ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.180
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.180.1
आत्मनस्तु ततः सूतो हयानां च विशांपते ।
मम चापनयामास शल्यान्कुशलसंमतः ॥ ५.१८०.१ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಆಗ ಕುಶಲನೆಂದು ಹೆಸರಾದ ಸಾರಥಿ ತನ್ನ, ಕುದುರೆಗಳ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಬಾಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದನು.
5.180.2
स्नातापवृत्तैस्तुरगैर्लब्धतोयैरविह्वलैः ।
प्रभाते चोदिते सूर्ये ततो युद्धमवर्तत ॥ ५.१८०.२ ॥
ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದು, ನೀರು ಕುಡಿದ ಶಾಂತ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಬೆಳಗಿನಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನು ಉದಿಸಲು ಆಗ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು.
5.180.3
दृष्ट्वा भां तूर्णमायान्तं दंशितं स्यन्दने स्थितम् ।
अकरोद्रथमत्यर्थं रामः सज्जं प्रतापवान् ॥ ५.१८०.३ ॥
ವೇಗವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನೂ ರಥದಲ್ಲಿ ಕವಚ ಧರಿಸಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನೂ ಕಂಡು, ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ ರಾಮನು ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿದನು.
5.180.4
ततोऽहं राममायान्तं दृष्ट्वा समरकाङ्क्षिणम् ।
धनुःश्रेष्ठं समित्सृज्य सहसावतरं रथात् ॥ ५.१८०.४ ॥
ಆಗ ಯುದ್ಧಾಕಾಂಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ರಾಮನನ್ನು ಕಂಡು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಇಳಿಸಿ ನಾನು ಸಹಸಾ ರಥದಿಂದ ಇಳಿದೆನು.
5.180.5
अभिवाद्य तथैवाहं रथमारुह्य भारत ।
युयुत्सुर्जामदग्न्यस्य प्रमुखे वीतभीः स्थितः ॥ ५.१८०.५ ॥
ಓ ಭರತನೇ! ಹಾಗೆಯೇ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ನಿರ್ಭಯನಾಗಿ ಜಮದಗ್ನಿಯ ಮಗನ ಮುಂದೆ ಯುದ್ಧಾಕಾಂಕ್ಷಿಯಾಗಿ ನಿಂತೆನು.
5.180.6
ततोऽहं शरवर्षेण महता समवाकिरम् ।
स च मां शरवर्षेण वर्षन्तं समवाकिरम् ॥ ५.१८०.६ ॥
ಆಗ ನಾನು ಮಹಾ ಬಾಣವರ್ಷದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಆವರಿಸಿದೆ; ಅವನೂ ಬಾಣವರ್ಷ ಸುರಿಸುತ್ತ ನನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸಿದನು.
5.180.7
संक्रुद्धो जामदग्न्यस्तु पुनरेव सुतेजितान् ।
संप्रैषीन्मे शरान्घोरान्दीप्तास्यानुरगानिव ॥ ५.१८०.७ ॥
ಕೋಪಗೊಂಡ ಜಾಮದಗ್ನ್ಯನು ಮತ್ತೆ ಅತ್ಯಂತ ಹರಿತವಾದ, ಭಯಂಕರ ಬಾಣಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು; ಅವು ಉರಿಯುವ ಬಾಯಿಯ ಸರ್ಪಗಳಂತಿದ್ದವು.
5.180.8
ततोऽहं निशितैर्भल्लैः शतशोऽथ सहस्रशः ।
अच्छिदं सहसा राजन्नन्तरिक्षे पुनः पुनः ॥ ५.१८०.८ ॥
ಆಗ ನಾನು ಹರಿತವಾದ ಭಲ್ಲಗಳಿಂದ ನೂರಾರು, ಸಾವಿರಾರು ಬಾರಿ, ಅರಸನೇ, ಆಕಾಶದಲ್ಲೇ ತಕ್ಷಣ ಪದೇ ಪದೇ ಅವುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದೆನು.
5.180.9
ततस्त्वस्त्राणि दिव्यानि जामदग्न्यः प्रतापवान् ।
मयि प्रयोजयामास तान्यहं प्रत्यषेधयम् । ॥ ५.१८०.९ ॥
ಆಗ ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ ಜಾಮದಗ್ನ್ಯನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು; ನಾನು ಅವುಗಳನ್ನು ತಡೆದೆನು.
5.180.10
अस्त्रैरेव महाबाहो चिकीर्षन्नधिकां क्रियाम् ।
ततो विदि महान्नादः प्रादुरासीत्समन्ततः ॥ ५.१८०.१० ॥
ಓ ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಅಸ್ತ್ರಗಳಿಂದಲೇ ಇನ್ನಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿ, ಆಗ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮಹಾ ಧ್ವನಿ ಉಂಟಾಯಿತು.
