മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.191
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.191.1
ततः शिखण्डिनो माता यथातत्त्वं नराधिप ।
आचचक्षे महाबाहो भर्त्र कन्यां शिखण्डिनीम् ॥ ५.१९१.१ ॥
നരാധിപാ, അപ്പോൾ ശിഖണ്ഡിയുടെ മാതാവ് യഥാർത്ഥമായി, മഹാബാഹോ, തന്റെ ഭർത്താവിനോട് കന്യയായ ശിഖണ്ഡിനിയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു.
5.191.2
अपुत्रया मया राजन्सपत्नीनां भयादिदम् ।
कन्या शिखण्डिनी जाता पुरुषो वै निवेदिता ॥ ५.१९१.२ ॥
രാജാവേ, പുത്രനില്ലാത്ത ഞാൻ സപത്നിമാരുടെ ഭയത്താൽ ഇത് ചെയ്തു. കന്യയായ ശിഖണ്ഡിനി ജനിച്ചു, എന്നാൽ അവളെ പുരുഷനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.
5.191.3
त्वया चैव नरश्रेष्ठ तन्मे प्रीत्याऽनुमोदितम् ।
पुत्रकर्म कृतं चैव कन्यायाः पार्थिवर्षभ ॥ ५.१९१.३ ॥
നരശ്രേഷ്ഠാ, നീയും സന്തോഷത്തോടെ അത് അംഗീകരിച്ചു. പാർഥിവർഷഭാ, കന്യയ്ക്ക് പുത്രകർമ്മവും ചെയ്യപ്പെട്ടു.
5.191.4
भार्या चोढा त्वया राजन्दशार्णाधिपतेः सुता ।
मया च प्रत्यभिहितं देववाक्यार्थदर्शनात्।
कन्या भूत्वा पुमान्भावीत्येवं चैतदुपेक्षितम् ॥ ५.१९१.४ ॥
രാജാവേ, നീ ദശാർണാധിപന്റെ പുത്രിയെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചു. ദേവവാക്യത്തിന്റെ അർത്ഥം കണ്ട് ഞാൻ സമ്മതിച്ചു: കന്യയായിരുന്നാലും അവൾ പുരുഷനാകുമെന്ന്; അതിനാൽ ഇത് അവഗണിക്കപ്പെട്ടു.
5.191.5
एतच्छ्रुत्वा द्रुपदो यज्ञसेनः ।
सर्वं तत्त्वं मन्त्रविद्भ्यो निवेद्य।
मन्त्रं राजा मन्त्रयामास राजन् ।
यथायुक्तं रक्षणे वै प्रजानाम् ॥ ५.१९१.५ ॥
ഇത് കേട്ട യജ്ഞസേനൻ ദ്രുപദൻ, മന്ത്രജ്ഞരെ എല്ലാ സത്യവും അറിയിച്ച്, രാജാവേ, പ്രജകളുടെ രക്ഷയ്ക്കായി യുക്തമായ ആലോചന നടത്തി.
5.191.6
संबन्धकं चैव समर्थ्य तस्मिन् ।
दाशार्णके वै नृपतौ नरेन्द्र।
स्वयं कृत्वा विप्रलम्भं यथाव-
न्मन्त्र्यैकाग्रो निश्चयं वै जगाम ॥ ५.१९१.६ ॥
അതിൽ ബന്ധം ഉറപ്പിച്ച്, ഓ നരേന്ദ്രാ, ദശാർണ രാജാവിനോട് സ്വയം വഞ്ചന ചെയ്ത്, യഥാവിധി ആലോചിച്ച്, ഏകാഗ്രനായി ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്തി.
5.191.7
स्वभावगुप्तं नगरमापत्काले तु भारत ।
गोपयामास राजेन्द्र सर्वतः समलङ्कृतम् ॥ ५.१९१.७ ॥
ഭാരതാ, ആപത്കാലത്ത് സ്വഭാവത്താൽ തന്നെ സംരക്ഷിതമായ, എല്ലാ വശങ്ങളിലും നന്നായി അലങ്കരിച്ച ആ നഗരത്തെ, രാജേന്ദ്രാ, അവൻ കാത്തു.
