மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.183
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.183.1
ततोऽहं निशि राजेन्द्र प्रणम्य शिरसा तदा ।
ब्राह्मणानां पितॄणां च देवतानां च सर्वशः ॥ ५.१८३.१ ॥
அப்பொழுது, அரசர்களின் தலைவரே, இரவில் தலை வணங்கி அந்தணர்களுக்கும் முன்னோர்களுக்கும் தேவர்கள் அனைவருக்கும் வணக்கம் செலுத்தினேன்.
5.183.2
नक्तंचराणां भूतानां राजन्यानां विशांपते ।
शयनं प्राप्य रहिते मनसा समचिन्तयम् ॥ ५.१८३.२ ॥
மக்களின் தலைவரே, இரவில் திரியும் உயிரினங்களுக்கும் அரச குலத்தோருக்கும் நடுவில், தனிமையில் படுக்கையில் கிடந்து மனதில் நன்கு சிந்தித்தேன்.
5.183.3
जामदग्न्येन मे युद्धमिदं परमदारुणम् ।
अहानि च बहून्यद्य वर्तते सुमहात्ययम् ॥ ५.१८३.३ ॥
ஜமதக்னியின் மகனுடன் (பரசுராமருடன்) எனக்கு இந்தப் போர் மிகவும் கொடியது; இன்றும் பல நாட்களாக இது பெரும் ஆபத்தாக நடந்து கொண்டிருக்கிறது.
5.183.4
न च रामं महावीर्यं शक्नोमि रणमूर्धनि ।
विजेतुं समरे विप्रं जामदग्न्यं महाबलम् ॥ ५.१८३.४ ॥
போர்முனையில் மகாவீரியம் நிறைந்த ராமனை, மகாபலம் கொண்ட ஜமதக்னியின் மகனான அந்தணரை, போரில் வெல்ல என்னால் இயலவில்லை.
5.183.5
यदि शक्यो मया जेतुं जामदग्न्यः प्रतापवान् ।
दैवतानि प्रसन्नानि दर्शयन्तु निशां मम ॥ ५.१८३.५ ॥
என்னால் பிரதாபமிக்க ஜமதக்னியின் மகனை வெல்ல முடியுமானால், மகிழ்ந்த தேவர்கள் இரவில் எனக்கு அதற்கான அறிகுறியைக் காட்டட்டும்.
5.183.6
ततो निशि च राजेन्द्र प्रसुप्तः शरविक्षतः ।
दक्षिणेनेह पार्श्वेन प्रभातसमये तदा ॥ ५.१८३.६ ॥
பின்னர், அரசர்களின் தலைவரே, இரவில் அம்புகளால் காயமுற்று நான் வலது பக்கமாகப் படுத்து உறங்கினேன்; அப்போது விடியற்காலை நேரத்தில்.
5.183.7
ततोऽहं विप्रमुख्यैस्तैर्यैरस्मि पतितो रथात् ।
उत्थापितो धृतश्चैव मा भैरिति च सान्त्वितः ॥ ५.१८३.७ ॥
பின்னர் நான் தேரிலிருந்து விழுந்தபோது, அந்த முதன்மை அந்தணர்கள் என்னை எழுப்பி, பிடித்துக்கொண்டு, "அஞ்ச வேண்டாம்" என்று தேற்றினர்.
5.183.8
त एव मां महाराज स्वप्ने दर्शनमेत्य वै ।
परिवार्याब्रुवन्वाक्यं तन्निबोध कुरूद्वह ॥ ५.१८३.८ ॥
மஹாராஜனே, கனவில் அவர்களே என்னிடம் வந்து, என்னைச் சூழ்ந்து இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்கள்; குருக்களில் சிறந்தவனே, அதைக் கேள்.
5.183.9
उत्तिष्ठ मा भैर्गाङ्गेय न भयं तेऽस्ति किंचन ।
रक्षामहे त्वां कौरव्य स्वशरीरं हि नो भवान् ॥ ५.१८३.९ ॥
எழுந்திரு, அஞ்சாதே, கங்கையின் மகனே; உனக்கு எந்த அச்சமும் இல்லை. குருவின் வழிவந்தவனே, நாங்கள் உன்னைக் காப்போம்; நீ எங்கள் சொந்த உடலைப் போன்றவன்.
5.183.10
न त्वां रामो रणे जेता जामदग्न्यः कथंचन ।
त्वमेव समरे रामं विजेता भरतर्षभ ॥ ५.१८३.१० ॥
ஜமதக்னியின் மகன் ராமன் போரில் எந்த வகையிலும் உன்னை வெல்ல மாட்டான்; பரதர்களின் காளையே, போரில் ராமனை நீயே வெல்வாய்.
