Mahābhārata · Adhyāya 5.191
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.191.1
ततः शिखण्डिनो माता यथातत्त्वं नराधिप ।
आचचक्षे महाबाहो भर्त्र कन्यां शिखण्डिनीम् ॥ ५.१९१.१ ॥
Então a mãe de Śikhaṇḍin declarou a seu marido a verdade, ó senhor dos homens, ó de braços poderosos: a filha era Śikhaṇḍinī.
5.191.2
अपुत्रया मया राजन्सपत्नीनां भयादिदम् ।
कन्या शिखण्डिनी जाता पुरुषो वै निवेदिता ॥ ५.१९१.२ ॥
Ó rei, eu, sem filho, fiz isto por medo das minhas co-esposas. Nasceu uma filha, Śikhaṇḍinī, mas foi declarada como sendo do sexo masculino.
5.191.3
त्वया चैव नरश्रेष्ठ तन्मे प्रीत्याऽनुमोदितम् ।
पुत्रकर्म कृतं चैव कन्यायाः पार्थिवर्षभ ॥ ५.१९१.३ ॥
Ó melhor dos homens, também tu o aprovaste com agrado, e o dever de um filho foi cumprido pela filha, ó touro entre os reis.
5.191.4
भार्या चोढा त्वया राजन्दशार्णाधिपतेः सुता ।
मया च प्रत्यभिहितं देववाक्यार्थदर्शनात्।
कन्या भूत्वा पुमान्भावीत्येवं चैतदुपेक्षितम् ॥ ५.१९१.४ ॥
Ó rei, tomaste por esposa a filha do senhor dos Daśārṇas. Vendo o sentido das palavras do deus, também eu concordei que, embora donzela, ela se tornaria varão; assim isto foi negligenciado.
5.191.5
एतच्छ्रुत्वा द्रुपदो यज्ञसेनः ।
सर्वं तत्त्वं मन्त्रविद्भ्यो निवेद्य।
मन्त्रं राजा मन्त्रयामास राजन् ।
यथायुक्तं रक्षणे वै प्रजानाम् ॥ ५.१९१.५ ॥
Ao ouvir isto, Drupada, Yajñasena, relatou toda a verdade aos conselheiros, e o rei deliberou, ó rei, como convinha à proteção dos súbditos.
5.191.6
संबन्धकं चैव समर्थ्य तस्मिन् ।
दाशार्णके वै नृपतौ नरेन्द्र।
स्वयं कृत्वा विप्रलम्भं यथाव-
न्मन्त्र्यैकाग्रो निश्चयं वै जगाम ॥ ५.१९१.६ ॥
Tendo assegurado a aliança com ele, ó senhor dos homens, e tendo ele próprio urdido um engano contra o rei dos Dāśārṇa, deliberou como convinha e, com o espírito concentrado, chegou a uma decisão.
5.191.7
स्वभावगुप्तं नगरमापत्काले तु भारत ।
गोपयामास राजेन्द्र सर्वतः समलङ्कृतम् ॥ ५.१९१.७ ॥
Em tempo de calamidade, ó Bhārata, guardou aquela cidade, naturalmente protegida e bem adornada por todos os lados, ó rei dos reis.
5.191.8
आर्तिं च परमां राजा जगाम सह भार्यया ।
दशार्णपतिना सार्धं विरोधे भरतर्षभ ॥ ५.१९१.८ ॥
O rei, junto com sua esposa, caiu na maior aflição, ó touro dos Bharatas, por causa da hostilidade com o senhor dos Dāśārṇa.
5.191.9
कथं संबन्धिना सार्धं न मे स्याद्विग्रहो महान् ।
इति संचिन्त्य मनसा देवतामर्चयत्तदा ॥ ५.१९१.९ ॥
«Como não haveria um grande conflito entre mim e meu parente por aliança?» Pensando assim em seu íntimo, então adorou a divindade.
5.191.10
तं तु दृष्ट्वा तदा राजन्देवी देवपरं तदा ।
अर्चां प्रयुञ्जानमथो भार्या वचनमब्रवीत् ॥ ५.१९१.१० ॥
Vendo-o então, ó rei, entregue à adoração, a rainha, toda devotada aos deuses, dirigiu-lhe estas palavras.
5.191.11
देवानां प्रतिपत्तिश्च सत्यं साधुमता सताम् ।
किमु दुःस्वार्णवं प्राप्य तस्मादर्चयतां गुरून् ॥ ५.१९१.११ ॥
Honrar os deuses é verdadeiro e aprovado pelos bons. Mesmo tendo chegado a um mar de infortúnio, o que há a temer para os que veneram os mais velhos?
5.191.12
दैवतानि च सर्वाणि पूज्यनां भूरिदक्षिणम् ।
अग्नयश्चापि हृयन्तां दाशार्णप्रतिषेधने ॥ ५.१९१.१२ ॥
Que todas as divindades sejam veneradas com abundantes oferendas, e que se façam libações nos fogos para repelir os Dāśārṇas.
5.191.13
अयुद्धेन निवृत्तिं च मनसा चिन्तय प्रभो ।
देवतानां प्रसादेन सर्वमेतद्भविष्यति ॥ ५.१९१.१३ ॥
Ó senhor, considera em tua mente uma retirada sem guerra; pela graça das divindades, tudo isto acontecerá.
5.191.14
मन्त्रिभिर्मन्त्रितं सार्धं त्वया पृथुललोचन ।
पुरस्यास्याविनाशाय यच्च राजंस्तथा कुरु ॥ ५.१९१.१४ ॥
Ó de olhos largos, faz o que deliberaste com os teus ministros, e o que for justo, ó rei, para a preservação desta cidade.
5.191.15
दैवं हि मानुषोपेतं भृशं सिद्ध्यति पार्थिव ।
परम्परविरोधाद्धि सिद्धिरस्ति न चैतयोः ॥ ५.१९१.१५ ॥
Pois o destino unido ao esforço humano prospera grandemente, ó rei; os dois não se opõem entre si, e não há sucesso sem nenhum destes dois.
5.191.16
तस्माद्विधाय नगरे विधानं सचिवैः सह ।
अर्चयस्व यथाकामं दैवतानि विशांपते ॥ ५.१९१.१६ ॥
Portanto, tendo disposto as coisas na cidade com os teus ministros, ó senhor do povo, venera as divindades como desejares.
5.191.17
एवं संभाषमाणौ तु दृष्ट्वा शोकपरायणौ ।
शिखण्डिनी तदा कन्या व्रीडितेव तपस्विनी ॥ ५.१९१.१७ ॥
Ao ver os dois conversando assim, absortos na dor, a donzela Śikhaṇḍinī então tornou-se como uma asceta, como que envergonhada.
5.191.18
ततः सा चिन्तयामास मन्कृते दुःखितावुभौ ।
इमाविति ततश्चक्रे मतिं प्राणविनाशने ॥ ५.१९१.१८ ॥
Então ela refletiu que ambos estavam aflitos por minha causa, e resolveu pôr fim à sua vida.
5.191.19
एवं सा निश्चयं कृत्वा भृशं शोकपरायणा ।
निर्जगाम गृहं त्यक्त्वा गहनं निर्जनं वनम् ॥ ५.१९१.१९ ॥
Tendo assim resolvido, entregue a profundo luto, deixou sua casa e foi para uma floresta densa e deserta.
5.191.20
यक्षेणर्द्धिमता राजन्स्थूणाकर्णेन पालितम् ।
तद्भयादेव च जनो विसर्जयति तद्वनम् ॥ ५.१९१.२० ॥
Ó rei, aquela floresta é guardada por um poderoso yaksha chamado Sthūṇākarṇa, e por medo dele as pessoas evitam aquela mata.
5.191.21
तत्र च स्थूणभवनं सुधामृत्तिकलेपनम् ।
लाजोल्लापिकधूमाढ्यमुच्चप्राकारतोरणम् ॥ ५.१९१.२१ ॥
Ali há uma mansão de colunas, revestida de cal e argila, cheia da fumaça de grãos torrados, com altos muros e portões.
5.191.22
तन्प्रविश्य शिखण्डी सा द्रुपदस्यात्मजा नृप ।
अनश्नाना बहुतिथं शरीरमुदशोपयत् ॥ ५.१९१.२२ ॥
Ó rei, Śikhaṇḍinī, a filha de Drupada, entrou nela e, jejuando por muitos dias, definhou o próprio corpo.
5.191.23
दर्शयामास तां यक्षः स्थूणो मार्दवसंयुतः ।
किमर्थोऽयं तवारम्भः करिष्ये ब्रूहि माचिरम् ॥ ५.१९१.२३ ॥
O yaksha Sthūṇa, dotado de brandura, apareceu-lhe e disse: "Qual é o propósito desta tua empreitada? Diz-me, e eu o farei sem demora."
5.191.24
अशक्ययिति सा यक्षं पुनः पुनरुवाच ह ।
करिष्यामीति वै क्षिप्रं प्रत्युवाचाथ गुह्यकः ॥ ५.१९१.२४ ॥
Ela disse ao yakṣa, repetidas vezes, que era impossível. Então o guhyaka respondeu prontamente: "Eu o farei."
5.191.25
धनेश्वरस्यानुचरो वरदोऽस्मि नृपात्मजे ।
अदेयमपि दास्यादि ब्रूहि यत्ते विवक्षितम् ॥ ५.१९१.२५ ॥
Sou o servo do senhor da riqueza e concedor de dádivas, princesa. Mesmo o que não pode ser dado, eu darei; diga o que deseja dizer.
5.191.26
ततः शिखण्डी तत्सर्वमखिलेन न्यवेदयत् ।
तस्मै यक्षप्रधानाय स्थूणाकर्णाय भारत ॥ ५.१९१.२६ ॥
Então Śikhaṇḍin relatou tudo completamente a Sthūṇākarṇa, o chefe dos yakṣas, ó Bhārata.
5.191.27
आपन्नो मे पिता यक्ष न चिरान्नाशमेष्यति ।
अभियास्यति सक्रोधो दशार्णाधिपतिर्हि तम् ॥ ५.१९१.२७ ॥
Ó yakṣa, meu pai está em apuros e logo perecerá. O senhor de Daśārṇa, cheio de cólera, o atacará.
5.191.28
मन्निमित्तं महोत्साहः सहेमकवचो नृपः ।
तस्माद्रक्षस्व मां यक्ष मातरं पितरं च मे ॥ ५.१९१.२८ ॥
Por minha causa, o rei de grande ardor virá revestido de armadura dourada. Portanto, ó yakṣa, proteja a mim, minha mãe e meu pai.
5.191.29
प्रतिज्ञातो हि भवता दुःखप्रतिशमो मम ।
भवेयं पुरुषो यक्ष त्वत्प्रसादादनिन्दितः ॥ ५.१९१.२९ ॥
Você prometeu aliviar minha tristeza. Ó yakṣa, pela sua graça, que eu me torne um homem irrepreensível.
5.191.30
यावदेव स राजा वै नोपयाति पुरं मम ।
तावदेव महायक्ष प्रसादं कुरु गुह्यक ॥ ५.१९१.३० ॥
Ó grande Yakṣa, enquanto aquele rei não chegar à minha cidade, só então, ó Guhyaka, concede-me a tua graça.