ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.187
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.187.1
ततस्ते तापसाः सर्वे तपसे धृतनिश्चयाम् ।
दृष्ट्वा न्यवर्तयंस्तात किं कार्यमिति चाब्रुवन् ॥ ५.१८७.१ ॥
ಆಗ ಆ ತಪಸ್ವಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ದೃಢನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿದ ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅವಳನ್ನು ತಡೆದರು. 'ಮಗು, ಈಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
5.187.2
तानुवाच ततः कन्या तपोवृद्धानृषींस्तदा ।
निराकृतास्मि भीष्मेण भ्रंशिता पतिधर्मतः ॥ ५.१८७.२ ॥
ಆಗ ಆ ಕನ್ಯೆ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧರಾದ ಆ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ಭೀಷ್ಮನಿಂದ ನಾನು ತಿರಸ್ಕೃತಳಾದೆ; ಪತಿಧರ್ಮದಿಂದ ಭ್ರಷ್ಟಳಾದೆ.'
5.187.3
वधार्थं तस्य दीक्षा मे न लोकार्थं तपोधनाः ।
निहत्य भीष्मं गच्छेयं शान्तिमित्येव निश्चयः ॥ ५.१८७.३ ॥
'ತಪೋಧನರೇ, ನನ್ನ ಈ ದೀಕ್ಷೆ ಅವನನ್ನು ವಧಿಸಲೆಂದೇ; ಲೋಕಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಕೊಂದ ನಂತರವೇ ನಾನು ಶಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ; ಇದೇ ನನ್ನ ನಿಶ್ಚಯ.'
5.187.4
यत्कृते दुःखवसतिमिमां प्राप्तऽस्मि शाश्वतीम् ।
पतिलोकाद्विहीना च नैव स्त्री न पुमानिह ॥ ५.१८७.४ ॥
'ಯಾರ ಕಾರಣದಿಂದ ಈ ಶಾಶ್ವತ ದುಃಖನಿವಾಸವನ್ನು ಪಡೆದೆನೋ, ಪತಿಲೋಕದಿಂದ ವಂಚಿತಳಾಗಿ, ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೆಣ್ಣೂ ಅಲ್ಲ, ಗಂಡೂ ಅಲ್ಲ.'
5.187.5
नाहत्वा युधि गाङ्गेयं निवर्तिष्ये तपोधनाः ।
एष मे हृदि संकल्पो यदिदं कथितं मया ॥ ५.१८७.५ ॥
'ತಪೋಧನರೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗಾಂಗೇಯನನ್ನು (ಭೀಷ್ಮನನ್ನು) ಕೊಲ್ಲದೆ ನಾನು ಹಿಂದಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ಈಗ ಹೇಳಿದ್ದೇ ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಸಂಕಲ್ಪ.'
5.187.6
स्त्रीभावे परिनिर्विण्णा पुंस्त्वार्थे कृतनिश्चया ।
भीष्मे प्रतिचिकीर्षामि नास्मि वार्येति वै पुनः ॥ ५.१८७.६ ॥
'ಸ್ತ್ರೀತ್ವದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿರಕ್ತಳಾಗಿ, ಪುರುಷತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ದೃಢನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿ, ಭೀಷ್ಮನ ಮೇಲೆ ಪ್ರತೀಕಾರ ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನನ್ನು ತಡೆಯಲಾಗದು, ಇದನ್ನೇ ಮತ್ತೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.'
5.187.7
तां देवो दर्शयामास शूलपाणिरुमापतिः ।
मध्ये तेषां महार्षीणां स्वेन रूपेण तापसीम् ॥ ५.१८७.७ ॥
ಶೂಲಪಾಣಿ ಉಮಾಪತಿ ದೇವನು ಆ ತಪಸ್ವಿನಿಗೆ, ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳ ನಡುವೆ ತನ್ನ ನಿಜರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.
5.187.8
छन्द्यमाना वरेणाथ सा वव्रे मत्पराजयम् ।
हनिष्यसीति तां देवः प्रत्युवाच मनस्विनीम् ॥ ५.१८७.८ ॥
ವರ ಕೇಳಲು ಕೇಳಿದಾಗ ಅವಳು ನನ್ನ ಸೋಲನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಆಗ ದೇವನು ಆ ಮನಸ್ವಿನಿಗೆ, 'ನೀನು (ಅವನನ್ನು) ಕೊಲ್ಲುವೆ' ಎಂದನು.
5.187.9
ततः सा पुनरेवाथ कन्या रुद्रमुवाच ह ।
उपपद्येत्कथं देव स्त्रिया युधि जयो मम ॥ ५.१८७.९ ॥
ಆಗ ಆ ಕನ್ಯೆ ಮತ್ತೆ ರುದ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು, 'ದೇವ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯಾದ ನನಗೆ ಜಯ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?'
