Mahābhārata · Adhyāya 5.191
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.191.1
ततः शिखण्डिनो माता यथातत्त्वं नराधिप ।
आचचक्षे महाबाहो भर्त्र कन्यां शिखण्डिनीम् ॥ ५.१९१.१ ॥
Entonces la madre de Śikhaṇḍin declaró a su esposo la verdad, oh señor de los hombres, oh de brazos poderosos: la hija era Śikhaṇḍinī.
5.191.2
अपुत्रया मया राजन्सपत्नीनां भयादिदम् ।
कन्या शिखण्डिनी जाता पुरुषो वै निवेदिता ॥ ५.१९१.२ ॥
Oh rey, yo, sin hijo, hice esto por temor a mis co-esposas. Nació una hija, Śikhaṇḍinī, pero se la declaró varón.
5.191.3
त्वया चैव नरश्रेष्ठ तन्मे प्रीत्याऽनुमोदितम् ।
पुत्रकर्म कृतं चैव कन्यायाः पार्थिवर्षभ ॥ ५.१९१.३ ॥
Oh mejor de los hombres, tú también lo aprobaste con agrado, y el deber de un hijo fue cumplido por la hija, oh toro entre los reyes.
5.191.4
भार्या चोढा त्वया राजन्दशार्णाधिपतेः सुता ।
मया च प्रत्यभिहितं देववाक्यार्थदर्शनात्।
कन्या भूत्वा पुमान्भावीत्येवं चैतदुपेक्षितम् ॥ ५.१९१.४ ॥
Oh rey, tomaste por esposa a la hija del señor de los Daśārṇas. Viendo el sentido de las palabras del dios, también yo acepté que, aunque doncella, ella llegaría a ser varón; así esto fue pasado por alto.
5.191.5
एतच्छ्रुत्वा द्रुपदो यज्ञसेनः ।
सर्वं तत्त्वं मन्त्रविद्भ्यो निवेद्य।
मन्त्रं राजा मन्त्रयामास राजन् ।
यथायुक्तं रक्षणे वै प्रजानाम् ॥ ५.१९१.५ ॥
Al oír esto, Drupada, Yajñasena, comunicó toda la verdad a los consejeros, y el rey deliberó, oh rey, como convenía para la protección de los súbditos.
5.191.6
संबन्धकं चैव समर्थ्य तस्मिन् ।
दाशार्णके वै नृपतौ नरेन्द्र।
स्वयं कृत्वा विप्रलम्भं यथाव-
न्मन्त्र्यैकाग्रो निश्चयं वै जगाम ॥ ५.१९१.६ ॥
Habiendo asegurado la alianza con él, oh señor de los hombres, y habiendo urdido él mismo un engaño contra el rey de Dāśārṇa, deliberó como correspondía y, con la mente concentrada, llegó a una decisión.
5.191.7
स्वभावगुप्तं नगरमापत्काले तु भारत ।
गोपयामास राजेन्द्र सर्वतः समलङ्कृतम् ॥ ५.१९१.७ ॥
En tiempo de calamidad, oh Bhārata, protegió aquella ciudad, naturalmente resguardada y bellamente adornada por todos lados, oh rey de reyes.
5.191.8
आर्तिं च परमां राजा जगाम सह भार्यया ।
दशार्णपतिना सार्धं विरोधे भरतर्षभ ॥ ५.१९१.८ ॥
El rey, junto con su esposa, cayó en la mayor angustia, oh toro de los Bharatas, por la enemistad con el señor de los Dāśārṇa.
5.191.9
कथं संबन्धिना सार्धं न मे स्याद्विग्रहो महान् ।
इति संचिन्त्य मनसा देवतामर्चयत्तदा ॥ ५.१९१.९ ॥
«¿Cómo no habría un gran conflicto entre yo y mi pariente por alianza?», pensando así en su mente, entonces adoró a la deidad.
5.191.10
तं तु दृष्ट्वा तदा राजन्देवी देवपरं तदा ।
अर्चां प्रयुञ्जानमथो भार्या वचनमब्रवीत् ॥ ५.१९१.१० ॥
Al verle entregado a la adoración, oh rey, la reina, plenamente consagrada a los dioses, le habló entonces estas palabras.
5.191.11
देवानां प्रतिपत्तिश्च सत्यं साधुमता सताम् ।
किमु दुःस्वार्णवं प्राप्य तस्मादर्चयतां गुरून् ॥ ५.१९१.११ ॥
Honrar a los dioses es verdadero y aprobado por los buenos. Aun habiendo llegado a un mar de desgracia, ¿qué hay que temer para quienes veneran a sus mayores?
5.191.12
दैवतानि च सर्वाणि पूज्यनां भूरिदक्षिणम् ।
अग्नयश्चापि हृयन्तां दाशार्णप्रतिषेधने ॥ ५.१९१.१२ ॥
Que todas las deidades sean veneradas con abundantes ofrendas, y que se hagan libaciones en los fuegos para repeler a los Dāśārṇas.
5.191.13
अयुद्धेन निवृत्तिं च मनसा चिन्तय प्रभो ।
देवतानां प्रसादेन सर्वमेतद्भविष्यति ॥ ५.१९१.१३ ॥
Oh señor, considera en tu mente una retirada sin guerra; por la gracia de las deidades todo esto sucederá.
5.191.14
मन्त्रिभिर्मन्त्रितं सार्धं त्वया पृथुललोचन ।
पुरस्यास्याविनाशाय यच्च राजंस्तथा कुरु ॥ ५.१९१.१४ ॥
Oh de ojos amplios, haz lo que has deliberado con tus ministros, y lo que sea justo, oh rey, para la preservación de esta ciudad.
5.191.15
दैवं हि मानुषोपेतं भृशं सिद्ध्यति पार्थिव ।
परम्परविरोधाद्धि सिद्धिरस्ति न चैतयोः ॥ ५.१९१.१५ ॥
Pues el destino unido al esfuerzo humano triunfa grandemente, oh rey; ambos no se oponen entre sí, y no hay éxito sin ninguno de estos dos.
5.191.16
तस्माद्विधाय नगरे विधानं सचिवैः सह ।
अर्चयस्व यथाकामं दैवतानि विशांपते ॥ ५.१९१.१६ ॥
Por tanto, habiendo dispuesto las cosas en la ciudad con tus ministros, oh señor del pueblo, adora a las deidades como desees.
5.191.17
एवं संभाषमाणौ तु दृष्ट्वा शोकपरायणौ ।
शिखण्डिनी तदा कन्या व्रीडितेव तपस्विनी ॥ ५.१९१.१७ ॥
Al ver a los dos conversando así, absortos en el dolor, la doncella Śikhaṇḍinī entonces quedó como una asceta, como avergonzada.
5.191.18
ततः सा चिन्तयामास मन्कृते दुःखितावुभौ ।
इमाविति ततश्चक्रे मतिं प्राणविनाशने ॥ ५.१९१.१८ ॥
Entonces ella reflexionó que ambos estaban afligidos por mi causa, y resolvió poner fin a su vida.
5.191.19
एवं सा निश्चयं कृत्वा भृशं शोकपरायणा ।
निर्जगाम गृहं त्यक्त्वा गहनं निर्जनं वनम् ॥ ५.१९१.१९ ॥
Habiendo tomado esta decisión, entregada profundamente al dolor, dejó su casa y se internó en un bosque denso y desierto.
5.191.20
यक्षेणर्द्धिमता राजन्स्थूणाकर्णेन पालितम् ।
तद्भयादेव च जनो विसर्जयति तद्वनम् ॥ ५.१९१.२० ॥
Oh rey, aquel bosque está protegido por un poderoso yaksha llamado Sthūṇākarṇa, y por miedo a él la gente evita ese bosque.
5.191.21
तत्र च स्थूणभवनं सुधामृत्तिकलेपनम् ।
लाजोल्लापिकधूमाढ्यमुच्चप्राकारतोरणम् ॥ ५.१९१.२१ ॥
Allí hay una mansión de columnas, revocada con cal y arcilla, llena del humo de granos tostados, con altos muros y puertas.
5.191.22
तन्प्रविश्य शिखण्डी सा द्रुपदस्यात्मजा नृप ।
अनश्नाना बहुतिथं शरीरमुदशोपयत् ॥ ५.१९१.२२ ॥
Oh rey, Śikhaṇḍinī, la hija de Drupada, entró en ella y, ayunando durante muchos días, consumió su cuerpo.
5.191.23
दर्शयामास तां यक्षः स्थूणो मार्दवसंयुतः ।
किमर्थोऽयं तवारम्भः करिष्ये ब्रूहि माचिरम् ॥ ५.१९१.२३ ॥
El yaksha Sthūṇa, dotado de gentileza, se le apareció y dijo: "¿Cuál es el propósito de esta empresa tuya? Dímelo, y lo haré sin demora."
5.191.24
अशक्ययिति सा यक्षं पुनः पुनरुवाच ह ।
करिष्यामीति वै क्षिप्रं प्रत्युवाचाथ गुह्यकः ॥ ५.१९१.२४ ॥
Ella le dijo una y otra vez al yakṣa que era imposible. Entonces el guhyaka respondió rápidamente: "Lo haré."
5.191.25
धनेश्वरस्यानुचरो वरदोऽस्मि नृपात्मजे ।
अदेयमपि दास्यादि ब्रूहि यत्ते विवक्षितम् ॥ ५.१९१.२५ ॥
Soy el sirviente del señor de la riqueza y otorgador de dones, princesa. Incluso lo que no puede darse, lo daré; dime lo que deseas decir.
5.191.26
ततः शिखण्डी तत्सर्वमखिलेन न्यवेदयत् ।
तस्मै यक्षप्रधानाय स्थूणाकर्णाय भारत ॥ ५.१९१.२६ ॥
Entonces Śikhaṇḍin le informó íntegramente de todo ello a Sthūṇākarṇa, el jefe de los yakṣas, oh Bhārata.
5.191.27
आपन्नो मे पिता यक्ष न चिरान्नाशमेष्यति ।
अभियास्यति सक्रोधो दशार्णाधिपतिर्हि तम् ॥ ५.१९१.२७ ॥
Oh yakṣa, mi padre está en apuros y pronto perecerá. El señor de Daśārṇa, lleno de ira, lo atacará.
5.191.28
मन्निमित्तं महोत्साहः सहेमकवचो नृपः ।
तस्माद्रक्षस्व मां यक्ष मातरं पितरं च मे ॥ ५.१९१.२८ ॥
Por mi causa, el rey de gran ardor vendrá revestido de armadura dorada. Por tanto, oh yakṣa, protégeme a mí, a mi madre y a mi padre.
5.191.29
प्रतिज्ञातो हि भवता दुःखप्रतिशमो मम ।
भवेयं पुरुषो यक्ष त्वत्प्रसादादनिन्दितः ॥ ५.१९१.२९ ॥
Me has prometido aliviar mi pesar. Oh yakṣa, por tu gracia que yo llegue a ser un hombre sin reproche.
5.191.30
यावदेव स राजा वै नोपयाति पुरं मम ।
तावदेव महायक्ष प्रसादं कुरु गुह्यक ॥ ५.१९१.३० ॥
Oh gran Yakṣa, mientras aquel rey no llegue a mi ciudad, solo entonces, oh Guhyaka, concédeme tu favor.