മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.180
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.180.1
आत्मनस्तु ततः सूतो हयानां च विशांपते ।
मम चापनयामास शल्यान्कुशलसंमतः ॥ ५.१८०.१ ॥
ഹേ രാജാവേ! അപ്പോൾ നിപുണനായ സാരഥി തന്റെയും കുതിരകളുടെയും എന്റെയും അമ്പുകൾ നീക്കം ചെയ്തു.
5.180.2
स्नातापवृत्तैस्तुरगैर्लब्धतोयैरविह्वलैः ।
प्रभाते चोदिते सूर्ये ततो युद्धमवर्तत ॥ ५.१८०.२ ॥
കുളിച്ച് വിശ്രമിച്ച്, വെള്ളം കുടിച്ച്, ശാന്തരായ കുതിരകളോടെ, പ്രഭാതത്തിൽ സൂര്യനുദിച്ചപ്പോൾ അപ്പോൾ യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു.
5.180.3
दृष्ट्वा भां तूर्णमायान्तं दंशितं स्यन्दने स्थितम् ।
अकरोद्रथमत्यर्थं रामः सज्जं प्रतापवान् ॥ ५.१८०.३ ॥
വേഗത്തിൽ വരുന്നതും രഥത്തിൽ കവചമണിഞ്ഞ് നിൽക്കുന്നതും കണ്ട്, പ്രതാപശാലിയായ രാമൻ തന്റെ രഥം പൂർണ്ണമായി സജ്ജമാക്കി.
5.180.4
ततोऽहं राममायान्तं दृष्ट्वा समरकाङ्क्षिणम् ।
धनुःश्रेष्ठं समित्सृज्य सहसावतरं रथात् ॥ ५.१८०.४ ॥
അപ്പോൾ യുദ്ധം ആഗ്രഹിച്ച് വരുന്ന രാമനെ കണ്ട് ഞാൻ ശ്രേഷ്ഠമായ വില്ല് താഴെ വെച്ച് പെട്ടെന്ന് രഥത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി.
5.180.5
अभिवाद्य तथैवाहं रथमारुह्य भारत ।
युयुत्सुर्जामदग्न्यस्य प्रमुखे वीतभीः स्थितः ॥ ५.१८०.५ ॥
ഹേ ഭരതാ! അപ്രകാരം വന്ദിച്ച് ഞാൻ വീണ്ടും രഥത്തിൽ കയറി, ഭയമില്ലാതെ ജമദഗ്നിപുത്രന്റെ മുന്നിൽ യുദ്ധമാഗ്രഹിച്ച് നിന്നു.
5.180.6
ततोऽहं शरवर्षेण महता समवाकिरम् ।
स च मां शरवर्षेण वर्षन्तं समवाकिरम् ॥ ५.१८०.६ ॥
അപ്പോൾ ഞാൻ വലിയ അമ്പുമഴകൊണ്ട് അവനെ മൂടി; അവനും അമ്പുമഴ പെയ്യിച്ച് എന്നെ മൂടി.
5.180.7
संक्रुद्धो जामदग्न्यस्तु पुनरेव सुतेजितान् ।
संप्रैषीन्मे शरान्घोरान्दीप्तास्यानुरगानिव ॥ ५.१८०.७ ॥
കോപിച്ച ജാമദഗ്ന്യൻ വീണ്ടും അത്യന്തം മൂർച്ചയുള്ള, ഭയങ്കരമായ അമ്പുകൾ എന്റെ നേരെ അയച്ചു; അവ ജ്വലിക്കുന്ന വായുള്ള സർപ്പങ്ങളെപ്പോലെ ആയിരുന്നു.
5.180.8
ततोऽहं निशितैर्भल्लैः शतशोऽथ सहस्रशः ।
अच्छिदं सहसा राजन्नन्तरिक्षे पुनः पुनः ॥ ५.१८०.८ ॥
അപ്പോൾ ഞാൻ മൂർച്ചയുള്ള ഭല്ലങ്ങൾകൊണ്ട് നൂറും ആയിരവുമായി, രാജാവേ, ആകാശത്തിൽവച്ചുതന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും അവയെ മുറിച്ചുകളഞ്ഞു.