5.180.11
ततोऽहमस्त्रं वायव्यं जामदग्न्ये प्रयुक्तवान् ।
प्रत्याजघ्ने च तद्रामो गुह्यकास्त्रेण भारत ॥ ५.१८०.११ ॥
ಆಗ ನಾನು ಜಾಮದಗ್ನ್ಯನ ಮೇಲೆ ವಾಯವ್ಯಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದೆನು; ಓ ಭಾರತ, ರಾಮನು ಗುಹ್ಯಕಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಅದನ್ನು ತಡೆದನು.
5.180.12
ततोऽहमस्त्रमाग्नेयमनुमन्त्र्य प्रयुक्तवान् ।
वारुणेनैव तद्रामो वारयामास मे विभुः ॥ ५.१८०.१२ ॥
ಆಗ ನಾನು ಮಂತ್ರ ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಆಗ್ನೇಯಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದೆನು; ಸರ್ವಶಕ್ತ ರಾಮನು ವರುಣಾಸ್ತ್ರದಿಂದಲೇ ಅದನ್ನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ತಡೆದನು.
5.180.13
एवमस्त्राणि दिव्यानि रामस्याहमवारयम् ।
रामश्च मम तेजस्वी दिव्यास्त्रविदरिन्दमः ॥ ५.१८०.१३ ॥
ಹೀಗೆ ನಾನು ರಾಮನ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತಡೆದೆನು; ತೇಜಸ್ವಿಯೂ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರವಿದ್ಯಾ ನಿಪುಣನೂ ಶತ್ರುದಮನನೂ ಆದ ರಾಮನು ನನ್ನ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತಡೆದನು.
5.180.14
ततो मां सव्यतो राजन्रामः कुर्वन्द्विजोत्तमः ।
उरस्यविध्यत्संक्रुद्धो जामदग्न्यः प्रतापवान् ॥ ५.१८०.१४ ॥
ಆಗ, ಓ ರಾಜನೇ, ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ ರಾಮನು ಎಡಭಾಗದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿ, ಕೋಪದಿಂದ ನನ್ನ ಎದೆಗೆ ಬಾಣ ಹೊಡೆದನು; ಆ ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ ಜಮದಗ್ನಿಯ ಮಗ.
5.180.15
ततोऽहं भारतश्रेष्ठ संन्यषीदं रथोत्तमे ।
ततो मां कश्मलाविष्टं सूतस्तूर्णमुदावहत् ॥ ५.१८०.१५ ॥
ಆಗ, ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಾನು ಉತ್ತಮ ರಥದ ಮೇಲೆ ಕುಸಿದೆನು; ಆಗ ಮೂರ್ಛೆಯಿಂದ ಆವೃತನಾದ ನನ್ನನ್ನು ಸಾರಥಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕರೆದೊಯ್ದನು.
5.180.16
ग्लायन्तं भरश्रेष्ठ रामबाणप्रपीडितम् ।
ततो मामपयातं वै भृशं विद्धमचेतसम् ॥ ५.१८०.१६ ॥
ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ರಾಮನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಮೂರ್ಛೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನು, ತೀವ್ರವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಂಡು ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನನಾದ ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂದೆ ಸರಿಸಲಾಯಿತು.
5.180.17
रामस्यानुचरा हृष्टाः सर्वे दृष्ट्वा विचुक्रुशुः ।
अकृतव्रणप्रभृतयः काशिकन्या च भारत ॥ ५.१८०.१७ ॥
ರಾಮನ ಅನುಚರರೆಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಕೂಗಿದರು — ಅಕೃತವ್ರಣರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ; ಓ ಭಾರತ, ಕಾಶಿಯ ಕನ್ಯೆಯೂ ಸಹ.
5.180.18
ततस्तु लब्धसंज्ञोऽहं ज्ञात्वा सूतमथाब्रुवम् ।
याहि सूत यतो रामः सज्जोऽहं गतवेदनः ॥ ५.१८०.१८ ॥
ಆಗ ನಾನು ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮರಳಿ ಪಡೆದು, ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದೆನು — ಓ ಸೂತನೇ, ರಾಮನಿರುವಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗು; ನಾನು ಸಿದ್ಧನಿದ್ದೇನೆ, ನೋವಿಲ್ಲದೆ.
