Mahābhārata · Adhyāya 5.180
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.180.1
आत्मनस्तु ततः सूतो हयानां च विशांपते ।
मम चापनयामास शल्यान्कुशलसंमतः ॥ ५.१८०.१ ॥
Então, ó senhor dos homens, o cocheiro, tido por hábil, retirou as flechas de si mesmo, dos cavalos e de mim.
5.180.2
स्नातापवृत्तैस्तुरगैर्लब्धतोयैरविह्वलैः ।
प्रभाते चोदिते सूर्ये ततो युद्धमवर्तत ॥ ५.१८०.२ ॥
Com os cavalos banhados, descansados, dessedentados e calmos, ao amanhecer, quando o sol nasceu, então a batalha começou.
5.180.3
दृष्ट्वा भां तूर्णमायान्तं दंशितं स्यन्दने स्थितम् ।
अकरोद्रथमत्यर्थं रामः सज्जं प्रतापवान् ॥ ५.१८०.३ ॥
Ao vê-lo chegar rapidamente, em pé e armado sobre o carro, o poderoso Rāma preparou inteiramente o seu carro.
5.180.4
ततोऽहं राममायान्तं दृष्ट्वा समरकाङ्क्षिणम् ।
धनुःश्रेष्ठं समित्सृज्य सहसावतरं रथात् ॥ ५.१८०.४ ॥
Então, ao ver Rāma aproximar-se, ansioso por combate, depus o meu melhor arco e de repente desci do carro.
5.180.5
अभिवाद्य तथैवाहं रथमारुह्य भारत ।
युयुत्सुर्जामदग्न्यस्य प्रमुखे वीतभीः स्थितः ॥ ५.१८०.५ ॥
Ó Bhārata, tendo-o saudado da mesma forma, subi novamente ao carro e permaneci sem medo diante do filho de Jamadagni, desejoso de lutar.
5.180.6
ततोऽहं शरवर्षेण महता समवाकिरम् ।
स च मां शरवर्षेण वर्षन्तं समवाकिरम् ॥ ५.१८०.६ ॥
Então eu o cobri com uma grande chuva de flechas; e ele, fazendo chover flechas sobre mim, cobriu-me por sua vez.
5.180.7
संक्रुद्धो जामदग्न्यस्तु पुनरेव सुतेजितान् ।
संप्रैषीन्मे शरान्घोरान्दीप्तास्यानुरगानिव ॥ ५.१८०.७ ॥
Enfurecido, o filho de Jamadagni enviou de novo contra mim flechas bem afiadas e terríveis, como serpentes de bocas flamejantes.
5.180.8
ततोऽहं निशितैर्भल्लैः शतशोऽथ सहस्रशः ।
अच्छिदं सहसा राजन्नन्तरिक्षे पुनः पुनः ॥ ५.१८०.८ ॥
Então, com flechas bhalla afiadas, às centenas e milhares, ó rei, cortei-as no céu de repente, repetidas vezes.
5.180.9
ततस्त्वस्त्राणि दिव्यानि जामदग्न्यः प्रतापवान् ।
मयि प्रयोजयामास तान्यहं प्रत्यषेधयम् । ॥ ५.१८०.९ ॥
Então o poderoso filho de Jamadagni lançou contra mim armas divinas, e eu as contrariei.
5.180.10
अस्त्रैरेव महाबाहो चिकीर्षन्नधिकां क्रियाम् ।
ततो विदि महान्नादः प्रादुरासीत्समन्ततः ॥ ५.१८०.१० ॥
Ó de braços poderosos, desejando realizar um feito ainda maior só com armas, então um grande estrondo surgiu no céu por todos os lados.
5.180.11
ततोऽहमस्त्रं वायव्यं जामदग्न्ये प्रयुक्तवान् ।
प्रत्याजघ्ने च तद्रामो गुह्यकास्त्रेण भारत ॥ ५.१८०.११ ॥
Então lancei a arma Vāyavya contra o filho de Jamadagni, e Rāma a contrariou, ó Bhārata, com a arma Guhyaka.
5.180.12
ततोऽहमस्त्रमाग्नेयमनुमन्त्र्य प्रयुक्तवान् ।
वारुणेनैव तद्रामो वारयामास मे विभुः ॥ ५.१८०.१२ ॥
Então, invocando o mantra, lancei a arma Āgneya, e o poderoso Rāma a contrariou contra mim com a própria arma Vāruṇa.
5.180.13
एवमस्त्राणि दिव्यानि रामस्याहमवारयम् ।
रामश्च मम तेजस्वी दिव्यास्त्रविदरिन्दमः ॥ ५.१८०.१३ ॥
Assim eu contive as armas divinas de Rāma, e o radiante Rāma, conhecedor das armas divinas e domador de inimigos, conteve as minhas.
