مهابهاراتا · أدهيايا 5.181
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.181.1
समागतस्य रामेण पुनरेवातिदारुणम् ।
अन्येद्युस्तुमुलं युद्धं तदा भरतसत्तम ॥ ५.१८१.१ ॥
بعد أن التقى براما مرة أخرى، وقعت في يوم آخر معركة مروعة وصاخبة، أيها الأفضل بين البهاراتا.
5.181.2
ततो दिव्यास्त्रविच्छूरो दिव्यान्यस्त्राण्यनेकशःक ।
अयोजयत्स धर्मात्मा दिवसे दिवसे विभुः ॥ ५.१८१.२ ॥
ثم أطلق ذلك البطل، العارف بالأسلحة الإلهية، الصالح النفس القدير، أسلحة إلهية متعددة يومًا بعد يوم.
5.181.3
तान्यहं तत्प्रतीघातैरस्त्रैरस्त्राणि भारत ।
व्यधमं तुमुलेयुद्धेप्राणांस्त्यक्त्वासुदुस्त्यजान् ॥ ५.१८१.३ ॥
يا بهارتا، دمرتها بأسلحة مضادة لها، وفي تلك المعركة المضطربة فعلت ذلك، متخليًا حتى عن حياتي التي يصعب التخلي عنها.
5.181.4
अस्त्रैरस्त्रेषु बहुधा हतेष्वेव च भारत ।
अक्रुध्यत महातेजास्त्यक्तप्राणः स संयुगे ॥ ५.१८१.४ ॥
يا بهارتا، لما دُمّرت الأسلحة بالأسلحة بوجوه شتى، غضب ذلك العظيم البهاء في المعركة، متخليًا عن حياته.
5.181.5
ततः शक्तिं प्राहिणोद्धोररूपा-
मस्त्रे रुद्धे जामदग्न्यो महात्मा।
कालोत्सृष्टां प्रज्वलितामिवोल्कां ।
संदीप्ताग्रां तेजसा व्याप्य लोकम् ॥ ५.१८१.५ ॥
فلما صُدّ ذلك السلاح، أطلق الجامادغنيا العظيم النفس (راما) شاكتي ذات هيئة مرعبة، أرسلها الزمن كشهاب متّقد، طرفها مشتعل، يملأ العالم بضيائه.
5.181.6
ततोऽहं तामिषुभिर्दीप्यमानां ।
समायान्तीमन्तकालार्कदीप्ताम् ।
छित्त्वा त्रिधा पातयामास भूमौ ।
ततो ववौ पवनः पुण्यगन्धिः ॥ ५.१८१.६ ॥
فقطعت حينئذ، بسهامي، تلك الشاكتي المتوهجة التي جاءت نحوي تحترق كالموت أو الشمس إلى ثلاثة أجزاء، وأسقطتها على الأرض. ثم هبّت ريح عطرة طاهرة.
5.181.7
तस्यां छिन्नायां क्रोधदीप्तोऽथ रामः ।
शक्तीर्घोराः प्राहिणोद्द्वादशान्याः ।
तासां रूपं भारत नोत शक्यं ।
तेजस्वित्वाल्लाघवाच्चैव वक्तुम् ॥ ५.१८१.७ ॥
ولما قُطع ذلك، أطلق راما المشتعل غضبًا اثني عشر رمحًا رهيبًا آخر. يا بهاراتا، لا يمكن وصف شكلها لشدة بريقها وسرعتها.
5.181.8
किन्त्वेवाहं विह्वलः संप्रदृश्य ।
दिग्भ्यः सर्वास्ता महोत्का इवाग्नेः ।
नानारूपास्तेजसोग्रेण दीप्ता ।
यथाऽऽदित्या द्वादश लोकसंक्षये ॥ ५.१८१.८ ॥
ومع ذلك، رأيتها جميعًا متحيرًا تأتي من الجهات كشهب نارية عظيمة، متعددة الأشكال، تتوهج بسطوع مروّع، كالشموس الاثنتي عشرة عند فناء العوالم.
