Mahābhārata · Adhyāya 5.187
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.187.1
ततस्ते तापसाः सर्वे तपसे धृतनिश्चयाम् ।
दृष्ट्वा न्यवर्तयंस्तात किं कार्यमिति चाब्रुवन् ॥ ५.१८७.१ ॥
Da sahen all diese Asketen, dass sie fest entschlossen zur Askese war, und wandten sie zurück, indem sie sprachen: »Lieber Kind, was ist nun zu tun?«
5.187.2
तानुवाच ततः कन्या तपोवृद्धानृषींस्तदा ।
निराकृतास्मि भीष्मेण भ्रंशिता पतिधर्मतः ॥ ५.१८७.२ ॥
Da sprach die Jungfrau zu jenen Weisen, die im Büßen alt waren: »Ich wurde von Bhīṣma verstoßen und von der Pflicht einer Gattin gestürzt.«
5.187.3
वधार्थं तस्य दीक्षा मे न लोकार्थं तपोधनाः ।
निहत्य भीष्मं गच्छेयं शान्तिमित्येव निश्चयः ॥ ५.१८७.३ ॥
»Ihr an Askese Reichen, mein Gelübde gilt seiner Tötung, nicht dem Wohl der Welt. Nachdem ich Bhīṣma erschlagen habe, werde ich den Frieden erlangen – das ist mein Entschluss.«
5.187.4
यत्कृते दुःखवसतिमिमां प्राप्तऽस्मि शाश्वतीम् ।
पतिलोकाद्विहीना च नैव स्त्री न पुमानिह ॥ ५.१८७.४ ॥
»Seinetwegen bin ich in diese ewige Wohnstatt des Leidens geraten, des Gatten-Welt beraubt; hier bin ich weder Frau noch Mann.«
5.187.5
नाहत्वा युधि गाङ्गेयं निवर्तिष्ये तपोधनाः ।
एष मे हृदि संकल्पो यदिदं कथितं मया ॥ ५.१८७.५ ॥
»Ihr an Askese Reichen, ich werde nicht umkehren, ohne Gāṅgeya im Kampf erschlagen zu haben. Dies ist der Entschluss meines Herzens, wie ich es eben erklärt habe.«
5.187.6
स्त्रीभावे परिनिर्विण्णा पुंस्त्वार्थे कृतनिश्चया ।
भीष्मे प्रतिचिकीर्षामि नास्मि वार्येति वै पुनः ॥ ५.१८७.६ ॥
»Der Frauenschaft völlig überdrüssig, entschlossen zur Mannesgestalt, will ich mich an Bhīṣma rächen; ich kann nicht aufgehalten werden – so sage ich es wieder.«
5.187.7
तां देवो दर्शयामास शूलपाणिरुमापतिः ।
मध्ये तेषां महार्षीणां स्वेन रूपेण तापसीम् ॥ ५.१८७.७ ॥
Der Gott, Dreizack-Träger und Herr Umās, zeigte der Asketin seine eigene Gestalt inmitten jener großen Weisen.
5.187.8
छन्द्यमाना वरेणाथ सा वव्रे मत्पराजयम् ।
हनिष्यसीति तां देवः प्रत्युवाच मनस्विनीम् ॥ ५.१८७.८ ॥
Als man sie aufforderte, eine Gabe zu wählen, wählte sie meine Niederlage. Da antwortete der Gott der entschlossenen Frau: „Du wirst ihn töten.“
5.187.9
ततः सा पुनरेवाथ कन्या रुद्रमुवाच ह ।
उपपद्येत्कथं देव स्त्रिया युधि जयो मम ॥ ५.१८७.९ ॥
Da sprach die Jungfrau erneut zu Rudra: „O Gott, wie könnte mir als Frau im Kampf der Sieg zuteilwerden?“
5.187.10
स्त्रीभावेन च मे गाढं मनः शान्तमुमापते ।
प्रतिश्रुतश्च भूतेश त्वया भीष्मपराजयः ॥ ५.१८७.१० ॥
O Herr Umās, in diesem weiblichen Zustand ist mein Geist tief beruhigt. Und, o Herr der Wesen, du hast mir die Niederlage Bhīṣmas versprochen.
5.187.11
यथा स सत्यो भवति तथा कुरु वृषध्वज ।
यथा हन्यां समागम्य भीष्मं शान्तनवं युधि ॥ ५.१८७.११ ॥
O Stierbannerträger, mach es wahr, damit ich im Kampf auf Bhīṣma, den Sohn Śantanus, treffe und ihn töte.
5.187.12
तामुवाच महादेवः कन्यां किल वृषध्वजः ।
न मे वागमृतं प्राह सत्यं भद्रे भविष्यसि ॥ ५.१८७.१२ ॥
Zu ihr sprach der große Gott, der Stierbannerträger: „Mein Wort ist wie Nektar; es ist nicht falsch. O Gütige, du wirst wahr werden.“
5.187.13
हनिष्यसि रणे भीष्मं पुरुषत्वं च लप्स्यति ।
स्मरिष्यसि च तत्सर्वं देहमन्यं गता सती ॥ ५.१८७.१३ ॥
Im Kampf wirst du Bhīṣma töten und die Männlichkeit erlangen; in einen anderen Körper gegangen, o Tugendhafte, wirst du dich all dessen erinnern.
5.187.14
द्रुपदस्य कुले जाता भविष्यसि महारथः ।
शीघ्रास्त्रश्चित्रयोधी च भविष्यसि सुसंमतः ॥ ५.१८७.१४ ॥
Im Geschlecht Drupadas geboren, wirst du ein großer Wagenkämpfer, schnell mit den Waffen, ein wunderbarer Krieger und hoch geachtet sein.
5.187.15
यथोक्तमेव कल्याणि सर्वमेतद्भविष्यति ।
भविष्यसि पुमान्पश्चात्कस्माच्चित्कालपर्ययात् ॥ ५.१८७.१५ ॥
Wie gesagt, o Glückliche, wird all dies geschehen; später, mit dem Lauf der Zeit, wirst du ein Mann sein.
5.187.16
एवमुक्त्वा महादेवः कपर्दी वृषभध्वजः ।
पश्यतामेव विप्राणां तत्रैवान्तरधीयत ॥ ५.१८७.१६ ॥
So gesprochen, verschwand der große Gott, mit Haarknoten und Stierbanner, dort eben vor den Augen der Brahmanen.
5.187.17
ततः सा पश्यतां तेषां महर्षीणामनिन्दिता ।
समाहृत्य वनात्तस्मात्काष्ठानि वरवर्णिनी ॥ ५.१८७.१७ ॥
Dann sammelte sie, während die großen Weisen zusahen, die makellose Frau von schöner Gestalt Holz aus jenem Wald.
5.187.18
चितां कृत्वा सुमहतीं प्रदाय च हुताशनम् ।
प्रदीप्तेऽग्नौ महाराज रोषदीप्तेन चेतसा ॥ ५.१८७.१८ ॥
Nachdem sie einen sehr großen Scheiterhaufen errichtet und das Feuer entzündet hatte, o großer König, betrat sie mit zornentbranntem Herzen das lodernde Feuer.
5.187.19
उक्त्वा भीष्मवधायेति प्रविवेश हुताशनम् ।
ज्येष्ठा काशिसुता राजन्यमुनामभितो नदीम् ॥ ५.१८७.१९ ॥
Nachdem sie gesagt hatte: »Zur Tötung Bhīṣmas«, trat die Älteste, die Tochter des Königs von Kāśi, o König, in das Feuer beiderseits des Flusses Yamunā ein.