5.180.9
ततस्त्वस्त्राणि दिव्यानि जामदग्न्यः प्रतापवान् ।
मयि प्रयोजयामास तान्यहं प्रत्यषेधयम् । ॥ ५.१८०.९ ॥
അപ്പോൾ പ്രതാപശാലിയായ ജാമദഗ്ന്യൻ എന്റെ നേരെ ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങൾ പ്രയോഗിച്ചു; ഞാൻ അവയെ തടഞ്ഞു.
5.180.10
अस्त्रैरेव महाबाहो चिकीर्षन्नधिकां क्रियाम् ।
ततो विदि महान्नादः प्रादुरासीत्समन्ततः ॥ ५.१८०.१० ॥
മഹാബാഹുവേ, അസ്ത്രങ്ങൾകൊണ്ടുതന്നെ കൂടുതൽ വലിയ കർമ്മം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, അപ്പോൾ ആകാശത്ത് എല്ലാ ഭാഗത്തും വലിയൊരു ശബ്ദം ഉയർന്നു.
5.180.11
ततोऽहमस्त्रं वायव्यं जामदग्न्ये प्रयुक्तवान् ।
प्रत्याजघ्ने च तद्रामो गुह्यकास्त्रेण भारत ॥ ५.१८०.११ ॥
അപ്പോൾ ഞാൻ ജാമദഗ്ന്യനുനേരെ വായവ്യാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു; ഭാരതാ, രാമൻ അതിനെ ഗുഹ്യകാസ്ത്രംകൊണ്ട് തടുത്തു.
5.180.12
ततोऽहमस्त्रमाग्नेयमनुमन्त्र्य प्रयुक्तवान् ।
वारुणेनैव तद्रामो वारयामास मे विभुः ॥ ५.१८०.१२ ॥
അപ്പോൾ ഞാൻ മന്ത്രം ജപിച്ച് ആഗ്നേയാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു; ശക്തനായ രാമൻ അതിനെ വരുണാസ്ത്രംകൊണ്ടുതന്നെ എനിക്കെതിരെ തടുത്തു.
5.180.13
एवमस्त्राणि दिव्यानि रामस्याहमवारयम् ।
रामश्च मम तेजस्वी दिव्यास्त्रविदरिन्दमः ॥ ५.१८०.१३ ॥
ഇങ്ങനെ ഞാൻ രാമന്റെ ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങളെ തടഞ്ഞു; തേജസ്വിയും ദിവ്യാസ്ത്രവിദ്യയിൽ നിപുണനും ശത്രുക്കളെ അടക്കുന്നവനുമായ രാമൻ എന്റെ അസ്ത്രങ്ങളെ തടഞ്ഞു.
5.180.14
ततो मां सव्यतो राजन्रामः कुर्वन्द्विजोत्तमः ।
उरस्यविध्यत्संक्रुद्धो जामदग्न्यः प्रतापवान् ॥ ५.१८०.१४ ॥
അപ്പോൾ, രാജാവേ, ദ്വിജോത്തമനായ രാമൻ ഇടതുവശത്തുനിന്ന് എന്നെ ആക്രമിച്ചു, കോപത്തോടെ എന്റെ നെഞ്ചിൽ അമ്പെയ്തു; ആ പ്രതാപശാലിയായ ജമദഗ്നിപുത്രൻ.
5.180.15
ततोऽहं भारतश्रेष्ठ संन्यषीदं रथोत्तमे ।
ततो मां कश्मलाविष्टं सूतस्तूर्णमुदावहत् ॥ ५.१८०.१५ ॥
അപ്പോൾ, ഭാരതശ്രേഷ്ഠാ, ഞാൻ ഉത്തമമായ രഥത്തിൽ തളർന്നിരുന്നു; മോഹത്താൽ ബാധിതനായ എന്നെ സാരഥി വേഗത്തിൽ കൊണ്ടുപോയി.
