ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 5.181
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.181.1
समागतस्य रामेण पुनरेवातिदारुणम् ।
अन्येद्युस्तुमुलं युद्धं तदा भरतसत्तम ॥ ५.१८१.१ ॥
ରାମଙ୍କ ସହିତ ପୁନର୍ବାର ସାମ୍ନା ହେବା ପରେ, ଅନ୍ୟ ଦିନ ଅତି ଭୟଙ୍କର ତୁମୁଳ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ।
5.181.2
ततो दिव्यास्त्रविच्छूरो दिव्यान्यस्त्राण्यनेकशःक ।
अयोजयत्स धर्मात्मा दिवसे दिवसे विभुः ॥ ५.१८१.२ ॥
ତା'ପରେ ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ର ଜାଣିଥିବା ସେହି ଶୂରବୀର, ଧର୍ମାତ୍ମା ଓ ସମର୍ଥ ଦିନକୁ ଦିନ ଅନେକ ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ର ପ୍ରୟୋଗ କଲେ।
5.181.3
तान्यहं तत्प्रतीघातैरस्त्रैरस्त्राणि भारत ।
व्यधमं तुमुलेयुद्धेप्राणांस्त्यक्त्वासुदुस्त्यजान् ॥ ५.१८१.३ ॥
ହେ ଭାରତ, ସେମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତିଘାତୀ ଅସ୍ତ୍ରରେ ମୁଁ ନଷ୍ଟ କଲି। ସେହି ତୁମୁଳ ଯୁଦ୍ଧରେ, ଛାଡ଼ିବା ଅତି କଷ୍ଟକର ପ୍ରାଣକୁ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରି ମୁଁ ଏପରି କଲି।
5.181.4
अस्त्रैरस्त्रेषु बहुधा हतेष्वेव च भारत ।
अक्रुध्यत महातेजास्त्यक्तप्राणः स संयुगे ॥ ५.१८१.४ ॥
ହେ ଭାରତ, ଅସ୍ତ୍ରରେ ଅସ୍ତ୍ର ବହୁ ପ୍ରକାରେ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ସେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ପ୍ରାଣର ଚିନ୍ତା ତ୍ୟାଗ କରି ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ।
5.181.5
ततः शक्तिं प्राहिणोद्धोररूपा-
मस्त्रे रुद्धे जामदग्न्यो महात्मा।
कालोत्सृष्टां प्रज्वलितामिवोल्कां ।
संदीप्ताग्रां तेजसा व्याप्य लोकम् ॥ ५.१८१.५ ॥
ଅସ୍ତ୍ର ବାଧାପ୍ରାପ୍ତ ହେବାରୁ, ମହାତ୍ମା ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟ (ରାମ) ଭୟଙ୍କର ରୂପର ଶକ୍ତି ନିକ୍ଷେପ କଲେ—କାଳ ପ୍ରେରିତ, ଜଳୁଥିବା ଉଲ୍କା ପରି, ଯାହାର ଅଗ୍ରଭାଗ ଦୀପ୍ତ, ତେଜରେ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ବ୍ୟାପ୍ତ କରୁଥିବା।
5.181.6
ततोऽहं तामिषुभिर्दीप्यमानां ।
समायान्तीमन्तकालार्कदीप्ताम् ।
छित्त्वा त्रिधा पातयामास भूमौ ।
ततो ववौ पवनः पुण्यगन्धिः ॥ ५.१८१.६ ॥
ତା'ପରେ ମୁଁ ସେହି ଜଳୁଥିବା ଶକ୍ତିକୁ, ମୃତ୍ୟୁ ବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଜଳି ମୋ ଆଡ଼କୁ ଆସୁଥିବା ସେହି ଶକ୍ତିକୁ, ବାଣରେ ତିନି ଖଣ୍ଡ କରି ଭୂମିରେ ପକାଇ ଦେଲି। ତା'ପରେ ପବିତ୍ର ସୁଗନ୍ଧଯୁକ୍ତ ପବନ ବହିଲା।
5.181.7
तस्यां छिन्नायां क्रोधदीप्तोऽथ रामः ।
शक्तीर्घोराः प्राहिणोद्द्वादशान्याः ।
तासां रूपं भारत नोत शक्यं ।
तेजस्वित्वाल्लाघवाच्चैव वक्तुम् ॥ ५.१८१.७ ॥
ତାହା ଛିନ୍ନ ହେବାପରେ, କ୍ରୋଧରେ ଜଳୁଥିବା ରାମ ଆଉ ବାର ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ପ୍ରେରଣ କଲେ। ହେ ଭାରତ, ସେମାନଙ୍କ ତେଜ ଓ ବେଗ ଯୋଗୁଁ ସେମାନଙ୍କ ରୂପ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
5.181.8
किन्त्वेवाहं विह्वलः संप्रदृश्य ।
दिग्भ्यः सर्वास्ता महोत्का इवाग्नेः ।
नानारूपास्तेजसोग्रेण दीप्ता ।
यथाऽऽदित्या द्वादश लोकसंक्षये ॥ ५.१८१.८ ॥
ତଥାପି ମୁଁ ବିହ୍ୱଳ ହୋଇ ଦିଗରୁ ଅଗ୍ନିର ମହାଉଲ୍କା ପରି, ନାନା ରୂପର, ଭୟଙ୍କର ତେଜରେ ଜଳୁଥିବା ସେସବୁକୁ ଦେଖିଲି, ଲୋକ ପ୍ରଳୟରେ ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟ ପରି।
5.181.9
ततो जालं बाणमयं विवृत्तं ।
संदृश्य भित्त्वा शरजालेन राजन्।
द्वादशेषून्प्राहिणवं रणेऽहं ।
ततः शक्तीरप्यधमं घोररूपाः ॥ ५.१८१.९ ॥
ତେବେ ବାଣମୟ ଜାଲ ବିସ୍ତାରିତ ଦେଖି, ହେ ରାଜନ୍, ବାଣ ଜାଲରେ ତାହା ଭେଦ କରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ ବାର ବାଣ ପ୍ରେରଣ କଲି। ତାପରେ ଭୟଙ୍କର ରୂପର ଶକ୍ତିମାନେ ମଧ୍ୟ, ନିମ୍ନ ଯାହାକି।
5.181.10
ततो राजञ्जामदग्न्यो महात्मा ।
शक्तीर्घोरा व्याक्षिपद्धेमदण्डाः।
विचित्रिताः काञ्चनपट्टनंद्धा ।
यथा महोल्का ज्वलितास्तथा ताः ॥ ५.१८१.१० ॥
ତାପରେ ହେ ରାଜନ୍, ମହାତ୍ମା ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟ (ପରଶୁରାମ) ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦଣ୍ଡର ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ନିକ୍ଷେପ କଲେ। ବିଚିତ୍ର, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପଟ୍ଟାରେ ବାନ୍ଧିତ, ଜଳୁଥିବା ମହାଉଲ୍କା ପରି ସେମାନେ ଥିଲେ।
5.181.11
ताश्चाप्युग्राश्चर्मणा वारयित्वा ।
खङ्गेनाजौ पातयित्वा नरेन्द्र।
बाणैर्दिव्यैर्जामदग्न्यस्य सङ्ख्ये ।
दिव्यानश्वानभ्यवर्षं ससूतान् ॥ ५.१८१.११ ॥
ସେହି ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଢାଲରେ ରୋକି, ହେ ନରେନ୍ଦ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ଖଡ୍ଗରେ ପକାଇଦେଲି। ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟ (ପରଶୁରାମ)ଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ବାଣରେ ସେହି ସଂଗ୍ରାମରେ ତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଅଶ୍ୱ ଓ ସାରଥି ଉପରେ ବର୍ଷା ପରି ବର୍ଷଣ କଲି।