5.183.11
इदमस्त्रं सुदयितं प्रत्यभिज्ञास्यते भवान् ।
विदितं हि तवाप्येतत्पूर्वस्मिन्देहधारणे ॥ ५.१८३.११ ॥
இந்த ஆயுதம் உனக்கு மிகவும் பிரியமானது; நீ இதை அடையாளம் கண்டுகொள்வாய். முந்தைய உடல் எடுத்த காலத்திலேயே இது உனக்குத் தெரிந்திருந்தது.
5.183.12
प्राजापत्यं विश्वकृतं प्रस्वापं नाम भारत ।
न हीदं वेद रामोऽपि पृथिव्यां वा पुमान्क्वचित् ॥ ५.१८३.१२ ॥
பாரதனே, இது பிரஜாபதிக்குரிய, உலகைப் படைத்ததாகக் கருதப்படும், ‘பிரஸ்வாபம்’ என்னும் ஆயுதம்; இதை ராமனும் அறியமாட்டான், பூமியில் எந்த மனிதனும் எங்கும் அறியமாட்டான்.
5.183.13
तत्स्मरस्व महाबाहो भृशं संयोजयस्व च ।
उपस्थास्यति राजेन्द्र स्वयमेव तवानघ ॥ ५.१८३.१३ ॥
மகாபாகுவே, அதை நினைவுகூர்ந்து முழுமையாகப் பயன்படுத்து. அரசர்களின் அரசே, பாவமற்றவனே, அது தானாகவே உன்னிடம் வரும்.
5.183.14
येन सर्वान्महावीर्यान्प्रशासिष्यसि कौरव ।
न च रामः क्षयं गन्ता तेनास्त्रेण नराधिप ॥ ५.१८३.१४ ॥
எதனால் நீ மாபெரும் வீரர்கள் அனைவரையும் அடக்குவாயோ, அந்த அஸ்திரத்தால் ராமர் அழிய மாட்டார், குருவின் வழித்தோன்றலே, மனிதர்களின் அதிபதியே.
5.183.15
एनसा न तु संयोगं प्राप्स्यसे जातु मानद ।
स्वप्स्यते जामदग्न्योऽसौ त्वद्बाणबलपीडितः ॥ ५.१८३.१५ ॥
மானம் அளிப்பவனே, நீ பாவத்தால் ஒருபோதும் இணைவைப் பெறமாட்டாய். உன் அம்புகளின் வலியால் பீடிக்கப்பட்ட அந்த ஜாமதக்னியின் மகன் உறங்கிவிடுவான்.
5.183.16
ततो जित्वा त्वमेवैनं पुनरुत्थापयिष्यसि ।
अस्त्रेण दयितेनाजौ भीष्म संबोधनेन वै ॥ ५.१८३.१६ ॥
பின்னர் அவனை வென்று நீயே அவனை மீண்டும் எழுப்புவாய்; போரில் பிரியமான அஸ்திரத்தாலும், விழிப்பூட்டும் மந்திரத்தாலும், பீஷ்மா, நிச்சயமாக.
5.183.17
एवं कुरुष्व कौरव्य प्रभाते रथमास्थितः ।
प्रसुप्तं वा मृतं वेति तुल्यं मन्यामहे वयम् ॥ ५.१८३.१७ ॥
குருவின் வழித்தோன்றலே, இவ்வாறே செய், விடியற்காலையில் தேரில் ஏறி. அவன் உறங்குகிறானா அல்லது இறந்தானா, நாங்கள் இரண்டையும் சமமாகக் கருதுகிறோம்.
5.183.18
न च रामेण मर्तव्यं कदाचिदपि पार्थिव ।
ततः समुत्पन्नमिदं प्रस्वापं युज्यतामिति ॥ ५.१८३.१८ ॥
பார்த்திவனே, ராமரால் நீ எப்போதும் கொல்லப்பட மாட்டாய். எனவே தோன்றிய இந்த உறக்க அஸ்திரம் பயன்படுத்தப்படட்டும் என்று.
5.183.19
इत्युक्त्वान्तर्हिता राजन्सर्व एव द्विजोत्तमाः ।
अष्टौ सदृशरूपास्ते सर्वे भासुरमूर्तयः ॥ ५.१८३.१९ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு, அரசே, அந்த உயர்ந்த அந்தணர்கள் அனைவரும் மறைந்தனர். அவர்கள் எண்மரும் ஒரே உருவம் கொண்டவர்கள்; அனைவரும் ஒளிரும் திருமேனி உடையவர்கள்.