5.180.19
ततो मामवहत्सूतो हयैः परमशोभितैः ।
नृत्यद्भिरिव कौरव्य मारुतप्रतिमैर्गतौ ॥ ५.१८०.१९ ॥
ಆಗ ಸಾರಥಿ ಅತ್ಯಂತ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಕುದುರೆಗಳ ಮೂಲಕ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ದನು; ಓ ಕೌರವ್ಯ, ಅವು ನರ್ತಿಸುವಂತೆ ಮತ್ತು ಗಾಳಿಗೆ ಸಮಾನ ವೇಗದಿಂದ ಚಲಿಸಿದವು.
5.180.20
ततोऽहं राममासाद्य बाणवर्षैश्च कौरव ।
अवाकिरं सुसंरब्धः संरब्धं च जिगीषया ॥ ५.१८०.२० ॥
ಆಗ ನಾನು ರಾಮನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ, ಓ ಕೌರವ, ಬಾಣವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದೆನು; ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪದಿಂದ ಜಯಿಸುವ ಆಸೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದೆನು.
5.180.21
तानापतत एवासौ रामो बाणानजिह्मगान् ।
बाणैरेवाच्छिनत्तूर्णमेकैकं त्रिभिराहवे ॥ ५.१८०.२१ ॥
ನನ್ನತ್ತ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ನೇರವಾಗಿ ಹಾರುವ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಆ ರಾಮನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
5.180.22
ततस्ते सूदिताः सर्वे मम बाणाः सुसंशिताः ।
रामबाणैर्द्विधा च्छिन्नाः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ५.१८०.२२ ॥
ಆಗ ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಅತ್ಯಂತ ಹರಿತವಾದ ಬಾಣಗಳು ನಾಶವಾದವು; ರಾಮನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವು ಎರಡಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ನೂರಾರು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ತುಂಡುಗಳಾದವು.
5.180.23
ततः पुनः शरं दीप्तं सुप्रभं कालसंमितम् ।
असृजं जामदग्न्याय रामायाहं जिघांसया ॥ ५.१८०.२३ ॥
ಆಗ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಉರಿಯುವ, ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ, ಕಾಲನಂತಿರುವ ಒಂದು ಬಾಣವನ್ನು ಜಮದಗ್ನಿಯ ಮಗ ರಾಮನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದೆ.
5.180.24
तेन त्वभिहतो गाढं बाणवेगवशं गतः ।
मुमोह समरे रामो भूमौ च निपपात ह ॥ ५.१८०.२४ ॥
ಅದರಿಂದ ಆಳವಾಗಿ ಪೆಟ್ಟು ತಿಂದ ರಾಮನು, ಬಾಣದ ವೇಗದ ವಶಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮೂರ್ಛೆ ಹೋಗಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದನು.
5.180.25
ततो हाहाकृतं कसर्वं रामे भूतलमाश्रिते ।
जगद्भारत संविग्नं यथार्कपतने भवेत् ॥ ५.१८०.२५ ॥
ಆಗ ರಾಮನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಾಗ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಾಹಾಕಾರ ಎದ್ದಿತು. ಭಾರತ, ಸೂರ್ಯ ಬಿದ್ದಂತೆ ಜಗತ್ತು ಕಂಪಿಸಿತು.
5.180.26
तत एनं समुद्विग्नाः सर्व एवाभिदुद्रुवुः ।
तपोधनास्ते सहसा काश्या च कुरुनन्दन ॥ ५.१८०.२६ ॥
ಆಗ ಎಲ್ಲರೂ ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಗೊಂಡು ಅವನತ್ತ ಓಡಿದರು — ತಪೋಧನರಾದ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಯರು ಸಹ ಹಠಾತ್ತಾಗಿ. ಓ ಕುರುನಂದನ!
5.180.27
तत एनं परिष्वज्य शनैराश्वासयंस्तदा ।
पाणिभिर्जलशीतैश्च जयाशीर्भिश्च कौरव ॥ ५.१८०.२७ ॥
ಆಗ ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದರು — ನೀರಿನಿಂದ ತಂಪಾದ ಕೈಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ವಿಜಯದ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಿಂದ. ಕೌರವ!
5.180.28
ततः स विह्वलं वाक्यं राम उत्थाय चाब्रवीत् ।
तिष्ठ भीष्म हतोऽसीति बाणं संधाय कार्मुके ॥ ५.१८०.२८ ॥
ಆಗ ಅವನು ವಿಹ್ವಲನಾಗಿ ಎದ್ದು ಹೇಳಿದನು — "ನಿಲ್ಲು, ಭೀಷ್ಮ! ನೀನು ಹತನಾದೆ!" — ಬಿಲ್ಲಿಗೆ ಬಾಣವನ್ನು ಹೂಡಿ.
