மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.181
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.181.1
समागतस्य रामेण पुनरेवातिदारुणम् ।
अन्येद्युस्तुमुलं युद्धं तदा भरतसत्तम ॥ ५.१८१.१ ॥
ராமருடன் மீண்டும் போரிட்ட பிறகு, மற்றொரு நாளில் அதி பயங்கரமான கடும் போர் நிகழ்ந்தது, பரதர்களில் சிறந்தவனே.
5.181.2
ततो दिव्यास्त्रविच्छूरो दिव्यान्यस्त्राण्यनेकशःक ।
अयोजयत्स धर्मात्मा दिवसे दिवसे विभुः ॥ ५.१८१.२ ॥
அப்போது தெய்வீக அஸ்திரங்களை அறிந்த அந்த வீரன், தர்மாத்மாவும் வல்லமையுடையவனுமானவன், நாளுக்கு நாள் பல விதமான தெய்வீக அஸ்திரங்களை ஏவினான்.
5.181.3
तान्यहं तत्प्रतीघातैरस्त्रैरस्त्राणि भारत ।
व्यधमं तुमुलेयुद्धेप्राणांस्त्यक्त्वासुदुस्त्यजान् ॥ ५.१८१.३ ॥
பாரதனே, அவற்றை அவற்றுக்கு எதிரான அஸ்திரங்களால் நான் அழித்தேன். அந்தக் கடும் போரில், விட்டுவிடுவதற்கு மிகக் கடினமான உயிரையும் துறந்து அவ்வாறு செய்தேன்.
5.181.4
अस्त्रैरस्त्रेषु बहुधा हतेष्वेव च भारत ।
अक्रुध्यत महातेजास्त्यक्तप्राणः स संयुगे ॥ ५.१८१.४ ॥
பாரதனே, அஸ்திரங்களால் அஸ்திரங்கள் பல விதமாக அழிக்கப்பட்டபோது, அந்த மகாதேஜஸ்வீ உயிரைத் துறந்து போரில் கோபங்கொண்டான்.
5.181.5
ततः शक्तिं प्राहिणोद्धोररूपा-
मस्त्रे रुद्धे जामदग्न्यो महात्मा।
कालोत्सृष्टां प्रज्वलितामिवोल्कां ।
संदीप्ताग्रां तेजसा व्याप्य लोकम् ॥ ५.१८१.५ ॥
அஸ்திரம் தடுக்கப்பட்டபோது, மகாத்மா ஜாமதக்னியர் (ராமர்) பயங்கரமான வடிவுடைய சக்தியை ஏவினார்; காலத்தால் செலுத்தப்பட்ட, எரியும் எரிகல் போல, நுனி ஒளிரும் அது தன் தேஜசால் உலகம் முழுவதையும் நிரப்பியது.
5.181.6
ततोऽहं तामिषुभिर्दीप्यमानां ।
समायान्तीमन्तकालार्कदीप्ताम् ।
छित्त्वा त्रिधा पातयामास भूमौ ।
ततो ववौ पवनः पुण्यगन्धिः ॥ ५.१८१.६ ॥
அப்போது நான் அந்த ஒளிரும் சக்தியை, மரணத்தையோ சூரியனையோ போல் எரிந்தபடி என்னை நோக்கி வந்ததை, அம்புகளால் மூன்று துண்டாக வெட்டி நிலத்தில் வீழ்த்தினேன். பின்னர் புனிதமான நறுமணமுடைய காற்று வீசியது.
5.181.7
तस्यां छिन्नायां क्रोधदीप्तोऽथ रामः ।
शक्तीर्घोराः प्राहिणोद्द्वादशान्याः ।
तासां रूपं भारत नोत शक्यं ।
तेजस्वित्वाल्लाघवाच्चैव वक्तुम् ॥ ५.१८१.७ ॥
அது துண்டிக்கப்பட்டதும், சினத்தால் எரிந்த ராமர் பன்னிரண்டு வேறு கொடிய சக்திகளை ஏவினார். பாரதா, அவற்றின் வடிவத்தை அவற்றின் ஒளியாலும் வேகத்தாலும் விவரிப்பது இயலாது.
5.181.8
किन्त्वेवाहं विह्वलः संप्रदृश्य ।
दिग्भ्यः सर्वास्ता महोत्का इवाग्नेः ।
नानारूपास्तेजसोग्रेण दीप्ता ।
यथाऽऽदित्या द्वादश लोकसंक्षये ॥ ५.१८१.८ ॥
ஆயினும் நான் கலக்கமடைந்து, திசைகளிலிருந்து நெருப்பின் பெரும் எரிகற்கள் போல வரும் அவற்றையெல்லாம் கண்டேன். பல வடிவங்களுடையவையாய், கொடிய ஒளியால் ஜ்வலித்தவையாய், உலக அழிவில் பன்னிரண்டு ஆதித்யர்கள் போல.
5.181.9
ततो जालं बाणमयं विवृत्तं ।
संदृश्य भित्त्वा शरजालेन राजन्।
द्वादशेषून्प्राहिणवं रणेऽहं ।
ततः शक्तीरप्यधमं घोररूपाः ॥ ५.१८१.९ ॥
பின்னர் அம்புகளால் ஆன வலை விரிந்திருப்பதைக் கண்டு, அரசே, அம்பு வலையால் அதைத் துளைத்து, போரில் பன்னிரண்டு அம்புகளை நான் ஏவினேன். பின்னர் கொடிய வடிவமுள்ள சக்திகளையும், தாழ்ந்தவையாக.
