Mahābhārata · Adhyāya 5.179
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.179.1
तमहं स्मयन्निव रणे प्रत्यभाषं व्यवस्थितम् ।
भूमिष्ठं नोत्सहे योद्धुं भवन्तं रथमास्थितः ॥ ५.१७९.१ ॥
Sorrindo na batalha, respondi a ele, que estava firme sobre a terra: «Montado em um carro, não estou disposto a lutar contra você, que está de pé no chão.»
5.179.2
आरोह स्यन्दनं वीर कवचं च महाभुज ।
बधान समरे राम यदि योद्धुं मयेच्छसि ॥ ५.१७९.२ ॥
Ó herói, ó de braços poderosos! Sobe no carro e veste a armadura, ó Rāma, se desejas lutar comigo na batalha.
5.179.3
ततो मामब्रवीद्रामः स्मयमानो रणाजिरे ।
रथो मे मेदिनी भीष्म वाहा वेदाः सदश्ववत् ॥ ५.१७९.३ ॥
Então Rāma, sorrindo no campo de batalha, me disse: «Ó Bhīṣma, a terra é o meu carro, e os Vedas são os meus cavalos, como nobres corcéis.»
5.179.4
सूतश्च मातरिश्वा वै कवचं वेदमातरः ।
सुसंवीतो रणे ताभिर्योत्स्येऽहं कुरुनन्दन ॥ ५.१७९.४ ॥
O cocheiro é Mātariśvan (o vento), e a armadura são as mães dos Vedas. Ó deleite dos Kurus, bem revestido por elas, lutarei na batalha.
5.179.5
एवं ब्रुवाणो गान्धारे रामो मां सत्यविक्रमः ।
शरव्रातेन महता सर्वतः प्रत्यवारयत् ॥ ५.१७९.५ ॥
Dizendo isso, ó filho de Gāndhārī, Rāma de verdadeiro valor me cobriu de todos os lados com uma grande chuva de flechas.
5.179.6
ततोऽपश्यं जामदग्न्यं रथमध्ये व्यवस्थितम् ।
सर्वायुधवरे श्रीमत्यद्भुतोपमदर्शने ॥ ५.१७९.६ ॥
Então vi Jāmadagnya (Paraśurāma) de pé no meio do carro, equipado com todas as melhores armas, esplêndido e de aparência maravilhosa.
5.179.7
मनसा विहिते पुण्ये विस्तीर्णे नगरोपभे ।
दिव्याश्वयुजि सन्नद्वे काञ्चनेन विभूषिते ॥ ५.१७९.७ ॥
Feito pela mente, sagrado e vasto, semelhante a uma cidade, atrelado a cavalos divinos, equipado e adornado com ouro.
5.179.8
कवचेन महाबाहो सोमार्ककृतलक्ष्मणा ।
धनुर्धरो बद्धतूणो बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् ॥ ५.१७९.८ ॥
Vestido de armadura, ó de braços poderosos, marcado com os emblemas da lua e do sol; com arco na mão, aljava presa e protetor de dedos de couro atado.
5.179.9
सारथ्यं कृतवांस्तत्र युयुत्सोरकुतव्रणः ।
सखा वेदविदत्यन्तं दयितो भार्गवस्य ह ॥ ५.१७९.९ ॥
Ali Akṛtavraṇa conduziu a carruagem de Yuyutsu; era versado nos Vedas, muito querido, e amigo do Bhārgava (Paraśurāma).
5.179.10
आह्वयानः स मां युद्धे मनो हर्षयतीव मे ।
पुनः पुनरभिक्रोशन्नभियाहीति भार्गवः ॥ ५.१७९.१० ॥
Desafiando-me na batalha, parecia alegrar meu coração; repetidamente o Bhārgava gritava: "Vem, avança!"
5.179.11
तमादित्यमिवोद्यन्तमनाधृष्यं महाबलम् ।
क्षत्रियान्तकरं राममेकमेकः समासदूम् ॥ ५.१७९.११ ॥
Aproximei-me sozinho daquele Rāma, semelhante ao sol nascente, invencível e de grande força, destruidor dos kṣatriyas.
5.179.12
ततोऽहं बाणपातेषु त्रिषु वाहान्निगृह्य वै ।
अवतीर्य धनुर्न्यस्य पदातिर्ऋषिसत्तमम् ॥ ५.१७९.१२ ॥
Então, tendo contido os cavalos a três tiros de flecha, desci, depus o arco e fui a pé até aquele melhor dos sábios.
5.179.13
अभ्यागच्छं तदा राममर्चिष्यन्द्विजसत्तमम् ।
अभिवाद्य चैनं विधिवदब्रुवं वाक्यमुत्तमम् ॥ ५.१७९.१३ ॥
Então, desejando honrar Rāma, o melhor dos duas vezes nascidos, aproximei-me dele, saudei-o segundo o rito e disse estas palavras excelentes.
