マハーバーラタ · 章 5.179
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.179.1
तमहं स्मयन्निव रणे प्रत्यभाषं व्यवस्थितम् ।
भूमिष्ठं नोत्सहे योद्धुं भवन्तं रथमास्थितः ॥ ५.१७९.१ ॥
戦場で微笑みながら、大地に立つ彼に私は答えた。「戦車に乗った私は、大地に立つあなたと戦う気はありません。」
5.179.2
आरोह स्यन्दनं वीर कवचं च महाभुज ।
बधान समरे राम यदि योद्धुं मयेच्छसि ॥ ५.१७९.२ ॥
英雄よ、大腕の者よ！もし私と戦いたいなら、戦車に乗り鎧を着けよ、ラーマよ。
5.179.3
ततो मामब्रवीद्रामः स्मयमानो रणाजिरे ।
रथो मे मेदिनी भीष्म वाहा वेदाः सदश्ववत् ॥ ५.१७९.३ ॥
するとラーマは戦場で微笑みながら私に言った。「ビーシュマよ、大地こそ私の戦車であり、ヴェーダは良馬のような私の馬である。」
5.179.4
सूतश्च मातरिश्वा वै कवचं वेदमातरः ।
सुसंवीतो रणे ताभिर्योत्स्येऽहं कुरुनन्दन ॥ ५.१७९.४ ॥
御者はマータリシュヴァン（風）であり、鎧はヴェーダの母たちである。クルの喜びよ、彼女たちに守られて、私は戦いに臨もう。
5.179.5
एवं ब्रुवाणो गान्धारे रामो मां सत्यविक्रमः ।
शरव्रातेन महता सर्वतः प्रत्यवारयत् ॥ ५.१७९.५ ॥
このように語りながら、ガーンダーリーの子よ、真の勇猛を持つラーマは大量の矢の雨で私を四方から覆い尽くした。
5.179.6
ततोऽपश्यं जामदग्न्यं रथमध्ये व्यवस्थितम् ।
सर्वायुधवरे श्रीमत्यद्भुतोपमदर्शने ॥ ५.१७९.६ ॥
そのとき私は、戦車の中央に立つジャマダーグニャ（パラシュラーマ）を見た。彼は最上の武器をすべて備え、輝かしく、驚くべき姿をしていた。
5.179.7
मनसा विहिते पुण्ये विस्तीर्णे नगरोपभे ।
दिव्याश्वयुजि सन्नद्वे काञ्चनेन विभूषिते ॥ ५.१७९.७ ॥
心によって作られ、清らかで広大、都市のようであり、神馬をつなぎ、甲冑を備え、黄金で飾られた（戦車）。
5.179.8
कवचेन महाबाहो सोमार्ककृतलक्ष्मणा ।
धनुर्धरो बद्धतूणो बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् ॥ ५.१७९.८ ॥
鎧を着け、大腕の君よ、月と太陽の紋章を刻まれ、弓を持ち、箭筒を結び、革の指当てを結んでいた。
5.179.9
सारथ्यं कृतवांस्तत्र युयुत्सोरकुतव्रणः ।
सखा वेदविदत्यन्तं दयितो भार्गवस्य ह ॥ ५.१७९.९ ॥
そこではアクリタヴラナがユユツの御者を務めた。彼はヴェーダに通じ、非常に愛され、バールガヴァ（パラシュラーマ）の友であった。
5.179.10
आह्वयानः स मां युद्धे मनो हर्षयतीव मे ।
पुनः पुनरभिक्रोशन्नभियाहीति भार्गवः ॥ ५.१७९.१० ॥
戦いで私を挑発する彼は、私の心を喜ばせるかのようであった。バールガヴァは幾度も叫んだ、「来い、進み出よ！」
5.179.11
तमादित्यमिवोद्यन्तमनाधृष्यं महाबलम् ।
क्षत्रियान्तकरं राममेकमेकः समासदूम् ॥ ५.१७९.११ ॥
私はただ一人、昇る太陽のように打ち破りがたく大力を持ち、クシャトリヤを滅ぼすその羅摩に近づいた。
5.179.12
ततोऽहं बाणपातेषु त्रिषु वाहान्निगृह्य वै ।
अवतीर्य धनुर्न्यस्य पदातिर्ऋषिसत्तमम् ॥ ५.१७९.१२ ॥
そこで私は三本の矢の距離で馬を止め、車から降り、弓を置き、徒歩であの最上の聖仙のもとへ進んだ。
5.179.13
अभ्यागच्छं तदा राममर्चिष्यन्द्विजसत्तमम् ।
अभिवाद्य चैनं विधिवदब्रुवं वाक्यमुत्तमम् ॥ ५.१७९.१३ ॥
そこで私は、再生者の中の最良であるラーマを敬おうと思い、近づいて作法どおりに礼をし、このすぐれた言葉を述べた。
5.179.14
योत्स्ये त्वया रणे राम सदृशेनाधिकेन वा ।
गुरुणा धर्मशीलेन जयमाशास्व मे विभो ॥ ५.१७९.१४ ॥
ラーマよ、私はお前と戦場で戦おう。お前が私と同等であれ優れていれ、師であり法を好む者である。全能の者よ、私の勝利を祈ってくれ。
5.179.15
एवमेतत्कुरुश्रेष्ठ कर्तव्यं भूतिमिच्छता ।
धर्मो ह्येष महाबाहो विशिष्टैः सह युध्यताम् ॥ ५.१७९.१५ ॥
繁栄を望む者はこのようにすべきだ、クル族の最良の者よ。卓越した者と戦う者の法はまさにこれである、大腕の者よ。
5.179.16
शपेयं त्वां नचेदेवमागच्छेथा विशांपते ।
युध्यस्व त्वं रणे यत्तो धैर्यमालम्ब्य कौरव ॥ ५.१७९.१६ ॥
人の主よ、もしお前がこのように来なかったなら、私は呪っていただろう。クル族の者よ、勇気を保ち、戦場で努力して戦え。
5.179.17
न तु ते जयमाशासे त्वां विजेतुमहं स्थितः ।
गच्छ युध्यस्व धर्मेण प्रीतोऽस्मि चरितेन ते ॥ ५.१७९.१७ ॥
だが私はお前の勝利を願わない。お前を打ち負かすためにここに立っている。行け、法に従って戦え。お前の振る舞いに私は満足している。
5.179.18
ततोऽहं तं नमस्कृत्य रथमारुह्य सत्वरः ।
प्राध्मापयं रणे शङ्खं पुनर्हेमपरिष्कृतम् ॥ ५.१७९.१८ ॥
そこで私は彼に礼をし、急いで戦車に登り、戦場で金で飾られた法螺貝を再び吹き鳴らした。
5.179.19
ततो युद्धं समभवन्मम तस्य च भारत ।
दिवसान्सुबहून्राजन्परस्परजिगीषया ॥ ५.१७९.१९ ॥
そして彼と私の間に戦いが起こった、バーラタよ、王よ、幾日も、互いに打ち勝ちたいという思いから。
5.179.20
स मे तस्मिन्रणे पूर्वं प्राहरत्कङ्खपत्रिभिः ।
वष्ट्या शतैश्च नवभिः शराणां नतषर्वणाम् ॥ ५.१७९.२० ॥
その戦いで彼は最初に鷺の羽の矢で私を射た——節の曲がった六百九本の矢で。
5.179.21
चत्वारस्तेन मे वाहाः सूतश्चैव विशांपते ।
प्रतिरुद्धास्तथैवाहं समरे दंशितः स्थितः ॥ ५.१७९.२१ ॥
それで彼は私の四頭の馬と御者をも阻んだ、民の主よ。私もまた甲冑をつけて戦場に立っていた。
5.179.22
नमस्कृत्य च देवेभ्यो ब्राह्मणेभ्यो विशेषतः ।
तमहं स्मयन्निव रणे प्रत्यभाषं व्यवस्थितम् ॥ ५.१७९.२२ ॥
神々、とりわけバラモンたちに礼拝した後、戦場に堂々と立つ彼に、私は微笑むように答えた。
5.179.23
आचार्यता मानिता मे निर्मर्यादे ह्यपि त्वयि ।
भूयश्च शृणु मे ब्रह्मन्संपदं धर्मसंग्रहे ॥ ५.१७९.२३ ॥
限りなき者よ、お前においても私の師としての地位は尊ばれた。さらに聞け、バラモンよ、法の集成における私の富を。
5.179.24
ये ते वेदाः शरीरस्था … यच्च ते महत् ।
तपश्च ते महत्तप्तं न तेभ्यः प्रहराम्यहम् ॥ ५.१७९.२४ ॥
お前の身体に宿るヴェーダ……そしてお前が積んだ大いなる苦行、お前が行った大いなる苦行——それらに対して私は打たない。
5.179.25
प्रहरे क्षत्रधर्मस्य यं त्वं राम समाश्रितः ।
ब्राह्मणः क्षत्रियत्वं हि याति शस्त्रसमुद्यमात् ॥ ५.१७९.२५ ॥
ラーマよ、お前が身を委ねたクシャトリヤの務めの戦いにおいて、バラモンも武器を取ることで、まさにクシャトリヤの身分に至るのだ。
5.179.26
पश्य मे धनुषो वीर्यं पश्य बाह्वोर्बलं मम ।
एष ते कार्मुक वीर छिनद्मि निशितेषुणा ॥ ५.१७९.२६ ॥
我が弓の威力を見よ、我が腕の力を見よ。勇士よ、これがお前の弓だ、鋭い矢でこれを断ち切ろう。
5.179.27
तस्याहं निशितं भल्लं चिक्षेप भरतर्षभ ।
तेनास्य धनुषः कोटिं छित्वा भूमावपातयम् ॥ ५.१७९.२७ ॥
バーラタの牡牛よ、私は彼に鋭いバッラを放った。それで彼の弓の端を断ち切り、地に落とさせたのだ。
5.179.28
तथैव च पृषत्कानां शतानि नतपर्वणाम् ।
चिक्षेप कङ्कपत्राणां जामदग्न्यरथं प्रति । ॥ ५.१७९.२८ ॥
同様に私は、節の曲がった鷺の羽根の矢を数百本、ジャマダグニャの戦車へ向けて放った。
5.179.29
काये विषक्तास्तु तदा वायुना समुदीरिताः ।
चेलुः क्षरन्तो रुधिरं नागा इव च ते शराः ॥ ५.१७९.२९ ॥
そのとき、彼の身に突き立った矢は風に揺られ、血を滴らせながら蛇のように揺れ動いた。
5.179.30
क्षतजोक्षितसर्वाङ्गः क्षरन्स रुधिरं रणे ।
बभौ रामस्तथा राजन्प्रफुल्ल इव किंशुकः ॥ ५.१७९.३० ॥
王よ、戦場で傷口から流れる血に全身を濡らしたラーマは、花咲くキンシュカの木のように輝いた。
5.179.31
हेमन्तान्तेऽशोक इव रक्तस्तबकमण्डितः ।
बभौ रामस्तथा राजन्प्रफुल्ल इव किंशुकः ॥ ५.१७९.३१ ॥
冬の終わりに赤い花房で飾られたアショーカの木のように、おお王よ、ラーマは花開いたキンシュカのように輝いた。
5.179.32
ततोऽन्यद्धनुरादाय रामः क्रोधसमन्वितः ।
हेमपुङ्खान्सुनिशिताञ्शरांस्तान्हि ववर्ष सः ॥ ५.१७९.३२ ॥
そこで別の弓を取り、怒りに満ちたラーマは、金の羽根をもつ鋭利な矢を雨のように降らせた。
5.179.33
ते समासाद्य मां रौद्रा बहुधा मर्मभेदिनः ।
अकम्पयन्महावेगाः सर्पानलविषोपमाः ॥ ५.१७९.३३ ॥
その猛々しい矢は私に達し、さまざまに急所を貫いて私を震わせた。それらは蛇や火、毒のように、大いなる速さをもっていた。
5.179.34
तमहं समवष्टभ्य पुनरात्मानमाहवे ।
शतसंख्यैः शरैः क्रुद्धस्तदा राममवाकिरम् ॥ ५.१७९.३४ ॥
そこで私は戦いの中で再び自らを立て直し、怒り狂って数百の矢でラーマを覆った。
5.179.35
स तैरग्न्यर्कसङ्काशैः शरैराशीविषोपमैः ।
शितैरभ्यर्दितो रामो मन्दचेता इवाभवत् ॥ ५.१७९.३५ ॥
火や太陽のように、毒蛇のような鋭い矢に攻め立てられ、ラーマは鈍い心になったかのようだった。
5.179.36
ततोऽहं कृपयाऽऽविष्टो विनिन्द्यात्मानमात्मना ।
धिग्धिगित्यब्रुवं युद्धं क्षत्रधर्मं च भारत ॥ ५.१७९.३६ ॥
そのとき私は憐れみに捕らえられ、自分を責めて言った。「恥だ、恥だ、この戦いと武士の義務に。おおバーラタよ！」
5.179.37
असकृच्चाब्रुवं राजञ्शोकवेगपरिप्लुतः ।
अहो बत कृतं पापं मयेदं क्षत्रधर्मं च भारत ॥ ५.१७९.३७ ॥
王よ、悲嘆の激流に呑まれた私は幾度も言った。ああ、私はこの罪を犯した。そしてクシャトリヤの義務もまた、バーラタの子孫よ。
5.179.38
गुरुर्द्विजातिर्धर्मात्मा यदेवं पीडितः शरैः ।
ततो न प्राहरं भूयो जामदग्न्याय भारत ॥ ५.१७९.३८ ॥
尊い師であり、再生族で義なる魂の方が、このように矢に苦しめられたので、バーラタの子孫よ、私はもうジャマダグニャを打たなかった。
5.179.39
अथावताप्य पृथिवीं पूषा दिवसमंक्षये ।
जगामास्तं सहस्रांशुस्ततो युद्धमुपारमत् ॥ ५.१७९.३९ ॥
やがて日の終わりに、大地を焼いたプーシャン、千条の光の神は沈み、そして戦いは止んだ。