مهابهاراتا · أدهيايا 5.191
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.191.1
ततः शिखण्डिनो माता यथातत्त्वं नराधिप ।
आचचक्षे महाबाहो भर्त्र कन्यां शिखण्डिनीम् ॥ ५.१९१.१ ॥
ثم أخبرت أم شيخنديين زوجها بالحقيقة، يا سيد الرجال، يا ذا الذراعين القويتين: كانت الابنة شيخنديني.
5.191.2
अपुत्रया मया राजन्सपत्नीनां भयादिदम् ।
कन्या शिखण्डिनी जाता पुरुषो वै निवेदिता ॥ ५.१९१.२ ॥
أيها الملك، إذ كنت بلا ابن، فعلت هذا خوفا من ضرائري. ولدت ابنة هي شيخنديني، لكنها أُعلنت ذكرا.
5.191.3
त्वया चैव नरश्रेष्ठ तन्मे प्रीत्याऽनुमोदितम् ।
पुत्रकर्म कृतं चैव कन्यायाः पार्थिवर्षभ ॥ ५.१९१.३ ॥
يا أفضل الرجال، لقد وافقت عليه بسرور أنت أيضا، وأُدّي للابنة واجب الابن، يا ثور الملوك.
5.191.4
भार्या चोढा त्वया राजन्दशार्णाधिपतेः सुता ।
मया च प्रत्यभिहितं देववाक्यार्थदर्शनात्।
कन्या भूत्वा पुमान्भावीत्येवं चैतदुपेक्षितम् ॥ ५.१९१.४ ॥
أيها الملك، اتخذت ابنة سيد الدشارنا زوجةً لك. ولما رأيت معنى قول الإله وافقتُ أنا أيضا، أنها وإن كانت عذراء ستصير ذكرا؛ فأُغفل هذا الأمر.
5.191.5
एतच्छ्रुत्वा द्रुपदो यज्ञसेनः ।
सर्वं तत्त्वं मन्त्रविद्भ्यो निवेद्य।
मन्त्रं राजा मन्त्रयामास राजन् ।
यथायुक्तं रक्षणे वै प्रजानाम् ॥ ५.१९१.५ ॥
فلما سمع دروپادا يَجْنَسينا ذلك، أبلغ العلماء بالمشورة كل الحقيقة، وتشاور الملك، أيها الملك، بما يليق لحماية الرعايا.
5.191.6
संबन्धकं चैव समर्थ्य तस्मिन् ।
दाशार्णके वै नृपतौ नरेन्द्र।
स्वयं कृत्वा विप्रलम्भं यथाव-
न्मन्त्र्यैकाग्रो निश्चयं वै जगाम ॥ ५.१९१.६ ॥
بعد أن أحكم التحالف معه، يا سيد الرجال، ودبّر بنفسه خدعة ضد ملك الداشارنا، تشاور على الوجه الصحيح، وبعزيمة واحدة بلغ قراراً.
5.191.7
स्वभावगुप्तं नगरमापत्काले तु भारत ।
गोपयामास राजेन्द्र सर्वतः समलङ्कृतम् ॥ ५.१९१.७ ॥
في وقت النكبة، يا بهاراتا، حمى تلك المدينة المحمية بطبعها والمزينة أحسن زينة من كل جهة، يا ملك الملوك.
5.191.8
आर्तिं च परमां राजा जगाम सह भार्यया ।
दशार्णपतिना सार्धं विरोधे भरतर्षभ ॥ ५.१९१.८ ॥
وقع الملك مع زوجته في أشد الضيق، يا ثور البهاراتا، بسبب العداوة مع سيد الداشارنا.
5.191.9
कथं संबन्धिना सार्धं न मे स्याद्विग्रहो महान् ।
इति संचिन्त्य मनसा देवतामर्चयत्तदा ॥ ५.१९१.९ ॥
«كيف لا يكون بيني وبين قريبي بالمصاهرة نزاع عظيم؟» وإذ فكّر هكذا في نفسه، عبد عندئذ الإله.