5.191.8
आर्तिं च परमां राजा जगाम सह भार्यया ।
दशार्णपतिना सार्धं विरोधे भरतर्षभ ॥ ५.१९१.८ ॥
രാജാവ് ഭാര്യയോടൊപ്പം അതികഠിനമായ ദുഃഖത്തിലായി, ഭരതർഷഭാ, ദശാർണ രാജാവുമായുള്ള വിരോധത്താൽ.
5.191.9
कथं संबन्धिना सार्धं न मे स्याद्विग्रहो महान् ।
इति संचिन्त्य मनसा देवतामर्चयत्तदा ॥ ५.१९१.९ ॥
"ബന്ധുവുമായി എനിക്ക് വലിയ വിരോധം എങ്ങനെ ഉണ്ടാകാതിരിക്കും?" എന്ന് മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ച് അപ്പോൾ ദേവതയെ പൂജിച്ചു.
5.191.10
तं तु दृष्ट्वा तदा राजन्देवी देवपरं तदा ।
अर्चां प्रयुञ्जानमथो भार्या वचनमब्रवीत् ॥ ५.१९१.१० ॥
രാജാവേ, അവൻ ദേവാർച്ചനയിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നത് കണ്ട്, ദേവഭക്തയായ ദേവി അപ്പോൾ അവനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
5.191.11
देवानां प्रतिपत्तिश्च सत्यं साधुमता सताम् ।
किमु दुःस्वार्णवं प्राप्य तस्मादर्चयतां गुरून् ॥ ५.१९१.११ ॥
ദേവന്മാരെ ആദരിക്കുന്നത് സത്യമാണ്, സജ്ജനങ്ങൾ അംഗീകരിച്ചതുമാണ്. ദുഃഖസാഗരത്തിൽ എത്തിയാലും, അതിനാൽ ഗുരുക്കന്മാരെ പൂജിക്കുന്നവർക്ക് എന്തു ഭയം?
5.191.12
दैवतानि च सर्वाणि पूज्यनां भूरिदक्षिणम् ।
अग्नयश्चापि हृयन्तां दाशार्णप्रतिषेधने ॥ ५.१९१.१२ ॥
എല്ലാ ദേവതകളെയും ധാരാളം ദക്ഷിണയോടെ പൂജിക്കട്ടെ; ദാശാർണരെ തടയുന്നതിനായി അഗ്നികളിലും ഹവിസ്സ് അർപ്പിക്കട്ടെ.
5.191.13
अयुद्धेन निवृत्तिं च मनसा चिन्तय प्रभो ।
देवतानां प्रसादेन सर्वमेतद्भविष्यति ॥ ५.१९१.१३ ॥
പ്രഭോ, യുദ്ധമില്ലാതെ പിൻവാങ്ങുന്നതിനെക്കുറിച്ച് മനസ്സിൽ ചിന്തിക്കുക; ദേവതകളുടെ പ്രസാദത്താൽ ഇതെല്ലാം സംഭവിക്കും.
5.191.14
मन्त्रिभिर्मन्त्रितं सार्धं त्वया पृथुललोचन ।
पुरस्यास्याविनाशाय यच्च राजंस्तथा कुरु ॥ ५.१९१.१४ ॥
വിശാലനേത്രാ, മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം നീ ആലോചിച്ചത്, രാജാവേ, ഈ നഗരത്തിന്റെ നാശമില്ലായ്മയ്ക്കായി ഏതു ശരിയോ അതു ചെയ്യുക.
5.191.15
दैवं हि मानुषोपेतं भृशं सिद्ध्यति पार्थिव ।
परम्परविरोधाद्धि सिद्धिरस्ति न चैतयोः ॥ ५.१९१.१५ ॥
പാർഥിവാ, ദൈവം മാനുഷപ്രയത്നത്തോടു ചേരുമ്പോഴാണ് അത് ഏറെ ഫലിക്കുന്നത്; ഇവ രണ്ടും പരസ്പരവിരുദ്ധമല്ല, ഇവ രണ്ടിലൊന്നുമില്ലാതെ സിദ്ധിയില്ല.
5.191.16
तस्माद्विधाय नगरे विधानं सचिवैः सह ।
अर्चयस्व यथाकामं दैवतानि विशांपते ॥ ५.१९१.१६ ॥
അതിനാൽ, മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം നഗരത്തിൽ ക്രമീകരണം ചെയ്ത്, പ്രജാപതേ, ഇഷ്ടംപോലെ ദേവതകളെ പൂജിക്കുക.
5.191.17
एवं संभाषमाणौ तु दृष्ट्वा शोकपरायणौ ।
शिखण्डिनी तदा कन्या व्रीडितेव तपस्विनी ॥ ५.१९१.१७ ॥
ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചിരുന്ന, ദുഃഖത്തിൽ മുഴുകിയ അവരിരുവരെയും കണ്ടപ്പോൾ, അപ്പോൾ ശിഖണ്ഡിനി എന്ന കന്യക ലജ്ജിച്ചവളെപ്പോലെ, തപസ്വിനിയെപ്പോലെ ആയി.
5.191.18
ततः सा चिन्तयामास मन्कृते दुःखितावुभौ ।
इमाविति ततश्चक्रे मतिं प्राणविनाशने ॥ ५.१९१.१८ ॥
അപ്പോൾ അവൾ എന്റെ കാരണത്താൽ ഇരുവരും ദുഃഖിക്കുന്നുവെന്ന് ചിന്തിച്ചു. പിന്നീട് പ്രാണത്യാഗം ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചു.
5.191.19
एवं सा निश्चयं कृत्वा भृशं शोकपरायणा ।
निर्जगाम गृहं त्यक्त्वा गहनं निर्जनं वनम् ॥ ५.१९१.१९ ॥
ഇങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച്, അതിദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയ അവൾ വീടുവിട്ട് നിബിഡവും ആൾപ്പാർപ്പില്ലാത്തതുമായ കാട്ടിലേക്ക് പോയി.
5.191.20
यक्षेणर्द्धिमता राजन्स्थूणाकर्णेन पालितम् ।
तद्भयादेव च जनो विसर्जयति तद्वनम् ॥ ५.१९१.२० ॥
ഹേ രാജാവേ! ആ വനം സ്ഥൂണാകർണൻ എന്ന ശക്തനായ യക്ഷനാൽ സംരക്ഷിതമാണ്; അവന്റെ ഭയത്താലാണ് ജനങ്ങൾ ആ വനം ഒഴിവാക്കുന്നത്.
5.191.21
तत्र च स्थूणभवनं सुधामृत्तिकलेपनम् ।
लाजोल्लापिकधूमाढ्यमुच्चप्राकारतोरणम् ॥ ५.१९१.२१ ॥
അവിടെ കുമ്മായവും മൺലേപനവുമുള്ള ഒരു സ്ഥൂണഭവനമുണ്ട്; വറുത്ത ധാന്യത്തിന്റെ പുകയാൽ നിറഞ്ഞ്, ഉയർന്ന മതിലുകളും തോരണങ്ങളും ഉള്ളതാണത്.
5.191.22
तन्प्रविश्य शिखण्डी सा द्रुपदस्यात्मजा नृप ।
अनश्नाना बहुतिथं शरीरमुदशोपयत् ॥ ५.१९१.२२ ॥
ഹേ രാജാവേ! ദ്രുപദന്റെ മകൾ ശിഖണ്ഡിനി അതിൽ പ്രവേശിച്ച് ദീർഘനാൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കാതെ ശരീരം ക്ഷയിപ്പിച്ചു.
