மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.187
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.187.1
ततस्ते तापसाः सर्वे तपसे धृतनिश्चयाम् ।
दृष्ट्वा न्यवर्तयंस्तात किं कार्यमिति चाब्रुवन् ॥ ५.१८७.१ ॥
அப்போது அந்தத் தவசிகள் அனைவரும் தவத்தில் உறுதியாக நின்றவளைக் கண்டு அவளைத் திருப்பினர். 'அப்பனே, இனி என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்றும் கூறினர்.
5.187.2
तानुवाच ततः कन्या तपोवृद्धानृषींस्तदा ।
निराकृतास्मि भीष्मेण भ्रंशिता पतिधर्मतः ॥ ५.१८७.२ ॥
அப்போது அந்தக் கன்னி தவத்தில் முதிர்ந்த அந்த ரிஷிகளிடம் சொன்னாள்: 'பீஷ்மரால் நான் புறக்கணிக்கப்பட்டேன்; கணவனுக்குரிய தர்மத்திலிருந்து வீழ்த்தப்பட்டேன்.'
5.187.3
वधार्थं तस्य दीक्षा मे न लोकार्थं तपोधनाः ।
निहत्य भीष्मं गच्छेयं शान्तिमित्येव निश्चयः ॥ ५.१८७.३ ॥
'தவச்செல்வர்களே, என் இந்த விரதம் அவனைக் கொல்வதற்காகவே; உலகுக்காக அல்ல. பீஷ்மரைக் கொன்ற பின்னரே நான் அமைதி அடைவேன்; இதுவே என் உறுதி.'
5.187.4
यत्कृते दुःखवसतिमिमां प्राप्तऽस्मि शाश्वतीम् ।
पतिलोकाद्विहीना च नैव स्त्री न पुमानिह ॥ ५.१८७.४ ॥
'எவனுக்காக இந்த நிரந்தரத் துன்பத்தின் உறைவிடத்தை அடைந்தேனோ, கணவர் உலகிலிருந்து விலக்கப்பட்டு, இங்கு நான் பெண்ணும் அல்ல, ஆணும் அல்ல.'
5.187.5
नाहत्वा युधि गाङ्गेयं निवर्तिष्ये तपोधनाः ।
एष मे हृदि संकल्पो यदिदं कथितं मया ॥ ५.१८७.५ ॥
'தவச்செல்வர்களே, போரில் கங்கையின் மகன் (பீஷ்மன்) கொல்லப்படாமல் நான் திரும்ப மாட்டேன். நான் இப்போது சொன்ன இதுவே என் இதயத்தின் உறுதி.'
5.187.6
स्त्रीभावे परिनिर्विण्णा पुंस्त्वार्थे कृतनिश्चया ।
भीष्मे प्रतिचिकीर्षामि नास्मि वार्येति वै पुनः ॥ ५.१८७.६ ॥
'பெண்மையில் முழுவதும் வெறுப்புற்று, ஆண்மைக்காக உறுதி பூண்டு, பீஷ்மரிடம் பழிவாங்க விரும்புகிறேன்; நான் தடுக்கப்பட முடியாதவள் என்பதே மீண்டும் சொல்கிறேன்.'
5.187.7
तां देवो दर्शयामास शूलपाणिरुमापतिः ।
मध्ये तेषां महार्षीणां स्वेन रूपेण तापसीम् ॥ ५.१८७.७ ॥
சூலபாணியும் உமாபதியுமான தேவர் அந்த தபஸ்வினிக்கு, அந்த மகாரிஷிகளின் நடுவே தனது சொந்த வடிவத்தைக் காட்டினார்.
5.187.8
छन्द्यमाना वरेणाथ सा वव्रे मत्पराजयम् ।
हनिष्यसीति तां देवः प्रत्युवाच मनस्विनीम् ॥ ५.१८७.८ ॥
வரம் கேட்கப்பட்டபோது அவள் என் தோல்வியைத் தேர்ந்தெடுத்தாள். அப்போது தேவர் அந்த மனஸ்வினியிடம், 'நீ (அவனைக்) கொல்வாய்' என்றார்.
5.187.9
ततः सा पुनरेवाथ कन्या रुद्रमुवाच ह ।
उपपद्येत्कथं देव स्त्रिया युधि जयो मम ॥ ५.१८७.९ ॥
பின்னர் அந்தக் கன்னி மீண்டும் ருத்திரனிடம் கூறினாள்: 'தேவரே, போரில் ஒரு பெண்ணான எனக்கு வெற்றி எப்படி சாத்தியமாகும்?'
