Mahābhārata · Adhyāya 5.192
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.192.1
शिखण्डिवाक्यं श्रुत्वाऽथ स यक्षो भरतर्षभ ।
प्रोवाच मनसा चिन्त्य दैवेनोपनिपीडितः ॥ ५.१९२.१ ॥
O Stier der Bhāratas, nachdem er Śikhaṇḍins Worte gehört hatte, sprach der Yakṣa, von dem Schicksal bedrängt, nach innerem Nachdenken.
5.192.2
भवितव्यं तथा तद्धि मम दुःखाय कौरव ।
भद्रे कामं करिष्यामि समयं तु निबोध मे ॥ ५.१९२.२ ॥
O Kaurava, das ist gewiss zu meinem Leid bestimmt. O Edle, ich will tun, was du wünschest, doch höre meine Bedingung.
5.192.3
स्वं ते पुंस्त्वं प्रदास्यामि स्त्रीत्वं धारयिताऽस्मि ते ।
किंचित्कालं तु ते दास्ये पुल्लिङ्गं स्वमिदं तव।
आगन्तव्यं त्वया काले सत्यं चैव वदस्व मे ॥ ५.१९२.३ ॥
Ich werde dir deine Männlichkeit zurückgeben und die Weiblichkeit annehmen. Für eine Weile werde ich dir diese männliche Gestalt wieder zurückgeben. Du musst zur rechten Zeit zurückkehren; sprich die Wahrheit zu mir.
5.192.4
प्रभुः संकल्पसिद्धोऽस्मि कामचारी विहंगमः ।
मत्प्रसादात्पुरं चैव त्राहि बन्धूंश्च केवलम् ॥ ५.१९२.४ ॥
Ich bin mächtig, durch den Willen vollendet, ein Vogel, der nach Belieben fliegt. Durch meine Gnade schütze allein die Stadt und deine Verwandten.
5.192.5
स्त्रीलिङ्गं धारयिष्यामि तवेदं पार्थिवात्मजे ।
सत्यं मे प्रतिजानीहि करिष्यामि प्रियं तव ॥ ५.१९२.५ ॥
O Königssohn, ich werde diese weibliche Gestalt für dich tragen. Gib mir ein wahres Versprechen; ich werde tun, was dir gefällt.
5.192.6
प्रतिदास्यामि भगवन्पुलिङ्गं तव सुव्रत ।
किंचित्कालान्तरं स्त्रीत्वं धारयस्व निशाचर ॥ ५.१९२.६ ॥
O Gesegneter, o du von guten Gelübden, ich werde dir deine männliche Gestalt zurückgeben. O Nachtwanderer, trage eine Zeit lang die Weiblichkeit.
5.192.7
प्रतियाते दशार्णे तु पार्थिवे हेमवर्मणि ।
कन्यैव हि भविष्यामि पुरुषस्त्वं भविष्यसि ॥ ५.१९२.७ ॥
Wenn der goldgepanzerte König von Daśārṇa zurückgekehrt ist, werde ich wieder eine Jungfrau sein, und du wirst ein Mann werden.
5.192.8
इत्युक्त्वा समयं तत्र चक्राते तावुभौ नृप ।
अन्योन्यस्यानभिद्रोहे तौ संक्रामयतां ततः ॥ ५.१९२.८ ॥
So gesprochen, o König, schlossen die beiden dort eine Vereinbarung; unter der Bedingung, einander nicht zu betrügen, tauschten sie dann ihre Gestalten.
5.192.9
स्त्रीलिङ्गं धारयामास स्थूणो यक्षोऽथ भारत ।
यक्षरूपं च तद्दीप्तं शिखण्डी प्रत्यपद्यत ॥ ५.१९२.९ ॥
Da nahm der Yaksha Sthūṇa das weibliche Geschlecht an, o Bhārata; und Śikhaṇḍin übernahm jene strahlende Yaksha-Gestalt.
5.192.10
ततः शिखण्डी पाञ्चाल्यः पुंस्त्वमासाद्य पार्थिव ।
विवेश नगरं हृष्टः पितरं च समासदत् ॥ ५.१९२.१० ॥
Da gelangte Śikhaṇḍin, der Pāñcāla, zur Männlichkeit, o König, trat freudig in die Stadt ein und begab sich zu seinem Vater.
5.192.11
यथावृत्तं तु तत्सर्वमाचख्यौ द्रुपदस्य तत् ।
मातुश्च रहिते राजन्प्रसादं यक्षजं तदा।
द्रुपदस्तस्य तच्छ्रुत्वा हर्षमाहारयत्परम् ॥ ५.१९२.११ ॥
Er erzählte Drupada alles, wie es sich ereignet hatte; und, o König, berichtete er ihm auch von der Gunst, die der Yaksha gewährt hatte, im Vertrauen gemeinsam mit seiner Mutter. Drupada, der dies vernahm, empfand große Freude.
5.192.12
सभार्यस्तच्च सस्मार महेश्वरवचस्तदा ।
ततः संप्रेषयामास दशार्णाधिपतेर्नृपः ॥ ५.१९२.१२ ॥
Zusammen mit seiner Gattin erinnerte er sich da an das Wort Maheśvaras; dann sandte der König einen Boten zum Herrn von Daśārṇa.
5.192.13
पुरुषोऽयं मम सुतः श्रद्धत्तां मे भवानिति ।
अथ दाशार्णको राजा सहसाभ्यागमत्तदा ॥ ५.१९२.१३ ॥
»Dieser Mann ist mein Sohn; mögt ihr mir glauben.« Da kam der König der Dāśārṇas plötzlich herbei.
5.192.14
पाञ्चालराजं द्रुपदं दुःखशोकसमन्वितः ।
ततः काम्पिल्यमासाद्य दशार्णाधिपतिस्ततः ॥ ५.१९२.१४ ॥
König Drupada von den Pañcālas war voller Schmerz und Kummer. Dann erreichte der Herr der Dāśārṇas Kāmpilya und (sandte einen Boten).
5.192.15
प्रेषयामास सत्कृत्य दूतं ब्रह्मविदां वरम् ।
ब्रूहि मद्वचनाद्दूत पाञ्चाल्यं तं नृपाधमम् ॥ ५.१९२.१५ ॥
Er sandte mit Ehren einen Boten, den besten unter den Brahma-Kundigen, und sprach: »Bote, auf mein Wort sprich zu jenem niederträchtigen König der Pañcālas—
5.192.16
यन्मे कन्यां स्वकन्यार्थे वृतवानसि दुर्मते ।
फलं तस्यावलेपस्य द्रक्ष्यस्यद्य न संशयः ॥ ५.१९२.१६ ॥
»Weil du meine Tochter für deine eigene Tochter erwählt hast, o Schlechtgesinnter, wirst du heute die Frucht jenes Hochmuts sehen; daran besteht kein Zweifel.
5.192.17
एवमुक्तश्च तेनासौ ब्राह्मणो राजसत्तम ।
दूतः प्रयातो नगरं दाशार्णनृपचोदितः ॥ ५.१९२.१७ ॥
Als er so von ihm angesprochen worden war, o Bester der Könige, brach jener brahmanische Bote, angetrieben vom König der Dāśārṇas, zur Stadt auf.
5.192.18
ततः आसादयामास पुरोधा द्रुपदं पुरे ।
तस्मै पाञ्चालको राजा गामर्घ्यं च सुसत्कृतम् ॥ ५.१९२.१८ ॥
Dann erreichte der Hauspriester Drupada in der Stadt. Der König der Pañcālas ehrte ihn wohl, gab ihm eine Kuh und das Ehrenopfer.
5.192.19
प्रापयामास राजेन्द्र सह तेन शिखण्डिना । ॥ ५.१९२.१९ ॥
O Herr der Könige, er schickte sie dorthin zusammen mit Śikhaṇḍin.
5.192.20
यदुक्तं तेन वीरेण राज्ञा काञ्चनवर्मणा ।
यत्तेऽहमधमाचार दुहित्राऽस्म्यभिवञ्चितः ॥ ५.१९२.२० ॥
Was jener Held, König Kāñcanavarman, sagte: O du Niederträchtiger, ich wurde von deiner Tochter getäuscht.
5.192.21
तस्य पापस्य करणात्फलं प्राप्नुहि दुर्मते ।
देहि युद्धं नरपते ममाद्य रणमूर्धनि ॥ ५.१९२.२१ ॥
Empfange die Frucht jener bösen Tat, o du Böswilliger. O Herr der Menschen, gib mir heute Schlacht an der Spitze des Schlachtfeldes.
5.192.22
उद्धरिष्यामि ते सद्यः सामात्यसुतबान्धवम् ।
तदुपालम्भसंयुक्तं श्रावितः किल पार्थिवः ॥ ५.१९२.२२ ॥
Ich werde dich sogleich ausreißen samt deinen Ministern, Söhnen und Verwandten. Jenem König wurde in der Tat dies gesagt, verbunden mit jenem Vorwurf.
5.192.23
दशार्णपतिना चोक्तो मन्त्रिमध्ये पुरोधसा ।
अभवद्भरतश्रेष्ठ द्रुपदः प्रणयानतः ॥ ५.१९२.२३ ॥
Als der Herr von Daśārṇa und der Priester unter den Ministern zu ihm sprachen, o Bester der Bharatas, verneigte sich Drupada in Ehrerbietung.
5.192.24
यदाह मां भवान्ब्रह्मन्संबन्धिवचनाद्वचः ।
अस्योत्तरं प्रतिवचो दूतो राज्ञे वदिष्यति ॥ ५.१९२.२४ ॥
O Brahmane, der Bote wird dem König die Antwort auf das überbringen, was du mir mit den Worten eines Verwandten gesagt hast.
5.192.25
ततः संप्रेषयामास द्रुपदोऽपि महात्मने ।
हिरण्यवर्मणे दूतं ब्राह्मणं वेदपारगम् ॥ ५.१९२.२५ ॥
Dann sandte auch Drupada einen brahmanischen Boten, einen Meister der Veden, zu dem großmütigen Hiraṇyavarman.
5.192.26
तमागम्य तु राजानं दशार्णाधिपतिं तदा ।
तद्वाक्यमाददे राजन्यदुक्तं द्रुपदेन ह ॥ ५.१९२.२६ ॥
Nachdem er zu jenem König, dem Herrn der Daśārṇas, gekommen war, überbrachte er die Botschaft, die Drupada gesprochen hatte, o König.
5.192.27
आगमः क्रियतां व्यक्तः कुमारोऽयं सुतो मम ।
मिथ्यैतदुक्तं केनापि तदश्रद्धेयमित्युत ॥ ५.१९२.२७ ॥
Ein klarer Besuch soll veranstaltet werden — dieser Prinz ist mein Sohn. Das hat jemand fälschlich gesagt; man soll es nicht glauben, so hieß es.
5.192.28
ततः स राजा द्रुपदस्य श्रुत्वा ।
विमर्शयुक्तो युवतीर्वरिष्ठाः।
संप्रेषयामास सुचारुरूपाः ।
शिखण्डिनं स्त्रीपुमान्वेति वेत्तुम् ॥ ५.१९२.२८ ॥
Da sandte jener König, nachdem er Drupadas Worte gehört und erwogen hatte, die schönsten jungen Frauen von reizvoller Gestalt aus, um zu erfahren, ob Śikhaṇḍin Frau oder Mann sei.
5.192.29
तां पूजां नाभ्यनन्दत्स वाक्यं चेदमुवाच ह ।
ताः प्रेषितास्तत्त्वभावं विदित्वा
प्रीत्या राज्ञे तच्छशंसुर्हि सर्वम् ।
शिखण्डिनं पुरुषं कौरवेन्द्र
दाशार्णराजाय महानुभावम् ॥ ५.१९२.२९ ॥
Er freute sich nicht über jene Ehrung und sprach diese Worte. Jene Frauen, die den wahren Sachverhalt erkannt hatten, berichteten dem König alles voll Zuneigung: Śikhaṇḍin, o Herr der Kauravas, ist ein Mann von großer Macht — so wurde es dem König der Daśārṇas mitgeteilt.
5.192.30
ततः कृत्वा तु राजा स आगमं प्रीतिमानथ ।
संबन्धिना समागम्य हृष्टो वासमुवास ह ॥ ५.१९२.३० ॥
Da traf jener König, erfreut, die Vorbereitungen für den Besuch, begegnete seinem Verwandten und verweilte dort in Freude.
5.192.31
शिखण्डिने च मुदितः प्रादाद्वित्तं जनेश्वरः ।
हस्तिनोऽश्वांश्च गाश्चैव दासीर्बहुशतास्तथा ।
पूजितश्च प्रतिययौ निर्भर्त्स्य तनयां किल ॥ ५.१९२.३१ ॥
Erfreut gab der König Śikhaṇḍin Reichtum: Elefanten, Pferde, Kühe und viele Hunderte Dienerinnen. Geehrt kehrte er zurück, nachdem er seine Tochter getadelt hatte.
5.192.32
विनीतकिल्विषे प्रीते हेमवर्मणि पार्थिवे ।
प्रतियाते दशार्णे तु हृष्टरूपा शिखण्डिनी ॥ ५.१९२.३२ ॥
Als der König in goldener Rüstung, seine Schuld gesühnt und erfreut, nach Daśārṇa zurückgekehrt war, blieb Śikhaṇḍinī mit frohem Antlitz dort.
5.192.33
कस्यचित्त्वथ कालस्य कुबेरो नरवाहनः ।
लोकयात्रां प्रकुर्वाणः स्थूणस्यागान्निवेशनम् ॥ ५.१९२.३३ ॥
Nach einiger Zeit kam Kubera, der von Menschen Getragene, auf seiner Weltreise zur Wohnstätte Sthūṇas.
5.192.34
स नद्गृहस्योपरि वतमान ।
आलोकयामास धनाधिगोप्ता।
स्थूणस्य यक्षस्य विवेश वेश्म ।
स्वलंकृतं माल्यगुणैर्विचित्रैः ॥ ५.१९२.३४ ॥
Auf dem Nada-Haus stehend, sah er sich um; der Hüter des Reichtums trat in das Haus des Yakṣa Sthūṇa ein, das mit bunten Girlanden reich geschmückt war.
5.192.35
लाचैश्च गन्धैश्च तथा वितानै-
रभ्यर्चितं धृनधृपितं च।
ध्वजैः पताकाभिरलंकृतं च ।
भक्ष्यान्नपेयामिपदत्तमोदम् ॥ ५.१९२.३५ ॥
Mit Röstkörnern, Düften und Baldachinen verehrt, von Weihrauch durchduftet, mit Bannern und Wimpeln geschmückt und durch Gaben von Speise, Trank und Fleisch erfreulich.
5.192.36
तत्स्थानं तस्य दृष्ट्वा तु सर्वतः समलंकृतम् ।
मणिरत्नसुवर्णानां मालाभिः परिपूरितम् ॥ ५.१९२.३६ ॥
Als er jene Stätte von allen Seiten reich geschmückt sah, gefüllt mit Girlanden aus Perlen, Edelsteinen und Gold.
5.192.37
नानाकुसूमगन्धाढ्यं सिक्तसंमृष्टशोभितम् ।
अथाब्रवीद्यक्षपतिस्तान्यक्षाननुगांस्तदा ॥ ५.१९२.३७ ॥
Erfüllt vom Duft vieler Blumen, besprengt, gefegt und geschmückt, sprach da der Herr der Yakṣas zu den ihm folgenden Yakṣas.
5.192.38
स्वलंकृतमिदं वेश्म स्थूणस्यामितविक्रमाः ।
नोपसर्पति मां चैव कस्मादद्य स मन्दधीः ॥ ५.१९२.३८ ॥
Diese Wohnung ist wohl geschmückt. Ihr von unermesslicher Tapferkeit, warum naht Sthūṇa mir heute nicht? Warum naht sich mir jener Schwachsinnige nicht?
5.192.39
यस्माज्जानन्स मन्दात्मा मामसौ नोपसर्पति ।
तस्मात्तस्मै महादण्डो धार्यः स्यादिति मे मतिः ॥ ५.१९२.३९ ॥
Da er es weiß und doch dieser Geringe mir nicht naht, ist meine Ansicht, dass ihm eine große Strafe auferlegt werden sollte.
5.192.40
द्रुपदस्य सुता राजन्राज्ञो जाता शिखण्डिनी ।
तस्या निमित्ते कस्मिंश्चित्प्रादात्पुरुषलक्षणम् ॥ ५.१९२.४० ॥
O König, Śikhaṇḍinī, die Tochter des Königs Drupada, wurde geboren. Um ihretwillen gab ihr jemand das Zeichen eines Mannes.
5.192.41
अग्रहील्लक्षणं स्त्रीणां स्त्रीभूता तिष्ठते गृहे ।
नोपसर्पति तेनासौ सव्रीडः स्त्रीसरूपवान् ॥ ५.१९२.४१ ॥
Sie nahm das Merkmal der Frauen an; als Frau bleibt sie im Hause. Beschämt und in Frauengestalt, naht sie mir nicht.
5.192.42
एतस्मात्कारणाद्राजन्स्थूणो न त्वाऽद्य सर्पति ।
श्रुत्वा कुरु यथान्यायं विमानमिह तिष्ठताम् ॥ ५.१९२.४२ ॥
Aus diesem Grunde, o König, naht Sthūṇa heute nicht. Hast du es gehört, handle gerecht hinsichtlich des himmlischen Wagens derer, die hier wohnen.
5.192.43
आनीयतां स्थूण इति ततो यक्षाधिपोऽब्रवीत् ।
कर्तास्मि निग्रहं तस्य प्रत्युवाच पुनः पुनः ॥ ५.१९२.४३ ॥
„Man bringe Sthūṇa her.“ Darauf sprach der Herr der Yakṣas: „Ich werde ihn bestrafen“, antwortete er immer wieder.
5.192.44
सोऽभ्यगच्छत यक्षेन्द्रमाहूतः पृथिवीपते ।
स्त्रीमरूपो महाराज तस्थौ व्रीडासमन्वितः ॥ ५.१९२.४४ ॥
Herbeigerufen trat er vor den Herrn der Yakṣas, o Herr der Erde. O großer König, in Frauengestalt, von Scham erfüllt, stand er da.
5.192.45
तं शशापाथ संक्रुद्धो धनदः कुरूनन्दन ।
एवमेव भवत्वद्य स्त्रीत्वं पापस्य गुह्यकाः ॥ ५.१९२.४५ ॥
Da verfluchte ihn Dhanada, zornentbrannt, o Freude der Kurus: „So sei es. Möge dieser Sünder noch heute Frauengestalt haben, o Guhyakas.“
5.192.46
ततोऽब्रवीद्यक्षपतिर्महात्मा ।
यस्माददास्त्ववमन्येह यक्षान्।
शिखण्डिनो लक्षणं पापबुद्धे ।
स्त्रीलक्षणं चाग्रहीः पापकर्मन् ॥ ५.१९२.४६ ॥
Da sprach der großherzige Herr der Yakṣas: „Weil du hier die Yakṣas verachtet hast, o Böswilliger, hast du das Kennzeichen Śikhaṇḍins und das Kennzeichen einer Frau angenommen, o Übeltäter.“
5.192.47
अप्रवृत्तं सुदुर्बुद्धे यस्मादेतत्त्वया कृतम् ।
तस्मादद्य प्रभृत्येव स्त्री त्वं सा पुरुषस्तथा ॥ ५.१९२.४७ ॥
„Weil du, o Übelster, getan hast, was noch gar nicht begonnen hatte, sollst du von diesem Tag an eine Frau sein, und jener ebenso ein Mann.“
5.192.48
ततः प्रसादयामासुर्यक्षा वैश्रवणं किल ।
स्थूणस्यार्थे कुरुष्वान्तं शापस्येति पुनः पुनः ॥ ५.१९२.४८ ॥
Da besänftigten die Yakṣas Vaiśravaṇa, wahrlich, und sagten immer wieder: „Mache dem Fluch ein Ende, um Sthūṇas willen.“
5.192.49
ततो महात्मा यक्षेन्द्रः प्रत्युवाचानुगामिनः ।
सर्वान्यक्षगणांस्तात शापस्यान्तचिकीर्षया ॥ ५.१९२.४९ ॥
Da antwortete der großherzige Herr der Yakṣas allen Scharen der Yakṣas, die ihm folgten, o Liebe, aus dem Wunsch heraus, den Fluch zu beenden.
5.192.50
शिखण्डिनि हते यक्षाः स्वं रूपं प्रतिपत्स्यते ।
स्थूणो यक्षो निरुद्वेगो भवत्विति महामनाः ॥ ५.१९२.५० ॥
Wenn Śikhaṇḍin erschlagen ist, o Yakṣas, wird er seine eigene Gestalt zurückerhalten. Der Yakṣa Sthūṇa soll frei von Sorge sein, sprach der Hochgesinnte.
5.192.51
इत्युक्त्वा भगवान्देवो यक्षराजः सुपूजितः ।
प्रययौ सहितः सर्वैर्निमेषान्तरचारिभिः ॥ ५.१९२.५१ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, brach der gesegnete Gott, der hochverehrte Herr der Yakṣas, auf, begleitet von allen, die sich im Augenblick eines Wimpernschlags bewegen.
5.192.52
स्थूणस्तु शापं संप्राप्य तत्रैव न्यवसत्तदा ।
समये चागमूत्तूर्णं शिखण्डी तं क्षपाचरम् ॥ ५.१९२.५२ ॥
Sthūṇa aber blieb, nachdem er den Fluch empfangen hatte, eben dort zu jener Zeit; und zur bestimmten Zeit kam Śikhaṇḍin rasch zu jenem Nachtwandler.
5.192.53
सोऽभिगम्याब्रवीद्वाक्यं प्राप्तोऽस्मि भगवन्निति ।
तमब्रवीत्ततः स्थूणः प्रीतोऽस्मीति पुनः पुनः ॥ ५.१९२.५३ ॥
Er trat heran und sprach diese Worte: »O Gesegneter, ich bin angekommen.« Da sagte Sthūṇa ihm immer wieder: »Ich bin zufrieden.«
5.192.54
आर्जवेनागतं दृष्ट्वा राजपुत्रं शिखण्डिनम् ।
सर्वमेव यथावृत्तमाचचक्षे शिखण्डिने ॥ ५.१९२.५४ ॥
Als er den Königssohn Śikhaṇḍin in Aufrichtigkeit kommen sah, erzählte er Śikhaṇḍin alles, was geschehen war, genau so, wie es sich zugetragen hatte.
5.192.55
शप्तो वैश्रवणेनाहं त्वत्कृते पार्थिवात्मज ।
गच्छेदानीं यथाकामं चर लोकान्यथासुखम् ॥ ५.१९२.५५ ॥
Von Vaiśravaṇa wegen dir verflucht, Königssohn. Geh nun, wie du willst, und durchwandere die Welten in Ruhe.
5.192.56
दिष्टमेतत्पुरा मन्ये न शक्यमतिवर्तितुम् ।
गमनं तव चेतो हि पौलस्त्यस्य च दर्शनम् ॥ ५.१९२.५६ ॥
Ich glaube, dies war schon lange bestimmt und kann nicht abgewendet werden. Dein Gehen und deine Begegnung mit dem Sohn des Pulastya (Kubera) ist in der Tat der Wille deines Geistes.
5.192.57
एवमुक्तः शिखण्डी तु स्थूणयक्षेण भारत ।
प्रत्याजगाम नगरं हर्वेण महतावृतः ॥ ५.१९२.५७ ॥
So angesprochen vom Yaksha Sthūṇa, kehrte Śikhaṇḍin, o Bhārata, voller großer Freude in die Stadt zurück.
5.192.58
पूजयामास विविधैर्गन्धमाल्यैर्महाधनैः ।
द्विजातीन्देवताश्चैव चैत्यानथ चतुष्पथान् ॥ ५.१९२.५८ ॥
Er ehrte mit verschiedenen duftenden Girlanden und kostbaren Gaben die Zweimalgeborenen, die Götter, die Schreine und die Kreuzungen.
5.192.59
द्रुपदः सह पुत्रेण सिद्धार्थेन शिखण्डिना ।
मुदं च परमां लेभे पाञ्चाल्यः सह बान्धवैः ॥ ५.१९२.५९ ॥
Drupada, der Pāñcāla, zusammen mit seinem Sohn Śikhaṇḍin, dessen Ziel erreicht war, empfand mit seinen Verwandten höchste Freude.
5.192.60
शिष्यार्थं प्रददौ चाथ द्रोणाय कुरुपुङ्गव ।
शिखण्डिनं महाराज पुत्रं स्त्रीपूर्विणं तथा ॥ ५.१९२.६० ॥
Dann gab er, o Stier der Kurus, Śikhaṇḍin als Schüler an Droṇa, o großer König, jenen Sohn, der zuvor eine Frau gewesen war.
5.192.61
प्रतिपेदे चतुष्पादं धनुर्वेदं नृपात्मजः ।
शिखण्डी सह युष्माभिर्धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ॥ ५.१९२.६१ ॥
Der Königssohn Śikhaṇḍin erlernte die vierteilige Wissenschaft des Bogens, zusammen mit euch und mit Dhṛṣṭadyumna, dem Sohn des Pṛṣata.
5.192.62
मम त्वेतच्चरास्तात यथावत्प्रत्यवेदयन् ।
जडान्धबधिराकारा ये मुक्ता द्रपदे मया ॥ ५.१९२.६२ ॥
Mein Lieber, meine Kundschafter, die ich als Dumme, Blinde und Taube verkleidet ins Reich des Drupada geschickt hatte, berichteten mir all dies genau so, wie es war.
5.192.63
एवमेष महाराज स्त्री पुमान्द्रुपदात्मजः ।
स संभूतः कुरुश्रेष्ठ शिखण्डी रथसत्तमः ॥ ५.१९२.६३ ॥
So, großer König, ist dieser Sohn des Drupada, Śikhaṇḍin, der zuerst eine Frau war und dann ein Mann wurde, geboren worden, o Bester der Kurus, als der beste Wagenkämpfer.
5.192.64
ज्येष्ठा काशिपतेः कन्या अम्बा नामेति विश्रुता ।
द्रुपदस्य कुले जाता शिखण्डी भरतर्षभ ॥ ५.१९२.६४ ॥
Die älteste Tochter des Königs von Kāśi, unter dem Namen Ambā berühmt, wurde in Drupadas Familie als Śikhaṇḍin geboren, o Stier der Bharatas.
5.192.65
नाहमेनं धनुष्पाणिं युयुत्सुं समुपस्थितम् ।
मुहूर्तमपि पश्येयं प्रहरेयं न चाप्युत ॥ ५.१९२.६५ ॥
Ich werde ihn nicht einmal einen Augenblick ansehen, wenn er mit dem Bogen in der Hand, kampflustig, vor mir steht, und ich werde ihn auch nicht schlagen.
5.192.66
व्रतमेतन्मम सदा पृथिव्यामपि विश्रुतम् ।
स्त्रियां स्त्रीपूर्वके चैव स्त्रीनाम्नि स्त्रीसरूपिणि ॥ ५.१९२.६६ ॥
Dies ist mein Gelübde, das auf der Erde stets berühmt ist: gegenüber einer Frau, gegenüber einem, der früher eine Frau war, gegenüber einem mit weiblichem Namen und weiblicher Gestalt, werde ich die Waffen nicht erheben.
5.192.67
न मुञ्चेयमहं बाणमिति कौरवनन्दन ।
न हन्यामहमेतेन कारणेन शिखण्डिनम् ॥ ५.१९२.६७ ॥
Freude der Kuru, ich werde keinen Pfeil abschießen, und aus diesem Grund werde ich Śikhaṇḍin nicht treffen.
5.192.68
एतत्तत्त्वमहं वेद जन्म तात शिखण्डिनः ।
ततो नैनं हनिष्यामि समरेष्वाततायिनम् ॥ ५.१९२.६८ ॥
Lieber, ich kenne diese Wahrheit über die Geburt Śikhaṇḍins; deshalb werde ich ihn auch dann nicht treffen, wenn er in den Schlachten angreift.
5.192.69
यदि भीष्मः स्त्रियं हन्यात्सन्तः कुर्युर्विगर्हणम् ।
नैनं तस्माद्धनिष्यामि दृष्ट्वापि समरे स्थितम् ॥ ५.१९२.६९ ॥
Würde Bhīṣma eine Frau schlagen, würden die Guten ihn tadeln; deshalb werde ich ihn nicht treffen, auch wenn ich ihn im Kampf stehen sehe.
5.192.70
एतच्छ्रुत्वा तु करव्यो राजा दुर्योधनस्तदा ।
मुहूर्तमिव स ध्यात्वा भीष्मे युक्तममन्यत ॥ ५.१९२.७० ॥
Als König Duryodhana dies gehört hatte, dachte er einen Augenblick nach und hielt Bhīṣmas Worte für angemessen.