Mahābhārata · Adhyāya 5.181
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.181.1
समागतस्य रामेण पुनरेवातिदारुणम् ।
अन्येद्युस्तुमुलं युद्धं तदा भरतसत्तम ॥ ५.१८१.१ ॥
Tras enfrentarse de nuevo a Rāma, otro día se libró una batalla tumultuosa y espantosa, oh mejor de los Bharatas.
5.181.2
ततो दिव्यास्त्रविच्छूरो दिव्यान्यस्त्राण्यनेकशःक ।
अयोजयत्स धर्मात्मा दिवसे दिवसे विभुः ॥ ५.१८१.२ ॥
Entonces aquel héroe, conocedor de las armas divinas, el de alma justa y poderoso, empleó día tras día muchas armas divinas.
5.181.3
तान्यहं तत्प्रतीघातैरस्त्रैरस्त्राणि भारत ।
व्यधमं तुमुलेयुद्धेप्राणांस्त्यक्त्वासुदुस्त्यजान् ॥ ५.१८१.३ ॥
Oh Bhārata, yo destruí aquellas armas con armas contrarias, y en aquella batalla tumultuosa lo hice, habiendo sacrificado incluso mi vida, que es tan difícil de abandonar.
5.181.4
अस्त्रैरस्त्रेषु बहुधा हतेष्वेव च भारत ।
अक्रुध्यत महातेजास्त्यक्तप्राणः स संयुगे ॥ ५.१८१.४ ॥
Oh Bhārata, cuando las armas fueron destruidas por armas de muchas maneras, aquel de gran esplendor, despreciando su vida, se enfureció en la batalla.
5.181.5
ततः शक्तिं प्राहिणोद्धोररूपा-
मस्त्रे रुद्धे जामदग्न्यो महात्मा।
कालोत्सृष्टां प्रज्वलितामिवोल्कां ।
संदीप्ताग्रां तेजसा व्याप्य लोकम् ॥ ५.१८१.५ ॥
Entonces, al ser bloqueada aquella arma, el magnánimo Jāmadagnya (Rāma) lanzó una śakti de forma terrible, enviada por el Tiempo como un meteoro ardiente, con la punta encendida, que llenaba el mundo con su resplandor.
5.181.6
ततोऽहं तामिषुभिर्दीप्यमानां ।
समायान्तीमन्तकालार्कदीप्ताम् ।
छित्त्वा त्रिधा पातयामास भूमौ ।
ततो ववौ पवनः पुण्यगन्धिः ॥ ५.१८१.६ ॥
Entonces yo, cortando en tres partes aquella śakti resplandeciente que venía hacia mí ardiendo como la Muerte o el sol, con flechas, hice que cayera al suelo. Entonces sopló un viento de aroma puro.
5.181.7
तस्यां छिन्नायां क्रोधदीप्तोऽथ रामः ।
शक्तीर्घोराः प्राहिणोद्द्वादशान्याः ।
तासां रूपं भारत नोत शक्यं ।
तेजस्वित्वाल्लाघवाच्चैव वक्तुम् ॥ ५.१८१.७ ॥
Cuando aquella fue cortada, Rāma, ardiendo de ira, lanzó entonces doce otras terribles lanzas. Oh Bhārata, su forma no puede describirse, por su brillo y su rapidez.
5.181.8
किन्त्वेवाहं विह्वलः संप्रदृश्य ।
दिग्भ्यः सर्वास्ता महोत्का इवाग्नेः ।
नानारूपास्तेजसोग्रेण दीप्ता ।
यथाऽऽदित्या द्वादश लोकसंक्षये ॥ ५.१८१.८ ॥
Sin embargo, yo, desconcertado, las vi a todas llegar desde las direcciones como grandes meteoros de fuego, de muchas formas, ardiendo con fiero resplandor, como los doce soles en la disolución de los mundos.
5.181.9
ततो जालं बाणमयं विवृत्तं ।
संदृश्य भित्त्वा शरजालेन राजन्।
द्वादशेषून्प्राहिणवं रणेऽहं ।
ततः शक्तीरप्यधमं घोररूपाः ॥ ५.१८१.९ ॥
Entonces, viendo extendida una red hecha de flechas, oh rey, la atravesé con una red de flechas y en la batalla lancé doce flechas. Luego también las lanzas, de forma terrible, las inferiores.
5.181.10
ततो राजञ्जामदग्न्यो महात्मा ।
शक्तीर्घोरा व्याक्षिपद्धेमदण्डाः।
विचित्रिताः काञ्चनपट्टनंद्धा ।
यथा महोल्का ज्वलितास्तथा ताः ॥ ५.१८१.१० ॥
Entonces, oh rey, el magnánimo hijo de Jamadagni arrojó lanzas terribles con astiles de oro, abigarradas y ceñidas con bandas doradas, ardiendo como grandes meteoros.
5.181.11
ताश्चाप्युग्राश्चर्मणा वारयित्वा ।
खङ्गेनाजौ पातयित्वा नरेन्द्र।
बाणैर्दिव्यैर्जामदग्न्यस्य सङ्ख्ये ।
दिव्यानश्वानभ्यवर्षं ससूतान् ॥ ५.१८१.११ ॥
Y habiendo rechazado con mi escudo aquellas feroces armas, oh señor de los hombres, las derribé en la batalla con mi espada. Con las flechas divinas de Jāmadagnya, en aquella lucha, llovieron sobre sus caballos divinos junto con sus aurigas.
5.181.12
निर्मिक्तानां पन्नगानां सरूपा ।
दृष्ट्वा शक्तीर्हेमचित्रा निकृत्ताः ।
प्रादुश्चक्रे दिव्यमस्त्रं महात्मा ।
क्रोधाविष्टो हैहयेशममाथी ॥ ५.१८१.१२ ॥
Al ver cortadas las lanzas adornadas de oro, de forma semejante a serpientes liberadas, el de alma grande, poseído por la ira, manifestó el arma divina que quebranta al señor de los Haihayas.
5.181.13
ततः श्रेण्यः शलभानामिवोग्राः ।
समापेतुर्विशिखानां प्रदीप्ताः ।
समाचिनोच्चापि भृशं शरीरं ।
हयान्सूतं सरथं चैव मह्यम् ॥ ५.१८१.१३ ॥
Entonces se reunieron hileras de flechas feroces y ardientes, como hileras de langostas. Cubrieron en gran medida mi cuerpo, los caballos, el auriga y hasta a mí junto con el carro.
5.181.14
रथः शरैर्मे निचितः सर्वतोऽभू-
त्तथा वाहाः सारथिश्चैव राजन्।
युगं रथेषां च तथैव चक्रे ।
तथैवाक्षः शरकृत्तोऽथ भग्नः ॥ ५.१८१.१४ ॥
Mi carro quedó cubierto por todos lados de flechas, oh rey, y asimismo los caballos y el auriga. El yugo, el timón, las ruedas, y asimismo el eje, cortados por las flechas, quedaron rotos.
5.181.15
ततस्तस्मिन्बाणवर्षे व्यतीते ।
शरौघेण प्रत्यवर्षं गुरुं तम्।
स विक्षतो मार्गणैर्ब्रह्मराशि-
र्देहादसक्तं मुमुचे भूरि रक्तम् ॥ ५.१८१.१५ ॥
Cuando pasó aquella lluvia de flechas, yo devolví una tormenta de flechas sobre aquel maestro. Herido por las flechas, él, una masa de poder brahmánico, derramó abundante sangre de su cuerpo.
5.181.16
यथा रामो बाणजालाभितप्त-
स्तथैवाहं सुभृशं गाढविद्धः ।
ततो युद्धं व्यरमच्चापराह्णे ।
भानावस्तं प्रतियाते महीध्रम् ॥ ५.१८१.१६ ॥
Así como Rāma fue abrasado por la red de flechas, así también yo estaba profundamente atravesado. Entonces, por la tarde, cuando el sol se puso hacia la montaña, la batalla cesó.