5.191.23
दर्शयामास तां यक्षः स्थूणो मार्दवसंयुतः ।
किमर्थोऽयं तवारम्भः करिष्ये ब्रूहि माचिरम् ॥ ५.१९१.२३ ॥
മൃദുത്വമുള്ള സ്ഥൂണയക്ഷൻ അവൾക്ക് പ്രത്യക്ഷനായി പറഞ്ഞു: "നിന്റെ ഈ പ്രയത്നത്തിന്റെ ലക്ഷ്യമെന്ത്? പറയൂ, ഞാൻ വേഗം അത് ചെയ്യാം."
5.191.24
अशक्ययिति सा यक्षं पुनः पुनरुवाच ह ।
करिष्यामीति वै क्षिप्रं प्रत्युवाचाथ गुह्यकः ॥ ५.१९१.२४ ॥
അത് അസാധ്യമാണെന്ന് അവൾ യക്ഷനോട് വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ഗുഹ്യകൻ വേഗത്തിൽ മറുപടി പറഞ്ഞു: ഞാൻ ചെയ്യാം.
5.191.25
धनेश्वरस्यानुचरो वरदोऽस्मि नृपात्मजे ।
अदेयमपि दास्यादि ब्रूहि यत्ते विवक्षितम् ॥ ५.१९१.२५ ॥
ഞാൻ ധനേശ്വരന്റെ അനുചരനും വരദായകനുമാണ്. രാജപുത്രീ, നൽകാനാവാത്തതും ഞാൻ നൽകും; നിനക്ക് പറയാനുള്ളത് പറയൂ.
5.191.26
ततः शिखण्डी तत्सर्वमखिलेन न्यवेदयत् ।
तस्मै यक्षप्रधानाय स्थूणाकर्णाय भारत ॥ ५.१९१.२६ ॥
അപ്പോൾ ശിഖണ്ഡി അതെല്ലാം പൂർണ്ണമായി യക്ഷപ്രധാനനായ സ്ഥൂണാകർണ്ണനെ അറിയിച്ചു, ഭാരതാ.
5.191.27
आपन्नो मे पिता यक्ष न चिरान्नाशमेष्यति ।
अभियास्यति सक्रोधो दशार्णाधिपतिर्हि तम् ॥ ५.१९१.२७ ॥
യക്ഷാ, എന്റെ പിതാവ് ആപത്തിലാണ്; അദ്ദേഹം വേഗം നശിക്കും. ദശാർണ്ണരാജാവ് കോപത്തോടെ അദ്ദേഹത്തെ ആക്രമിക്കും.
5.191.28
मन्निमित्तं महोत्साहः सहेमकवचो नृपः ।
तस्माद्रक्षस्व मां यक्ष मातरं पितरं च मे ॥ ५.१९१.२८ ॥
എന്റെ കാരണത്താൽ മഹോത്സാഹമുള്ള ആ രാജാവ് സ്വർണ്ണക്കവചത്തോടെ വരും. അതിനാൽ യക്ഷാ, എന്നെയും എന്റെ മാതാപിതാക്കളെയും രക്ഷിക്കണം.
5.191.29
प्रतिज्ञातो हि भवता दुःखप्रतिशमो मम ।
भवेयं पुरुषो यक्ष त्वत्प्रसादादनिन्दितः ॥ ५.१९१.२९ ॥
എന്റെ ദുഃഖം ശമിപ്പിക്കാമെന്ന് നീ വാക്ക് നൽകിയിരിക്കുന്നു. യക്ഷാ, നിന്റെ കൃപയാൽ ഞാൻ കുറ്റമറ്റ ഒരു പുരുഷനായി തീരട്ടെ.
5.191.30
यावदेव स राजा वै नोपयाति पुरं मम ।
तावदेव महायक्ष प्रसादं कुरु गुह्यक ॥ ५.१९१.३० ॥
മഹായക്ഷാ, ആ രാജാവ് എന്റെ നഗരത്തിൽ എത്തുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ, ഗുഹ്യകാ, എന്നോട് കൃപ ചെയ്യണമേ.