مهابهاراتا · أدهيايا 5.180
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.180.1
आत्मनस्तु ततः सूतो हयानां च विशांपते ।
मम चापनयामास शल्यान्कुशलसंमतः ॥ ५.१८०.१ ॥
ثم، أيها سيد البشر، أزال السائق المعروف بالمهارة السهام عن نفسه وعن الخيول وعني.
5.180.2
स्नातापवृत्तैस्तुरगैर्लब्धतोयैरविह्वलैः ।
प्रभाते चोदिते सूर्ये ततो युद्धमवर्तत ॥ ५.१८०.२ ॥
ومع الخيول المستحمة المستريحة المرتوية الهادئة، عند الفجر حين طلعت الشمس، عندئذ بدأت المعركة.
5.180.3
दृष्ट्वा भां तूर्णमायान्तं दंशितं स्यन्दने स्थितम् ।
अकरोद्रथमत्यर्थं रामः सज्जं प्रतापवान् ॥ ५.१८०.३ ॥
ولما رأى ذاك يأتي مسرعا، واقفا على العربة مدرعا، جهز الرامُ الجبار عربته تجهيزا تاما.
5.180.4
ततोऽहं राममायान्तं दृष्ट्वा समरकाङ्क्षिणम् ।
धनुःश्रेष्ठं समित्सृज्य सहसावतरं रथात् ॥ ५.१८०.४ ॥
فلما رأيت الرامَ قادما راغبا في القتال، وضعت القوسَ الأفضل وترجلت من العربة فجأة.
5.180.5
अभिवाद्य तथैवाहं रथमारुह्य भारत ।
युयुत्सुर्जामदग्न्यस्य प्रमुखे वीतभीः स्थितः ॥ ५.१८०.५ ॥
يا بهارata، فحييته كذلك، وصعدت العربة ثانية، ووقفت بلا خوف أمام ابن جامادغني، راغبا في القتال.
5.180.6
ततोऽहं शरवर्षेण महता समवाकिरम् ।
स च मां शरवर्षेण वर्षन्तं समवाकिरम् ॥ ५.१८०.६ ॥
فغطيته بمطر عظيم من السهام؛ وهو أيضا، إذ أمطر علي السهام، غطاني بدوره.
5.180.7
संक्रुद्धो जामदग्न्यस्तु पुनरेव सुतेजितान् ।
संप्रैषीन्मे शरान्घोरान्दीप्तास्यानुरगानिव ॥ ५.१८०.७ ॥
وأرسل ابن جامدغني الغاضب مجددًا نحوي سهامًا مرهفة مروعة، كأنها ثعابين ذات أفواه متقدة.
5.180.8
ततोऽहं निशितैर्भल्लैः शतशोऽथ सहस्रशः ।
अच्छिदं सहसा राजन्नन्तरिक्षे पुनः पुनः ॥ ५.१८०.८ ॥
ثم قطعتها بسهام بهلة حادة بالمئات والآلاف، أيها الملك، في الجو فجأة مرارًا وتكرارًا.
5.180.9
ततस्त्वस्त्राणि दिव्यानि जामदग्न्यः प्रतापवान् ।
मयि प्रयोजयामास तान्यहं प्रत्यषेधयम् । ॥ ५.१८०.९ ॥
ثم وجّه ابن جامدغني ذو البأس نحوي أسلحة إلهية، فصدتها.
5.180.10
अस्त्रैरेव महाबाहो चिकीर्षन्नधिकां क्रियाम् ।
ततो विदि महान्नादः प्रादुरासीत्समन्ततः ॥ ५.१८०.१० ॥
يا ذا الذراعين القويتين، وإذ أردت بالأسلحة وحدها أن أفعل فعلًا أعظم، ارتفع عندئذ هدير عظيم في السماء من كل جانب.
5.180.11
ततोऽहमस्त्रं वायव्यं जामदग्न्ये प्रयुक्तवान् ।
प्रत्याजघ्ने च तद्रामो गुह्यकास्त्रेण भारत ॥ ५.१८०.११ ॥
ثم وجّهت السلاح الهوائي نحو ابن جامدغني، فصدّه راما بسلاح الغوهياكا، يا بهاراتا.
5.180.12
ततोऽहमस्त्रमाग्नेयमनुमन्त्र्य प्रयुक्तवान् ।
वारुणेनैव तद्रामो वारयामास मे विभुः ॥ ५.१८०.१२ ॥
ثم أطلقت، بعد أن تلوت التعويذة، السلاح الناري، فصدّه راما القدير بسلاح الفارونا نفسه ضدي.
5.180.13
एवमस्त्राणि दिव्यानि रामस्याहमवारयम् ।
रामश्च मम तेजस्वी दिव्यास्त्रविदरिन्दमः ॥ ५.१८०.१३ ॥
وهكذا صددت أسلحة راما الإلهية، وصدّ راما المتألق، العالم بالأسلحة الإلهية والمُخضِع للأعداء، أسلحتي.