5.180.16
ग्लायन्तं भरश्रेष्ठ रामबाणप्रपीडितम् ।
ततो मामपयातं वै भृशं विद्धमचेतसम् ॥ ५.१८०.१६ ॥
ഓ ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, രാമന്റെ അമ്പുകളാൽ പീഡിതനായി ബോധം മറയുന്നവനായ എന്നെ, ഏറെ മുറിവേറ്റ് അബോധനായ എന്നെ, യഥാർത്ഥത്തിൽ പിന്തിരിപ്പിച്ചു.
5.180.17
रामस्यानुचरा हृष्टाः सर्वे दृष्ट्वा विचुक्रुशुः ।
अकृतव्रणप्रभृतयः काशिकन्या च भारत ॥ ५.१८०.१७ ॥
രാമന്റെ അനുചരരെല്ലാം സന്തോഷത്തോടെ ഇതുകണ്ട് ആർത്തുവിളിച്ചു — അകൃതവ്രണൻ മുതലായവരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ; ഹേ ഭാരതാ, കാശിയിലെ കന്യകയും.
5.180.18
ततस्तु लब्धसंज्ञोऽहं ज्ञात्वा सूतमथाब्रुवम् ।
याहि सूत यतो रामः सज्जोऽहं गतवेदनः ॥ ५.१८०.१८ ॥
പിന്നീട് ഞാൻ ബോധം വീണ്ടെടുത്ത്, സാരഥിയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അവനോട് പറഞ്ഞു — ഓ സൂതാ, രാമൻ എവിടെയാണോ അവിടേക്ക് പോകൂ; ഞാൻ വേദനയില്ലാതെ തയ്യാറാണ്.
5.180.19
ततो मामवहत्सूतो हयैः परमशोभितैः ।
नृत्यद्भिरिव कौरव्य मारुतप्रतिमैर्गतौ ॥ ५.१८०.१९ ॥
അപ്പോൾ സാരഥി അതിമനോഹരമായി അലങ്കരിച്ച കുതിരകളാൽ എന്നെ കൊണ്ടുപോയി; ഹേ കൗരവ്യാ, അവ നൃത്തം ചെയ്യുന്നതുപോലെയും കാറ്റിനു തുല്യമായ വേഗത്തിലും ആയിരുന്നു.
5.180.20
ततोऽहं राममासाद्य बाणवर्षैश्च कौरव ।
अवाकिरं सुसंरब्धः संरब्धं च जिगीषया ॥ ५.१८०.२० ॥
പിന്നെ ഞാൻ രാമനെ സമീപിച്ച്, ഹേ കൗരവാ, അമ്പുമഴകളാൽ അവനെ മൂടി; ഞാൻ അതിരോഷത്തോടെയും ജയിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെയും ആയിരുന്നു.
5.180.21
तानापतत एवासौ रामो बाणानजिह्मगान् ।
बाणैरेवाच्छिनत्तूर्णमेकैकं त्रिभिराहवे ॥ ५.१८०.२१ ॥
എന്റെ നേരെ വന്ന ആ നേരേ പറക്കുന്ന അമ്പുകളെ ആ രാമൻ യുദ്ധത്തിൽ ഓരോന്നും മൂന്നു അമ്പുകൾ കൊണ്ട് വേഗത്തിൽ മുറിച്ചു.
5.180.22
ततस्ते सूदिताः सर्वे मम बाणाः सुसंशिताः ।
रामबाणैर्द्विधा च्छिन्नाः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ५.१८०.२२ ॥
പിന്നെ എന്റെ അതിമൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളെല്ലാം നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു; രാമന്റെ അമ്പുകളാൽ അവ രണ്ടായി മുറിഞ്ഞ് നൂറും ആയിരവുമായി ചിതറി.