5.179.14
योत्स्ये त्वया रणे राम सदृशेनाधिकेन वा ।
गुरुणा धर्मशीलेन जयमाशास्व मे विभो ॥ ५.१७९.१४ ॥
Ó Rāma, lutarei contigo na batalha, quer sejas meu igual ou superior, meu mestre e de natureza dhármica. Ó poderoso, deseja-me a vitória.
5.179.15
एवमेतत्कुरुश्रेष्ठ कर्तव्यं भूतिमिच्छता ।
धर्मो ह्येष महाबाहो विशिष्टैः सह युध्यताम् ॥ ५.१७९.१५ ॥
Assim deve fazer quem deseja prosperidade, ó melhor dos Kurus. Este é, em verdade, o dharma dos que lutam com os distintos, ó de braços poderosos.
5.179.16
शपेयं त्वां नचेदेवमागच्छेथा विशांपते ।
युध्यस्व त्वं रणे यत्तो धैर्यमालम्ब्य कौरव ॥ ५.१७९.१६ ॥
Ó senhor dos homens, se não tivesses vindo assim, ter-te-ia amaldiçoado. Ó Kaurava, luta na batalha com empenho, assumindo a firmeza.
5.179.17
न तु ते जयमाशासे त्वां विजेतुमहं स्थितः ।
गच्छ युध्यस्व धर्मेण प्रीतोऽस्मि चरितेन ते ॥ ५.१७९.१७ ॥
Mas não te desejo a vitória; estou aqui para te vencer. Vai, luta segundo o dharma; estou satisfeito com a tua conduta.
5.179.18
ततोऽहं तं नमस्कृत्य रथमारुह्य सत्वरः ।
प्राध्मापयं रणे शङ्खं पुनर्हेमपरिष्कृतम् ॥ ५.१७९.१८ ॥
Então curvei-me diante dele, subi rapidamente ao carro e soprei de novo, na batalha, a concha adornada de ouro.
5.179.19
ततो युद्धं समभवन्मम तस्य च भारत ।
दिवसान्सुबहून्राजन्परस्परजिगीषया ॥ ५.१७९.१९ ॥
Então travou-se uma batalha entre ele e eu, ó Bhārata, por muitos dias, ó rei, por desejo de vencer um ao outro.
5.179.20
स मे तस्मिन्रणे पूर्वं प्राहरत्कङ्खपत्रिभिः ।
वष्ट्या शतैश्च नवभिः शराणां नतषर्वणाम् ॥ ५.१७९.२० ॥
Naquela batalha, ele me atingiu primeiro com flechas de penas de garça — seiscentas e nove flechas de nós curvados.
5.179.21
चत्वारस्तेन मे वाहाः सूतश्चैव विशांपते ।
प्रतिरुद्धास्तथैवाहं समरे दंशितः स्थितः ॥ ५.१७९.२१ ॥
Com isso, ele também deteve meus quatro cavalos e meu condutor, ó senhor dos povos; e eu também permaneci de pé, armado, na batalha.
5.179.22
नमस्कृत्य च देवेभ्यो ब्राह्मणेभ्यो विशेषतः ।
तमहं स्मयन्निव रणे प्रत्यभाषं व्यवस्थितम् ॥ ५.१७९.२२ ॥
Tendo prestado homenagem aos deuses e especialmente aos brâmanes, respondi a ele, que estava firme na batalha, como se sorrisse.
5.179.23
आचार्यता मानिता मे निर्मर्यादे ह्यपि त्वयि ।
भूयश्च शृणु मे ब्रह्मन्संपदं धर्मसंग्रहे ॥ ५.१७९.२३ ॥
Mesmo em ti, ó sem limites, minha condição de mestre foi honrada. Ouve ainda, ó brâmane, a minha riqueza na coletânea do dharma.
5.179.24
ये ते वेदाः शरीरस्था … यच्च ते महत् ।
तपश्च ते महत्तप्तं न तेभ्यः प्रहराम्यहम् ॥ ५.१७९.२४ ॥
Os Vedas que habitam o teu corpo … e a tua grande austeridade, a grande austeridade que praticaste — contra eles não golpeio.
5.179.25
प्रहरे क्षत्रधर्मस्य यं त्वं राम समाश्रितः ।
ब्राह्मणः क्षत्रियत्वं हि याति शस्त्रसमुद्यमात् ॥ ५.१७९.२५ ॥
Ó Rāma, no combate do dever guerreiro que assumiste, um brâmane alcança de fato o estado de kṣatriya ao empunhar armas.
5.179.26
पश्य मे धनुषो वीर्यं पश्य बाह्वोर्बलं मम ।
एष ते कार्मुक वीर छिनद्मि निशितेषुणा ॥ ५.१७९.२६ ॥
Vê o poder do meu arco, vê a força dos meus braços. Eis, ó herói, corto o teu arco com uma flecha afiada.