5.187.10
स्त्रीभावेन च मे गाढं मनः शान्तमुमापते ।
प्रतिश्रुतश्च भूतेश त्वया भीष्मपराजयः ॥ ५.१८७.१० ॥
ಉಮಾಪತಿಯೇ, ಸ್ತ್ರೀ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಆಳವಾಗಿ ಶಾಂತವಾಗಿದೆ. ಭೂತೇಶನೇ, ನೀನು ಭೀಷ್ಮನ ಸೋಲನ್ನು ನನಗೆ ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದೀಯ.
5.187.11
यथा स सत्यो भवति तथा कुरु वृषध्वज ।
यथा हन्यां समागम्य भीष्मं शान्तनवं युधि ॥ ५.१८७.११ ॥
ವೃಷಧ್ವಜನೇ, ಅದು ಸತ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶಂತನುವಿನ ಮಗ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ನಾನು ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವಂತೆ.
5.187.12
तामुवाच महादेवः कन्यां किल वृषध्वजः ।
न मे वागमृतं प्राह सत्यं भद्रे भविष्यसि ॥ ५.१८७.१२ ॥
ಆ ಕನ್ಯೆಗೆ ವೃಷಧ್ವಜನಾದ ಮಹಾದೇವನು ಹೇಳಿದನು, 'ನನ್ನ ಮಾತು ಅಮೃತದಂತೆ; ಅದು ಸುಳ್ಳಾಗದು. ಓ ಭದ್ರೆ, ನೀನು ಸತ್ಯವಾಗುವೆ.'
5.187.13
हनिष्यसि रणे भीष्मं पुरुषत्वं च लप्स्यति ।
स्मरिष्यसि च तत्सर्वं देहमन्यं गता सती ॥ ५.१८७.१३ ॥
ನೀನು ರಣದಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವೆ, ಪುರುಷತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ; ಬೇರೊಂದು ದೇಹವನ್ನು ಹೊಂದಿ ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವೆ, ಓ ಸತಿ.
5.187.14
द्रुपदस्य कुले जाता भविष्यसि महारथः ।
शीघ्रास्त्रश्चित्रयोधी च भविष्यसि सुसंमतः ॥ ५.१८७.१४ ॥
ನೀನು ದ್ರುಪದನ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿ ಮಹಾರಥಿಯಾಗುವೆ; ಶೀಘ್ರಾಸ್ತ್ರನೂ ವಿಚಿತ್ರ ಯೋಧನೂ ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವಾನ್ವಿತನೂ ಆಗುವೆ.
5.187.15
यथोक्तमेव कल्याणि सर्वमेतद्भविष्यति ।
भविष्यसि पुमान्पश्चात्कस्माच्चित्कालपर्ययात् ॥ ५.१८७.१५ ॥
ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಇವೆಲ್ಲವೂ ನೆರವೇರುವವು; ಕಾಲ ಕಳೆದ ನಂತರ ನೀನು ಪುರುಷನಾಗುವೆ.
5.187.16
एवमुक्त्वा महादेवः कपर्दी वृषभध्वजः ।
पश्यतामेव विप्राणां तत्रैवान्तरधीयत ॥ ५.१८७.१६ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಜಟಾಧಾರಿ, ವೃಷಭಧ್ವಜ ಮಹಾದೇವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು.
5.187.17
ततः सा पश्यतां तेषां महर्षीणामनिन्दिता ।
समाहृत्य वनात्तस्मात्काष्ठानि वरवर्णिनी ॥ ५.१८७.१७ ॥
ಆಗ ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ನಿರ್ದೋಷಿಯಾದ, ಉತ್ತಮ ವರ್ಣದ ಆ ಸ್ತ್ರೀ ಆ ಕಾಡಿನಿಂದ ಕಟ್ಟಿಗೆಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದಳು.
5.187.18
चितां कृत्वा सुमहतीं प्रदाय च हुताशनम् ।
प्रदीप्तेऽग्नौ महाराज रोषदीप्तेन चेतसा ॥ ५.१८७.१८ ॥
ಅವಳು ದೊಡ್ಡ ಚಿತೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಹಚ್ಚಿದಳು. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿಯುವ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವಳು ಆ ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಸೇರಿದಳು.
5.187.19
उक्त्वा भीष्मवधायेति प्रविवेश हुताशनम् ।
ज्येष्ठा काशिसुता राजन्यमुनामभितो नदीम् ॥ ५.१८७.१९ ॥
ಭೀಷ್ಮನ ವಧೆಗಾಗಿ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಕಾಶಿರಾಜನ ಪುತ್ರಿ ಜ್ಯೇಷ್ಠೆ, ಓ ರಾಜನೇ, ಯಮುನಾ ನದಿಯ ಎರಡು ಬದಿಗಳ ಆ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು.