ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.2.1
श्रुतं भवद्भिर्गदपूर्वजस्य ।
वाक्यं यथा धर्मवदर्थवच्च।
अजातशत्रोश्च हितं च युक्तं ।
दुर्योधनस्यापि तथैव राज्ञः ॥ ५.२.१ ॥
ಗದನ ಅಣ್ಣನ ಮಾತನ್ನು ನೀವು ಕೇಳಿದ್ದೀರಿ; ಅದು ಧರ್ಮಯುಕ್ತವೂ ಅರ್ಥಯುಕ್ತವೂ ಆಗಿದೆ. ಅಜಾತಶತ್ರು (ಯುಧಿಷ್ಠಿರ) ಮತ್ತು ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನ ಮಾತುಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ ಹಿತಕರ ಮತ್ತು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿವೆ.
5.2.2
अर्धं हि राज्यस्य विसृज्य वीराः ।
कुन्तीसुतास्तस्य कृते यतन्ते।
प्रदाय चार्धं धृतराष्ट्रपुत्रः ।
सुखी सहास्माभिरतीव मोदेत् ॥ ५.२.२ ॥
ವೀರರಾದ ಕುಂತೀಪುತ್ರರು ರಾಜ್ಯದ ಅರ್ಧಭಾಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟು ಅವನಿಗಾಗಿಯೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರನು ಅರ್ಧಭಾಗವನ್ನು ಪಡೆದು, ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸುಖವಾಗಿ ಆನಂದಿಸಲಿ.
5.2.3
लब्ध्वा हि राज्यं पूरुषप्रवीराः ।
सम्यक्प्रवृत्तेषु परेषु चैव ।
ध्रुवं प्रशान्ताः सुखमाविशेयु-
स्तेषां प्रशान्तिश्च हितं प्रजानाम् ॥ ५.२.३ ॥
ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠ ವೀರರು, ಇತರರೂ ಸರಿಯಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡರೆ, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಶಾಂತರಾಗಿ ಸುಖವನ್ನು ಸೇರುವರು; ಅವರ ಶಾಂತಿ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಹಿತಕರ.
5.2.4
दुर्योधनस्यापि मतं च वेत्तुं ।
वक्तुं च वाक्यानि युधिष्ठिरस्य।
प्रियं च मे स्याद्यदि तत्र कश्चि-
द्व्रजेच्छमार्थं कुरुपाण्डवानाम् ॥ ५.२.४ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಮತ್ತು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಲು, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕೌರವ-ಪಾಂಡವರ ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಯಾರಾದರೂ ಹೋದರೆ ಅದು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗುತ್ತದೆ.
5.2.5
स भीष्ममामन्त्र्य कुरुप्रवीरं ।
वैचित्रवीर्यं च महानुभावम् ।
द्रोणं सपुत्रं विदुरं कृपं च ।
गान्धारराजं च समूतपुत्रम् ॥ ५.२.५ ॥
ಅವನು ಭೀಷ್ಮನನ್ನು, ಕುರುವೀರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು, ವೈಚಿತ್ರವೀರ್ಯನನ್ನು, ಮಹಾಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸಿ, ಮಗನೊಂದಿಗಿದ್ದ ದ್ರೋಣನನ್ನು, ವಿದುರನನ್ನು, ಕೃಪನನ್ನು, ಗಾಂಧಾರರಾಜನನ್ನು ಮತ್ತು ಸೂತಪುತ್ರನನ್ನೂ (ಕರ್ಣನನ್ನೂ) ಸಂಬೋಧಿಸಿದನು.
5.2.6
सवे च येऽन्ये धृतराष्ट्रपुत्रा ।
बलप्रधाना निगमप्रधानाः ।
स्थिताश्च धर्मेषु यथा स्वकेषु ।
लोकप्रवीराः श्रुतशीलवृद्धाः ॥ ५.२.६ ॥
ಮತ್ತು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಇತರ ಪುತ್ರರು, ಬಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನರು, ಆಲೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನರು, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡವರು, ಲೋಕವೀರರು, ಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಶೀಲದಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯರಾದವರು - ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ (ಸಂಬೋಧಿಸಿ).
5.2.7
एतेषु सर्वेषु समागतेषु ।
पौरेषु वृद्धेषु च संगतेषु।
ब्रवीतु वाक्यं प्रणिपातयुक्तं ।
कुन्तीसुतस्यार्थकरं यथा स्यात् ॥ ५.२.७ ॥
ಇವರೆಲ್ಲರೂ, ಪೌರರು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರು ಸೇರಿದಾಗ, ಅವನು ವಿನಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಾತನ್ನು ಕುಂತೀಪುತ್ರನಿಗೆ ಹಿತವಾಗುವಂತೆ ಹೇಳಲಿ.