5.179.27
तस्याहं निशितं भल्लं चिक्षेप भरतर्षभ ।
तेनास्य धनुषः कोटिं छित्वा भूमावपातयम् ॥ ५.१७९.२७ ॥
Ó touro dos Bharatas, lancei contra ele um bhalla afiado, e com ele cortei a ponta do seu arco e fi-la cair ao chão.
5.179.28
तथैव च पृषत्कानां शतानि नतपर्वणाम् ।
चिक्षेप कङ्कपत्राणां जामदग्न्यरथं प्रति । ॥ ५.१७९.२८ ॥
Do mesmo modo, lancei centenas de flechas de nós curvados e penas de garça contra o carro de Jāmadagnya.
5.179.29
काये विषक्तास्तु तदा वायुना समुदीरिताः ।
चेलुः क्षरन्तो रुधिरं नागा इव च ते शराः ॥ ५.१७९.२९ ॥
Então aquelas flechas, cravadas no seu corpo, agitadas pelo vento e gotejando sangue, balançavam como serpentes.
5.179.30
क्षतजोक्षितसर्वाङ्गः क्षरन्स रुधिरं रणे ।
बभौ रामस्तथा राजन्प्रफुल्ल इव किंशुकः ॥ ५.१७९.३० ॥
Com todo o corpo manchado do sangue que escorria das suas feridas na batalha, ó rei, Rāma resplandecia como uma árvore kiṃśuka em flor.
5.179.31
हेमन्तान्तेऽशोक इव रक्तस्तबकमण्डितः ।
बभौ रामस्तथा राजन्प्रफुल्ल इव किंशुकः ॥ ५.१७९.३१ ॥
Como uma árvore aśoka no fim do inverno, adornada com cachos vermelhos de flores, assim brilhou Rāma, ó rei, como um kiṃśuka em flor.
5.179.32
ततोऽन्यद्धनुरादाय रामः क्रोधसमन्वितः ।
हेमपुङ्खान्सुनिशिताञ्शरांस्तान्हि ववर्ष सः ॥ ५.१७९.३२ ॥
Então, pegando outro arco, Rāma, cheio de ira, fez chover aquelas flechas muito afiadas, de penas douradas.
5.179.33
ते समासाद्य मां रौद्रा बहुधा मर्मभेदिनः ।
अकम्पयन्महावेगाः सर्पानलविषोपमाः ॥ ५.१७९.३३ ॥
Aquelas flechas ferozes, ao me alcançarem, perfurando de muitas formas meus pontos vitais, fizeram-me tremer; eram de grande velocidade, como serpentes, fogo e veneno.
5.179.34
तमहं समवष्टभ्य पुनरात्मानमाहवे ।
शतसंख्यैः शरैः क्रुद्धस्तदा राममवाकिरम् ॥ ५.१७९.३४ ॥
Então, recompondo-me novamente na batalha, enfurecido, cobri Rāma com centenas de flechas.
5.179.35
स तैरग्न्यर्कसङ्काशैः शरैराशीविषोपमैः ।
शितैरभ्यर्दितो रामो मन्दचेता इवाभवत् ॥ ५.१७९.३५ ॥
Assaltado por aquelas flechas afiadas, semelhantes ao fogo e ao sol, como serpentes venenosas, Rāma pareceu tornar-se de mente embotada.
5.179.36
ततोऽहं कृपयाऽऽविष्टो विनिन्द्यात्मानमात्मना ।
धिग्धिगित्यब्रुवं युद्धं क्षत्रधर्मं च भारत ॥ ५.१७९.३६ ॥
Então, tomado pela compaixão, censurei-me e disse: 'Vergonha, vergonha sobre esta batalha e sobre o dever do guerreiro, ó Bhārata!'
5.179.37
असकृच्चाब्रुवं राजञ्शोकवेगपरिप्लुतः ।
अहो बत कृतं पापं मयेदं क्षत्रधर्मं च भारत ॥ ५.१७९.३७ ॥
Ó rei, submerso na onda da dor, repetia sem cessar: Ai de mim, cometi este pecado, e também o dever do guerreiro, ó descendente de Bharata.
5.179.38
गुरुर्द्विजातिर्धर्मात्मा यदेवं पीडितः शरैः ।
ततो न प्राहरं भूयो जामदग्न्याय भारत ॥ ५.१७९.३८ ॥
Como meu venerável mestre, o duas vezes nascido, de alma justa, estava assim atormentado pelas flechas, não voltei a golpear Jāmadagnya, ó descendente de Bharata.
5.179.39
अथावताप्य पृथिवीं पूषा दिवसमंक्षये ।
जगामास्तं सहस्रांशुस्ततो युद्धमुपारमत् ॥ ५.१७९.३९ ॥
Então, no fim do dia, tendo queimado a terra, Pūṣan, o de mil raios, desceu para se pôr, e a batalha cessou.