5.181.10
ततो राजञ्जामदग्न्यो महात्मा ।
शक्तीर्घोरा व्याक्षिपद्धेमदण्डाः।
विचित्रिताः काञ्चनपट्टनंद्धा ।
यथा महोल्का ज्वलितास्तथा ताः ॥ ५.१८१.१० ॥
பின்னர் அரசே, மகாத்மா ஜாமதக்னியர் (பரசுராமர்) தங்கக் கைப்பிடிகளுடைய கொடிய சக்திகளை வீசினார். பல நிறமுள்ளவையாய், தங்கப் பட்டைகளால் கட்டப்பட்டவையாய், எரியும் பெரும் எரிகற்கள் போல அவை இருந்தன.
5.181.11
ताश्चाप्युग्राश्चर्मणा वारयित्वा ।
खङ्गेनाजौ पातयित्वा नरेन्द्र।
बाणैर्दिव्यैर्जामदग्न्यस्य सङ्ख्ये ।
दिव्यानश्वानभ्यवर्षं ससूतान् ॥ ५.१८१.११ ॥
அந்த உக்கிரமான ஆயுதங்களையும் கேடயத்தால் தடுத்து, ஓ மன்னா, போரில் வாளால் வீழ்த்தினேன். ஜாமதக்னியனின் (பரசுராமனின்) தெய்வீக அம்புகளால், அந்தப் போரில் அவனுடைய தெய்வீகக் குதிரைகளையும் தேரோட்டிகளையும் மழை போல் பொழிந்தேன்.
5.181.12
निर्मिक्तानां पन्नगानां सरूपा ।
दृष्ट्वा शक्तीर्हेमचित्रा निकृत्ताः ।
प्रादुश्चक्रे दिव्यमस्त्रं महात्मा ।
क्रोधाविष्टो हैहयेशममाथी ॥ ५.१८१.१२ ॥
விடுக்கப்பட்ட பாம்புகளைப் போன்ற வடிவுடைய, பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஈட்டிகள் வெட்டப்பட்டதைக் கண்டு, அந்த மகாத்மா கோபத்தால் நிறைந்து, ஹைஹய மன்னனை அழிக்கும் தெய்வீக அஸ்திரத்தை வெளிப்படுத்தினான்.
5.181.13
ततः श्रेण्यः शलभानामिवोग्राः ।
समापेतुर्विशिखानां प्रदीप्ताः ।
समाचिनोच्चापि भृशं शरीरं ।
हयान्सूतं सरथं चैव मह्यम् ॥ ५.१८१.१३ ॥
பின்னர், வெட்டுக்கிளிக் கூட்டங்களைப் போல உக்கிரமான, ஒளிரும் அம்புகளின் வரிசைகள் ஒன்று கூடின. அவை என் உடலையும், குதிரைகளையும், தேரோட்டியையும், தேருடன் என்னையும் மிகவும் மூடின.
5.181.14
रथः शरैर्मे निचितः सर्वतोऽभू-
त्तथा वाहाः सारथिश्चैव राजन्।
युगं रथेषां च तथैव चक्रे ।
तथैवाक्षः शरकृत्तोऽथ भग्नः ॥ ५.१८१.१४ ॥
என் தேர் அம்புகளால் நாற்புறமும் மூடப்பட்டது, ஓ மன்னா. அவ்வாறே குதிரைகளும் தேரோட்டியும். தேரின் நுகம், கொடி மரம், சக்கரங்கள், அவ்வாறே அச்சும் அம்புகளால் வெட்டப்பட்டு பின்னர் உடைந்தன.
5.181.15
ततस्तस्मिन्बाणवर्षे व्यतीते ।
शरौघेण प्रत्यवर्षं गुरुं तम्।
स विक्षतो मार्गणैर्ब्रह्मराशि-
र्देहादसक्तं मुमुचे भूरि रक्तम् ॥ ५.१८१.१५ ॥
பின்னர் அந்த அம்பு மழை கடந்ததும், நான் அம்புகளின் வெள்ளத்தால் அந்த குருவை எதிர்த்துப் பொழிந்தேன். பிரம்மதேஜஸின் குவியலான அவர் அம்புகளால் காயமடைந்து உடலிலிருந்து மிகுந்த இரத்தத்தைச் சிந்தினார்.
5.181.16
यथा रामो बाणजालाभितप्त-
स्तथैवाहं सुभृशं गाढविद्धः ।
ततो युद्धं व्यरमच्चापराह्णे ।
भानावस्तं प्रतियाते महीध्रम् ॥ ५.१८१.१६ ॥
ராமன் அம்புகளின் வலையால் வருந்தியதுபோலவே நானும் மிகவும் ஆழமாகக் குத்தப்பட்டிருந்தேன். அதன்பின் பிற்பகலில் சூரியன் மலையை நோக்கி அஸ்தமனம் அடைந்ததும் போர் நின்றது.