5.187.10
स्त्रीभावेन च मे गाढं मनः शान्तमुमापते ।
प्रतिश्रुतश्च भूतेश त्वया भीष्मपराजयः ॥ ५.१८७.१० ॥
உமாபதியே, பெண்ணான நிலையால் என் மனம் ஆழமாக அமைதியடைந்துள்ளது. பூதேசரே, உம்மால் பீஷ்மரின் தோல்வி எனக்கு வாக்களிக்கப்பட்டது.
5.187.11
यथा स सत्यो भवति तथा कुरु वृषध्वज ।
यथा हन्यां समागम्य भीष्मं शान्तनवं युधि ॥ ५.१८७.११ ॥
வ்ருஷத்வஜரே, அது உண்மையாகும்படி செய்யுங்கள்; போரில் சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மரைச் சந்தித்து நான் அவரைக் கொல்லும்படி.
5.187.12
तामुवाच महादेवः कन्यां किल वृषध्वजः ।
न मे वागमृतं प्राह सत्यं भद्रे भविष्यसि ॥ ५.१८७.१२ ॥
அந்தக் கன்னியிடம் வ்ருஷத்வஜரான மகாதேவர் கூறினார்: 'என் வாக்கு அமிர்தம் போன்றது; அது பொய்யாகாது. அன்பே, நீ உண்மையாவாய்.'
5.187.13
हनिष्यसि रणे भीष्मं पुरुषत्वं च लप्स्यति ।
स्मरिष्यसि च तत्सर्वं देहमन्यं गता सती ॥ ५.१८७.१३ ॥
போரில் நீ பீஷ்மரைக் கொல்வாய்; ஆண்மையை அடைவாய். வேறு உடலை அடைந்து அவை அனைத்தையும் நினைவுகூர்வாய், ஓ சதி.
5.187.14
द्रुपदस्य कुले जाता भविष्यसि महारथः ।
शीघ्रास्त्रश्चित्रयोधी च भविष्यसि सुसंमतः ॥ ५.१८७.१४ ॥
நீ துருபதனின் குலத்தில் பிறந்து மஹாரதியாவாய்; விரைந்த அஸ்திரங்கள் கொண்ட, அற்புத வீரனாகி, மிகவும் மதிக்கப்படுவாய்.
5.187.15
यथोक्तमेव कल्याणि सर्वमेतद्भविष्यति ।
भविष्यसि पुमान्पश्चात्कस्माच्चित्कालपर्ययात् ॥ ५.१८७.१५ ॥
ஓ கல்யாணி, சொன்னபடியே இவை அனைத்தும் நிகழும். காலம் கடந்த பின்னர் நீ ஆணாவாய்.
5.187.16
एवमुक्त्वा महादेवः कपर्दी वृषभध्वजः ।
पश्यतामेव विप्राणां तत्रैवान्तरधीयत ॥ ५.१८७.१६ ॥
இவ்வாறு கூறிய பின், சடைமுடி அணிந்த, ரிஷபக்கொடி கொண்ட மஹாதேவர் அந்தணர்கள் பார்த்திருக்கவே அங்கேயே மறைந்தார்.
5.187.17
ततः सा पश्यतां तेषां महर्षीणामनिन्दिता ।
समाहृत्य वनात्तस्मात्काष्ठानि वरवर्णिनी ॥ ५.१८७.१७ ॥
பின்னர், அந்த மகரிஷிகள் பார்த்திருக்கையில், குற்றமற்ற, சிறந்த நிறமுடைய அவள் அந்தக் காட்டிலிருந்து விறகுகளைச் சேகரித்தாள்.
5.187.18
चितां कृत्वा सुमहतीं प्रदाय च हुताशनम् ।
प्रदीप्तेऽग्नौ महाराज रोषदीप्तेन चेतसा ॥ ५.१८७.१८ ॥
அவள் மிகப்பெரிய சிதையை அமைத்து நெருப்பை மூட்டினாள். ஓ மஹாராஜா, கோபத்தால் கொழுந்துவிட்ட உள்ளத்துடன் அவள் அந்தப் பற்றியெரியும் நெருப்பில் பாய்ந்தாள்.
5.187.19
उक्त्वा भीष्मवधायेति प्रविवेश हुताशनम् ।
ज्येष्ठा काशिसुता राजन्यमुनामभितो नदीम् ॥ ५.१८७.१९ ॥
பீஷ்மரைக் கொல்வதற்காக என்று கூறி, காசி மன்னனின் மூத்த மகளான அவள், ஓ மன்னா, யமுனை நதியின் இருபுறமும் இருந்த அந்த நெருப்பினுள் நுழைந்தாள்.