5.180.29
स मुक्तो न्यपतत्तूर्णं सव्ये पार्श्वे महाहवे ।
येनाहं भृशमुद्विग्रो व्याघूर्णित इव द्रुमः ॥ ५.१८०.२९ ॥
ಅವನು ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಎಡ ಪಾರ್ಶ್ವಕ್ಕೆ ಬಿತ್ತು; ಅದರಿಂದ ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಗೊಂಡು ಮರದಂತೆ ಸುತ್ತಿದೆನು.
5.180.30
हत्वा हयांस्ततो रामः शीघ्रास्त्रेण महाहवे ।
अवाकिरन्मां विस्रब्धो बाणैस्तैर्लोमवाहिभिः ॥ ५.१८०.३० ॥
ಆಗ ರಾಮನು ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶೀಘ್ರಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕೊಂದು, ನಿರ್ಭಯನಾಗಿ ಆ ಗರಿಯುಳ್ಳ ಬಾಣಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಮಳೆಗರೆದನು.
5.180.31
ततोऽहमपि शीघ्रास्त्रं समरप्रतिवारणम् ।
अवासृजं महाबाहो तेन्तराधिष्ठिताः शराः ॥ ५.१८०.३१ ॥
ಆಗ ನಾನೂ ಯುದ್ಧದ ಆಕ್ರಮಣವನ್ನು ತಡೆಯುವ ಶೀಘ್ರಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದೆ. ಓ ಮಹಾಬಾಹೂ, ಅದರಿಂದ ನಡುವೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಬಾಣಗಳು (ಹೊರಟವು).
5.180.32
रामस्य मम चैवाशु व्योमावृत्य समन्ततः ।
न स्म सूर्यः प्रतपति शरजालसमावृतः ॥ ५.१८०.३२ ॥
ರಾಮನ ಮತ್ತು ನನ್ನ (ಬಾಣಗಳು) ವೇಗವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಆಕಾಶವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದವು. ಬಾಣಗಳ ಜಾಲದಿಂದ ಆವೃತನಾದ ಸೂರ್ಯ ಪ್ರಕಾಶಿಸಲಿಲ್ಲ.
5.180.33
मातरिश्वा ततस्तस्मिन्मेघरुद्ध इवाभवत् ।
ततो वायोः प्रकम्पाच्च सूर्यस्य च गभस्तिभिः ॥ ५.१८०.३३ ॥
ಆಗ ಆ (ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ) ಗಾಳಿ ಮೋಡಗಳಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಂತಾಯಿತು. ನಂತರ ಗಾಳಿಯ ಕಂಪನದಿಂದ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳಿಂದ (ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ).
5.180.34
अभिघातप्रभावाच्च पावकः समजायत ।
ते शराः स्वसमुत्थेन प्रदीप्ताश्चित्रभानुना ॥ ५.१८०.३४ ॥
ಘರ್ಷಣೆಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಬೆಂಕಿಯೂ ಹುಟ್ಟಿತು. ಆ ಬಾಣಗಳು ತಾವೇ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಅದ್ಭುತ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಉರಿದವು.
5.180.35
भूमौ सर्वे तदा राजन्भस्मभूताः प्रपेदिरे ।
तदा शतसहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च ॥ ५.१८०.३५ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಆಗ ಆ (ಬಾಣಗಳೆಲ್ಲವೂ) ಭಸ್ಮವಾಗಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದವು. ಆಗ ನೂರು ಸಾವಿರ, ಪ್ರಯುತ, ಅರ್ಬುದ (ಬಾಣಗಳು).
5.180.36
अयुतान्यथ खर्वाणि निखर्वाणि च कौरव ।
रामः शराणां संक्रुद्धो मयि तूर्णं न्यपातयत् ॥ ५.१८०.३६ ॥
ಆಮೇಲೆ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ, ಖರ್ವ, ನಿಖರ್ವ (ಬಾಣಗಳು). ಓ ಕೌರವನೇ, ಕೋಪಗೊಂಡ ರಾಮನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು.
5.180.37
ततोऽहं तानपि रणे शरैराशीविषोपमैः ।
संछिद्य भूमौ नृपते पातयेयं नगानिव ॥ ५.१८०.३७ ॥
ಆಗ ಓ ಅರಸನೇ, ರಣದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನೂ ವಿಷಸರ್ಪಗಳಂತಿರುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿ, ಮರಗಳಂತೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಉರುಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.
5.180.38
एवं तदभवद्युद्वं तदा भरतसत्तम ।
सन्ध्याकाले व्यतीते तु व्यपायात्स च मे गुरुः ॥ ५.१८०.३८ ॥
ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹೀಗೆ ಆ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು. ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲ ಕಳೆದ ನಂತರ ನನ್ನ ಗುರುಗಳು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.