ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.192
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.192.1
शिखण्डिवाक्यं श्रुत्वाऽथ स यक्षो भरतर्षभ ।
प्रोवाच मनसा चिन्त्य दैवेनोपनिपीडितः ॥ ५.१९२.१ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಶಿಖಂಡಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಯಕ್ಷನು ದೈವದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿ ಹೇಳಿದನು.
5.192.2
भवितव्यं तथा तद्धि मम दुःखाय कौरव ।
भद्रे कामं करिष्यामि समयं तु निबोध मे ॥ ५.१९२.२ ॥
ಕೌರವನೇ, ಅದು ನನಗೆ ದುಃಖಕ್ಕಾಗಿ ಆಗಬೇಕಾದದ್ದೇ. ಭದ್ರೆಯೇ, ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಆದರೆ ನನ್ನ ಷರತ್ತನ್ನು ಕೇಳು.
5.192.3
स्वं ते पुंस्त्वं प्रदास्यामि स्त्रीत्वं धारयिताऽस्मि ते ।
किंचित्कालं तु ते दास्ये पुल्लिङ्गं स्वमिदं तव।
आगन्तव्यं त्वया काले सत्यं चैव वदस्व मे ॥ ५.१९२.३ ॥
ನಿನಗೆ ನಿನ್ನ ಪುರುಷತ್ವವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ನಾನು ಸ್ತ್ರೀತ್ವವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಕೆಲವು ಕಾಲಕ್ಕೆ ನಿನ್ನ ಈ ಪುರುಷ ರೂಪವನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಸಮಯಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಬೇಕು; ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು.
5.192.4
प्रभुः संकल्पसिद्धोऽस्मि कामचारी विहंगमः ।
मत्प्रसादात्पुरं चैव त्राहि बन्धूंश्च केवलम् ॥ ५.१९२.४ ॥
ನಾನು ಸಮರ್ಥನು, ಸಂಕಲ್ಪಸಿದ್ಧನು, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸುವ ಪಕ್ಷಿ. ನನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಗರವನ್ನು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ರಕ್ಷಿಸು.
5.192.5
स्त्रीलिङ्गं धारयिष्यामि तवेदं पार्थिवात्मजे ।
सत्यं मे प्रतिजानीहि करिष्यामि प्रियं तव ॥ ५.१९२.५ ॥
ರಾಜಕುಮಾರನೇ, ನಿನಗಾಗಿ ಈ ಸ್ತ್ರೀರೂಪವನ್ನು ನಾನು ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನನಗೆ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡು; ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
5.192.6
प्रतिदास्यामि भगवन्पुलिङ्गं तव सुव्रत ।
किंचित्कालान्तरं स्त्रीत्वं धारयस्व निशाचर ॥ ५.१९२.६ ॥
ಭಗವಂತನೇ, ಸುವ್ರತನೇ, ನಿನ್ನ ಪುರುಷ ರೂಪವನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸುತ್ತೇನೆ. ರಾತ್ರಿಚರನೇ, ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲದ ನಂತರ ಸ್ತ್ರೀತ್ವವನ್ನು ಧರಿಸು.
5.192.7
प्रतियाते दशार्णे तु पार्थिवे हेमवर्मणि ।
कन्यैव हि भविष्यामि पुरुषस्त्वं भविष्यसि ॥ ५.१९२.७ ॥
ಚಿನ್ನದ ಕವಚ ಧರಿಸಿದ ದಶಾರ್ಣ ರಾಜ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಹೋದಾಗ, ನಾನು ಕನ್ಯೆಯೇ ಆಗುತ್ತೇನೆ; ನೀನು ಪುರುಷನಾಗುತ್ತೀಯ.
5.192.8
इत्युक्त्वा समयं तत्र चक्राते तावुभौ नृप ।
अन्योन्यस्यानभिद्रोहे तौ संक्रामयतां ततः ॥ ५.१९२.८ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು; ಪರಸ್ಪರ ವಂಚಿಸಬಾರದೆಂಬ ಷರತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಆಗ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ರೂಪ ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.
5.192.9
स्त्रीलिङ्गं धारयामास स्थूणो यक्षोऽथ भारत ।
यक्षरूपं च तद्दीप्तं शिखण्डी प्रत्यपद्यत ॥ ५.१९२.९ ॥
ಆಗ ಸ್ಥೂಣ ಎಂಬ ಯಕ್ಷನು ಸ್ತ್ರೀ ಲಿಂಗವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು, ಓ ಭಾರತ; ಆ ತೇಜಸ್ವಿ ಯಕ್ಷ ರೂಪವನ್ನು ಶಿಖಂಡಿ ಪಡೆದನು.