5.191.10
तं तु दृष्ट्वा तदा राजन्देवी देवपरं तदा ।
अर्चां प्रयुञ्जानमथो भार्या वचनमब्रवीत् ॥ ५.१९१.१० ॥
فلما رأته، يا ملك، منصرفاً إلى عبادة الإله، قالت له الملكة المتعبدة للآلهة هذه الكلمات.
5.191.11
देवानां प्रतिपत्तिश्च सत्यं साधुमता सताम् ।
किमु दुःस्वार्णवं प्राप्य तस्मादर्चयतां गुरून् ॥ ५.१९१.११ ॥
إكرام الآلهة حقٌّ ومرضيٌّ عند الأخيار. فحتى إن بلغ بحر الشقاء، فما الذي يُخشى على من يكرّمون كبارهم؟
5.191.12
दैवतानि च सर्वाणि पूज्यनां भूरिदक्षिणम् ।
अग्नयश्चापि हृयन्तां दाशार्णप्रतिषेधने ॥ ५.१९१.१२ ॥
فليُعبد جميع الآلهة بالقرابين الوفيرة، وليُقدَّم القربان في النيران لصدّ الداشارنا.
5.191.13
अयुद्धेन निवृत्तिं च मनसा चिन्तय प्रभो ।
देवतानां प्रसादेन सर्वमेतद्भविष्यति ॥ ५.१९१.१३ ॥
أيها السيد، فكّر في قلبك في الانسحاب دون حرب؛ وبفضل الآلهة سيتحقق هذا كله.
5.191.14
मन्त्रिभिर्मन्त्रितं सार्धं त्वया पृथुललोचन ।
पुरस्यास्याविनाशाय यच्च राजंस्तथा कुरु ॥ ५.१९१.१४ ॥
أيها ذو العينين الواسعتين، افعل ما تشاورتَ فيه مع وزرائك، وما هو حق أيها الملك لحفظ هذه المدينة.
5.191.15
दैवं हि मानुषोपेतं भृशं सिद्ध्यति पार्थिव ।
परम्परविरोधाद्धि सिद्धिरस्ति न चैतयोः ॥ ५.१९१.१५ ॥
فإن القدر إذا اقترن بالجهد البشري يتحقق تحققًا عظيمًا أيها الملك؛ وليس بينهما تعارض، ولا نجاح بدون أحدهما.
5.191.16
तस्माद्विधाय नगरे विधानं सचिवैः सह ।
अर्चयस्व यथाकामं दैवतानि विशांपते ॥ ५.१९१.१६ ॥
فلذلك، بعد أن ترتب الأمور في المدينة مع وزرائك، أيها سيد الرعية، فاعبد الآلهة كما تشاء.
5.191.17
एवं संभाषमाणौ तु दृष्ट्वा शोकपरायणौ ।
शिखण्डिनी तदा कन्या व्रीडितेव तपस्विनी ॥ ५.१९१.१७ ॥
ولما رأت الاثنين يتحادثان هكذا غارقين في الحزن، صارت الفتاة شيخاندني حينئذ كأنها مستحيية، كزاهدة متعبّدة.
5.191.18
ततः सा चिन्तयामास मन्कृते दुःखितावुभौ ।
इमाविति ततश्चक्रे मतिं प्राणविनाशने ॥ ५.१९१.१८ ॥
فكّرت حينئذٍ أن هذين الاثنين يحزنان بسببي، فعزمت على إنهاء حياتها.
5.191.19
एवं सा निश्चयं कृत्वा भृशं शोकपरायणा ।
निर्जगाम गृहं त्यक्त्वा गहनं निर्जनं वनम् ॥ ५.१९१.१९ ॥
وبعد أن عزمت على ذلك، وقد استغرقها الحزن العميق، غادرت بيتها ومضت إلى غابة كثيفة مقفرة.
