ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 5.177
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.177.1
दुःख द्वयोरिदं भद्रे कतरस्य चिकीर्षसि ।
प्रतिकर्तव्यमबले तत्त्वं वत्से वदस्व मे ॥ ५.१७७.१ ॥
ਹੇ ਕਲਿਆਣੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸ ਦੁੱਖ ਦਾ ਤੂੰ ਬਦਲਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ? ਹੇ ਅਬਲਾ, ਹੇ ਧੀਏ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।
5.177.2
यदि सौभपतिर्भद्रे नियोक्तव्यो मतस्तव ।
नियोक्ष्यति महात्मा स रामस्त्वद्धितकाम्यया ॥ ५.१७७.२ ॥
ਹੇ ਕਲਿਆਣੀ, ਜੇ ਤੇਰੀ ਰਾਏ ਵਿੱਚ ਸੌਭਪਤੀ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਹ ਮਹਾਤਮਾ ਰਾਮ ਉਸਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰੇਗਾ।
5.177.3
अथापगेयं भीष्मं त्वं रामेणेच्छसि धीमता ।
रणे विनिर्जितं द्रष्टुं कुर्यात्तदपि भार्गवः ॥ ५.१७७.३ ॥
ਜਾਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਰਾਮ ਦੁਆਰਾ ਰਣ ਵਿੱਚ ਹਰਾਏ ਗਏ ਗੰਗਾ-ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਤੂੰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਭਾਰਗਵ ਉਹ ਵੀ ਕਰੇਗਾ।
5.177.4
सृञ्जयस्य वचः श्रुत्वा तव चैव शुचिस्मिते ।
यदत्र ते भृशं कार्यं तदद्यैव विचिन्त्यताम् ॥ ५.१७७.४ ॥
ਹੇ ਸ਼ੁਚਿਸਮਿਤੇ, ਸ੍ਰਿੰਜਯ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਜੋ ਤੇਰਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕੰਮ ਹੈ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਅੱਜ ਹੀ ਸੋਚ ਲੈ।
5.177.5
अपनीतास्मि भीष्मेण भगवन्नविजानता ।
नाभिजानाति मे भीष्मो ब्रह्मन्साल्वगतं मनः ॥ ५.१७७.५ ॥
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਅਣਜਾਣੇ ਹੀ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਲਿਆ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਸਾਲਵ ਵੱਲ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਭੀਸ਼ਮ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
5.177.6
एतद्विचार्य मनसा भवानेतद्विनिश्चयम् ।
विचिनोतु यथान्यायं विधानं क्रियतां तथा ॥ ५.१७७.६ ॥
ਇਹ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਫ਼ੈਸਲੇ ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਚੋ; ਜਿਵੇਂ ਵਿਧਾਨ ਹੋਵੇ ਉਵੇਂ ਹੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
5.177.7
भीष्मे वा कुरुशार्दूले शाल्वराजेऽथवा पुनः ।
उभयोरेव वा ब्रह्मन्युक्तं यत्तत्समाचर ॥ ५.१७७.७ ॥
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਭੀਸ਼ਮ ਬਾਰੇ, ਜਾਂ ਸ਼ਾਲਵ ਰਾਜੇ ਬਾਰੇ, ਜਾਂ ਦੋਹਾਂ ਬਾਰੇ ਜੋ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਆਚਰਣ ਕਰੋ।
5.177.8
निवेदितं मया ह्येतद्दुःखमूलं यथातथम् ।
विधानं तत्र भगवन्कर्तुमर्हसि युक्तितः ॥ ५.१७७.८ ॥
ਦੁੱਖ ਦਾ ਮੂਲ ਇਹ ਮੈਂ ਜਿਵੇਂ ਦਾ ਤਿਵੇਂ ਨਿਵੇਦਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਉੱਥੇ ਯੁਕਤੀ ਨਾਲ ਉਪਾਅ ਕਰਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਯੋਗ ਹੈ।
5.177.9
उपपदमिदं भद्रे यदेवं वरवर्णिनि ।
धर्मं प्रतिवचो ब्रूयाः श्रृणु चदं वचो मम ॥ ५.१७७.९ ॥