5.180.14
ततो मां सव्यतो राजन्रामः कुर्वन्द्विजोत्तमः ।
उरस्यविध्यत्संक्रुद्धो जामदग्न्यः प्रतापवान् ॥ ५.१८०.१४ ॥
فعندئذ، أيها الملك، راما أفضل المولودين مرتين، مهاجماً إياي من الجانب الأيسر، وقد استشاط غضباً، أصاب صدري بسهم — ابن جامدغني الجبار.
5.180.15
ततोऽहं भारतश्रेष्ठ संन्यषीदं रथोत्तमे ।
ततो मां कश्मलाविष्टं सूतस्तूर्णमुदावहत् ॥ ५.१८०.१५ ॥
ثم، يا خير البهاراتا، هويت على العربة الفاخرة؛ ثم حملني السائق بسرعة، وقد غلبني الإغماء.
5.180.16
ग्लायन्तं भरश्रेष्ठ रामबाणप्रपीडितम् ।
ततो मामपयातं वै भृशं विद्धमचेतसम् ॥ ५.१८०.१६ ॥
يا خير البهارات، بينما كنت أتهاوى، مُعذّباً بسهام راما، أُبعدت حينئذٍ حقاً — مخترَقاً بشدة وفاقد الوعي.
5.180.17
रामस्यानुचरा हृष्टाः सर्वे दृष्ट्वा विचुक्रुशुः ।
अकृतव्रणप्रभृतयः काशिकन्या च भारत ॥ ५.१८०.१७ ॥
وصاح جميع أتباع راما فرحين لمّا رأوا ذلك — بقيادة أكريتاฟرانا وغيره، وأيها البهارتا، وأيضاً أميرة كاشي.
5.180.18
ततस्तु लब्धसंज्ञोऽहं ज्ञात्वा सूतमथाब्रुवम् ।
याहि सूत यतो रामः सज्जोऽहं गतवेदनः ॥ ५.१८०.१८ ॥
ثم استعدتُ وعيي، وعرفتُ السائق، فقلت له: «اقدْ إلى حيث راما، فأنا مستعد، خالٍ من الألم.»
5.180.19
ततो मामवहत्सूतो हयैः परमशोभितैः ।
नृत्यद्भिरिव कौरव्य मारुतप्रतिमैर्गतौ ॥ ५.१८०.१९ ॥
فحملني السائق بخيول بالغة الزينة، يا سليل كورو، تتحرك كأنها ترقص، سريعة كالريح.
5.180.20
ततोऽहं राममासाद्य बाणवर्षैश्च कौरव ।
अवाकिरं सुसंरब्धः संरब्धं च जिगीषया ॥ ५.१८०.२० ॥
ثم اقتربت من راما، يا كورافا، وغطيته بوابل من السهام، ممتلئًا غضبًا ورغبة في النصر.
5.180.21
तानापतत एवासौ रामो बाणानजिह्मगान् ।
बाणैरेवाच्छिनत्तूर्णमेकैकं त्रिभिराहवे ॥ ५.१८०.२१ ॥
تلك السهام المستقيمة الطيران التي كانت تقترب مني قطعها ذلك راما بسرعة واحدًا تلو الآخر بثلاثة سهام لكل منها في المعركة.
5.180.22
ततस्ते सूदिताः सर्वे मम बाणाः सुसंशिताः ।
रामबाणैर्द्विधा च्छिन्नाः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ५.१८०.२२ ॥
ثم دُمرت جميع سهامي الحادة؛ قُطعت إلى نصفين بسهام راما، وتشظت بالمئات والآلاف.
5.180.23
ततः पुनः शरं दीप्तं सुप्रभं कालसंमितम् ।
असृजं जामदग्न्याय रामायाहं जिघांसया ॥ ५.१८०.२३ ॥
ثم أطلقت مرة أخرى سهمًا متوهجًا شديد البريق، كالزمن نفسه، نحو راما ابن جامادجني، راغبًا في قتله.
5.180.24
तेन त्वभिहतो गाढं बाणवेगवशं गतः ।
मुमोह समरे रामो भूमौ च निपपात ह ॥ ५.१८०.२४ ॥
أصابه ذلك بعمق، فخضع لقوة السهم، وفقد وعيه في المعركة وسقط على الأرض.
5.180.25
ततो हाहाकृतं कसर्वं रामे भूतलमाश्रिते ।
जगद्भारत संविग्नं यथार्कपतने भवेत् ॥ ५.१८०.२५ ॥
ثم لما سقط راما على الأرض ارتفع صراخ الذعر في كل مكان؛ يا بهاراتا، ارتجف العالم كأن الشمس تهوي.