5.191.20
यक्षेणर्द्धिमता राजन्स्थूणाकर्णेन पालितम् ।
तद्भयादेव च जनो विसर्जयति तद्वनम् ॥ ५.१९१.२० ॥
أيها الملك، إن ذلك الغابة يحرسها يكشا قوي يُدعى ستھونا كَرنا، ومن خوفه يتجنب الناس تلك الغابة.
5.191.21
तत्र च स्थूणभवनं सुधामृत्तिकलेपनम् ।
लाजोल्लापिकधूमाढ्यमुच्चप्राकारतोरणम् ॥ ५.१९१.२१ ॥
هناك قصر من الأعمدة مطلي بالجير والطين، مملوء بدخان الحبوب المحمصة، له أسوار عالية وأبواب.
5.191.22
तन्प्रविश्य शिखण्डी सा द्रुपदस्यात्मजा नृप ।
अनश्नाना बहुतिथं शरीरमुदशोपयत् ॥ ५.१९१.२२ ॥
أيها الملك، دخلت شيخندني ابنة دروبادا ذلك القصر، فامتنعت عن الطعام أياماً كثيرة حتى أنهكت جسدها.
5.191.23
दर्शयामास तां यक्षः स्थूणो मार्दवसंयुतः ।
किमर्थोऽयं तवारम्भः करिष्ये ब्रूहि माचिरम् ॥ ५.१९१.२३ ॥
ظهر لها اليكشا ستھونا، وكان رقيق الطبع، فقال: «ما غاية مسعاك هذا؟ قولي، وسأفعله دون تأخير.»
5.191.24
अशक्ययिति सा यक्षं पुनः पुनरुवाच ह ।
करिष्यामीति वै क्षिप्रं प्रत्युवाचाथ गुह्यकः ॥ ५.१९१.२४ ॥
قالت لليكشا مرارا إن ذلك مستحيل. فأجابها الغُهياكا مسرعا: «سأفعل.»
5.191.25
धनेश्वरस्यानुचरो वरदोऽस्मि नृपात्मजे ।
अदेयमपि दास्यादि ब्रूहि यत्ते विवक्षितम् ॥ ५.१९१.२५ ॥
أنا تابع رب الثروة ومانح النعم، أيتها الأميرة. حتى ما لا يُعطى سأعطيه؛ فقولي ما تريدين قوله.
5.191.26
ततः शिखण्डी तत्सर्वमखिलेन न्यवेदयत् ।
तस्मै यक्षप्रधानाय स्थूणाकर्णाय भारत ॥ ५.१९१.२६ ॥
فأبلغ شيخنديّ كل ذلك كاملا إلى سثونا كرنا، رئيس اليكشا، يا بهارتا.
5.191.27
आपन्नो मे पिता यक्ष न चिरान्नाशमेष्यति ।
अभियास्यति सक्रोधो दशार्णाधिपतिर्हि तम् ॥ ५.१९१.२७ ॥
أيها اليكشا، أبي في ضيق وسيهلك عما قريب. وسيهاجمه حاكم داشارنا غاضبا.
5.191.28
मन्निमित्तं महोत्साहः सहेमकवचो नृपः ।
तस्माद्रक्षस्व मां यक्ष मातरं पितरं च मे ॥ ५.१९१.२८ ॥
بسببي سيأتي ذلك الملك عظيم الحماسة مرتديا درعا ذهبية. فلذلك، أيها اليكشا، احمني أنا وأمي وأبي.
5.191.29
प्रतिज्ञातो हि भवता दुःखप्रतिशमो मम ।
भवेयं पुरुषो यक्ष त्वत्प्रसादादनिन्दितः ॥ ५.१९१.२९ ॥
لقد وعدتني بتخفيف حزني. أيها اليكشا، بفضلك أصبح رجلا لا عيب فيه.
5.191.30
यावदेव स राजा वै नोपयाति पुरं मम ।
तावदेव महायक्ष प्रसादं कुरु गुह्यक ॥ ५.१९१.३० ॥
أيها اليكشا العظيم، ما دام ذلك الملك لم يأتِ إلى مدينتي، فحينئذٍ فقط، يا غوهياكا، امنحني نعمتك.