5.180.14
ततो मां सव्यतो राजन्रामः कुर्वन्द्विजोत्तमः ।
उरस्यविध्यत्संक्रुद्धो जामदग्न्यः प्रतापवान् ॥ ५.१८०.१४ ॥
Então, ó rei, Rāma, o melhor dos duas vezes nascidos, atacando-me pelo lado esquerdo, enfurecido, atravessou-me o peito com uma flecha — o poderoso filho de Jamadagni.
5.180.15
ततोऽहं भारतश्रेष्ठ संन्यषीदं रथोत्तमे ।
ततो मां कश्मलाविष्टं सूतस्तूर्णमुदावहत् ॥ ५.१८०.१५ ॥
Então, ó melhor dos Bhāratas, afundei-me sobre o excelente carro; e então o auriga levou-me rapidamente, vencido pelo desfalecimento.
5.180.16
ग्लायन्तं भरश्रेष्ठ रामबाणप्रपीडितम् ।
ततो मामपयातं वै भृशं विद्धमचेतसम् ॥ ५.१८०.१६ ॥
Ó melhor dos Bharas, enquanto eu desfalecia, afligido pelas flechas de Rāma, fui então realmente retirado — gravemente trespassado e sem sentidos.
5.180.17
रामस्यानुचरा हृष्टाः सर्वे दृष्ट्वा विचुक्रुशुः ।
अकृतव्रणप्रभृतयः काशिकन्या च भारत ॥ ५.१८०.१७ ॥
Todos os seguidores de Rāma, alegres ao ver isto, gritaram — liderados por Akṛtavraṇa e outros, e, ó Bhārata, também a princesa de Kāśi.
5.180.18
ततस्तु लब्धसंज्ञोऽहं ज्ञात्वा सूतमथाब्रुवम् ।
याहि सूत यतो रामः सज्जोऽहं गतवेदनः ॥ ५.१८०.१८ ॥
Então, recobrando os sentidos e reconhecendo o auriga, disse-lhe: 'Conduz, auriga, para onde está Rāma; estou pronto, livre da dor.'
5.180.19
ततो मामवहत्सूतो हयैः परमशोभितैः ।
नृत्यद्भिरिव कौरव्य मारुतप्रतिमैर्गतौ ॥ ५.१८०.१९ ॥
Então o condutor me levou com cavalos magnificamente adornados, ó descendente de Kuru, que pareciam dançar, velozes como o vento.
5.180.20
ततोऽहं राममासाद्य बाणवर्षैश्च कौरव ।
अवाकिरं सुसंरब्धः संरब्धं च जिगीषया ॥ ५.१८०.२० ॥
Então, aproximando-me de Rāma, ó Kaurava, cobri-o com uma chuva de flechas, cheio de fúria e desejo de vencer.
5.180.21
तानापतत एवासौ रामो बाणानजिह्मगान् ।
बाणैरेवाच्छिनत्तूर्णमेकैकं त्रिभिराहवे ॥ ५.१८०.२१ ॥
Aquelas flechas de voo reto que se aproximavam de mim, aquele Rāma cortou rapidamente uma a uma, com três flechas cada, na batalha.
5.180.22
ततस्ते सूदिताः सर्वे मम बाणाः सुसंशिताः ।
रामबाणैर्द्विधा च्छिन्नाः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ५.१८०.२२ ॥
Então todas as minhas flechas muito afiadas foram destruídas; cortadas em duas pelas flechas de Rāma, foram partidas às centenas e aos milhares.
5.180.23
ततः पुनः शरं दीप्तं सुप्रभं कालसंमितम् ।
असृजं जामदग्न्याय रामायाहं जिघांसया ॥ ५.१८०.२३ ॥
Então lancei de novo uma flecha ardente e muito brilhante, semelhante ao próprio Tempo, contra Rāma, filho de Jamadagni, com desejo de matá-lo.
5.180.24
तेन त्वभिहतो गाढं बाणवेगवशं गतः ।
मुमोह समरे रामो भूमौ च निपपात ह ॥ ५.१८०.२४ ॥
Profundamente atingido por ela, submetido à força da flecha, Rāma desmaiou na batalha e caiu ao chão.
5.180.25
ततो हाहाकृतं कसर्वं रामे भूतलमाश्रिते ।
जगद्भारत संविग्नं यथार्कपतने भवेत् ॥ ५.१८०.२५ ॥
Então, quando Rāma caiu ao chão, ergueu-se por toda parte um clamor de alarme; ó Bhārata, o mundo estremeceu como se o sol caísse.
