Mahābhārata · Adhyāya 5.181

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

5.181.1

समागतस्य रामेण पुनरेवातिदारुणम् ।
अन्येद्युस्तुमुलं युद्धं तदा भरतसत्तम ॥ ५.१८१.१ ॥

Nachdem er erneut mit Rāma zusammengetroffen war, kam es an einem anderen Tag zu einem überaus schrecklichen, tosenden Kampf, o Bester der Bharatas.

5.181.2

ततो दिव्यास्त्रविच्छूरो दिव्यान्यस्त्राण्यनेकशःक ।
अयोजयत्स धर्मात्मा दिवसे दिवसे विभुः ॥ ५.१८१.२ ॥

Da setzte jener Held, Kenner der göttlichen Waffen, der Rechtschaffene und Mächtige, Tag für Tag viele göttliche Waffen ein.

5.181.3

तान्यहं तत्प्रतीघातैरस्त्रैरस्त्राणि भारत ।
व्यधमं तुमुलेयुद्धेप्राणांस्त्यक्त्वासुदुस्त्यजान् ॥ ५.१८१.३ ॥

O Bhārata, ich vernichtete jene durch Gegenwaffen, und in jenem tosenden Kampf tat ich es, nachdem ich sogar mein Leben aufgegeben hatte, das so schwer zu lassen ist.

5.181.4

अस्त्रैरस्त्रेषु बहुधा हतेष्वेव च भारत ।
अक्रुध्यत महातेजास्त्यक्तप्राणः स संयुगे ॥ ५.१८१.४ ॥

O Bhārata, als Waffen durch Waffen auf vielerlei Weise vernichtet worden waren, geriet jener von großem Glanz, sein Leben preisgebend, im Kampf in Zorn.

5.181.5

ततः शक्तिं प्राहिणोद्धोररूपा-
मस्त्रे रुद्धे जामदग्न्यो महात्मा।
कालोत्सृष्टां प्रज्वलितामिवोल्कां ।
संदीप्ताग्रां तेजसा व्याप्य लोकम् ॥ ५.१८१.५ ॥

Als jene Waffe blockiert war, schleuderte der großmütige Jāmadagnya (Rāma) eine Śakti von schrecklicher Gestalt, von der Zeit gesandt wie ein loderndes Feuerwerkskörper, mit brennender Spitze, die die Welt mit ihrem Glanz erfüllte.

5.181.6

ततोऽहं तामिषुभिर्दीप्यमानां ।
समायान्तीमन्तकालार्कदीप्ताम् ।
छित्त्वा त्रिधा पातयामास भूमौ ।
ततो ववौ पवनः पुण्यगन्धिः ॥ ५.१८१.६ ॥

Da zerschnitt ich jene leuchtende Śakti, die wie der Tod oder die Sonne brennend auf mich zukam, mit Pfeilen in drei Stücke und ließ sie zu Boden fallen. Dann wehte ein Wind, rein und duftend.

5.181.7

तस्यां छिन्नायां क्रोधदीप्तोऽथ रामः ।
शक्तीर्घोराः प्राहिणोद्द्वादशान्याः ।
तासां रूपं भारत नोत शक्यं ।
तेजस्वित्वाल्लाघवाच्चैव वक्तुम् ॥ ५.१८१.७ ॥

Als jene zerschnitten war, entsandte Rāma, von Zorn entflammt, zwölf andere schreckliche Speere. O Bhārata, ihre Gestalt kann nicht beschrieben werden, wegen ihres Glanzes und ihrer Schnelligkeit.

5.181.8

किन्त्वेवाहं विह्वलः संप्रदृश्य ।
दिग्भ्यः सर्वास्ता महोत्का इवाग्नेः ।
नानारूपास्तेजसोग्रेण दीप्ता ।
यथाऽऽदित्या द्वादश लोकसंक्षये ॥ ५.१८१.८ ॥

Doch ich, verwirrt, sah sie alle aus allen Richtungen kommen wie große Feuermeteore, vielgestaltig, glühend von wildem Glanz, wie die zwölf Sonnen beim Untergang der Welten.

5.181.9

ततो जालं बाणमयं विवृत्तं ।
संदृश्य भित्त्वा शरजालेन राजन्।
द्वादशेषून्प्राहिणवं रणेऽहं ।
ततः शक्तीरप्यधमं घोररूपाः ॥ ५.१८१.९ ॥

Da, als ich ein Netz aus Pfeilen ausgebreitet sah, o König, durchbohrte ich es mit einem Pfeilnetz und entsandte im Kampf zwölf Pfeile. Dann auch die Speere von schrecklicher Gestalt, die geringeren.

5.181.10

ततो राजञ्जामदग्न्यो महात्मा ।
शक्तीर्घोरा व्याक्षिपद्धेमदण्डाः।
विचित्रिताः काञ्चनपट्टनंद्धा ।
यथा महोल्का ज्वलितास्तथा ताः ॥ ५.१८१.१० ॥

Dann, o König, schleuderte der großmütige Sohn des Jamadagni schreckliche Speere mit goldenen Schäften, bunt und mit goldenen Bändern umwunden, leuchtend wie große Meteore.

5.181.11

ताश्चाप्युग्राश्चर्मणा वारयित्वा ।
खङ्गेनाजौ पातयित्वा नरेन्द्र।
बाणैर्दिव्यैर्जामदग्न्यस्य सङ्ख्ये ।
दिव्यानश्वानभ्यवर्षं ससूतान् ॥ ५.१८१.११ ॥

Und nachdem ich jene grimmigen Waffen mit meinem Schild abgewehrt hatte, o Herr der Menschen, streckte ich sie im Kampf mit dem Schwert nieder. Mit den göttlichen Pfeilen Jāmadagnyas ließ ich in jenem Gefecht einen Regen auf seine göttlichen Pferde und Wagenlenker niedergehen.