ਹੇ ਕਲਿਆਣੀ, ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣਾ ਠੀਕ ਹੈ। ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉੱਤਰ ਦੇ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ ਵੀ ਸੁਣ।
5.177.10
यदि त्वामापगेयो वै न नयेद्गजसाह्वयम् ।
साल्वस्त्वा शिरसा भीरु गृह्णीयाद्रामचोदितः ॥ ५.१७७.१० ॥
ਜੇ ਭੀਸ਼ਮ ਤੈਨੂੰ ਗਜਸਾਹਵਯ (ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ) ਨਾ ਲੈ ਜਾਂਦੇ, ਤਾਂ ਹੇ ਡਰਪੋਕ, ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਸ਼ਾਲਵ ਰਾਜਾ ਤੈਨੂੰ ਸਿਰ ਤੋਂ ਫੜ ਕੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਲੈ ਜਾਂਦਾ।
5.177.11
तेन त्वं निर्जिता भद्रे यस्मान्नीतासि भामिनि ।
संशयः साल्वराजस्य तेन त्वयि सुमध्यमे ॥ ५.१७७.११ ॥
ਹੇ ਕਲਿਆਣੀ, ਤੂੰ ਜਿੱਤੀ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੈਨੂੰ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਹੇ ਭਾਮਿਨੀ, ਉਸ ਕਾਰਨ, ਹੇ ਸੁਮਧਿਅਮੇ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਲਵ ਰਾਜੇ ਦਾ ਹੱਕ ਸ਼ੱਕੀ ਹੈ।
5.177.12
भीष्मः पुरुषमानी च जितकाशी तथैव च ।
तस्मात्प्रतिक्रिया युक्ता भीष्मे कारयितुं तव ॥ ५.१७७.१२ ॥
ਭੀਸ਼ਮ ਆਪਣੇ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥ ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਦਾ ਹੰਕਾਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਭੀਸ਼ਮ ਵਿਰੁੱਧ ਤੇਰਾ ਬਦਲਾ ਲੈਣਾ ਠੀਕ ਹੈ।
5.177.13
ममाप्येष सदा ब्रह्मन्हृदि कामोऽभिवर्तते ।
घातयेयं यदि रणे भीष्ममित्येव नित्यदा ॥ ५.१७७.१३ ॥
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਦਾ ਇਹੀ ਇੱਛਾ ਜਾਗਦੀ ਹੈ: ਜੇ ਮੈਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਰਵਾ ਸਕਾਂ, ਸਦਾ।
5.177.14
भीष्मं वा साल्वराजं वा यं वा दोषेण गच्छसि ।
प्रशाधि तं महाबाहोयत्कृतेऽहं सुदुःखिता ॥ ५.१७७.१४ ॥
ਭੀਸ਼ਮ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸ਼ਾਲਵ ਰਾਜਾ, ਜਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਦੋਸ਼ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੂ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿਓ; ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹਾਂ।
5.177.15
एवं कथयतामेव तेषां स दिवसो गतः ।
रात्रिश्च भरतश्रेष्ठ सुखशीतोष्णमारुता ॥ ५.१७७.१५ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਹੀ ਉਹ ਦਿਨ ਬੀਤ ਗਿਆ। ਹੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸੁਖਦਾਈ ਠੰਢੀ ਅਤੇ ਗਰਮ ਹਵਾ ਨਾਲ ਰਾਤ ਆਈ।
5.177.16
ततो रामः प्रादुरासीत्प्रज्वलन्निव तेजसा ।
शिष्यैः परिवृतो राजञ्जटाचीरधरो मुनिः ॥ ५.१७७.१६ ॥
ਫਿਰ ਰਾਮ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ ਨਾਲ ਬਲਦਾ ਹੋਵੇ, ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਟਾਂ ਤੇ ਛਾਲ ਦੇ ਵਸਤਰ ਧਾਰੀ ਮੁਨੀ।
5.177.17
धनुष्पाणिरदीनात्मा खङ्गं बिभ्रत्परश्वधी ।
विरजा राजशार्दूल सृञ्जयं सोऽभ्ययान्नृपम् ॥ ५.१७७.१७ ॥
ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ, ਬੇਝਿਜਕ ਮਨ ਨਾਲ, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਕੁਹਾੜਾ ਧਾਰ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਸ਼ਾਰਦੂਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਉਹ ਸ੍ਰੰਜਯ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
5.177.18
ततस्तं तापसा दृष्ट्वा स च राजा महातपाः ।
तस्थुः प्राञ्जलयो राजन्सा च कन्या तपस्विनी ॥ ५.१७७.१८ ॥
ਤਦ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਉਹ ਮਹਾਤਪਸਵੀ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਉਹ ਤਪਸਵਨੀ ਕੁੜੀ ਵੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਗਏ।
5.177.19
पूजयामासुरव्यग्रा मधुपर्केण भार्गवम् ।
अर्चितश्च यथान्यायं निषसाद सहैव तैः ॥ ५.१७७.१९ ॥
ਸ਼ਾਂਤ ਭਾਵ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਧੁਪਰਕ ਨਾਲ ਭਾਰਗਵ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਯਥਾਵਿਧੀ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਬੈਠ ਗਏ।
5.177.20
ततः पूर्वव्यतीतानि कथयन्तौ स्म तावुभौ ।
आसातां जामदग्न्यश्च सृञ्जयश्चैव भारत ॥ ५.१७७.२० ॥
ਫਿਰ ਬੀਤੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਜਾਮਦਗਨਯ ਅਤੇ ਸ੍ਰੰਜਯ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਬੈਠੇ ਰਹੇ।
5.177.21
तथा कथान्ते राजर्षिर्भृगुश्रेष्ठं महाबलम् ।
उवाच मधुरं काले रामं वचनमर्थवत् ॥ ५.१७७.२१ ॥
ਫਿਰ ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜਰਸ਼ੀ ਨੇ, ਭ੍ਰਿਗੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਅਰਥਪੂਰਨ ਬੋਲ ਕਹੇ।
5.177.22
रामेयं मम दौहित्री काशिराजसुता प्रभो ।
अस्याः श्रृणु यथातत्त्वं कार्यं कार्यविशारद ॥ ५.१७७.२२ ॥
ਹੇ ਰਾਮ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਦੋਹਤੀ, ਕਾਸ਼ੀ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ, ਇਸਦਾ ਕੰਮ ਸੱਚ-ਸੱਚ ਸੁਣੋ।
5.177.23
परमं कथ्यतां चेति तां रामः प्रत्यभाषत ।
ततः साभ्यवदद्रामं ज्वलन्तमिव पावकम् ॥ ५.१७७.२३ ॥
"ਉਸਦਾ ਪਰਮ ਕੰਮ ਦੱਸਿਆ ਜਾਵੇ" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਰਾਮ ਨਾਲ ਬੋਲੀ।
5.177.24
ततोऽभिवाद्य चरणौ रामस्य शिरसा शुभौ ।
स्पृष्ट्वा पद्मदलाभाभ्यां पाणिभ्यामग्रतः स्थिता ॥ ५.१७७.२४ ॥
ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਸ਼ੁਭ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ; ਕਮਲ ਦੀ ਪੱਤੀ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਛੂਹ ਕੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਗਈ।
5.177.25
रुरोद सा शोकवती बाष्पव्याकुललोचना ।
प्रपेदे शरणं चैव शरण्यं भृगुनन्दनम् ॥ ५.१७७.२५ ॥
ਸ਼ੋਕ ਨਾਲ ਭਰੀ ਉਹ ਰੋਈ; ਅੱਥਰੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਸ਼ਰਨ ਦੇਣ ਯੋਗ ਭ੍ਰਿਗੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਈ।
5.177.26
यथा त्वं सृंजयस्यास्य तथा मे त्वं नृपात्मजे ।
ब्रूहि यत्ते मनोदुःखं करिष्ये वचनं तव ॥ ५.१७७.२६ ॥
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਇਸ ਸ੍ਰੰਜਯ ਦੀ ਹੈਂ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਮੇਰੀ ਵੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ। ਆਪਣੇ ਮਨ ਦਾ ਦੁੱਖ ਦੱਸ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਾਂਗਾ।