5.180.23
ततः पुनः शरं दीप्तं सुप्रभं कालसंमितम् ।
असृजं जामदग्न्याय रामायाहं जिघांसया ॥ ५.१८०.२३ ॥
പിന്നെ ഞാൻ വീണ്ടും ജ്വലിക്കുന്ന, അതിപ്രകാശമുള്ള, കാലത്തിനു തുല്യമായ ഒരു അമ്പ് ജമദഗ്നിയുടെ പുത്രനായ രാമനെ കൊല്ലാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ അയച്ചു.
5.180.24
तेन त्वभिहतो गाढं बाणवेगवशं गतः ।
मुमोह समरे रामो भूमौ च निपपात ह ॥ ५.१८०.२४ ॥
അതിനാൽ ആഴത്തിൽ മുറിവേറ്റ രാമൻ, അമ്പിന്റെ വേഗത്തിന് വശംവദനായി, യുദ്ധത്തിൽ മോഹാലസ്യപ്പെട്ട് നിലത്തുവീണു.
5.180.25
ततो हाहाकृतं कसर्वं रामे भूतलमाश्रिते ।
जगद्भारत संविग्नं यथार्कपतने भवेत् ॥ ५.१८०.२५ ॥
രാമൻ ഭൂമിയിൽ വീണപ്പോൾ എല്ലായിടത്തും ഹാഹാകാരം ഉയർന്നു. ഭാരതാ, സൂര്യൻ വീഴുമ്പോലെ ലോകം വിറച്ചു.
5.180.26
तत एनं समुद्विग्नाः सर्व एवाभिदुद्रुवुः ।
तपोधनास्ते सहसा काश्या च कुरुनन्दन ॥ ५.१८०.२६ ॥
അപ്പോൾ എല്ലാവരും അതിവ്യാകുലരായി അവനു നേരെ ഓടി — തപോധനരായ മുനിമാരും, കാശ്യനും പെട്ടെന്ന്. കുരുനന്ദനാ!
5.180.27
तत एनं परिष्वज्य शनैराश्वासयंस्तदा ।
पाणिभिर्जलशीतैश्च जयाशीर्भिश्च कौरव ॥ ५.१८०.२७ ॥
അപ്പോൾ അവനെ ആലിംഗനം ചെയ്തു പതുക്കെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു — വെള്ളത്താൽ തണുത്ത കൈകളാലും വിജയാശിസ്സുകളാലും. കൗരവാ!
5.180.28
ततः स विह्वलं वाक्यं राम उत्थाय चाब्रवीत् ।
तिष्ठ भीष्म हतोऽसीति बाणं संधाय कार्मुके ॥ ५.१८०.२८ ॥
അപ്പോൾ അവൻ വിഹ്വലനായി എഴുന്നേറ്റ് പറഞ്ഞു — "നിൽക്കൂ, ഭീഷ്മാ! നീ കൊല്ലപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു!" — വില്ലിൽ അമ്പ് കൊരുത്തുകൊണ്ട്.
5.180.29
स मुक्तो न्यपतत्तूर्णं सव्ये पार्श्वे महाहवे ।
येनाहं भृशमुद्विग्रो व्याघूर्णित इव द्रुमः ॥ ५.१८०.२९ ॥
അവൻ തൊടുത്ത അമ്പ് വേഗത്തിൽ മഹായുദ്ധത്തിൽ എന്റെ ഇടത്തെ പാർശ്വത്തിൽ വീണു; അതിനാൽ ഞാൻ അത്യന്തം വ്യാകുലനായി മരം പോലെ ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞു.
5.180.30
हत्वा हयांस्ततो रामः शीघ्रास्त्रेण महाहवे ।
अवाकिरन्मां विस्रब्धो बाणैस्तैर्लोमवाहिभिः ॥ ५.१८०.३० ॥
അപ്പോൾ രാമൻ മഹായുദ്ധത്തിൽ വേഗാസ്ത്രംകൊണ്ട് കുതിരകളെ വധിച്ചു, നിർഭയനായി ആ തൂവൽ ചേർന്ന അമ്പുകൾകൊണ്ട് എന്റെമേൽ മഴ പെയ്യിച്ചു.
