மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.192
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.192.1
शिखण्डिवाक्यं श्रुत्वाऽथ स यक्षो भरतर्षभ ।
प्रोवाच मनसा चिन्त्य दैवेनोपनिपीडितः ॥ ५.१९२.१ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, சிகண்டியின் சொற்களைக் கேட்ட அந்த யக்ஷன், விதியால் துன்புறுத்தப்பட்டு மனதில் சிந்தித்த பின் பேசினான்.
5.192.2
भवितव्यं तथा तद्धि मम दुःखाय कौरव ।
भद्रे कामं करिष्यामि समयं तु निबोध मे ॥ ५.१९२.२ ॥
கௌரவனே, அது எனக்குத் துன்பத்திற்காக நிகழவேண்டியதே. நல்லவளே, உன் விருப்பப்படியே செய்வேன்; ஆனால் என் நிபந்தனையைக் கேள்.
5.192.3
स्वं ते पुंस्त्वं प्रदास्यामि स्त्रीत्वं धारयिताऽस्मि ते ।
किंचित्कालं तु ते दास्ये पुल्लिङ्गं स्वमिदं तव।
आगन्तव्यं त्वया काले सत्यं चैव वदस्व मे ॥ ५.१९२.३ ॥
உனக்கு உன் ஆண்மையைத் தருவேன்; நான் பெண்மையைத் தாங்குவேன். சிறிது காலத்திற்கு உன் ஆண் உருவத்தை மீண்டும் தருவேன். நீ குறித்த காலத்தில் திரும்ப வரவேண்டும்; உண்மையைச் சொல்.
5.192.4
प्रभुः संकल्पसिद्धोऽस्मि कामचारी विहंगमः ।
मत्प्रसादात्पुरं चैव त्राहि बन्धूंश्च केवलम् ॥ ५.१९२.४ ॥
நான் வல்லமையுள்ளவன்; சங்கல்பத்தால் சித்தி பெற்றவன்; விருப்பப்படி திரியும் பறவை. என் அருளால் நகரையும் உறவினர்களையும் மட்டும் காப்பாய்.
5.192.5
स्त्रीलिङ्गं धारयिष्यामि तवेदं पार्थिवात्मजे ।
सत्यं मे प्रतिजानीहि करिष्यामि प्रियं तव ॥ ५.१९२.५ ॥
அரச குமாரனே, உனக்காக இந்தப் பெண் உருவத்தை நான் தாங்குவேன். எனக்கு உண்மையாக உறுதி கொடு; உனக்கு விருப்பமானதைச் செய்வேன்.
5.192.6
प्रतिदास्यामि भगवन्पुलिङ्गं तव सुव्रत ।
किंचित्कालान्तरं स्त्रीत्वं धारयस्व निशाचर ॥ ५.१९२.६ ॥
பகவானே, நல்விரதனே, உன் ஆண் உருவத்தை நான் திருப்பித் தருவேன். இரவில் திரிபவனே, சிறிது காலத்திற்குப் பின் பெண்மையைத் தாங்கு.
5.192.7
प्रतियाते दशार्णे तु पार्थिवे हेमवर्मणि ।
कन्यैव हि भविष्यामि पुरुषस्त्वं भविष्यसि ॥ ५.१९२.७ ॥
பொன்கவசம் அணிந்த தசார்ண மன்னன் திரும்பிச் சென்றதும், நான் கன்னியாகவே ஆவேன், நீ ஆண் ஆவாய்.
5.192.8
इत्युक्त्वा समयं तत्र चक्राते तावुभौ नृप ।
अन्योन्यस्यानभिद्रोहे तौ संक्रामयतां ततः ॥ ५.१९२.८ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, அரசே, அங்கே அவ்விருவரும் ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டனர்; ஒருவரை ஒருவர் ஏமாற்றாமல் இருக்கும் நிபந்தனையுடன் பின்னர் அவர்கள் இருவரும் உருவை மாற்றிக்கொண்டனர்.
5.192.9
स्त्रीलिङ्गं धारयामास स्थूणो यक्षोऽथ भारत ।
यक्षरूपं च तद्दीप्तं शिखण्डी प्रत्यपद्यत ॥ ५.१९२.९ ॥
பின்னர் ஸ்தூணன் என்ற யக்ஷன் பெண் பாலினத்தை ஏற்றான், ஓ பாரதா; ஒளிரும் அந்த யக்ஷ உருவத்தை சிகண்டி ஏற்றுக்கொண்டான்.
5.192.10
ततः शिखण्डी पाञ्चाल्यः पुंस्त्वमासाद्य पार्थिव ।
विवेश नगरं हृष्टः पितरं च समासदत् ॥ ५.१९२.१० ॥
பின்னர் பாஞ்சால மகன் சிகண்டி ஆண்மையைப் பெற்று, அரசே, மகிழ்ச்சியுடன் நகருக்குள் நுழைந்து தன் தந்தையை அடைந்தான்.
5.192.11
यथावृत्तं तु तत्सर्वमाचख्यौ द्रुपदस्य तत् ।
मातुश्च रहिते राजन्प्रसादं यक्षजं तदा।
द्रुपदस्तस्य तच्छ्रुत्वा हर्षमाहारयत्परम् ॥ ५.१९२.११ ॥
நடந்தது அனைத்தையும் அவன் துருபதனிடம் சொன்னான்; அரசே, தாயுடன் தனிமையில் யக்ஷனிடமிருந்து பெற்ற அருளையும் அப்போது கூறினான். துருபதன் அதைக் கேட்டு மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.
5.192.12
सभार्यस्तच्च सस्मार महेश्वरवचस्तदा ।
ततः संप्रेषयामास दशार्णाधिपतेर्नृपः ॥ ५.१९२.१२ ॥
மனைவியுடன் அவன் அப்போது மகேஸ்வரனின் அந்த வாக்கை நினைவு கூர்ந்தான்; பின்னர் அரசன் தசார்ண மன்னனிடம் ஒரு தூதனை அனுப்பினான்.
5.192.13
पुरुषोऽयं मम सुतः श्रद्धत्तां मे भवानिति ।
अथ दाशार्णको राजा सहसाभ्यागमत्तदा ॥ ५.१९२.१३ ॥
"இவன் என் மகன், நீ என்னை நம்புக" என்று சொல்லி, அப்போது தசார்ண நாட்டு அரசன் திடீரென வந்து சேர்ந்தான்.
5.192.14
पाञ्चालराजं द्रुपदं दुःखशोकसमन्वितः ।
ततः काम्पिल्यमासाद्य दशार्णाधिपतिस्ततः ॥ ५.१९२.१४ ॥
பாஞ்சால அரசன் துருபதன் துன்பமும் துயரமும் நிறைந்தவனாக இருந்தான்; பின்னர் தசார்ண நாட்டு அதிபதி காம்பில்யத்தை அடைந்து அங்கிருந்து (தூதனை அனுப்பினான்).
5.192.15
प्रेषयामास सत्कृत्य दूतं ब्रह्मविदां वरम् ।
ब्रूहि मद्वचनाद्दूत पाञ्चाल्यं तं नृपाधमम् ॥ ५.१९२.१५ ॥
பிரம்மஞானிகளில் சிறந்த ஒரு தூதனை மரியாதையுடன் அனுப்பினான்; "தூதனே, என் சொல்லின்படி அந்த அதம அரசனான பாஞ்சால்யனிடம் சொல்லு—
5.192.16
यन्मे कन्यां स्वकन्यार्थे वृतवानसि दुर्मते ।
फलं तस्यावलेपस्य द्रक्ष्यस्यद्य न संशयः ॥ ५.१९२.१६ ॥
"என் மகளை உன் மகளுக்காகத் தேர்ந்தெடுத்ததால், தீயவனே, அந்த ஆணவத்தின் பலனை இன்றே நீ காண்பாய்; இதில் ஐயமில்லை.
5.192.17
एवमुक्तश्च तेनासौ ब्राह्मणो राजसत्तम ।
दूतः प्रयातो नगरं दाशार्णनृपचोदितः ॥ ५.१९२.१७ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவனே, அவனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட அந்த பிராமண தூதன், தசார்ண அரசனால் ஏவப்பட்டு நகரை நோக்கிப் புறப்பட்டான்.
5.192.18
ततः आसादयामास पुरोधा द्रुपदं पुरे ।
तस्मै पाञ्चालको राजा गामर्घ्यं च सुसत्कृतम् ॥ ५.१९२.१८ ॥
பின்னர் அந்தப் புரோகிதன் நகரில் துருபதனை அடைந்தான். பாஞ்சால அரசன் அவனுக்கு பசுவும் அர்க்கியமும் கொடுத்து நன்கு உபசரித்தான்.
5.192.19
प्रापयामास राजेन्द्र सह तेन शिखण्डिना । ॥ ५.१९२.१९ ॥
அரசர்களின் தலைவனே, அவன் அவர்களை சிகண்டியுடன் சேர்த்து அனுப்பினான்.
5.192.20
यदुक्तं तेन वीरेण राज्ञा काञ्चनवर्मणा ।
यत्तेऽहमधमाचार दुहित्राऽस्म्यभिवञ्चितः ॥ ५.१९२.२० ॥
அந்த வீர மன்னன் காஞ்சனவர்மன் சொன்னது: தீய நடத்தை உடையவனே, நீ உன் மகளால் நான் ஏமாற்றப்பட்டேன் என்றாய்.
5.192.21
तस्य पापस्य करणात्फलं प्राप्नुहि दुर्मते ।
देहि युद्धं नरपते ममाद्य रणमूर्धनि ॥ ५.१९२.२१ ॥
அந்தப் பாவச் செயலின் பலனை நீ அனுபவிப்பாய், தீய மனமுடையவனே. மன்னனே, இன்று போர்முனையில் என்னுடன் போரிடு.
5.192.22
उद्धरिष्यामि ते सद्यः सामात्यसुतबान्धवम् ।
तदुपालम्भसंयुक्तं श्रावितः किल पार्थिवः ॥ ५.१९२.२२ ॥
அமைச்சர்கள், மகன்கள், உறவினர்களுடன் உன்னை உடனே வேரோடு பிடுங்குவேன். அந்தக் கடிந்துரையுடன் அந்த அரசன் நிச்சயமாகக் கேட்கச் செய்யப்பட்டான்.
5.192.23
दशार्णपतिना चोक्तो मन्त्रिमध्ये पुरोधसा ।
अभवद्भरतश्रेष्ठ द्रुपदः प्रणयानतः ॥ ५.१९२.२३ ॥
தசார்ண மன்னனாலும் புரோகிதராலும் அமைச்சர்களின் நடுவே சொல்லப்பட்டபோது, பரதர்களில் சிறந்தவனே, துருபதன் பணிவால் வணங்கியவனானான்.
5.192.24
यदाह मां भवान्ब्रह्मन्संबन्धिवचनाद्वचः ।
अस्योत्तरं प्रतिवचो दूतो राज्ञे वदिष्यति ॥ ५.१९२.२४ ॥
பிராமணரே, உறவினரின் சொல்லால் நீங்கள் என்னிடம் சொன்னதற்கு, இதற்கான பதில்மொழியை தூதன் அரசனிடம் சொல்வான்.
5.192.25
ततः संप्रेषयामास द्रुपदोऽपि महात्मने ।
हिरण्यवर्मणे दूतं ब्राह्मणं वेदपारगम् ॥ ५.१९२.२५ ॥
பின்னர் துருபதனும் அந்த மகாத்மாவான ஹிரண்யவர்மனிடம் வேதங்களில் தேர்ந்த ஒரு பிராமண தூதனை அனுப்பினான்.
5.192.26
तमागम्य तु राजानं दशार्णाधिपतिं तदा ।
तद्वाक्यमाददे राजन्यदुक्तं द्रुपदेन ह ॥ ५.१९२.२६ ॥
ஆ அரசனாகிய தசார்ணாதிபதியை அணுகி, ராஜனே, துருபதன் சொன்ன அந்தச் செய்தியை அவன் உரைத்தான்.
5.192.27
आगमः क्रियतां व्यक्तः कुमारोऽयं सुतो मम ।
मिथ्यैतदुक्तं केनापि तदश्रद्धेयमित्युत ॥ ५.१९२.२७ ॥
தெளிவாக வருகை செய்யப்படட்டும்; இந்த இளவரசன் என் மகன். இது பொய்யாகக் யாரோ சொன்னது, அதை நம்பக்கூடாது என்றும் சொல்லப்பட்டது.
5.192.28
ततः स राजा द्रुपदस्य श्रुत्वा ।
विमर्शयुक्तो युवतीर्वरिष्ठाः।
संप्रेषयामास सुचारुरूपाः ।
शिखण्डिनं स्त्रीपुमान्वेति वेत्तुम् ॥ ५.१९२.२८ ॥
பின்னர் அந்த அரசன் துருபதனின் சொல்லைக் கேட்டு யோசித்து, சிகண்டி பெண்ணா ஆணா என்பதை அறிய அழகிய வடிவுடைய சிறந்த இளம் பெண்களை அனுப்பினான்.
5.192.29
तां पूजां नाभ्यनन्दत्स वाक्यं चेदमुवाच ह ।
ताः प्रेषितास्तत्त्वभावं विदित्वा
प्रीत्या राज्ञे तच्छशंसुर्हि सर्वम् ।
शिखण्डिनं पुरुषं कौरवेन्द्र
दाशार्णराजाय महानुभावम् ॥ ५.१९२.२९ ॥
அவன் அந்த உபசாரத்தில் மகிழவில்லை, இவ்வாறு சொன்னான். அனுப்பப்பட்ட அந்தப் பெண்கள் உண்மை நிலையை அறிந்து அன்புடன் அரசனிடம் அனைத்தையும் உரைத்தனர் — கௌரவேந்திரா, சிகண்டி பெருஞ்சக்தியுடைய ஒரு ஆண் என்று தசார்ண அரசனிடம் அறிவிக்கப்பட்டது.
5.192.30
ततः कृत्वा तु राजा स आगमं प्रीतिमानथ ।
संबन्धिना समागम्य हृष्टो वासमुवास ह ॥ ५.१९२.३० ॥
பின்னர் அந்த அரசன் மகிழ்ச்சியுடன் வருகையை ஏற்பாடு செய்து, உறவினனைச் சந்தித்து மனமகிழ்ந்து அங்கேயே தங்கினான்.
5.192.31
शिखण्डिने च मुदितः प्रादाद्वित्तं जनेश्वरः ।
हस्तिनोऽश्वांश्च गाश्चैव दासीर्बहुशतास्तथा ।
पूजितश्च प्रतिययौ निर्भर्त्स्य तनयां किल ॥ ५.१९२.३१ ॥
மகிழ்ச்சியுற்ற அந்த மன்னன் சிகண்டிக்குச் செல்வத்தை அளித்தான் — யானைகளையும் குதிரைகளையும் பசுக்களையும், நூற்றுக்கணக்கான பணிப்பெண்களையும். மரியாதை பெற்று, தன் மகளை கடிந்துகொண்டு அவன் திரும்பிச் சென்றான்.
5.192.32
विनीतकिल्विषे प्रीते हेमवर्मणि पार्थिवे ।
प्रतियाते दशार्णे तु हृष्टरूपा शिखण्डिनी ॥ ५.१९२.३२ ॥
தன் குற்றம் நீங்கி, மகிழ்ந்த பொன்கவசம் அணிந்த மன்னன் தசார்ணத்திற்குத் திரும்பிச் சென்றபின், மகிழ்ச்சிமுகம் கொண்ட சிகண்டினி (அங்கேயே இருந்தாள்).
5.192.33
कस्यचित्त्वथ कालस्य कुबेरो नरवाहनः ।
लोकयात्रां प्रकुर्वाणः स्थूणस्यागान्निवेशनम् ॥ ५.१९२.३३ ॥
சில காலத்திற்குப் பின், மனிதர்களால் சுமக்கப்படும் குபேரன் உலக யாத்திரை மேற்கொண்டு ஸ்தூணனின் இருப்பிடத்திற்கு வந்தான்.
5.192.34
स नद्गृहस्योपरि वतमान ।
आलोकयामास धनाधिगोप्ता।
स्थूणस्य यक्षस्य विवेश वेश्म ।
स्वलंकृतं माल्यगुणैर्विचित्रैः ॥ ५.१९२.३४ ॥
அவன் நத-கிருகத்தின் மேல் நின்று நோக்கினான்; செல்வத்தின் காவலனான அவன், யக்ஷன் ஸ்தூணனின் இல்லத்தில் நுழைந்தான் — அது பல வண்ண மாலைகளால் அழகுறச் செய்யப்பட்டிருந்தது.
5.192.35
लाचैश्च गन्धैश्च तथा वितानै-
रभ्यर्चितं धृनधृपितं च।
ध्वजैः पताकाभिरलंकृतं च ।
भक्ष्यान्नपेयामिपदत्तमोदम् ॥ ५.१९२.३५ ॥
பொரி, நறுமணம், விதானங்களால் வழிபடப்பட்டு, தூபத்தால் மணம்பெற்று, கொடிகளாலும் பதாகைகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, உண்ணும் பொருட்கள், உணவு, பானம், இறைச்சி அளிக்கப்பட்டு மகிழ்ச்சியூட்டுவதாக இருந்தது.
5.192.36
तत्स्थानं तस्य दृष्ट्वा तु सर्वतः समलंकृतम् ।
मणिरत्नसुवर्णानां मालाभिः परिपूरितम् ॥ ५.१९२.३६ ॥
அவனுடைய அந்த இடம் எல்லாப் பக்கங்களிலும் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டிருப்பதைக் கண்டு — மணிகள், ரத்தினங்கள், பொன் மாலைகளால் நிறைந்திருந்தது.
5.192.37
नानाकुसूमगन्धाढ्यं सिक्तसंमृष्टशोभितम् ।
अथाब्रवीद्यक्षपतिस्तान्यक्षाननुगांस्तदा ॥ ५.१९२.३७ ॥
பல்வேறு மலர்களின் மணத்தால் நிறைந்ததும், தெளிக்கப்பட்டு துடைக்கப்பட்டு அழகுற்றதுமான அந்த இல்லத்தில், அப்போது யக்ஷர்களின் தலைவன் தன் பின்தொடரும் யக்ஷர்களிடம் கூறினான்.
5.192.38
स्वलंकृतमिदं वेश्म स्थूणस्यामितविक्रमाः ।
नोपसर्पति मां चैव कस्मादद्य स मन्दधीः ॥ ५.१९२.३८ ॥
இந்த இல்லம் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. அளவற்ற வீரம் உடையவர்களே, ஸ்தூணன் இன்று ஏன் என்னிடம் வரவில்லை? அந்த மந்தபுத்தி ஏன் வரவில்லை?
5.192.39
यस्माज्जानन्स मन्दात्मा मामसौ नोपसर्पति ।
तस्मात्तस्मै महादण्डो धार्यः स्यादिति मे मतिः ॥ ५.१९२.३९ ॥
அறிந்திருந்தும் அந்த மந்தன் என்னிடம் வராததால், அவனுக்குப் பெரும் தண்டனை விதிக்கப்பட வேண்டும் என்பதே என் கருத்து.
5.192.40
द्रुपदस्य सुता राजन्राज्ञो जाता शिखण्डिनी ।
तस्या निमित्ते कस्मिंश्चित्प्रादात्पुरुषलक्षणम् ॥ ५.१९२.४० ॥
ஓ அரசே, அரசன் துருபதனின் மகள் சிகண்டினி பிறந்தாள். அவளுக்காக ஒருவன் ஆண்மையின் அடையாளத்தை அளித்தான்.
5.192.41
अग्रहील्लक्षणं स्त्रीणां स्त्रीभूता तिष्ठते गृहे ।
नोपसर्पति तेनासौ सव्रीडः स्त्रीसरूपवान् ॥ ५.१९२.४१ ॥
அவள் பெண்களின் அடையாளத்தை ஏற்றுக்கொண்டாள்; பெண்ணாக அவள் வீட்டில் இருக்கிறாள். வெட்கமுற்று பெண்ணுருவில் இருப்பதால் அவள் என்னிடம் வருவதில்லை.
5.192.42
एतस्मात्कारणाद्राजन्स्थूणो न त्वाऽद्य सर्पति ।
श्रुत्वा कुरु यथान्यायं विमानमिह तिष्ठताम् ॥ ५.१९२.४२ ॥
இதனால், ஓ அரசே, ஸ்தூணன் இன்று வரவில்லை. கேட்டு நீதியின்படி செய், இங்கு தங்கியிருப்பவர்களின் விமானம் பற்றி.
5.192.43
आनीयतां स्थूण इति ततो यक्षाधिपोऽब्रवीत् ।
कर्तास्मि निग्रहं तस्य प्रत्युवाच पुनः पुनः ॥ ५.१९२.४३ ॥
"ஸ்தூணனை அழையுங்கள்" என்று பின்னர் யக்ஷாதிபதி கூறினான். "நான் அவனுக்குத் தண்டனை அளிப்பேன்" என்று அவன் திரும்பத் திரும்பப் பதிலளித்தான்.
5.192.44
सोऽभ्यगच्छत यक्षेन्द्रमाहूतः पृथिवीपते ।
स्त्रीमरूपो महाराज तस्थौ व्रीडासमन्वितः ॥ ५.१९२.४४ ॥
அழைக்கப்பட்ட அவன் யக்ஷேந்திரனிடம் சென்றான், ஓ பூமிபதியே. ஓ மகாராஜா, பெண் உருவத்துடன் வெட்கத்தால் நிரம்பி அவன் நின்றான்.
5.192.45
तं शशापाथ संक्रुद्धो धनदः कुरूनन्दन ।
एवमेव भवत्वद्य स्त्रीत्वं पापस्य गुह्यकाः ॥ ५.१९२.४५ ॥
அப்போது கோபமடைந்த தனதன் அவனைச் சபித்தான். ஓ குருநந்தனா. "இப்படியே ஆகட்டும், இன்றே இந்தப் பாவிக்கு பெண்மை உண்டாகட்டும், ஓ குஹ்யகர்களே."
5.192.46
ततोऽब्रवीद्यक्षपतिर्महात्मा ।
यस्माददास्त्ववमन्येह यक्षान्।
शिखण्डिनो लक्षणं पापबुद्धे ।
स्त्रीलक्षणं चाग्रहीः पापकर्मन् ॥ ५.१९२.४६ ॥
அப்போது மகாத்மாவான யக்ஷபதி கூறினான் — "யக்ஷர்களை இங்கு நீ அவமதித்ததால், ஓ பாவபுத்தியே, சிகண்டியின் அடையாளத்தையும் பெண்ணின் அடையாளத்தையும் நீ ஏற்றுக்கொண்டாய், ஓ பாவகர்மியே."
5.192.47
अप्रवृत्तं सुदुर्बुद्धे यस्मादेतत्त्वया कृतम् ।
तस्मादद्य प्रभृत्येव स्त्री त्वं सा पुरुषस्तथा ॥ ५.१९२.४७ ॥
"ஓ மிகக் கொடிய புத்தியுடையவனே, இன்னும் தொடங்காத ஒன்றை நீ செய்துவிட்டதால், இன்று முதலே நீ பெண்ணாக இருப்பாய், அவன் ஆணாக இருப்பான்."
5.192.48
ततः प्रसादयामासुर्यक्षा वैश्रवणं किल ।
स्थूणस्यार्थे कुरुष्वान्तं शापस्येति पुनः पुनः ॥ ५.१९२.४८ ॥
அப்போது யக்ஷர்கள் வைசிரவணனை சமாதானப்படுத்தினர். "ஸ்தூணனுக்காக சாபத்தின் முடிவைச் செய்யுங்கள்" என்று திரும்பத் திரும்பக் கூறினர்.
5.192.49
ततो महात्मा यक्षेन्द्रः प्रत्युवाचानुगामिनः ।
सर्वान्यक्षगणांस्तात शापस्यान्तचिकीर्षया ॥ ५.१९२.४९ ॥
அப்போது மகாத்மாவான யக்ஷேந்திரன் தன்னைப் பின்தொடர்ந்த யக்ஷ கணங்கள் அனைவருக்கும் பதிலளித்தான், அன்பரே, சாபத்தை முடிக்க விரும்பி.
5.192.50
शिखण्डिनि हते यक्षाः स्वं रूपं प्रतिपत्स्यते ।
स्थूणो यक्षो निरुद्वेगो भवत्विति महामनाः ॥ ५.१९२.५० ॥
யக்ஷர்களே, சிகண்டி கொல்லப்பட்டபோது அவன் தன் சொந்த உருவத்தை மீண்டும் பெறுவான். யக்ஷன் ஸ்தூணன் கவலையற்றவனாகட்டும் என்று உயர்ந்த மனமுடையவன் கூறினான்.
5.192.51
इत्युक्त्वा भगवान्देवो यक्षराजः सुपूजितः ।
प्रययौ सहितः सर्वैर्निमेषान्तरचारिभिः ॥ ५.१९२.५१ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு, நன்கு பூஜிக்கப்பட்ட பகவான் தேவன் யக்ஷராஜன், கண் இமைக்கும் நேரத்தில் சஞ்சரிக்கும் அனைவருடனும் சென்றான்.
5.192.52
स्थूणस्तु शापं संप्राप्य तत्रैव न्यवसत्तदा ।
समये चागमूत्तूर्णं शिखण्डी तं क्षपाचरम् ॥ ५.१९२.५२ ॥
ஆனால் ஸ்தூணன் சாபத்தைப் பெற்று அங்கேயே அப்போது தங்கினான். குறித்த காலத்தில் சிகண்டி விரைவாக அந்த இரவுஞ்சரனிடம் வந்தான்.
5.192.53
सोऽभिगम्याब्रवीद्वाक्यं प्राप्तोऽस्मि भगवन्निति ।
तमब्रवीत्ततः स्थूणः प्रीतोऽस्मीति पुनः पुनः ॥ ५.१९२.५३ ॥
அவன் அருகில் சென்று கூறினான், "பகவானே, நான் வந்துவிட்டேன்" என்று. அப்போது ஸ்தூணன் அவனிடம் மீண்டும் மீண்டும், "நான் மகிழ்ந்திருக்கிறேன்" என்றான்.
5.192.54
आर्जवेनागतं दृष्ट्वा राजपुत्रं शिखण्डिनम् ।
सर्वमेव यथावृत्तमाचचक्षे शिखण्डिने ॥ ५.१९२.५४ ॥
நேர்மையுடன் வந்த அரச குமாரன் சிகண்டியைக் கண்டு, நடந்த அனைத்தையும் சிகண்டியிடம் உள்ளபடியே கூறினான்.
5.192.55
शप्तो वैश्रवणेनाहं त्वत्कृते पार्थिवात्मज ।
गच्छेदानीं यथाकामं चर लोकान्यथासुखम् ॥ ५.१९२.५५ ॥
பார்த்திவனின் மகனே, உன் காரணமாக வைசிரவணரால் நான் சபிக்கப்பட்டேன். இப்போது விரும்பியபடி செல், மகிழ்ச்சியுடன் உலகங்களில் சஞ்சரி.
5.192.56
दिष्टमेतत्पुरा मन्ये न शक्यमतिवर्तितुम् ।
गमनं तव चेतो हि पौलस्त्यस्य च दर्शनम् ॥ ५.१९२.५६ ॥
இது முன்பே விதிக்கப்பட்டது என்று நினைக்கிறேன்; இதைத் தவிர்ப்பது இயலாது. உன் செல்லுதலும் பௌலஸ்தியனை (குபேரனை) சந்திப்பதும் உன் மனதின் விருப்பமே.
5.192.57
एवमुक्तः शिखण्डी तु स्थूणयक्षेण भारत ।
प्रत्याजगाम नगरं हर्वेण महतावृतः ॥ ५.१९२.५७ ॥
ஸ்தூண யக்ஷனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட சிகண்டி, பாரதா, பெரும் மகிழ்ச்சியால் சூழப்பட்டு நகரத்திற்குத் திரும்பினான்.
5.192.58
पूजयामास विविधैर्गन्धमाल्यैर्महाधनैः ।
द्विजातीन्देवताश्चैव चैत्यानथ चतुष्पथान् ॥ ५.१९२.५८ ॥
அவன் பலவகை நறுமணப் பொருட்களாலும் மாலைகளாலும், பெரும் செல்வப் பொருட்களாலும் துவிஜர்களையும், தேவர்களையும், சைத்யங்களையும், நாற்சந்திகளையும் வழிபட்டான்.
5.192.59
द्रुपदः सह पुत्रेण सिद्धार्थेन शिखण्डिना ।
मुदं च परमां लेभे पाञ्चाल्यः सह बान्धवैः ॥ ५.१९२.५९ ॥
சித்தார்த்தனான மகன் சிகண்டியுடன் பாஞ்சால மன்னன் துருபதன் தன் உறவினர்களுடன் பெரும் மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.
5.192.60
शिष्यार्थं प्रददौ चाथ द्रोणाय कुरुपुङ्गव ।
शिखण्डिनं महाराज पुत्रं स्त्रीपूर्विणं तथा ॥ ५.१९२.६० ॥
குருகுலத் தலைவனே, பின்னர் சீடனாக்குவதற்காக துரோணருக்கு சிகண்டியை அளித்தான்; மகாராஜனே, முன்பு பெண்ணாக இருந்த அந்த மகனையும் அவ்வாறே கொடுத்தான்.
5.192.61
प्रतिपेदे चतुष्पादं धनुर्वेदं नृपात्मजः ।
शिखण्डी सह युष्माभिर्धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ॥ ५.१९२.६१ ॥
அரசகுமாரன் சிகண்டி நான்கு பாதங்கள் கொண்ட வில்வித்தையைக் கற்றான்; உங்களுடனும், பார்ஷத துருஷ்டத்யும்னனுடனும் சேர்ந்து.
5.192.62
मम त्वेतच्चरास्तात यथावत्प्रत्यवेदयन् ।
जडान्धबधिराकारा ये मुक्ता द्रपदे मया ॥ ५.१९२.६२ ॥
அன்பனே, நான் துருபதனின் நாட்டுக்கு அனுப்பிய, மந்தர், குருடர், செவிடர் போல் வேடமிட்ட என் ஒற்றர்கள் இவற்றை எனக்கு உள்ளபடியே அறிவித்தனர்.
5.192.63
एवमेष महाराज स्त्री पुमान्द्रुपदात्मजः ।
स संभूतः कुरुश्रेष्ठ शिखण्डी रथसत्तमः ॥ ५.१९२.६३ ॥
இவ்வாறு, மகாராஜாவே, துருபதனின் இந்த மகன் சிகண்டி, முன்பு பெண்ணாகவும் பின்னர் ஆணாகவும் ஆனவன், குருக்களில் சிறந்தவனே, தேர்வீரர்களில் சிறந்தவனாகப் பிறந்துள்ளான்.
5.192.64
ज्येष्ठा काशिपतेः कन्या अम्बा नामेति विश्रुता ।
द्रुपदस्य कुले जाता शिखण्डी भरतर्षभ ॥ ५.१९२.६४ ॥
காசி மன்னனின் மூத்த மகள் அம்பா என்ற பெயரில் புகழ்பெற்றவள். பரதர்களில் சிறந்தவனே, துருபதனின் குலத்தில் அவளே சிகண்டியாகப் பிறந்தாள்.
5.192.65
नाहमेनं धनुष्पाणिं युयुत्सुं समुपस्थितम् ।
मुहूर्तमपि पश्येयं प्रहरेयं न चाप्युत ॥ ५.१९२.६५ ॥
வில்லைக் கையில் ஏந்தி, போரை விரும்பி முன்வந்து நிற்கும் இவனை நான் ஒரு கணமும் பார்க்கமாட்டேன், அவனைத் தாக்கவும் மாட்டேன்.
5.192.66
व्रतमेतन्मम सदा पृथिव्यामपि विश्रुतम् ।
स्त्रियां स्त्रीपूर्वके चैव स्त्रीनाम्नि स्त्रीसरूपिणि ॥ ५.१९२.६६ ॥
இதுவே என் விரதம், இது பூமியெங்கும் எப்போதும் புகழ்பெற்றது: பெண்ணிடம், முன்பு பெண்ணாக இருந்தவனிடமும், பெண்ணின் பெயர் கொண்டவனிடமும், பெண்ணின் வடிவம் கொண்டவனிடமும் (நான் ஆயுதம் எடுக்க மாட்டேன்).
5.192.67
न मुञ्चेयमहं बाणमिति कौरवनन्दन ।
न हन्यामहमेतेन कारणेन शिखण्डिनम् ॥ ५.१९२.६७ ॥
குரு குலமகிழ்வே, நான் அம்பை எய்யமாட்டேன்; இந்தக் காரணத்தால் சிகண்டியை நான் தாக்கமாட்டேன்.
5.192.68
एतत्तत्त्वमहं वेद जन्म तात शिखण्डिनः ।
ततो नैनं हनिष्यामि समरेष्वाततायिनम् ॥ ५.१९२.६८ ॥
அன்பனே, சிகண்டியின் பிறப்பின் இந்த உண்மையை நான் அறிவேன்; ஆகவே போர்களில் தாக்கி வந்தாலும் நான் இவனைக் கொல்லமாட்டேன்.
5.192.69
यदि भीष्मः स्त्रियं हन्यात्सन्तः कुर्युर्विगर्हणम् ।
नैनं तस्माद्धनिष्यामि दृष्ट्वापि समरे स्थितम् ॥ ५.१९२.६९ ॥
பீஷ்மன் ஒரு பெண்ணைக் கொன்றால் நல்லோர் அவனை நிந்திப்பர்; ஆகவே போரில் நின்றிருக்கக் கண்டாலும் இவனை நான் கொல்லமாட்டேன்.
5.192.70
एतच्छ्रुत्वा तु करव्यो राजा दुर्योधनस्तदा ।
मुहूर्तमिव स ध्यात्वा भीष्मे युक्तममन्यत ॥ ५.१९२.७० ॥
இதைக் கேட்ட மன்னன் துரியோதனன் அப்போது ஒரு கணம் சிந்தித்து, பீஷ்மரின் கூற்று சரியானது என்று கருதினான்.