5.180.26
तत एनं समुद्विग्नाः सर्व एवाभिदुद्रुवुः ।
तपोधनास्ते सहसा काश्या च कुरुनन्दन ॥ ५.१८०.२६ ॥
Então todos, profundamente perturbados, correram até ele: os ascetas ricos em austeridade e também Kāśya, de repente. Ó alegria dos Kurus!
5.180.27
तत एनं परिष्वज्य शनैराश्वासयंस्तदा ।
पाणिभिर्जलशीतैश्च जयाशीर्भिश्च कौरव ॥ ५.१८०.२७ ॥
Então, abraçando-o, consolavam-no suavemente com mãos frescas de água e com bênçãos de vitória. Ó Kaurava!
5.180.28
ततः स विह्वलं वाक्यं राम उत्थाय चाब्रवीत् ।
तिष्ठ भीष्म हतोऽसीति बाणं संधाय कार्मुके ॥ ५.१८०.२८ ॥
Então, perturbado, levantou-se e disse: «Para, Bhīṣma! Estás morto!», e encaixou uma flecha no arco.
5.180.29
स मुक्तो न्यपतत्तूर्णं सव्ये पार्श्वे महाहवे ।
येनाहं भृशमुद्विग्रो व्याघूर्णित इव द्रुमः ॥ ५.१८०.२९ ॥
Aquela flecha, disparada, caiu rapidamente sobre o meu flanco esquerdo na grande batalha, de modo que fiquei profundamente perturbado e rodopiei como uma árvore.
5.180.30
हत्वा हयांस्ततो रामः शीघ्रास्त्रेण महाहवे ।
अवाकिरन्मां विस्रब्धो बाणैस्तैर्लोमवाहिभिः ॥ ५.१८०.३० ॥
Então Rāma, na grande batalha, matou os cavalos com uma arma veloz e, sem medo, cobriu-me com aquelas flechas emplumadas.
5.180.31
ततोऽहमपि शीघ्रास्त्रं समरप्रतिवारणम् ।
अवासृजं महाबाहो तेन्तराधिष्ठिताः शराः ॥ ५.१८०.३१ ॥
Então eu também lancei a arma veloz que repele o ataque da batalha. Ó de braços poderosos, por ela foram disparadas as flechas postas no meio.
5.180.32
रामस्य मम चैवाशु व्योमावृत्य समन्ततः ।
न स्म सूर्यः प्रतपति शरजालसमावृतः ॥ ५.१८०.३२ ॥
Rapidamente, as flechas de Rāma e as minhas cobriram o céu por todos os lados, e o sol já não brilhava, envolto numa rede de flechas.
5.180.33
मातरिश्वा ततस्तस्मिन्मेघरुद्ध इवाभवत् ।
ततो वायोः प्रकम्पाच्च सूर्यस्य च गभस्तिभिः ॥ ५.१८०.३३ ॥
Então o vento naquele céu tornou-se como que bloqueado por nuvens; depois, pelo tremor do vento e pelos raios do sol (no céu).
5.180.34
अभिघातप्रभावाच्च पावकः समजायत ।
ते शराः स्वसमुत्थेन प्रदीप्ताश्चित्रभानुना ॥ ५.१८०.३४ ॥
E do poder do choque surgiu também fogo; aquelas flechas, ardendo no fogo maravilhoso nascido delas mesmas.
5.180.35
भूमौ सर्वे तदा राजन्भस्मभूताः प्रपेदिरे ।
तदा शतसहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च ॥ ५.१८०.३५ ॥
Ó rei, então todas elas, reduzidas a cinzas, caíram ao chão; depois centenas de milhares, milhões e centenas de milhões (de flechas).
5.180.36
अयुतान्यथ खर्वाणि निखर्वाणि च कौरव ।
रामः शराणां संक्रुद्धो मयि तूर्णं न्यपातयत् ॥ ५.१८०.३६ ॥
Depois dezenas de milhares, bilhões e centenas de bilhões (de flechas). Ó Kaurava, Rāma, enfurecido, fez chover rapidamente as suas flechas sobre mim.
5.180.37
ततोऽहं तानपि रणे शरैराशीविषोपमैः ।
संछिद्य भूमौ नृपते पातयेयं नगानिव ॥ ५.१८०.३७ ॥
Então, ó rei, na batalha, eu os teria cortado com flechas semelhantes a serpentes venenosas e derrubado ao chão como árvores.
5.180.38
एवं तदभवद्युद्वं तदा भरतसत्तम ।
सन्ध्याकाले व्यतीते तु व्यपायात्स च मे गुरुः ॥ ५.१८०.३८ ॥
Assim, ó melhor dos Bharatas, aquela batalha aconteceu. Quando o crepúsculo passou, meu mestre retirou-se dali.