5.180.31
ततोऽहमपि शीघ्रास्त्रं समरप्रतिवारणम् ।
अवासृजं महाबाहो तेन्तराधिष्ठिताः शराः ॥ ५.१८०.३१ ॥
പിന്നെ ഞാനും യുദ്ധാക്രമണത്തെ തടയുന്ന ശീഘ്രാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു. മഹാബാഹോ, അതിനാൽ മധ്യത്തിൽ നിലകൊണ്ട അമ്പുകൾ (പാഞ്ഞു).
5.180.32
रामस्य मम चैवाशु व्योमावृत्य समन्ततः ।
न स्म सूर्यः प्रतपति शरजालसमावृतः ॥ ५.१८०.३२ ॥
രാമന്റെയും എന്റെയും (അമ്പുകൾ) വേഗത്തിൽ എല്ലാ വശത്തും ആകാശത്തെ മൂടി. അമ്പുകളുടെ വലയാൽ മൂടപ്പെട്ടതിനാൽ സൂര്യൻ ജ്വലിച്ചില്ല.
5.180.33
मातरिश्वा ततस्तस्मिन्मेघरुद्ध इवाभवत् ।
ततो वायोः प्रकम्पाच्च सूर्यस्य च गभस्तिभिः ॥ ५.१८०.३३ ॥
അപ്പോൾ ആ (ആകാശത്തിൽ) കാറ്റ് മേഘങ്ങളാൽ തടയപ്പെട്ടതുപോലെയായി. പിന്നെ കാറ്റിന്റെ വിറയലിനാലും സൂര്യരശ്മികളാലും (ആകാശത്തിൽ).
5.180.34
अभिघातप्रभावाच्च पावकः समजायत ।
ते शराः स्वसमुत्थेन प्रदीप्ताश्चित्रभानुना ॥ ५.१८०.३४ ॥
കൂട്ടിയിടിയുടെ ശക്തിയാൽ തീയും ഉണ്ടായി. ആ അമ്പുകൾ സ്വയം ഉയർത്തിയ അദ്ഭുത അഗ്നിയാൽ ജ്വലിച്ചു.
5.180.35
भूमौ सर्वे तदा राजन्भस्मभूताः प्रपेदिरे ।
तदा शतसहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च ॥ ५.१८०.३५ ॥
രാജാവേ, അപ്പോൾ ആ (അമ്പുകളെല്ലാം) ഭസ്മമായി നിലത്ത് വീണു. അപ്പോൾ നൂറായിരം, പ്രയുതം, അർബുദം (അമ്പുകൾ).
5.180.36
अयुतान्यथ खर्वाणि निखर्वाणि च कौरव ।
रामः शराणां संक्रुद्धो मयि तूर्णं न्यपातयत् ॥ ५.१८०.३६ ॥
പിന്നെ പതിനായിരം, ഖർവം, നിഖർവം (അമ്പുകൾ). കൗരവാ, കോപിച്ച രാമൻ വേഗത്തിൽ എന്റെമേൽ അമ്പുകൾ വർഷിച്ചു.
5.180.37
ततोऽहं तानपि रणे शरैराशीविषोपमैः ।
संछिद्य भूमौ नृपते पातयेयं नगानिव ॥ ५.१८०.३७ ॥
ഓ രാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ വിഷസർപ്പങ്ങൾക്ക് സമമായ അമ്പുകളാൽ ഞാൻ അവരെയും മുറിച്ച്, വൃക്ഷങ്ങളെപ്പോലെ നിലത്ത് വീഴ്ത്തുമായിരുന്നു.
5.180.38
एवं तदभवद्युद्वं तदा भरतसत्तम ।
सन्ध्याकाले व्यतीते तु व्यपायात्स च मे गुरुः ॥ ५.१८०.३८ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, അങ്ങനെ അന്ന് ആ യുദ്ധം നടന്നു. സന്ധ്യാസമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ ഗുരു അവിടെനിന്ന് പിന്മാറി.