5.180.26
तत एनं समुद्विग्नाः सर्व एवाभिदुद्रुवुः ।
तपोधनास्ते सहसा काश्या च कुरुनन्दन ॥ ५.१८०.२६ ॥
ثم هرع إليه الجميع مضطربين جدا — النساك الغنيون بالتقشف، وكاشيا أيضا فجأة. يا فرحة الكورو!
5.180.27
तत एनं परिष्वज्य शनैराश्वासयंस्तदा ।
पाणिभिर्जलशीतैश्च जयाशीर्भिश्च कौरव ॥ ५.१८०.२७ ॥
ثم احتضنوه وراحوا يواسونه برفق بأيد باردة بالماء وبأدعية النصر. يا كاوراڤا!
5.180.28
ततः स विह्वलं वाक्यं राम उत्थाय चाब्रवीत् ।
तिष्ठ भीष्म हतोऽसीति बाणं संधाय कार्मुके ॥ ५.१८०.२८ ॥
ثم نهض مضطربا وقال: «قف يا بهيشما! لقد قُتلت!»، وركّب سهما على القوس.
5.180.29
स मुक्तो न्यपतत्तूर्णं सव्ये पार्श्वे महाहवे ।
येनाहं भृशमुद्विग्रो व्याघूर्णित इव द्रुमः ॥ ५.१८०.२९ ॥
ذلك السهم المنطلق سقط سريعا على جانبي الأيسر في المعركة العظيمة، فاضطربت كثيرا ودرت كشجرة.
5.180.30
हत्वा हयांस्ततो रामः शीघ्रास्त्रेण महाहवे ।
अवाकिरन्मां विस्रब्धो बाणैस्तैर्लोमवाहिभिः ॥ ५.१८०.३० ॥
ثم قتل راما الخيول في المعركة العظيمة بسلاح سريع، وأمطرني بتلك السهام المريشة دون خوف.
5.180.31
ततोऽहमपि शीघ्रास्त्रं समरप्रतिवारणम् ।
अवासृजं महाबाहो तेन्तराधिष्ठिताः शराः ॥ ५.१८०.३१ ॥
ثم أطلقتُ أنا أيضاً السلاح السريع الذي يدفع هجوم المعركة. يا ذا الذراعين القويتين، بسببه انطلقت السهام الموضوعة في الوسط.
5.180.32
रामस्य मम चैवाशु व्योमावृत्य समन्ततः ।
न स्म सूर्यः प्रतपति शरजालसमावृतः ॥ ५.१८०.३२ ॥
سريعاً غطّت سهام راما وسهامي السماء من كل جانب، ولم تعد الشمس تتوهج، محجوبة بشبكة من السهام.
5.180.33
मातरिश्वा ततस्तस्मिन्मेघरुद्ध इवाभवत् ।
ततो वायोः प्रकम्पाच्च सूर्यस्य च गभस्तिभिः ॥ ५.१८०.३३ ॥
عندئذ صار الهواء في تلك السماء كأنه محجوب بالغيوم؛ ثم بسبب ارتعاش الريح وأشعة الشمس (في السماء).
5.180.34
अभिघातप्रभावाच्च पावकः समजायत ।
ते शराः स्वसमुत्थेन प्रदीप्ताश्चित्रभानुना ॥ ५.१८०.३४ ॥
ومن قوة الاصطدام نشأت النار أيضاً؛ فاشتعلت تلك السهام بالنار العجيبة التي نشأت منها.
5.180.35
भूमौ सर्वे तदा राजन्भस्मभूताः प्रपेदिरे ।
तदा शतसहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च ॥ ५.१८०.३५ ॥
أيها الملك، عندئذ سقطت جميعها إلى الأرض صائرةً رماداً؛ ثم مئات الآلاف والملايين والمئات من الملايين (من السهام).
5.180.36
अयुतान्यथ खर्वाणि निखर्वाणि च कौरव ।
रामः शराणां संक्रुद्धो मयि तूर्णं न्यपातयत् ॥ ५.१८०.३६ ॥
ثم عشرات الآلاف والمليارات ومئات المليارات (من السهام). يا كوروي، غضب راما فأمطرني بالسهام سريعاً.
5.180.37
ततोऽहं तानपि रणे शरैराशीविषोपमैः ।
संछिद्य भूमौ नृपते पातयेयं नगानिव ॥ ५.१८०.३७ ॥
ثم، أيها الملك، كنت سأقطعهم في المعركة بسهام كالأفاعي السامة وأطرحهم على الأرض كما تُقطع الأشجار.
5.180.38
एवं तदभवद्युद्वं तदा भरतसत्तम ।
सन्ध्याकाले व्यतीते तु व्यपायात्स च मे गुरुः ॥ ५.१८०.३८ ॥
هكذا، أيها الأفضل بين البهاراتا، كانت تلك المعركة في ذلك الوقت. ولما انقضى وقت الغسق، انسحب عني معلّمي من هناك.