्मो मूलं महाव्रतः ।
येनाहं वशमानीता समत्क्षिप्य बलात्तदा ॥ ५.१७७.३८ ॥
Bhīṣma, o de grande voto, é a raiz desta minha desgraça; ele me arrebatou à força e me pôs sob seu domínio.
5.177.39
भीष्मं जहि महाबाहो यत्कृते दुःखमीदृशम् ।
प्राप्ताहं भृगुशार्दूल चराम्यप्रियमुत्तमम् ॥ ५.१७७.३९ ॥
Mata Bhīṣma, ó de braços poderosos, por causa de quem cheguei a tal sofrimento e vivo uma vida das mais indesejadas, ó tigre entre os Bhṛgu!
5.177.40
स हि लुब्धश्च नीचश्च जितकाशी च भार्गव ।
तस्मात्प्रतिक्रिया कर्तुं युक्ता तस्मै त्वयाऽनघ ॥ ५.१७७.४० ॥
Pois ele é ganancioso, vil e orgulhoso de sua vitória; por isso, ó Bhārgava sem mácula, convém que tomes desforra contra ele.
5.177.41
एष मे ह्रियमाणाया भारतेन तदा विभो ।
अभवद्धृदि संकल्पो घातयेदं महाव्रतम् ॥ ५.१७७.४१ ॥
Ó senhor, no mesmo instante em que o Bhārata (Bhīṣma) me levava, surgiu em meu coração a resolução de matar este de grande voto.
5.177.42
तस्मात्कामं ममाद्येमं राम संपादयानघ ।
जहि भीष्मं महाबाहो यथा वृत्रं पुरन्दरः ॥ ५.१७७.४२ ॥
Por isso, ó Rāma, ó sem mácula, cumpre hoje este meu desejo; mata Bhīṣma, ó de braços poderosos, como Purandara matou Vṛtra.