5.177.27
भगवञ्शरणं त्वाद्य प्रपन्नाऽस्मि महाव्रतम् ।
शोकपङ्कार्णवान्मग्नं घोरादुद्धर मां विभो ॥ ५.१७७.२७ ॥
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਈ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਵ੍ਰਤੀ। ਸ਼ੋਕ ਦੇ ਚਿੱਕੜ-ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਘੋਰ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਚੁੱਕ ਲਵੋ, ਹੇ ਵਿਭੂ।
5.177.28
तस्याश्च दृष्ट्वा रूपं च वपुश्चाभिनवं पुनः ।
सौकुमार्यं परं चैव रामश्चिन्तापरोऽभवत् ॥ ५.१७७.२८ ॥
ਉਸਦਾ ਰੂਪ ਅਤੇ ਨਵਾਂ, ਅਤਿ ਕੋਮਲ ਸਰੀਰ ਫਿਰ ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਮ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਏ।
5.177.29
किमियं वक्ष्यतीत्येवं विममर्श भृगूद्वहः ।
इति दध्यौ चिरं रामः कृपयाभिपरिप्लुतः ॥ ५.१७७.२९ ॥
"ਇਹ ਕੀ ਕਹੇਗੀ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭ੍ਰਿਗੂ-ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਸੋਚਿਆ। ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਰਾਮ ਦੇਰ ਤੱਕ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰਹੇ।
5.177.30
कथ्यतामिति सा भूयो रामेणोक्ता शुचिस्मिता ।
सर्वमेव यथातत्त्वं कथयामास भार्गवे ॥ ५.१७७.३० ॥
"ਦੱਸ" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਮ ਵੱਲੋਂ ਫਿਰ ਕਹੇ ਜਾਣ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ ਉਸਨੇ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਦੱਸਿਆ।
5.177.31
तच्छुत्वा जामदग्र्यस्तु राजपुत्र्या वचस्तदा ।
उवाच तां वरारोहां निश्चित्यार्थविनिश्चयम् ॥ ५.१७७.३१ ॥
ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਜਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੇ ਤਦ ਕਾਰਜ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਸੁੰਦਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
5.177.32
प्रेषयिष्यामि भीष्माय कुरुश्रेष्ठाय भामिनि ।
करिष्यति वचो मह्यं श्रुत्वा च स नराधिपः ॥ ५.१७७.३२ ॥
ਹੇ ਭਾਮਿਨੀ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਭੀਸ਼ਮ ਕੋਲ ਮੈਂ ਦੂਤ ਭੇਜਾਂਗਾ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੰਨੇਗਾ।
5.177.33
न चेत्करिष्यति वचो मयोक्तं जाह्नवीसुतः ।
धक्ष्याम्यहं रणे भद्रे सामात्यं शस्त्रतेजसा ॥ ५.१७७.३३ ॥
ਜਾਹਨਵੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜੇ ਮੇਰੀ ਕਹੀ ਗੱਲ ਨਾ ਮੰਨੇ, ਤਾਂ ਹੇ ਭਦ੍ਰੇ, ਮੈਂ ਰਣ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਦੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਸਾੜ ਦਿਆਂਗਾ।
5.177.34
अथवा ते मतिस्तत्र राजपुत्रि न वर्तते ।
यावत्साल्वपतिं वीरं योजयाम्यत्र कर्मणि ॥ ५.१७७.३४ ॥
ਜਾਂ ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਜੇ ਉੱਥੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਨਾ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਵੀਰ ਸਾਲਵਪਤੀ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਗਾਵਾਂਗਾ।
5.177.35
विसर्जिताऽहं भीष्मेण श्रुत्वैव भृगुनन्दन ।
साल्वराजगतं भावं मम पूर्वं मनीषितम् ॥ ५.१७७.३५ ॥
ਹੇ ਭ੍ਰਿਗੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਾਲਵ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਜਾਣ ਦੀ ਜੋ ਇੱਛਾ ਸੀ, ਉਹ ਸੁਣ ਕੇ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਕੀਤਾ।
5.177.36
सौभराजमुपेत्याहमवोचं दुर्वचं वचः ।
न च मां प्रत्यगृह्णात्स चारित्र्यपरिशङ्कितः ॥ ५.१७७.३६ ॥
ਸੌਭ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਮੈਂ ਕਠੋਰ ਬਚਨ ਕਹੇ; ਪਰ ਮੇਰੇ ਚਰਿੱਤਰ ਉੱਤੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕੀਤਾ।
5.177.37
एतत्सर्वं विनिश्चित्य स्वबुद्ध्या भृगुनन्दन ।
यदत्रौपयिकं कार्यं तच्चिन्तयितुमर्हसि ॥ ५.१७७.३७ ॥
ਹੇ ਭ੍ਰਿਗੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਸਭ ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਕੇ, ਇੱਥੇ ਜੋ ਉਚਿਤ ਕਰਤੱਵ ਹੈ ਉਸ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨਾ ਤੈਨੂੰ ਯੋਗ ਹੈ।
5.177.38
मम तु व्यसनस्यास्य भीष्मो मूलं महाव्रतः ।
येनाहं वशमानीता समत्क्षिप्य बलात्तदा ॥ ५.१७७.३८ ॥
ਮੇਰੀ ਇਸ ਬਿਪਤਾ ਦਾ ਮੂਲ ਮਹਾਵ੍ਰਤੀ ਭੀਸ਼ਮ ਹੀ ਹੈ; ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਲ ਨਾਲ ਚੁੱਕ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ।
5.177.39
भीष्मं जहि महाबाहो यत्कृते दुःखमीदृशम् ।
प्राप्ताहं भृगुशार्दूल चराम्यप्रियमुत्तमम् ॥ ५.१७७.३९ ॥
ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੂ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਓ; ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦੁੱਖ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਅਣਚਾਹਿਆ ਜੀਵਨ ਜੀ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਹੇ ਭ੍ਰਿਗੂਸ਼ਾਰਦੂਲ!
5.177.40
स हि लुब्धश्च नीचश्च जितकाशी च भार्गव ।
तस्मात्प्रतिक्रिया कर्तुं युक्ता तस्मै त्वयाऽनघ ॥ ५.१७७.४० ॥
ਉਹ ਲੋਭੀ, ਨੀਚ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਦੇ ਹੰਕਾਰ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਭਾਰਗਵ, ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਬਦਲਾ ਲੈਣਾ ਉਚਿਤ ਹੈ।
5.177.41
एष मे ह्रियमाणाया भारतेन तदा विभो ।
अभवद्धृदि संकल्पो घातयेदं महाव्रतम् ॥ ५.१७७.४१ ॥
ਹੇ ਵਿਭੂ, ਭਾਰਤ (ਭੀਸ਼ਮ) ਜਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲਿਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਸ ਮਹਾਵ੍ਰਤੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਜਾਗਿਆ।
5.177.42
तस्मात्कामं ममाद्येमं राम संपादयानघ ।
जहि भीष्मं महाबाहो यथा वृत्रं पुरन्दरः ॥ ५.१७७.४२ ॥
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਮ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਇਹ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ; ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੂ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰੰਦਰ (ਇੰਦਰ) ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ।