مهابهاراتا · أدهيايا 5.192
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.192.1
शिखण्डिवाक्यं श्रुत्वाऽथ स यक्षो भरतर्षभ ।
प्रोवाच मनसा चिन्त्य दैवेनोपनिपीडितः ॥ ५.१९२.१ ॥
يا ثور البهاراتا، لما سمع اليكشا كلام شيكهاندين، وقد أثقله القدر، تأمل في نفسه ثم قال.
5.192.2
भवितव्यं तथा तद्धि मम दुःखाय कौरव ।
भद्रे कामं करिष्यामि समयं तु निबोध मे ॥ ५.१९२.२ ॥
يا كورافا، إن ذلك مقدّر لي أن يكون حزني. أيتها الكريمة، سأفعل ما تريدين، لكن اسمعي شرطي.
5.192.3
स्वं ते पुंस्त्वं प्रदास्यामि स्त्रीत्वं धारयिताऽस्मि ते ।
किंचित्कालं तु ते दास्ये पुल्लिङ्गं स्वमिदं तव।
आगन्तव्यं त्वया काले सत्यं चैव वदस्व मे ॥ ५.१९२.३ ॥
سأعيد إليك رجولتك، وسأتخذ أنا الأنوثة. ولمدة من الزمن سأعيد إليك هذه الصورة الذكرية. يجب أن ترجع في الوقت المحدد؛ وقل لي الحق.
5.192.4
प्रभुः संकल्पसिद्धोऽस्मि कामचारी विहंगमः ।
मत्प्रसादात्पुरं चैव त्राहि बन्धूंश्च केवलम् ॥ ५.१९२.४ ॥
أنا قادر، أتحقق بالإرادة، طائر يطير حيث يشاء. بفضلي احمِ المدينة وذوي قرباك وحدهم.
5.192.5
स्त्रीलिङ्गं धारयिष्यामि तवेदं पार्थिवात्मजे ।
सत्यं मे प्रतिजानीहि करिष्यामि प्रियं तव ॥ ५.१९२.५ ॥
يا ابن الملك، سأحمل لأجلك هذه الصورة الأنثوية. عاهدني بعهد صادق؛ وسأفعل ما يسرّك.
5.192.6
प्रतिदास्यामि भगवन्पुलिङ्गं तव सुव्रत ।
किंचित्कालान्तरं स्त्रीत्वं धारयस्व निशाचर ॥ ५.१९२.६ ॥
أيها المبارك، أيها الوفيّ بالنذور، سأعيد إليك صورتك الذكرية. أيها الجوّال في الليل، احمل الأنوثة مدة من الزمن.
5.192.7
प्रतियाते दशार्णे तु पार्थिवे हेमवर्मणि ।
कन्यैव हि भविष्यामि पुरुषस्त्वं भविष्यसि ॥ ५.१९२.७ ॥
حين يعود ملك داشارنا المدرّع بالذهب، سأصير فتاة من جديد، وتصير أنت رجلاً.
5.192.8
इत्युक्त्वा समयं तत्र चक्राते तावुभौ नृप ।
अन्योन्यस्यानभिद्रोहे तौ संक्रामयतां ततः ॥ ५.१९२.८ ॥
قالا ذلك، أيها الملك، ثم عقدا هناك اتفاقاً؛ على شرط ألا يخدع أحدهما الآخر، فتبادلا عندئذٍ صورتيهما.
5.192.9
स्त्रीलिङ्गं धारयामास स्थूणो यक्षोऽथ भारत ।
यक्षरूपं च तद्दीप्तं शिखण्डी प्रत्यपद्यत ॥ ५.१९२.९ ॥
ثم اتخذ اليكشا ستُونا الهيئة الأنثوية، أيها البهاراتي؛ وأخذ شيخندي ذلك الهيكل اليكشي المتلألئ.
5.192.10
ततः शिखण्डी पाञ्चाल्यः पुंस्त्वमासाद्य पार्थिव ।
विवेश नगरं हृष्टः पितरं च समासदत् ॥ ५.१९२.१० ॥
ثم إن شيخندي البانجالي، إذ نال الرجولة، أيها الملك، دخل المدينة مسروراً ومضى إلى أبيه.
5.192.11
यथावृत्तं तु तत्सर्वमाचख्यौ द्रुपदस्य तत् ।
मातुश्च रहिते राजन्प्रसादं यक्षजं तदा।
द्रुपदस्तस्य तच्छ्रुत्वा हर्षमाहारयत्परम् ॥ ५.१९२.११ ॥
أخبر دروپادا بكل ما جرى كما وقع تماماً، وأخبره أيضاً، أيها الملك، في خلوة مع أمه، بالنعمة التي منحها اليكشا؛ فلما سمع دروپادا ذلك فرح فرحاً عظيماً.
5.192.12
सभार्यस्तच्च सस्मार महेश्वरवचस्तदा ।
ततः संप्रेषयामास दशार्णाधिपतेर्नृपः ॥ ५.१९२.१२ ॥
فتذكّر حينئذٍ مع زوجته قول مهيشفارا؛ ثم أرسل الملك رسولاً إلى سيد داشارنا.
5.192.13
पुरुषोऽयं मम सुतः श्रद्धत्तां मे भवानिति ।
अथ दाशार्णको राजा सहसाभ्यागमत्तदा ॥ ५.१९२.१३ ॥
«هذا الرجل ابني، فصدّقني.» ثم جاء ملك الداشارنا فجأةً إلى هناك.
5.192.14
पाञ्चालराजं द्रुपदं दुःखशोकसमन्वितः ।
ततः काम्पिल्यमासाद्य दशार्णाधिपतिस्ततः ॥ ५.१९२.१४ ॥
كان ملك البانشالا دروبادا مملوءًا بالحزن والأسى. ثم وصل سيد الداشارنا إلى كامبيليا، (فأرسل رسولًا).
5.192.15
प्रेषयामास सत्कृत्य दूतं ब्रह्मविदां वरम् ।
ब्रूहि मद्वचनाद्दूत पाञ्चाल्यं तं नृपाधमम् ॥ ५.१९२.१५ ॥
أرسل بكرامة رسولًا، أفضل العارفين بالبراهمان، قائلًا: «أيها الرسول، بكلامي قل لذلك الملك الوضيع البانشالي—
5.192.16
यन्मे कन्यां स्वकन्यार्थे वृतवानसि दुर्मते ।
फलं तस्यावलेपस्य द्रक्ष्यस्यद्य न संशयः ॥ ५.१९२.१६ ॥
«لأنك اخترت ابنتي لابنتك، يا سيئ النية، ستبصر اليوم ثمرة ذلك الغرور؛ لا شك في ذلك.
5.192.17
एवमुक्तश्च तेनासौ ब्राह्मणो राजसत्तम ।
दूतः प्रयातो नगरं दाशार्णनृपचोदितः ॥ ५.१९२.१७ ॥
ولما خاطبه بذلك، أيها الأفضل بين الملوك، انطلق ذلك الرسول البراهمي، مدفوعًا من ملك الداشارنا، نحو المدينة.
5.192.18
ततः आसादयामास पुरोधा द्रुपदं पुरे ।
तस्मै पाञ्चालको राजा गामर्घ्यं च सुसत्कृतम् ॥ ५.१९२.१८ ॥
ثم وصل الكاهن إلى دروبادا في المدينة. فأكرمه ملك البانشالا إكرامًا حسنًا، وأعطاه بقرة وقربان التكريم.
5.192.19
प्रापयामास राजेन्द्र सह तेन शिखण्डिना । ॥ ५.१९२.१९ ॥
يا سيد الملوك، أرسلهم إلى هناك مع شيخنديn.
5.192.20
यदुक्तं तेन वीरेण राज्ञा काञ्चनवर्मणा ।
यत्तेऽहमधमाचार दुहित्राऽस्म्यभिवञ्चितः ॥ ५.१९२.२० ॥
ما قاله ذلك البطل، الملك كانتشانافارمان: يا من سلوكه دنيء، لقد خدعتني ابنتك.
5.192.21
तस्य पापस्य करणात्फलं प्राप्नुहि दुर्मते ।
देहि युद्धं नरपते ममाद्य रणमूर्धनि ॥ ५.१९२.२१ ॥
فلتنل ثمرة ذلك الفعل الشرير، يا سيئ النية. يا سيد الرجال، قاتلني اليوم في مقدمة ساحة المعركة.
5.192.22
उद्धरिष्यामि ते सद्यः सामात्यसुतबान्धवम् ।
तदुपालम्भसंयुक्तं श्रावितः किल पार्थिवः ॥ ५.१९२.२२ ॥
سأقتلعك في الحال مع وزرائك وأبنائك وأقربائك. وقد أُسمع ذلك الملك حقاً ذلك الكلام مقروناً بذلك اللوم.
5.192.23
दशार्णपतिना चोक्तो मन्त्रिमध्ये पुरोधसा ।
अभवद्भरतश्रेष्ठ द्रुपदः प्रणयानतः ॥ ५.१९२.२३ ॥
لما خاطبه ملك داشارنا والكاهن وسط الوزراء، يا خير آل بهاراتا، انحنى دروبادا تواضعاً وإجلالاً.
5.192.24
यदाह मां भवान्ब्रह्मन्संबन्धिवचनाद्वचः ।
अस्योत्तरं प्रतिवचो दूतो राज्ञे वदिष्यति ॥ ५.१९२.२४ ॥
أيها البرهمي، سيخبر الرسول الملك بالرد على ما قلته لي بكلام قريب.
5.192.25
ततः संप्रेषयामास द्रुपदोऽपि महात्मने ।
हिरण्यवर्मणे दूतं ब्राह्मणं वेदपारगम् ॥ ५.१९२.२५ ॥
ثم أرسل دروبادا أيضًا رسولًا من البراهمة، عالمًا متبحرًا في الفيدا، إلى هيرانيافارمان العظيم النفس.
5.192.26
तमागम्य तु राजानं दशार्णाधिपतिं तदा ।
तद्वाक्यमाददे राजन्यदुक्तं द्रुपदेन ह ॥ ५.१९२.२६ ॥
ولما بلغ ذلك الملك سيد الداشارنا، نقل إليه الرسالة التي قالها دروبادا، أيها الملك.
5.192.27
आगमः क्रियतां व्यक्तः कुमारोऽयं सुतो मम ।
मिथ्यैतदुक्तं केनापि तदश्रद्धेयमित्युत ॥ ५.१९२.२७ ॥
لِيُرتَّب قدوم واضح: هذا الأمير ابني. قال هذا أحدٌ كذبًا، فلا يُصدَّق ذلك، وهكذا قيل.
5.192.28
ततः स राजा द्रुपदस्य श्रुत्वा ।
विमर्शयुक्तो युवतीर्वरिष्ठाः।
संप्रेषयामास सुचारुरूपाः ।
शिखण्डिनं स्त्रीपुमान्वेति वेत्तुम् ॥ ५.१९२.२८ ॥
فلما سمع ذلك الملك كلام دروبادا وتأمّل، أرسل أفضل الفتيات الشابات الجميلات الصورة لمعرفة هل شيخاندين امرأة أم رجل.
5.192.29
तां पूजां नाभ्यनन्दत्स वाक्यं चेदमुवाच ह ।
ताः प्रेषितास्तत्त्वभावं विदित्वा
प्रीत्या राज्ञे तच्छशंसुर्हि सर्वम् ।
शिखण्डिनं पुरुषं कौरवेन्द्र
दाशार्णराजाय महानुभावम् ॥ ५.१९२.२९ ॥
لم يسرّ بذلك الإكرام، فقال هذا القول. وأولئك الفتيات، إذ عرفن الحقيقة، أخبرن الملك بكل شيء بمودة: إن شيخاندين، يا سيد الكوروس، رجل عظيم القدرة — هكذا أُبلغ ملك الداشارنا.
5.192.30
ततः कृत्वा तु राजा स आगमं प्रीतिमानथ ।
संबन्धिना समागम्य हृष्टो वासमुवास ह ॥ ५.१९२.३० ॥
ثم إن ذلك الملك، مسرورًا، رتّب القدوم، والتقى بقريبه، وأقام هناك فرحًا.
5.192.31
शिखण्डिने च मुदितः प्रादाद्वित्तं जनेश्वरः ।
हस्तिनोऽश्वांश्च गाश्चैव दासीर्बहुशतास्तथा ।
पूजितश्च प्रतिययौ निर्भर्त्स्य तनयां किल ॥ ५.१९२.३१ ॥
فرح الملك فأعطى شيخاندين مالًا: فيلةً وخيولًا وأبقارًا ومئات الجواري. ولما أُكرم، انصرف بعد أن وبّخ ابنته.
5.192.32
विनीतकिल्विषे प्रीते हेमवर्मणि पार्थिवे ।
प्रतियाते दशार्णे तु हृष्टरूपा शिखण्डिनी ॥ ५.१९२.३२ ॥
لما عاد الملك ذو الدرع الذهبي، بعد أن كُفّر ذنبه وسُرّ، إلى داشارنا، بقيت شيخانديني هناك وهي فرحة الوجه.
5.192.33
कस्यचित्त्वथ कालस्य कुबेरो नरवाहनः ।
लोकयात्रां प्रकुर्वाणः स्थूणस्यागान्निवेशनम् ॥ ५.१९२.३३ ॥
بعد زمن، جاء كوبيرا، ذو الحامل البشري، وهو يقوم برحلته في العالم، إلى مسكن ستهونا.
5.192.34
स नद्गृहस्योपरि वतमान ।
आलोकयामास धनाधिगोप्ता।
स्थूणस्य यक्षस्य विवेश वेश्म ।
स्वलंकृतं माल्यगुणैर्विचित्रैः ॥ ५.१९२.३४ ॥
وقف فوق بيت ناداس ينظر حوله؛ فدخل حارس الثروة بيت اليكشا ستهونا، المزيّن جيدًا بأكاليل متنوعة.
5.192.35
लाचैश्च गन्धैश्च तथा वितानै-
रभ्यर्चितं धृनधृपितं च।
ध्वजैः पताकाभिरलंकृतं च ।
भक्ष्यान्नपेयामिपदत्तमोदम् ॥ ५.१९२.३५ ॥
مُكرَّم بالحبوب المحمّصة والعطور والمظلات، معطّر بالبخور، مزيّن بالرايات والأعلام، بهيج بقرابين الطعام والشراب واللحم.
5.192.36
तत्स्थानं तस्य दृष्ट्वा तु सर्वतः समलंकृतम् ।
मणिरत्नसुवर्णानां मालाभिः परिपूरितम् ॥ ५.१९२.३६ ॥
ولما رأى ذلك المكان مزيّنًا من كل جانب، مملوءًا بأكاليل من الجواهر والأحجار الكريمة والذهب.
5.192.37
नानाकुसूमगन्धाढ्यं सिक्तसंमृष्टशोभितम् ।
अथाब्रवीद्यक्षपतिस्तान्यक्षाननुगांस्तदा ॥ ५.१९२.३७ ॥
كان ذلك المنزل مملوءًا بعبير أزهار شتى، مرشوشًا مكنوسًا مزينًا، فقال حينئذ سيد اليكشا لأتباعه من اليكشا.
5.192.38
स्वलंकृतमिदं वेश्म स्थूणस्यामितविक्रमाः ।
नोपसर्पति मां चैव कस्मादद्य स मन्दधीः ॥ ५.१९२.३८ ॥
هذا المسكن مزين تزيينًا حسنًا. يا أصحاب البأس الذي لا يُحد، لماذا لا يقترب مني ستهونا اليوم؟ لماذا لا يأتي ذلك الضعيف العقل؟
5.192.39
यस्माज्जानन्स मन्दात्मा मामसौ नोपसर्पति ।
तस्मात्तस्मै महादण्डो धार्यः स्यादिति मे मतिः ॥ ५.१९२.३९ ॥
لأنه يعلم ومع ذلك لا يقترب مني ذلك الضعيف النفس، فإن رأيي أن يُفرض عليه عقاب عظيم.
5.192.40
द्रुपदस्य सुता राजन्राज्ञो जाता शिखण्डिनी ।
तस्या निमित्ते कस्मिंश्चित्प्रादात्पुरुषलक्षणम् ॥ ५.१९२.४० ॥
أيها الملك، وُلدت شيخنديني ابنة الملك دروبادا. ومن أجلها أعطى أحدهم علامة الرجولة.
5.192.41
अग्रहील्लक्षणं स्त्रीणां स्त्रीभूता तिष्ठते गृहे ।
नोपसर्पति तेनासौ सव्रीडः स्त्रीसरूपवान् ॥ ५.१९२.४१ ॥
أخذت علامة النساء، فهي تبقى في البيت امرأةً. ولأنها خجولة وذات هيئة امرأة، لا تقترب مني.
5.192.42
एतस्मात्कारणाद्राजन्स्थूणो न त्वाऽद्य सर्पति ।
श्रुत्वा कुरु यथान्यायं विमानमिह तिष्ठताम् ॥ ५.१९२.४२ ॥
لهذا السبب، أيها الملك، لا يأتي ستهونا اليوم. فاسمع واعمل بالعدل في شأن المركبة السماوية لمن يقيم هنا.
5.192.43
आनीयतां स्थूण इति ततो यक्षाधिपोऽब्रवीत् ।
कर्तास्मि निग्रहं तस्य प्रत्युवाच पुनः पुनः ॥ ५.१९२.४३ ॥
"ليُحضَر ستهونا." فقال سيد اليكشا: "سأعاقبه"، فكان يردد ذلك مرارًا وتكرارًا.
5.192.44
सोऽभ्यगच्छत यक्षेन्द्रमाहूतः पृथिवीपते ।
स्त्रीमरूपो महाराज तस्थौ व्रीडासमन्वितः ॥ ५.१९२.४४ ॥
استُدعي فمضى إلى سيد اليكشا، أيها سيد الأرض. أيها الملك العظيم، في هيئة امرأة، ممتلئًا بالخجل، وقف هناك.
5.192.45
तं शशापाथ संक्रुद्धो धनदः कुरूनन्दन ।
एवमेव भवत्वद्य स्त्रीत्वं पापस्य गुह्यकाः ॥ ५.१९२.४५ ॥
فلعنه دهنده المغضب، يا فرح الكوروس: "ليكن ذلك كذلك. ليصر لهذا الآثم صفة الأنوثة اليوم بالذات، أيها الغوهياكا."
5.192.46
ततोऽब्रवीद्यक्षपतिर्महात्मा ।
यस्माददास्त्ववमन्येह यक्षान्।
शिखण्डिनो लक्षणं पापबुद्धे ।
स्त्रीलक्षणं चाग्रहीः पापकर्मन् ॥ ५.१९२.४६ ॥
ثم قال سيد اليكشا العظيم النفس: "لأنك احتقرت اليكشا هنا، أيها الخبيث النية، تلقيت علامة شيخانديّن وعلامة الأنثى، أيها الفاعل للآثام."
5.192.47
अप्रवृत्तं सुदुर्बुद्धे यस्मादेतत्त्वया कृतम् ।
तस्मादद्य प्रभृत्येव स्त्री त्वं सा पुरुषस्तथा ॥ ५.१९२.४७ ॥
"لأنك فعلت، أيها الشديد الخبث، ما لم يبدأ بعد، فمن هذا اليوم بعينه أنت امرأة، وكذلك هو رجل."
5.192.48
ततः प्रसादयामासुर्यक्षा वैश्रवणं किल ।
स्थूणस्यार्थे कुरुष्वान्तं शापस्येति पुनः पुनः ॥ ५.१९२.४८ ॥
فاسترضى اليكشا فيشرافانا حقًا، قائلين مرارًا وتكرارًا: "اجعل للّعنة نهاية من أجل ستهونا."
5.192.49
ततो महात्मा यक्षेन्द्रः प्रत्युवाचानुगामिनः ।
सर्वान्यक्षगणांस्तात शापस्यान्तचिकीर्षया ॥ ५.१९२.४९ ॥
فأجاب سيد اليكشا العظيم جميع جموع اليكشا التابعين له، أيها الأعزاء، بالرغبة في إنهاء اللعنة.
5.192.50
शिखण्डिनि हते यक्षाः स्वं रूपं प्रतिपत्स्यते ।
स्थूणो यक्षो निरुद्वेगो भवत्विति महामनाः ॥ ५.१९२.५० ॥
عندما يُقتل شيخانديّن أيها اليكشا، سيستعيد صورته الأصلية. ليكن اليكشا ستهونا خاليًا من القلق، قال ذو النفس الكريمة.
5.192.51
इत्युक्त्वा भगवान्देवो यक्षराजः सुपूजितः ।
प्रययौ सहितः सर्वैर्निमेषान्तरचारिभिः ॥ ५.१९२.५१ ॥
وبعد أن قال هذا، مضى الإله المبارك سيد اليكشا المكرّم جدًا، مصحوبًا بكل من يتحركون في فترة طرفة عين.
5.192.52
स्थूणस्तु शापं संप्राप्य तत्रैव न्यवसत्तदा ।
समये चागमूत्तूर्णं शिखण्डी तं क्षपाचरम् ॥ ५.१९२.५२ ॥
أما ستهونا فبعد أن نال اللعنة، بقي هناك حينذاك؛ وفي الوقت المحدد جاء شيخانديّن مسرعًا إلى ذلك الجوّال الليلي.
5.192.53
सोऽभिगम्याब्रवीद्वाक्यं प्राप्तोऽस्मि भगवन्निति ।
तमब्रवीत्ततः स्थूणः प्रीतोऽस्मीति पुनः पुनः ॥ ५.१९२.५३ ॥
فاقترب وقال هذه الكلمات: "أيها المبارك، لقد وصلت." فقال له ستهونا مرارًا وتكرارًا: "أنا مسرور."
5.192.54
आर्जवेनागतं दृष्ट्वा राजपुत्रं शिखण्डिनम् ।
सर्वमेव यथावृत्तमाचचक्षे शिखण्डिने ॥ ५.१९२.५४ ॥
فلما رأى ابن الملك شيخانديّن قد جاء بإخلاص، أخبره بكل ما جرى كما كان تمامًا.
5.192.55
शप्तो वैश्रवणेनाहं त्वत्कृते पार्थिवात्मज ।
गच्छेदानीं यथाकामं चर लोकान्यथासुखम् ॥ ५.१९२.५५ ॥
لقد لعنني فايشرافانا بسببك، يا ابن الملك. فاذهب الآن كما تشاء، وجُبْ العوالم في طمأنينة.
5.192.56
दिष्टमेतत्पुरा मन्ये न शक्यमतिवर्तितुम् ।
गमनं तव चेतो हि पौलस्त्यस्य च दर्शनम् ॥ ५.१९२.५६ ॥
أظن أن هذا كان مقدرًا منذ زمن، ولا يمكن تجنبه. ذهابك ولقاؤك بابن بولاستيا (كوبيرا) هو في الحقيقة ما نوته نفسك.
5.192.57
एवमुक्तः शिखण्डी तु स्थूणयक्षेण भारत ।
प्रत्याजगाम नगरं हर्वेण महतावृतः ॥ ५.१९२.५७ ॥
فلما خاطبه اليكشا ستهونا بهذا، يا بهارتا، عاد شيخانديين إلى المدينة محفوفًا بفرح عظيم.
5.192.58
पूजयामास विविधैर्गन्धमाल्यैर्महाधनैः ।
द्विजातीन्देवताश्चैव चैत्यानथ चतुष्पथान् ॥ ५.१९२.५८ ॥
كرّم بمختلف الأكاليل العطرة والقرابين الثمينة المولودين مرتين والآلهة والأضرحة ومفارق الطرق.
5.192.59
द्रुपदः सह पुत्रेण सिद्धार्थेन शिखण्डिना ।
मुदं च परमां लेभे पाञ्चाल्यः सह बान्धवैः ॥ ५.१९२.५९ ॥
نال دروبادا، ملك بانتشالا، مع ابنه شيخانديين الذي تحقق مقصده، أعظم الفرح مع ذويه.
5.192.60
शिष्यार्थं प्रददौ चाथ द्रोणाय कुरुपुङ्गव ।
शिखण्डिनं महाराज पुत्रं स्त्रीपूर्विणं तथा ॥ ५.१९२.६० ॥
ثم أعطى، يا ثور الكورو، شيخانديين لدرونا تلميذًا، يا أيها الملك العظيم، ذلك الابن الذي كان من قبل امرأة.
5.192.61
प्रतिपेदे चतुष्पादं धनुर्वेदं नृपात्मजः ।
शिखण्डी सह युष्माभिर्धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ॥ ५.१९२.६१ ॥
تعلّم أمير الملك شيخندين علم القوس ذي الأركان الأربعة، مع أنتم ومع دهريشتادyumna ابن برشتا.
5.192.62
मम त्वेतच्चरास्तात यथावत्प्रत्यवेदयन् ।
जडान्धबधिराकारा ये मुक्ता द्रपदे मया ॥ ५.१९२.६२ ॥
يا بني، أخبرني جواسيسي الذين أرسلتهم إلى مملكة دروبادا متنكرين في هيئة البُلهاء والعمي والصم، بكل هذا كما كان تمامًا.
5.192.63
एवमेष महाराज स्त्री पुमान्द्रुपदात्मजः ।
स संभूतः कुरुश्रेष्ठ शिखण्डी रथसत्तमः ॥ ५.१९२.६३ ॥
وهكذا، أيها الملك العظيم، وُلد ابن دروبادا هذا شيخندين، الذي كان امرأة أولاً ثم صار رجلاً، يا خير الكورو، بوصفه أمهر الفرسان على العربات.
5.192.64
ज्येष्ठा काशिपतेः कन्या अम्बा नामेति विश्रुता ।
द्रुपदस्य कुले जाता शिखण्डी भरतर्षभ ॥ ५.१९२.६४ ॥
ابنة الملك الأكبر لكاشي، المشهورة باسم أمبا، وُلدت في بيت دروبادا باسم شيخندين، يا ثور البهاراتا.
5.192.65
नाहमेनं धनुष्पाणिं युयुत्सुं समुपस्थितम् ।
मुहूर्तमपि पश्येयं प्रहरेयं न चाप्युत ॥ ५.१९२.६५ ॥
لن أنظر إليه ولو للحظة حين يقف أمامي وفي يده القوس، متلهفاً للقتال، ولن أضربه كذلك.
5.192.66
व्रतमेतन्मम सदा पृथिव्यामपि विश्रुतम् ।
स्त्रियां स्त्रीपूर्वके चैव स्त्रीनाम्नि स्त्रीसरूपिणि ॥ ५.१९२.६६ ॥
هذا عهدي، المشهور دائماً حتى على الأرض: لن أرفع سلاحي على امرأة، ولا على من كان امرأة من قبل، ولا على من يحمل اسم امرأة وهيئة امرأة.
5.192.67
न मुञ्चेयमहं बाणमिति कौरवनन्दन ।
न हन्यामहमेतेन कारणेन शिखण्डिनम् ॥ ५.१९२.६७ ॥
يا سرور الكورو، لن أطلق سهمًا، ولهذا السبب لن أضرب شيخندين.
5.192.68
एतत्तत्त्वमहं वेद जन्म तात शिखण्डिनः ।
ततो नैनं हनिष्यामि समरेष्वाततायिनम् ॥ ५.१९२.६८ ॥
يا عزيزي، أنا أعرف هذه الحقيقة عن ولادة شيخندين؛ لذلك لن أضربه حتى لو هاجمني في المعارك.
5.192.69
यदि भीष्मः स्त्रियं हन्यात्सन्तः कुर्युर्विगर्हणम् ।
नैनं तस्माद्धनिष्यामि दृष्ट्वापि समरे स्थितम् ॥ ५.१९२.६९ ॥
لو قتل بهيشما امرأة لعابه الأخيار؛ لذلك، حتى إن رأيته واقفًا في المعركة، لن أقتله.
5.192.70
एतच्छ्रुत्वा तु करव्यो राजा दुर्योधनस्तदा ।
मुहूर्तमिव स ध्यात्वा भीष्मे युक्तममन्यत ॥ ५.१९२.७० ॥
لما سمع الملك دوريودهانا ذلك، تأمل لحظة ثم رأى أن كلام بهيشما صواب.