5.192.10
ततः शिखण्डी पाञ्चाल्यः पुंस्त्वमासाद्य पार्थिव ।
विवेश नगरं हृष्टः पितरं च समासदत् ॥ ५.१९२.१० ॥
ಆಗ ಪಾಂಚಾಲ್ಯ ಶಿಖಂಡಿ ಪುರುಷತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದು, ಓ ರಾಜನೇ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಗರ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.
5.192.11
यथावृत्तं तु तत्सर्वमाचख्यौ द्रुपदस्य तत् ।
मातुश्च रहिते राजन्प्रसादं यक्षजं तदा।
द्रुपदस्तस्य तच्छ्रुत्वा हर्षमाहारयत्परम् ॥ ५.१९२.११ ॥
ನಡೆದದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವನು ದ್ರುಪದನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು; ಓ ರಾಜನೇ, ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಯಕ್ಷನಿಂದ ದೊರೆತ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನೂ ಆಗ ತಿಳಿಸಿದನು. ದ್ರುಪದನು ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.
5.192.12
सभार्यस्तच्च सस्मार महेश्वरवचस्तदा ।
ततः संप्रेषयामास दशार्णाधिपतेर्नृपः ॥ ५.१९२.१२ ॥
ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಆಗ ಮಹೇಶ್ವರನ ಆ ಮಾತನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡನು; ನಂತರ ಆ ರಾಜನು ದಶಾರ್ಣಾಧಿಪತಿಯ ಬಳಿಗೆ ದೂತನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು.
5.192.13
पुरुषोऽयं मम सुतः श्रद्धत्तां मे भवानिति ।
अथ दाशार्णको राजा सहसाभ्यागमत्तदा ॥ ५.१९२.१३ ॥
"ಇವನು ನನ್ನ ಮಗ, ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ನಂಬಿರಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಆಗ ದಶಾರ್ಣ ದೇಶದ ರಾಜ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಬಂದನು.
5.192.14
पाञ्चालराजं द्रुपदं दुःखशोकसमन्वितः ।
ततः काम्पिल्यमासाद्य दशार्णाधिपतिस्ततः ॥ ५.१९२.१४ ॥
ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜ ದ್ರುಪದನು ದುಃಖ ಶೋಕಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದನು; ನಂತರ ದಶಾರ್ಣ ದೇಶದ ಅಧಿಪತಿ ಕಾಂಪಿಲ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಿ (ದೂತನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು).
5.192.15
प्रेषयामास सत्कृत्य दूतं ब्रह्मविदां वरम् ।
ब्रूहि मद्वचनाद्दूत पाञ्चाल्यं तं नृपाधमम् ॥ ५.१९२.१५ ॥
ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದೂತನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಕಳುಹಿಸಿದನು; "ದೂತನೇ, ನನ್ನ ಮಾತಿನಂತೆ ಆ ಅಧಮ ರಾಜ ಪಾಂಚಾಲ್ಯನಿಗೆ ಹೇಳು—
5.192.16
यन्मे कन्यां स्वकन्यार्थे वृतवानसि दुर्मते ।
फलं तस्यावलेपस्य द्रक्ष्यस्यद्य न संशयः ॥ ५.१९२.१६ ॥
"ನನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ನಿನ್ನ ಮಗಳಿಗಾಗಿ ನೀನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದರಿಂದ, ದುರ್ಬುದ್ಧಿ, ಆ ಅಹಂಕಾರದ ಫಲವನ್ನು ಇಂದೇ ನೋಡುವೆ; ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
5.192.17
एवमुक्तश्च तेनासौ ब्राह्मणो राजसत्तम ।
दूतः प्रयातो नगरं दाशार्णनृपचोदितः ॥ ५.१९२.१७ ॥
ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ದೂತನು ದಶಾರ್ಣ ರಾಜನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ನಗರದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.
5.192.18
ततः आसादयामास पुरोधा द्रुपदं पुरे ।
तस्मै पाञ्चालको राजा गामर्घ्यं च सुसत्कृतम् ॥ ५.१९२.१८ ॥
ಆಗ ಆ ಪುರೋಹಿತನು ನಗರದಲ್ಲಿ ದ್ರುಪದನನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜನು ಅವನಿಗೆ ಹಸು ಮತ್ತು ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸತ್ಕರಿಸಿದನು.
5.192.19
प्रापयामास राजेन्द्र सह तेन शिखण्डिना । ॥ ५.१९२.१९ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಅವನು ಅವರನ್ನು ಶಿಖಂಡಿಯೊಂದಿಗೆ (ಅಲ್ಲಿಗೆ) ಕಳುಹಿಸಿದನು.
5.192.20
यदुक्तं तेन वीरेण राज्ञा काञ्चनवर्मणा ।
यत्तेऽहमधमाचार दुहित्राऽस्म्यभिवञ्चितः ॥ ५.१९२.२० ॥
ಆ ವೀರ ರಾಜ ಕಾಂಚನವರ್ಮನು ಹೇಳಿದ್ದು: ಅಧಮ ನಡತೆಯವನೇ, ನಿನ್ನ ಮಗಳಿಂದ ನಾನು ವಂಚಿತನಾದೆ.
5.192.21
तस्य पापस्य करणात्फलं प्राप्नुहि दुर्मते ।
देहि युद्धं नरपते ममाद्य रणमूर्धनि ॥ ५.१९२.२१ ॥
ಆ ಪಾಪ ಕೃತ್ಯದ ಫಲವನ್ನು ನೀನು ಪಡೆ, ದುರ್ಮತಿಯೇ. ನರಪತಿಯೇ, ಇಂದು ರಣರಂಗದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ನನ್ನೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡು.
5.192.22
उद्धरिष्यामि ते सद्यः सामात्यसुतबान्धवम् ।
तदुपालम्भसंयुक्तं श्रावितः किल पार्थिवः ॥ ५.१९२.२२ ॥
ಮಂತ್ರಿಗಳು, ಪುತ್ರರು, ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಬೇರು ಸಹಿತ ಕಿತ್ತುಹಾಕುವೆನು. ಆ ನಿಂದೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಾತನ್ನು ಆ ರಾಜನು ನಿಜವಾಗಿ ಕೇಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
5.192.23
दशार्णपतिना चोक्तो मन्त्रिमध्ये पुरोधसा ।
अभवद्भरतश्रेष्ठ द्रुपदः प्रणयानतः ॥ ५.१९२.२३ ॥
ದಶಾರ್ಣ ರಾಜನು ಮತ್ತು ಪುರೋಹಿತನು ಮಂತ್ರಿಗಳ ನಡುವೆ ಹೇಳಲು, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ದ್ರುಪದನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ವಿನಯದಿಂದ ಬಾಗಿದನು.
5.192.24
यदाह मां भवान्ब्रह्मन्संबन्धिवचनाद्वचः ।
अस्योत्तरं प्रतिवचो दूतो राज्ञे वदिष्यति ॥ ५.१९२.२४ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಬಂಧುವಿನ ಮಾತಿನಿಂದ ನೀನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ, ಇದರ ಉತ್ತರವನ್ನು ದೂತನು ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳುವನು.
5.192.25
ततः संप्रेषयामास द्रुपदोऽपि महात्मने ।
हिरण्यवर्मणे दूतं ब्राह्मणं वेदपारगम् ॥ ५.१९२.२५ ॥
ನಂತರ ದ್ರುಪದನು ಕೂಡ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಹಿರಣ್ಯವರ್ಮನ ಬಳಿಗೆ ವೇದಪಾರಂಗತನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ದೂತನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು.
5.192.26
तमागम्य तु राजानं दशार्णाधिपतिं तदा ।
तद्वाक्यमाददे राजन्यदुक्तं द्रुपदेन ह ॥ ५.१९२.२६ ॥
ಆ ದಶಾರ್ಣಾಧಿಪತಿಯಾದ ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ರಾಜನೇ, ದ್ರುಪದನು ಹೇಳಿದ್ದ ಆ ಮಾತನ್ನು ಅವನು ತಿಳಿಸಿದನು.
5.192.27
आगमः क्रियतां व्यक्तः कुमारोऽयं सुतो मम ।
मिथ्यैतदुक्तं केनापि तदश्रद्धेयमित्युत ॥ ५.१९२.२७ ॥
ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಆಗಮನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಲಿ — ಈ ಕುಮಾರ ನನ್ನ ಮಗ. ಇದನ್ನು ಯಾರೋ ಸುಳ್ಳಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ, ಅದನ್ನು ನಂಬಬಾರದು ಎಂದೂ ಹೇಳಲಾಯಿತು.
5.192.28
ततः स राजा द्रुपदस्य श्रुत्वा ।
विमर्शयुक्तो युवतीर्वरिष्ठाः।
संप्रेषयामास सुचारुरूपाः ।
शिखण्डिनं स्त्रीपुमान्वेति वेत्तुम् ॥ ५.१९२.२८ ॥
ಆಗ ಆ ರಾಜನು ದ್ರುಪದನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಆಲೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ, ಶಿಖಂಡಿ ಸ್ತ್ರೀಯೋ ಪುರುಷನೋ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲು ಸುಂದರ ರೂಪದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯುವತಿಯರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು.
5.192.29
तां पूजां नाभ्यनन्दत्स वाक्यं चेदमुवाच ह ।
ताः प्रेषितास्तत्त्वभावं विदित्वा
प्रीत्या राज्ञे तच्छशंसुर्हि सर्वम् ।
शिखण्डिनं पुरुषं कौरवेन्द्र
दाशार्णराजाय महानुभावम् ॥ ५.१९२.२९ ॥
ಅವನು ಆ ಗೌರವದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡಲಿಲ್ಲ; ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು. ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಯುವತಿಯರು ನಿಜಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ರಾಜನಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಸಿದರು — ಕೌರವೇಂದ್ರನೇ, ಶಿಖಂಡಿ ಮಹಾಪ್ರಭಾವದ ಪುರುಷನು ಎಂದು ದಶಾರ್ಣರಾಜನಿಗೆ ವರದಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು.
5.192.30
ततः कृत्वा तु राजा स आगमं प्रीतिमानथ ।
संबन्धिना समागम्य हृष्टो वासमुवास ह ॥ ५.१९२.३० ॥
ನಂತರ ಆ ರಾಜನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಆಗಮನವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿ, ಸಂಬಂಧಿಕನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಯೇ ವಾಸಿಸಿದನು.
5.192.31
शिखण्डिने च मुदितः प्रादाद्वित्तं जनेश्वरः ।
हस्तिनोऽश्वांश्च गाश्चैव दासीर्बहुशतास्तथा ।
पूजितश्च प्रतिययौ निर्भर्त्स्य तनयां किल ॥ ५.१९२.३१ ॥
ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಆ ರಾಜನು ಶಿಖಂಡಿಗೆ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡಿದನು — ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ನೂರಾರು ದಾಸಿಯರನ್ನು. ಗೌರವ ಪಡೆದು, ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಗದರಿಸಿ ಅವನು ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.
5.192.32
विनीतकिल्विषे प्रीते हेमवर्मणि पार्थिवे ।
प्रतियाते दशार्णे तु हृष्टरूपा शिखण्डिनी ॥ ५.१९२.३२ ॥
ತನ್ನ ತಪ್ಪು ಕಳೆದು, ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಚಿನ್ನದ ಕವಚಧಾರಿ ರಾಜನು ದಶಾರ್ಣಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದ ನಂತರ, ಹರ್ಷಮುಖಿಯಾದ ಶಿಖಂಡಿನೀ (ಅಲ್ಲಿ ಉಳಿದಳು).
5.192.33
कस्यचित्त्वथ कालस्य कुबेरो नरवाहनः ।
लोकयात्रां प्रकुर्वाणः स्थूणस्यागान्निवेशनम् ॥ ५.१९२.३३ ॥
ಕೆಲವು ಕಾಲದ ನಂತರ, ನರವಾಹನ ಕುಬೇರನು ಲೋಕಯಾತ್ರೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಸ್ಥೂಣನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಬಂದನು.
5.192.34
स नद्गृहस्योपरि वतमान ।
आलोकयामास धनाधिगोप्ता।
स्थूणस्य यक्षस्य विवेश वेश्म ।
स्वलंकृतं माल्यगुणैर्विचित्रैः ॥ ५.१९२.३४ ॥
ಅವನು ನದ-ಗೃಹದ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡಿದನು; ಸಂಪತ್ತಿನ ರಕ್ಷಕನು ಯಕ್ಷ ಸ್ಥೂಣನ ಮನೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು — ಅದು ವಿಚಿತ್ರ ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು.
5.192.35
लाचैश्च गन्धैश्च तथा वितानै-
रभ्यर्चितं धृनधृपितं च।
ध्वजैः पताकाभिरलंकृतं च ।
भक्ष्यान्नपेयामिपदत्तमोदम् ॥ ५.१९२.३५ ॥
ಲಾಜೆ, ಗಂಧ, ಚಂದ್ರಾತಪಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತವಾಗಿ, ಧೂಪದಿಂದ ಸುಗಂಧಿತವಾಗಿ, ಧ್ವಜ ಪತಾಕೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿ, ಭಕ್ಷ್ಯ ಅನ್ನ ಪೇಯ ಮಾಂಸದ ಅರ್ಪಣೆಯಿಂದ ಸಂತೋಷಕರವಾಗಿತ್ತು.
5.192.36
तत्स्थानं तस्य दृष्ट्वा तु सर्वतः समलंकृतम् ।
मणिरत्नसुवर्णानां मालाभिः परिपूरितम् ॥ ५.१९२.३६ ॥
ಅವನ ಆ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿ ನೋಡಿ — ಮಣಿ, ರತ್ನ, ಚಿನ್ನದ ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದನ್ನು.
5.192.37
नानाकुसूमगन्धाढ्यं सिक्तसंमृष्टशोभितम् ।
अथाब्रवीद्यक्षपतिस्तान्यक्षाननुगांस्तदा ॥ ५.१९२.३७ ॥
ನಾನಾ ಹೂವುಗಳ ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಚಿಮುಕಿಸಿ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಆ ಭವನದಲ್ಲಿ, ಆಗ ಯಕ್ಷಪತಿಯು ತನ್ನ ಅನುಚರ ಯಕ್ಷರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
5.192.38
स्वलंकृतमिदं वेश्म स्थूणस्यामितविक्रमाः ।
नोपसर्पति मां चैव कस्मादद्य स मन्दधीः ॥ ५.१९२.३८ ॥
ಈ ಭವನ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದೆ. ಅಮಿತ ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳೇ, ಸ್ಥೂಣ ಇಂದು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಏಕೆ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ? ಆ ಮಂದಬುದ್ಧಿ ಏಕೆ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ?
5.192.39
यस्माज्जानन्स मन्दात्मा मामसौ नोपसर्पति ।
तस्मात्तस्मै महादण्डो धार्यः स्यादिति मे मतिः ॥ ५.१९२.३९ ॥
ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಆ ಮಂದಾತ್ಮ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ, ಅವನಿಗೆ ಮಹಾದಂಡವನ್ನು ವಿಧಿಸಬೇಕೆಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
5.192.40
द्रुपदस्य सुता राजन्राज्ञो जाता शिखण्डिनी ।
तस्या निमित्ते कस्मिंश्चित्प्रादात्पुरुषलक्षणम् ॥ ५.१९२.४० ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ರಾಜ ದ್ರುಪದನ ಮಗಳು ಶಿಖಂಡಿನಿ ಜನಿಸಿದಳು. ಅವಳಿಗಾಗಿ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ಪುರುಷ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ನೀಡಿದರು.
5.192.41
अग्रहील्लक्षणं स्त्रीणां स्त्रीभूता तिष्ठते गृहे ।
नोपसर्पति तेनासौ सव्रीडः स्त्रीसरूपवान् ॥ ५.१९२.४१ ॥
ಅವಳು ಸ್ತ್ರೀ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಪಡೆದಳು; ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾಳೆ. ನಾಚಿಕೆಪಟ್ಟು ಸ್ತ್ರೀ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ ಅವಳು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.
5.192.42
एतस्मात्कारणाद्राजन्स्थूणो न त्वाऽद्य सर्पति ।
श्रुत्वा कुरु यथान्यायं विमानमिह तिष्ठताम् ॥ ५.१९२.४२ ॥
ಈ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ, ಓ ರಾಜನೇ, ಸ್ಥೂಣ ಇಂದು ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ. ಕೇಳಿ ನ್ಯಾಯಾನುಸಾರ ಮಾಡು, ಇಲ್ಲಿರುವವರ ವಿಮಾನದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ.
5.192.43
आनीयतां स्थूण इति ततो यक्षाधिपोऽब्रवीत् ।
कर्तास्मि निग्रहं तस्य प्रत्युवाच पुनः पुनः ॥ ५.१९२.४३ ॥
"ಸ್ಥೂಣನನ್ನು ಕರೆತನ್ನಿ" ಎಂದು ಆಗ ಯಕ್ಷಾಧಿಪತಿ ಹೇಳಿದ. "ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ಅವನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಉತ್ತರಿಸಿದ.
5.192.44
सोऽभ्यगच्छत यक्षेन्द्रमाहूतः पृथिवीपते ।
स्त्रीमरूपो महाराज तस्थौ व्रीडासमन्वितः ॥ ५.१९२.४४ ॥
ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಅವನು ಯಕ್ಷೇಂದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದ, ಓ ಭೂಪತಿ. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಸ್ತ್ರೀ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಅವನು ನಿಂತ.
5.192.45
तं शशापाथ संक्रुद्धो धनदः कुरूनन्दन ।
एवमेव भवत्वद्य स्त्रीत्वं पापस्य गुह्यकाः ॥ ५.१९२.४५ ॥
ಆಗ ಸಿಟ್ಟಾದ ಧನದ ಅವನನ್ನು ಶಪಿಸಿದ. ಓ ಕುರುನಂದನ. "ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ, ಇಂದೇ ಈ ಪಾಪಿಗೆ ಸ್ತ್ರೀತ್ವ ಉಂಟಾಗಲಿ, ಓ ಗುಹ್ಯಕರೇ."
5.192.46
ततोऽब्रवीद्यक्षपतिर्महात्मा ।
यस्माददास्त्ववमन्येह यक्षान्।
शिखण्डिनो लक्षणं पापबुद्धे ।
स्त्रीलक्षणं चाग्रहीः पापकर्मन् ॥ ५.१९२.४६ ॥
ಆಗ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಯಕ್ಷಪತಿ ಹೇಳಿದ — "ಯಕ್ಷರನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೀನು ಅವಮಾನಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಓ ಪಾಪಬುದ್ಧಿಯೇ, ಶಿಖಂಡಿಯ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ನೀನು ಪಡೆದೆ, ಓ ಪಾಪಕರ್ಮಿಯೇ."
5.192.47
अप्रवृत्तं सुदुर्बुद्धे यस्मादेतत्त्वया कृतम् ।
तस्मादद्य प्रभृत्येव स्त्री त्वं सा पुरुषस्तथा ॥ ५.१९२.४७ ॥
"ಓ ಅತಿದುರ್ಬುದ್ಧಿಯೇ, ಇನ್ನೂ ಆರಂಭವಾಗದ್ದನ್ನು ನೀನು ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ, ಇಂದಿನಿಂದಲೇ ನೀನು ಸ್ತ್ರೀ, ಅವನು ಪುರುಷ."
5.192.48
ततः प्रसादयामासुर्यक्षा वैश्रवणं किल ।
स्थूणस्यार्थे कुरुष्वान्तं शापस्येति पुनः पुनः ॥ ५.१९२.४८ ॥
ಆಗ ಯಕ್ಷರು ವೈಶ್ರವಣನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದರು. "ಸ್ಥೂಣನಿಗಾಗಿ ಶಾಪಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಮಾಡು" ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದರು.
5.192.49
ततो महात्मा यक्षेन्द्रः प्रत्युवाचानुगामिनः ।
सर्वान्यक्षगणांस्तात शापस्यान्तचिकीर्षया ॥ ५.१९२.४९ ॥
ಆಗ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಯಕ್ಷೇಂದ್ರನು ತನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ ಎಲ್ಲಾ ಯಕ್ಷಗಣಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು, ಮಕ್ಕಳೇ, ಶಾಪವನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ.
5.192.50
शिखण्डिनि हते यक्षाः स्वं रूपं प्रतिपत्स्यते ।
स्थूणो यक्षो निरुद्वेगो भवत्विति महामनाः ॥ ५.१९२.५० ॥
ಯಕ್ಷರೇ, ಶಿಖಂಡಿ ಹತನಾದಾಗ ಅವನು ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುವನು. ಯಕ್ಷ ಸ್ಥೂಣನು ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲದವನಾಗಲಿ ಎಂದು ಮಹಾಮನಸ್ಕನು ಹೇಳಿದನು.
5.192.51
इत्युक्त्वा भगवान्देवो यक्षराजः सुपूजितः ।
प्रययौ सहितः सर्वैर्निमेषान्तरचारिभिः ॥ ५.१९२.५१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪೂಜಿತನಾದ ಭಗವಾನ್ ದೇವ ಯಕ್ಷರಾಜನು, ಕಣ್ಣುರೆಪ್ಪೆ ಮುಚ್ಚುವ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟುಹೋದನು.
5.192.52
स्थूणस्तु शापं संप्राप्य तत्रैव न्यवसत्तदा ।
समये चागमूत्तूर्णं शिखण्डी तं क्षपाचरम् ॥ ५.१९२.५२ ॥
ಆದರೆ ಸ್ಥೂಣನು ಶಾಪವನ್ನು ಪಡೆದು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಆಗ ವಾಸಿಸಿದನು. ಯೋಗ್ಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶಿಖಂಡಿ ಬೇಗನೆ ಆ ರಾತ್ರಿಚರನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.
5.192.53
सोऽभिगम्याब्रवीद्वाक्यं प्राप्तोऽस्मि भगवन्निति ।
तमब्रवीत्ततः स्थूणः प्रीतोऽस्मीति पुनः पुनः ॥ ५.१९२.५३ ॥
ಅವನು ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಹೇಳಿದನು, "ಭಗವನ್, ನಾನು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ." ಆಗ ಸ್ಥೂಣನು ಅವನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ, "ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ" ಎಂದನು.
5.192.54
आर्जवेनागतं दृष्ट्वा राजपुत्रं शिखण्डिनम् ।
सर्वमेव यथावृत्तमाचचक्षे शिखण्डिने ॥ ५.१९२.५४ ॥
ನೇರವಾಗಿ ಬಂದ ರಾಜಕುಮಾರ ಶಿಖಂಡಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ನಡೆದಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಶಿಖಂಡಿಗೆ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದನು.
5.192.55
शप्तो वैश्रवणेनाहं त्वत्कृते पार्थिवात्मज ।
गच्छेदानीं यथाकामं चर लोकान्यथासुखम् ॥ ५.१९२.५५ ॥
ರಾಜಪುತ್ರನೇ, ನಿನ್ನ ಕಾರಣದಿಂದ ನಾನು ವೈಶ್ರವಣನಿಂದ ಶಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಹೋಗು, ಸುಖವಾಗಿ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸು.
5.192.56
दिष्टमेतत्पुरा मन्ये न शक्यमतिवर्तितुम् ।
गमनं तव चेतो हि पौलस्त्यस्य च दर्शनम् ॥ ५.१९२.५६ ॥
ಇದು ಮೊದಲೇ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಇದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಹೋಗುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಪೌಲಸ್ತ್ಯ (ಕುಬೇರ)ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುವುದು ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಇಚ್ಛೆ.
5.192.57
एवमुक्तः शिखण्डी तु स्थूणयक्षेण भारत ।
प्रत्याजगाम नगरं हर्वेण महतावृतः ॥ ५.१९२.५७ ॥
ಸ್ಥೂಣ ಯಕ್ಷನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಭಾರತನೇ, ಶಿಖಂಡಿ ಮಹಾ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿ ನಗರಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು.
5.192.58
पूजयामास विविधैर्गन्धमाल्यैर्महाधनैः ।
द्विजातीन्देवताश्चैव चैत्यानथ चतुष्पथान् ॥ ५.१९२.५८ ॥
ಅವನು ವಿವಿಧ ಸುಗಂಧ ಮಾಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಾ ಬೆಲೆಯ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ದ್ವಿಜರನ್ನು, ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಚೈತ್ಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ದಾರಿಗಳ ಕೂಡಲನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು.
5.192.59
द्रुपदः सह पुत्रेण सिद्धार्थेन शिखण्डिना ।
मुदं च परमां लेभे पाञ्चाल्यः सह बान्धवैः ॥ ५.१९२.५९ ॥
ಸಿದ್ಧಾರ್ಥನಾದ ಮಗ ಶಿಖಂಡಿಯೊಂದಿಗೆ, ಪಾಂಚಾಲ್ಯ ದ್ರುಪದನು ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರಮ ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆದನು.
5.192.60
शिष्यार्थं प्रददौ चाथ द्रोणाय कुरुपुङ्गव ।
शिखण्डिनं महाराज पुत्रं स्त्रीपूर्विणं तथा ॥ ५.१९२.६० ॥
ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಶಿಷ್ಯನಾಗಿ ದ್ರೋಣನಿಗೆ ಶಿಖಂಡಿಯನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಮಹಾರಾಜನೇ, ಮೊದಲು ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಿದ್ದ ಆ ಮಗನನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ನೀಡಿದನು.
5.192.61
प्रतिपेदे चतुष्पादं धनुर्वेदं नृपात्मजः ।
शिखण्डी सह युष्माभिर्धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ॥ ५.१९२.६१ ॥
ರಾಜಕುಮಾರ ಶಿಖಂಡಿ ಚತುಷ್ಪಾದ ಧನುರ್ವೇದವನ್ನು ಕಲಿತನು, ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಪಾರ್ಷತ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನೊಂದಿಗೆ.
5.192.62
मम त्वेतच्चरास्तात यथावत्प्रत्यवेदयन् ।
जडान्धबधिराकारा ये मुक्ता द्रपदे मया ॥ ५.१९२.६२ ॥
ಮಗನೇ, ನಾನು ದ್ರುಪದನ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಮಂದ, ಕುರುಡ, ಕಿವುಡರ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಕಳುಹಿಸಿದ ನನ್ನ ಗೂಢಚಾರರು ಇದನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದರು.
5.192.63
एवमेष महाराज स्त्री पुमान्द्रुपदात्मजः ।
स संभूतः कुरुश्रेष्ठ शिखण्डी रथसत्तमः ॥ ५.१९२.६३ ॥
ಹೀಗೆ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ದ್ರುಪದನ ಈ ಮಗ ಶಿಖಂಡಿ, ಮೊದಲು ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಿ ನಂತರ ಪುರುಷನಾದವನು, ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಿಕನಾಗಿ ಜನಿಸಿದ್ದಾನೆ.
5.192.64
ज्येष्ठा काशिपतेः कन्या अम्बा नामेति विश्रुता ।
द्रुपदस्य कुले जाता शिखण्डी भरतर्षभ ॥ ५.१९२.६४ ॥
ಕಾಶಿರಾಜನ ಹಿರಿಯ ಮಗಳು ಅಂಬಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಳು. ಭರತರ್ಷಭನೇ, ದ್ರುಪದನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಅವಳೇ ಶಿಖಂಡಿಯಾಗಿ ಜನಿಸಿದಳು.
5.192.65
नाहमेनं धनुष्पाणिं युयुत्सुं समुपस्थितम् ।
मुहूर्तमपि पश्येयं प्रहरेयं न चाप्युत ॥ ५.१९२.६५ ॥
ಬಿಲ್ಲು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಯುದ್ಧಾಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಎದುರಾಗಿ ಬರುವ ಇವನನ್ನು ನಾನು ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ, ಹೊಡೆಯುವುದೂ ಇಲ್ಲ.
5.192.66
व्रतमेतन्मम सदा पृथिव्यामपि विश्रुतम् ।
स्त्रियां स्त्रीपूर्वके चैव स्त्रीनाम्नि स्त्रीसरूपिणि ॥ ५.१९२.६६ ॥
ಇದು ನನ್ನ ವ್ರತ, ಇದು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ಪ್ರಸಿದ್ಧ: ಸ್ತ್ರೀಯ ಮೇಲೆ, ಹಿಂದೆ ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಿದ್ದವನ ಮೇಲೆ, ಸ್ತ್ರೀ ಹೆಸರಿನವನ ಮೇಲೆ, ಸ್ತ್ರೀ ರೂಪದವನ ಮೇಲೆ (ನಾನು ಶಸ್ತ್ರ ಎತ್ತುವುದಿಲ್ಲ).
5.192.67
न मुञ्चेयमहं बाणमिति कौरवनन्दन ।
न हन्यामहमेतेन कारणेन शिखण्डिनम् ॥ ५.१९२.६७ ॥
ಕೌರವನಂದನ, ನಾನು ಬಾಣವನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ನಾನು ಶಿಖಂಡಿಯನ್ನು ಹೊಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
5.192.68
एतत्तत्त्वमहं वेद जन्म तात शिखण्डिनः ।
ततो नैनं हनिष्यामि समरेष्वाततायिनम् ॥ ५.१९२.६८ ॥
ಮಗೂ, ಶಿಖಂಡಿಯ ಜನ್ಮದ ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಬಲ್ಲೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಆತತಾಯಿಯಾಗಿ ಬಂದರೂ ನಾನು ಇವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ.
5.192.69
यदि भीष्मः स्त्रियं हन्यात्सन्तः कुर्युर्विगर्हणम् ।
नैनं तस्माद्धनिष्यामि दृष्ट्वापि समरे स्थितम् ॥ ५.१९२.६९ ॥
ಭೀಷ್ಮನು ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಕೊಂದರೆ ಸಜ್ಜನರು ಅವನನ್ನು ನಿಂದಿಸುವರು; ಆದ್ದರಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರೂ ನಾನು ಇವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ.
5.192.70
एतच्छ्रुत्वा तु करव्यो राजा दुर्योधनस्तदा ।
मुहूर्तमिव स ध्यात्वा भीष्मे युक्तममन्यत ॥ ५.१९२.७० ॥
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನು ಆಗ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಚಿಂತಿಸಿ, ಭೀಷ್ಮನ ಮಾತು ಸರಿಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.