Mahābhārata · Adhyāya 5.189
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.189.1
चकार यत्नं द्रुपदः सुतायाः सर्वकर्मसु ।
ततो लेख्यादिषु तथा शिल्पेषु च परंतप ॥ ५.१८९.१ ॥
Drupada sorgte in allem für seine Tochter, danach in Schrift und ähnlichem, auch in den Künsten, o Feindeverbrenner.
5.189.2
इष्वस्त्रे चैव राजेन्द्र द्रोणशिष्यो बभूव ह ।
तस्य माता महाराज राजानं वरवर्णिनी ॥ ५.१८९.२ ॥
O Herr der Könige, er wurde Schüler Droṇas im Bogenschießen und in den Waffen. O großer König, seine Mutter, die schönfarbige Frau, sprach zum König.
5.189.3
चोदयामास भार्यार्थं कन्यायाः पुत्रवत्तदा ।
ततस्तां पार्षतो दृष्ट्वा कन्यां संप्राप्तयौवनाम् ।
स्त्रियं मत्वा ततश्चिन्तां प्रपेदे सह भार्यया ॥ ५.१८९.३ ॥
Da drängte er sie, als wäre sie ein Sohn, um einer Ehefrau willen. Dann verfiel der Sohn Pṛṣatas, als er das zur Jugend gelangte Mädchen sah und es als Frau betrachtete, zusammen mit seiner Gattin in Sorge.
5.189.4
कन्या ममेयं संप्राप्ता यौवनं शोकवर्धिनी ।
मया प्रच्छादिता चेयं वचनाच्छूलपाणिनः ॥ ५.१८९.४ ॥
Diese meine Tochter hat die Jugend erreicht, die den Kummer mehrt, und ich habe sie auf Geheiß des Dreizackträgers (Śiva) verborgen gehalten.
5.189.5
न तन्मिथ्या महाराज भविष्यति कथंचन ।
त्रैलोक्यकर्ता कस्माद्धि वृथा वक्तुमिहार्हति ॥ ५.१८९.५ ॥
O großer König, das wird auf keine Weise falsch sein. Warum sollte der Schöpfer der drei Welten hier vergeblich sprechen?
5.189.6
यदि ते रोचते राजन्वक्ष्यामि श्रृणु मे वचः ।
श्रुत्वेदानीं प्रपद्येथाः स्वां मतिं पृषतात्मज ॥ ५.१८९.६ ॥
Wenn es dir gefällt, o König, werde ich sprechen; höre mein Wort. O Sohn Pṛṣatas, habe es nun gehört und folge deiner eigenen Einsicht.
5.189.7
क्रियतामस्य यत्नेन विधिवद्दारसंग्रहः ।
भविता तद्वचः सत्यमिति मे निश्चिता मतिः ॥ ५.१८९.७ ॥
Man soll ihm mit Mühe nach der Vorschrift eine Gattin verschaffen. Mein fester Entschluss ist, dass sein Wort wahr werden wird.
5.189.8
ततस्तौ निश्चयं कृत्वा तस्मिन्कार्येऽथ दंपती ।
वरयाञ्चक्रतुः कन्यां दशार्णाधिपतेः सुताम् ॥ ५.१८९.८ ॥
Da beschlossen die beiden Gatten die Sache und warben um die Tochter des Herrn der Daśārṇas.
5.189.9
ततो राजा द्रुपदो राजसिंहः ।
सर्वान्राज्ञः कुलतः सन्निशाम्य।
दाशार्णकस्य नृपतेस्तनूजां ।
शिखण्डिने वरयामास दारान् ॥ ५.१८९.९ ॥
Da erwog König Drupada, der Löwe unter den Königen, die Geschlechter aller Könige und warb für Śikhaṇḍin um die Tochter des Königs der Daśārṇas.
5.189.10
हिरण्यवर्मेति नृपो योऽसौ दाशार्णकः स्मृतः ।
स च प्रादान्महीपालः कन्यां तस्मै शिखण्डिने ॥ ५.१८९.१० ॥
Jener König der Daśārṇas, bekannt als Hiraṇyavarman, gab seine Tochter dem Śikhaṇḍin.
5.189.11
स च राजा दशार्णेषु महानासीत्सुदुर्जयः ।
हिरण्यवर्मा दुर्धर्षो महासेनो महामनाः ॥ ५.१८९.११ ॥
Jener König war unter den Daśārṇas groß und sehr schwer zu besiegen. Hiraṇyavarman war unbezwingbar, mit großem Heer und großem Sinn.
5.189.12
कृते विवाहे तु तदा सा कन्या राजसत्तम ।
यौवनं समनुप्राप्ता सा च कन्या शिखण्डिनी ॥ ५.१८९.१२ ॥
Als die Hochzeit vollzogen war, o Bester der Könige, erreichte jene Jungfrau das Jugendalter; und jene Jungfrau war Śikhaṇḍinī.
5.189.13
कृतदारः शिखण्डी च काम्पिल्यं पुनरागमत् ।
न च सा वेद तां कन्यां कंचित्कालं स्त्रियं किल।
यदा त्वेनामजानात्सा स्त्रियमेव नृपात्मजा ॥ ५.१८९.१३ ॥
Nachdem Śikhaṇḍī eine Frau genommen hatte, kehrte er nach Kāmpilya zurück. Eine Zeitlang wusste sie nicht, dass diese Jungfrau eine Frau war; doch als die Königstochter es erkannte, war es tatsächlich eine Frau.
5.189.14
धात्रीणां च सखीनां च व्रीडयाना न्यवेदयत् ।
कन्यां पाञ्चालराजस्य सुतां तां वै शिखण्डिनीम् ॥ ५.१८९.१४ ॥
Beschämt teilte sie den Ammen und Gefährtinnen mit, dass diese Jungfrau tatsächlich Śikhaṇḍinī sei, die Tochter des Königs von Pāñcāla.
5.189.15
ततस्ता राजशार्दूल धात्र्यो दाशार्णिकास्तदा ।
जग्मुरार्ति परां प्रेष्याः प्रेषयामासुरेव च ॥ ५.१८९.१५ ॥
Da gerieten, o Tiger unter den Königen, jene Ammen des Daśārṇa-Reiches in große Bedrängnis und sandten Boten, um die Nachricht zu überbringen.
5.189.16
ततो दशार्णाधिपतेः प्रेष्याः सर्वा न्यवेदयन् ।
विप्रलम्भं यथावृत्तं स च चुक्रोध पार्थिवः ॥ ५.१८९.१६ ॥
Da berichteten alle Diener des Herrn der Daśārṇa die Täuschung genau so, wie sie sich ereignet hatte, und der König entbrannte in Zorn.
5.189.17
शिखण्ड्यपि महाराज पुंवद्राजकुले तदा ।
विजहार म्रुदा युक्तः स्त्रीत्वं नैवातिरोचयन् ॥ ५.१८९.१७ ॥
O großer König, auch Śikhaṇḍī lebte damals fröhlich im königlichen Hause als Mann und hatte gar keine Freude am Frausein.
5.189.18
ततः कतिपयाहस्य तच्छ्रुत्वा भरतर्षभ ।
हिरण्यवर्मा राजेन्द्र रोषादर्तिं जगाम ह ॥ ५.१८९.१८ ॥
Dann, nach einigen Tagen, o Stier der Bharatas, o Herr der Könige, geriet Hiraṇyavarman, als er dies gehört hatte, vor Zorn in Qual.
5.189.19
ततो दाशार्णको राजा तीव्रकोपसमन्वितः ।
दूतं प्रस्थापयामास द्रुपदस्य निवेशनम् ॥ ५.१८९.१९ ॥
Da sandte der König der Dāśārṇas, von heftigem Zorn erfüllt, einen Boten zu Drupadas Wohnsitz.
5.189.20
ततो द्रुपदमासाद्य दूतः काञ्चनवर्मणः ।
एक एकान्तसुत्सार्य रहो वचनमब्रवीत् ॥ ५.१८९.२० ॥
Dann trat der Bote Kāñcanavarmans zu Drupada, schickte die anderen fort und sprach diese Worte allein und im Vertrauen.
5.189.21
दाशार्णराजो राजंस्त्वामिदं वचनमब्रवीत् ।
अभिष्गात्प्रकुपितो विप्रलब्धस्त्वयाऽनघ ॥ ५.१८९.२१ ॥
O König, der König der Dāśārṇas hat dir diese Worte gesagt. O Makelloser, von dir getäuscht, ist er tief erzürnt.
5.189.22
अवमन्यसे मां नृपते नूनं दुर्मन्त्रितं तव ।
यन्मे कन्यां स्वकन्यार्थे मोहाद्याचितवानसि ॥ ५.१८९.२२ ॥
O König, du verachtest mich; gewiss ist dies dein törichter Ratschluss: aus Verblendung hast du meine Tochter für deine eigene Tochter erbeten.
5.189.23
तस्याद्य विप्रलम्भस्य फलं प्राप्नुहि दुर्मते ।
एष त्वं सजनामात्यमुद्धरामि स्थिरो भव ॥ ५.१८९.२३ ॥
O Schlechtgesinnter, empfange nun die Frucht dieser Täuschung. Ich werde dich mit deinem Volk und deinen Ministern entwurzeln — bleibe standhaft.
5.189.24
अवमत्य च वीर्यं मे कुलं चारित्रमेव च ।
विप्रलम्भस्त्वयापूर्वो मनुष्येषु प्रवर्तितः ॥ ५.१८९.२४ ॥
Du hast meine Tapferkeit, meine Abstammung und meinen Wandel verachtet und unter den Menschen eine Täuschung in Gang gesetzt, wie es sie zuvor nie gab.
5.189.25
कुरु सर्वाणि कार्याणि भुङ्क्ष्व कभोगाननुत्तमान् ।
अभियास्यामि शीघ्रं त्वां समुद्धर्तुं सबान्धवम् ॥ ५.१८९.२५ ॥
Erfülle alle deine Pflichten und genieße die höchsten Freuden der Begierde. Ich werde schnell aufbrechen, um dich samt deinen Verwandten zu erretten.