ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 5.183
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.183.1
ततोऽहं निशि राजेन्द्र प्रणम्य शिरसा तदा ।
ब्राह्मणानां पितॄणां च देवतानां च सर्वशः ॥ ५.१८३.१ ॥
ସେତେବେଳେ, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ରାତିରେ ମସ୍ତକ ନତ କରି ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପିତୃ ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କଲି।
5.183.2
नक्तंचराणां भूतानां राजन्यानां विशांपते ।
शयनं प्राप्य रहिते मनसा समचिन्तयम् ॥ ५.१८३.२ ॥
ହେ ପ୍ରଜାପତି, ରାତିରେ ବିଚରଣକାରୀ ପ୍ରାଣୀ ଓ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ନିର୍ଜନରେ ଶଯ୍ୟାରେ ଶୋଇ ମୁଁ ମନରେ ଭଲ ଭାବେ ଚିନ୍ତା କଲି।
5.183.3
जामदग्न्येन मे युद्धमिदं परमदारुणम् ।
अहानि च बहून्यद्य वर्तते सुमहात्ययम् ॥ ५.१८३.३ ॥
ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କ ପୁତ୍ର (ପରଶୁରାମ) ସହିତ ମୋର ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର; ଆଜି ମଧ୍ୟ ବହୁ ଦିନରୁ ଏହା ମହା ସଙ୍କଟରେ ଚାଲିଛି।
5.183.4
न च रामं महावीर्यं शक्नोमि रणमूर्धनि ।
विजेतुं समरे विप्रं जामदग्न्यं महाबलम् ॥ ५.१८३.४ ॥
ରଣମୁଖରେ ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ ରାମଙ୍କୁ, ମହାବଳୀ ଜମଦଗ୍ନିପୁତ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିଣିବାକୁ ମୁଁ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ।
5.183.5
यदि शक्यो मया जेतुं जामदग्न्यः प्रतापवान् ।
दैवतानि प्रसन्नानि दर्शयन्तु निशां मम ॥ ५.१८३.५ ॥
ମୋ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତାପୀ ଜମଦଗ୍ନିପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଜିଣିବା ସମ୍ଭବ ହେଲେ, ପ୍ରସନ୍ନ ଦେବତାମାନେ ରାତିରେ ମୋତେ (ସଂକେତ) ଦେଖାଉନ୍ତୁ।
5.183.6
ततो निशि च राजेन्द्र प्रसुप्तः शरविक्षतः ।
दक्षिणेनेह पार्श्वेन प्रभातसमये तदा ॥ ५.१८३.६ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ରାତିରେ ବାଣରେ କ୍ଷତବିକ୍ଷତ ହୋଇ ମୁଁ ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଶୋଇଥିଲି; ସେତେବେଳେ ପ୍ରଭାତ ସମୟରେ।
5.183.7
ततोऽहं विप्रमुख्यैस्तैर्यैरस्मि पतितो रथात् ।
उत्थापितो धृतश्चैव मा भैरिति च सान्त्वितः ॥ ५.१८३.७ ॥
ତା'ପରେ ମୁଁ ରଥରୁ ପଡ଼ିଗଲା ବେଳେ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମୋତେ ଉଠାଇଲେ, ଧରିଲେ ଏବଂ
5.183.8
त एव मां महाराज स्वप्ने दर्शनमेत्य वै ।
परिवार्याब्रुवन्वाक्यं तन्निबोध कुरूद्वह ॥ ५.१८३.८ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ସ୍ୱପ୍ନରେ ସେମାନେ ହିଁ ମୋ ନିକଟକୁ ଆସି ମୋତେ ଘେରି ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ; ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାହା ଶୁଣ।
5.183.9
उत्तिष्ठ मा भैर्गाङ्गेय न भयं तेऽस्ति किंचन ।
रक्षामहे त्वां कौरव्य स्वशरीरं हि नो भवान् ॥ ५.१८३.९ ॥
ଉଠ, ଭୟ କର ନାହିଁ, ହେ ଗାଙ୍ଗେୟ; ତୁମର କୌଣସି ଭୟ ନାହିଁ। ହେ କୌରବ୍ୟ, ଆମେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରିବୁ, କାରଣ ତୁମେ ଆମ ନିଜ ଶରୀର ପରି।
5.183.10
न त्वां रामो रणे जेता जामदग्न्यः कथंचन ।
त्वमेव समरे रामं विजेता भरतर्षभ ॥ ५.१८३.१० ॥
ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କ ପୁତ୍ର ରାମ ଯୁଦ୍ଧରେ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ତୁମକୁ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ; ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯୁଦ୍ଧରେ ରାମଙ୍କୁ ତୁମେ ହିଁ ଜିତିବ।
5.183.11
इदमस्त्रं सुदयितं प्रत्यभिज्ञास्यते भवान् ।
विदितं हि तवाप्येतत्पूर्वस्मिन्देहधारणे ॥ ५.१८३.११ ॥
ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ତୁମକୁ ଅତି ପ୍ରିୟ; ତୁମେ ଏହାକୁ ଚିହ୍ନିବ। ପୂର୍ବ ଦେହଧାରଣରେ ଏହା ତୁମକୁ ମଧ୍ୟ ଜଣା ଥିଲା।
5.183.12
प्राजापत्यं विश्वकृतं प्रस्वापं नाम भारत ।
न हीदं वेद रामोऽपि पृथिव्यां वा पुमान्क्वचित् ॥ ५.१८३.१२ ॥
ହେ ଭାରତ, ଏହା ପ୍ରଜାପତିଙ୍କର ପ୍ରାଜାପତ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର, ବିଶ୍ୱକୃତ ଓ ପ୍ରସ୍ୱାପ ନାମର; ଏହାକୁ ରାମ ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ, ପୃଥିବୀରେ କେଉଁଠି କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ଜାଣେ ନାହିଁ।
5.183.13
तत्स्मरस्व महाबाहो भृशं संयोजयस्व च ।
उपस्थास्यति राजेन्द्र स्वयमेव तवानघ ॥ ५.१८३.१३ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ତାକୁ ସ୍ମରଣ କର ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ପ୍ରୟୋଗ କର। ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ନିଷ୍ପାପ, ତାହା ସ୍ୱୟଂ ତୁମ ନିକଟକୁ ଆସିବ।
5.183.14
येन सर्वान्महावीर्यान्प्रशासिष्यसि कौरव ।
न च रामः क्षयं गन्ता तेनास्त्रेण नराधिप ॥ ५.१८३.१४ ॥
ଯେଉଁ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ମହାପରାକ୍ରମୀ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବଶ କରିବ, ହେ କୌରବ, ସେହି ଅସ୍ତ୍ରରେ ରାମ ବିନଷ୍ଟ ହେବେ ନାହିଁ, ହେ ନରାଧିପ।
5.183.15
एनसा न तु संयोगं प्राप्स्यसे जातु मानद ।
स्वप्स्यते जामदग्न्योऽसौ त्वद्बाणबलपीडितः ॥ ५.१८३.१५ ॥
ହେ ମାନଦ, ପାପ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ କେବେ ବି ସଂଯୋଗ ପାଇବ ନାହିଁ। ତୁମ ବାଣର ବଳରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ସେ ଜମଦଗ୍ନିପୁତ୍ର ନିଦ୍ରିତ ହେବେ।
5.183.16
ततो जित्वा त्वमेवैनं पुनरुत्थापयिष्यसि ।
अस्त्रेण दयितेनाजौ भीष्म संबोधनेन वै ॥ ५.१८३.१६ ॥
ତା'ପରେ ତାକୁ ଜିତି ତୁମେ ହିଁ ତାକୁ ପୁନର୍ବାର ଜାଗ୍ରତ କରିବ; ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରିୟ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ହେ ଭୀଷ୍ମ, ଜାଗ୍ରତ କରାଉଥିବା ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନିଶ୍ଚୟ।
5.183.17
एवं कुरुष्व कौरव्य प्रभाते रथमास्थितः ।
प्रसुप्तं वा मृतं वेति तुल्यं मन्यामहे वयम् ॥ ५.१८३.१७ ॥
ହେ କୌରବ୍ୟ, ଏହିପରି କର, ପ୍ରଭାତରେ ରଥରେ ଚଢ଼ି। ସେ ନିଦ୍ରିତ ହେଉ କି ମୃତ, ଆମେ ଉଭୟକୁ ସମାନ ମାନୁ।
5.183.18
न च रामेण मर्तव्यं कदाचिदपि पार्थिव ।
ततः समुत्पन्नमिदं प्रस्वापं युज्यतामिति ॥ ५.१८३.१८ ॥
ହେ ପାର୍ଥିବ, ରାମ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ କଦାପି ନିହତ ହେବ ନାହିଁ। ତେଣୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏହି ପ୍ରସ୍ୱାପ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରୟୋଗ ହେଉ, ଏହିପରି।
5.183.19
इत्युक्त्वान्तर्हिता राजन्सर्व एव द्विजोत्तमाः ।
अष्टौ सदृशरूपास्ते सर्वे भासुरमूर्तयः ॥ ५.१८३.१९ ॥
ଏହା କହି, ହେ ରାଜନ୍, ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସମସ୍ତେ ଅନ୍ତର୍ହିତ ହେଲେ। ସେହି ଆଠ ଜଣଙ୍କର ରୂପ ଏକ ପରି ଥିଲା; ସମସ୍ତେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶରୀରଧାରୀ ଥିଲେ।