5.2.8
सर्वास्ववस्थासु च ते न कोप्या ।
ग्रस्तो हि सोऽर्थो बलमाश्रितैस्तैः।
प्रियाभ्युपेतस्य युधिष्ठिरस्य ।
द्यूते प्रसक्तस्य हृतं च राज्यम् ॥ ५.२.८ ॥
ಎಲ್ಲ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನೀನು ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬಾರದು; ಆ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಬಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವರು ಕಸಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾದ, ಪ್ರಿಯನಾದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಲಾಯಿತು.
5.2.9
निवार्यमाणश्च कुरुप्रवीरः ।
सर्वैः सुहृद्भिर्ह्यमप्यतञ्झः।
स दीव्यमानः प्रतिदीव्य चैनं ।
गान्धारराजस्य सुतं मताक्षम् ॥ ५.२.९ ॥
ಕುರುವೀರನು ಎಲ್ಲ ಹಿತೈಷಿಗಳಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಅದುಪಸ್ಥಿತನಾಗಿ, ಆಡುತ್ತ, ಪ್ರತಿಪಣವಿಟ್ಟು, ಗಾಂಧಾರರಾಜನ ಮಗ ಮತಾಕ್ಷನೊಡನೆ ಆಡಿದನು.
5.2.10
हित्वा हि कर्णं च सुयोधनं च ।
समाह्वयद्देवितुमाजमीढः।
दुरोदरास्तत्र सहस्रशोऽन्ये ।
युधिष्ठिरो यान्विषहेत जेतुम् ॥ ५.२.१० ॥
ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಸುಯೋಧನರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅಜಮೀಢನ ವಂಶಜನು ಜೂಜಾಡಲು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಇತರ ಜೂಜುಕೋರರಿದ್ದರು, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಅವರನ್ನು ಗೆಲ್ಲಬಲ್ಲವನಾಗಿದ್ದನು.
5.2.11
उत्सृज्य तान्सौबलमेव चायं ।
समाह्वयत्तेन जितोऽक्षवत्याम्।
स दीव्यमानः प्रतिदेवनेन ।
अक्षेषु नित्यं स्वपराङ्भुखेषु ॥ ५.२.११ ॥
ಅವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇವನು ಸೌಬಲನನ್ನೇ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದನು. ಅಕ್ಷವತಿಯಲ್ಲಿ ಅವನಿಂದ ಸೋತನು. ಪ್ರತಿ ಆಟದಲ್ಲಿ ದಾಳಗಳು ಸದಾ ಅವನ ವಿರುದ್ಧ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದವು…
5.2.12
संरम्भमाणो विजितः प्रसह्य ।
तत्रापराधः शकुनेर्न कश्चित्।
तस्मात्प्रणम्यैव वचो ब्रवीतु ।
वैचित्रवीर्यं बहुसामयुक्तम् ॥ ५.२.१२ ॥
ಆವೇಶದಿಂದ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಸೋತನು; ಅದರಲ್ಲಿ ಶಕುನಿಯ ತಪ್ಪೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಸೌಹಾರ್ದಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ವಿಚಿತ್ರವೀರ್ಯನ ಮಗನಿಗೆ ಹೇಳಲಿ.
5.2.13
तथा हि शक्यो धृतराष्ट्रपुत्रः ।
स्वार्थें नियोक्तुं पुरुषेण तेन।
अयुद्धमाकाङ्क्षत कौरवाणां ।
साम्नैव दुर्योधनमाश्वसध्वम् ॥ ५.२.१३ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನನ್ನು ತನ್ನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಆ ಪುರುಷನು ಒಪ್ಪಿಸಬಹುದು. ಕೌರವರಿಗೆ ಯುದ್ಧವಿಲ್ಲದ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಅವನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ. ಸಾಮದಿಂದಲೇ ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ ಭರವಸೆ ನೀಡಿರಿ.
5.2.14
साम्ना जितोऽर्थोऽर्थकरो भवेत ।
युद्धेऽनयो भविता नेह सोऽर्थः ॥ ५.२.१४ ॥
ಸಾಮದಿಂದ ಗಳಿಸಿದ ಲಾಭವೇ ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಿನಾಶವೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಆ ಹಿತವಿರುವುದಿಲ್ಲ.
5.2.15
एवं ध्रुवत्येव मधुप्रवीरे ।
शिनिप्रवीरः सहसोत्पपात
तच्चापि वाक्यं परिनिन्द्य तस्य ।
समाददे वाक्यमिदं समुन्युः ॥ ५.२.१५ ॥
ಮಧು ವೀರನು (ಕೃಷ್ಣ) ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಶಿನಿ ವೀರನು (ಸಾತ್ಯಕಿ) ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಎದ್ದನು. ಅವನ ಆ ಮಾತನ್ನು ನಿಂದಿಸಿ, ಕೋಪದಿಂದ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.