5.181.12
निर्मिक्तानां पन्नगानां सरूपा ।
दृष्ट्वा शक्तीर्हेमचित्रा निकृत्ताः ।
प्रादुश्चक्रे दिव्यमस्त्रं महात्मा ।
क्रोधाविष्टो हैहयेशममाथी ॥ ५.१८१.१२ ॥
ନିକ୍ଷିପ୍ତ ସର୍ପ ସଦୃଶ ରୂପବିଶିଷ୍ଟ, ସୁନାରେ ଚିତ୍ରିତ ଶକ୍ତିମାନେ କଟାଯାଇଥିବା ଦେଖି, ସେହି ମହାତ୍ମା କ୍ରୋଧରେ ଆବିଷ୍ଟ ହୋଇ ହୈହୟରାଜଙ୍କୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରକଟ କଲେ।
5.181.13
ततः श्रेण्यः शलभानामिवोग्राः ।
समापेतुर्विशिखानां प्रदीप्ताः ।
समाचिनोच्चापि भृशं शरीरं ।
हयान्सूतं सरथं चैव मह्यम् ॥ ५.१८१.१३ ॥
ତା'ପରେ, ଛାତୁ ପୋକର ଧାଡ଼ି ପରି ଭୟଙ୍କର, ଜ୍ଵଳନ୍ତ ବାଣର ଧାଡ଼ି ଏକତ୍ର ହେଲା। ସେମାନେ ମୋ ଶରୀର, ଘୋଡ଼ା, ସାରଥି ଓ ରଥ ସହିତ ମୋତେ ମଧ୍ୟ ଅତ୍ୟଧିକ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ।
5.181.14
रथः शरैर्मे निचितः सर्वतोऽभू-
त्तथा वाहाः सारथिश्चैव राजन्।
युगं रथेषां च तथैव चक्रे ।
तथैवाक्षः शरकृत्तोऽथ भग्नः ॥ ५.१८१.१४ ॥
ମୋ ରଥ ବାଣରେ ସବୁଦିଗରୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ ହେଲା, ହେ ରାଜନ୍। ସେହିପରି ଘୋଡ଼ା ଓ ସାରଥି ମଧ୍ୟ। ରଥର ଯୁଆଳି, ଈଷା, ଚକ୍ର, ଏବଂ ସେହିପରି ଅକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ବାଣରେ କଟି ଭାଙ୍ଗି ଗଲା।
5.181.15
ततस्तस्मिन्बाणवर्षे व्यतीते ।
शरौघेण प्रत्यवर्षं गुरुं तम्।
स विक्षतो मार्गणैर्ब्रह्मराशि-
र्देहादसक्तं मुमुचे भूरि रक्तम् ॥ ५.१८१.१५ ॥
ସେହି ବାଣବର୍ଷଣ ଶେଷ ହେଲେ ମୁଁ ବାଣର ସ୍ରୋତ ଦ୍ୱାରା ସେହି ଗୁରୁଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରତିବର୍ଷଣ କଲି। ବ୍ରହ୍ମତେଜର ରାଶି ସେ ବାଣରେ ଆହତ ହୋଇ ଶରୀରରୁ ବହୁ ରକ୍ତ ବହାଇଲେ।
5.181.16
यथा रामो बाणजालाभितप्त-
स्तथैवाहं सुभृशं गाढविद्धः ।
ततो युद्धं व्यरमच्चापराह्णे ।
भानावस्तं प्रतियाते महीध्रम् ॥ ५.१८१.१६ ॥
ରାମ ଯେପରି ବାଣଜାଳରେ ସନ୍ତପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ, ସେହିପରି ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗଭୀର ଭାବେ ବିଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲି। ତା'ପରେ ଅପରାହ୍ନରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପର୍ବତ ଦିଗରେ ଅସ୍ତ ହେଲେ ଯୁଦ୍ଧ ଅଟକିଲା।