5.181.9
ततो जालं बाणमयं विवृत्तं ।
संदृश्य भित्त्वा शरजालेन राजन्।
द्वादशेषून्प्राहिणवं रणेऽहं ।
ततः शक्तीरप्यधमं घोररूपाः ॥ ५.१८१.९ ॥
ثم، لما رأيت شبكة من السهام قد انبسطت، أيها الملك، اخترقتها بشبكة من السهام، وأطلقت في القتال اثني عشر سهمًا. ثم أيضًا الرماح ذات الهيئة المرعبة، الأدنى منها.
5.181.10
ततो राजञ्जामदग्न्यो महात्मा ।
शक्तीर्घोरा व्याक्षिपद्धेमदण्डाः।
विचित्रिताः काञ्चनपट्टनंद्धा ।
यथा महोल्का ज्वलितास्तथा ताः ॥ ५.१८१.१० ॥
ثم أيها الملك، ألقى الجامدغنيّ العظيم الروح رماحًا مرعبة ذات أعمدة ذهبية، ملوّنة ومشدودة بأشرطة ذهبية، تتوهج كالشهب العظيمة.
5.181.11
ताश्चाप्युग्राश्चर्मणा वारयित्वा ।
खङ्गेनाजौ पातयित्वा नरेन्द्र।
बाणैर्दिव्यैर्जामदग्न्यस्य सङ्ख्ये ।
दिव्यानश्वानभ्यवर्षं ससूतान् ॥ ५.१८१.११ ॥
ولما صددت تلك الأسلحة المروِّعة بدرعي، يا سيد الرجال، أسقطتها في المعركة بسيفي. وبسهام جامدغنيا الإلهية، في ذلك القتال، أمطرت خيله الإلهية وسائقيها كالمطر.
5.181.12
निर्मिक्तानां पन्नगानां सरूपा ।
दृष्ट्वा शक्तीर्हेमचित्रा निकृत्ताः ।
प्रादुश्चक्रे दिव्यमस्त्रं महात्मा ।
क्रोधाविष्टो हैहयेशममाथी ॥ ५.१८१.१२ ॥
ولما رأى الرماح المزينة بالذهب، وقد كانت في هيئة ثعابين مُطلَقة، مقطوعةً، نهض ذو النفس الكبيرة، وقد امتلأ غضبًا، فأظهر السلاح الإلهي الذي يسحق ملك الهيهايا.
5.181.13
ततः श्रेण्यः शलभानामिवोग्राः ।
समापेतुर्विशिखानां प्रदीप्ताः ।
समाचिनोच्चापि भृशं शरीरं ।
हयान्सूतं सरथं चैव मह्यम् ॥ ५.१८१.१३ ॥
ثم اجتمعت صفوف من السهام المروِّعة المتوقِّدة، كأسراب الجراد، فغطّت بكثافة جسدي والخيل والسائق، وحتى أنا مع العربة.
5.181.14
रथः शरैर्मे निचितः सर्वतोऽभू-
त्तथा वाहाः सारथिश्चैव राजन्।
युगं रथेषां च तथैव चक्रे ।
तथैवाक्षः शरकृत्तोऽथ भग्नः ॥ ५.१८१.१४ ॥
وقد غُطّيت عربتي بالسهام من كل جانب، أيها الملك، وكذلك الخيل والسائق. ونير العربة، ورمحها، وعجلاتها، وكذلك المحور، قُطِعت بالسهام فانكسرت.
5.181.15
ततस्तस्मिन्बाणवर्षे व्यतीते ।
शरौघेण प्रत्यवर्षं गुरुं तम्।
स विक्षतो मार्गणैर्ब्रह्मराशि-
र्देहादसक्तं मुमुचे भूरि रक्तम् ॥ ५.१८१.१५ ॥
ولما انقضى ذلك المطر من السهام، أمطرتُ على ذلك المعلّم سيلاً من السهام مقابلةً. وكان كتلةً من قوة البراهمة، فلما جُرح بالسهام سال من جسده دمٌ كثير.
5.181.16
यथा रामो बाणजालाभितप्त-
स्तथैवाहं सुभृशं गाढविद्धः ।
ततो युद्धं व्यरमच्चापराह्णे ।
भानावस्तं प्रतियाते महीध्रम् ॥ ५.१८१.१६ ॥
وكما احترق راما بشبكة السهام، كذلك كنتُ مثقوباً بعمق شديد. ثم بعد الظهر، لما غربت الشمس نحو الجبل، توقفت الحرب.