മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.2.1
श्रुतं भवद्भिर्गदपूर्वजस्य ।
वाक्यं यथा धर्मवदर्थवच्च।
अजातशत्रोश्च हितं च युक्तं ।
दुर्योधनस्यापि तथैव राज्ञः ॥ ५.२.१ ॥
ഗദന്റെ ജ്യേഷ്ഠന്റെ വാക്ക് നിങ്ങൾ കേട്ടിരിക്കുന്നു; അത് ധർമ്മവും അർത്ഥവുമുള്ളതാണ്. അജാതശത്രുവിന്റെയും രാജാവായ ദുര്യോധനന്റെയും വാക്കുകളും അതുപോലെ ഹിതകരവും യോഗ്യവുമാണ്.
5.2.2
अर्धं हि राज्यस्य विसृज्य वीराः ।
कुन्तीसुतास्तस्य कृते यतन्ते।
प्रदाय चार्धं धृतराष्ट्रपुत्रः ।
सुखी सहास्माभिरतीव मोदेत् ॥ ५.२.२ ॥
വീരന്മാരായ കുന്തീപുത്രന്മാർ രാജ്യത്തിന്റെ പകുതി ഉപേക്ഷിച്ച് അവനുവേണ്ടിയാണ് പരിശ്രമിക്കുന്നത്. ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രൻ പകുതി നേടി, ഞങ്ങളോടൊപ്പം അത്യധികം സന്തോഷിക്കട്ടെ.
5.2.3
लब्ध्वा हि राज्यं पूरुषप्रवीराः ।
सम्यक्प्रवृत्तेषु परेषु चैव ।
ध्रुवं प्रशान्ताः सुखमाविशेयु-
स्तेषां प्रशान्तिश्च हितं प्रजानाम् ॥ ५.२.३ ॥
രാജ്യം ലഭിച്ച പുരുഷശ്രേഷ്ഠരായ വീരന്മാർ, മറ്റുള്ളവരും ശരിയായി പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ, തീർച്ചയായും ശാന്തരായി സുഖത്തിൽ പ്രവേശിക്കും; അവരുടെ ശാന്തി പ്രജകൾക്ക് ഹിതകരമാണ്.
5.2.4
दुर्योधनस्यापि मतं च वेत्तुं ।
वक्तुं च वाक्यानि युधिष्ठिरस्य।
प्रियं च मे स्याद्यदि तत्र कश्चि-
द्व्रजेच्छमार्थं कुरुपाण्डवानाम् ॥ ५.२.४ ॥
ദുര്യോധനന്റെ അഭിപ്രായം അറിയാനും യുധിഷ്ഠിരന്റെ വാക്കുകൾ പറയാനും, അവിടേക്ക് കൗരവ-പാണ്ഡവരുടെ സമാധാനത്തിനായി ആരെങ്കിലും പോയാൽ അത് എനിക്ക് പ്രിയമാകും.
5.2.5
स भीष्ममामन्त्र्य कुरुप्रवीरं ।
वैचित्रवीर्यं च महानुभावम् ।
द्रोणं सपुत्रं विदुरं कृपं च ।
गान्धारराजं च समूतपुत्रम् ॥ ५.२.५ ॥
അവൻ ഭീഷ്മരെയും കുരുവീരശ്രേഷ്ഠനെയും വൈചിത്രവീര്യനെയും മഹാപ്രഭാവനെയും വിളിച്ചുചേർത്ത്, പുത്രനോടുകൂടിയ ദ്രോണരെയും വിദുരനെയും കൃപനെയും ഗാന്ധാരരാജാവിനെയും സൂതപുത്രനെയും (കർണ്ണനെയും) വിളിച്ചു.
5.2.6
सवे च येऽन्ये धृतराष्ट्रपुत्रा ।
बलप्रधाना निगमप्रधानाः ।
स्थिताश्च धर्मेषु यथा स्वकेषु ।
लोकप्रवीराः श्रुतशीलवृद्धाः ॥ ५.२.६ ॥
ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരായ മറ്റുള്ളവരും, ബലത്തിൽ പ്രധാനികളും ആലോചനയിൽ പ്രധാനികളും, സ്വന്തം ധർമ്മങ്ങളിൽ ഉറച്ചവരും, ലോകവീരന്മാരും, പഠനത്തിലും ശീലത്തിലും വൃദ്ധരുമായ എല്ലാവരെയും (വിളിച്ച്).
5.2.7
एतेषु सर्वेषु समागतेषु ।
पौरेषु वृद्धेषु च संगतेषु।
ब्रवीतु वाक्यं प्रणिपातयुक्तं ।
कुन्तीसुतस्यार्थकरं यथा स्यात् ॥ ५.२.७ ॥
ഇവരെല്ലാവരും, പൗരന്മാരും വൃദ്ധരും ഒന്നിച്ചുകൂടിയപ്പോൾ, കുന്തീപുത്രന് ഗുണകരമാകുംവിധം വിനയത്തോടെ അവൻ വാക്ക് പറയട്ടെ.
5.2.8
सर्वास्ववस्थासु च ते न कोप्या ।
ग्रस्तो हि सोऽर्थो बलमाश्रितैस्तैः।
प्रियाभ्युपेतस्य युधिष्ठिरस्य ।
द्यूते प्रसक्तस्य हृतं च राज्यम् ॥ ५.२.८ ॥
എല്ലാ അവസ്ഥകളിലും നീ കോപിക്കരുത്; ആ സമ്പത്ത് ബലത്തെ ആശ്രയിച്ചവർ പിടിച്ചെടുത്തു. ചൂതിൽ മുഴുകിയ പ്രിയനായ യുധിഷ്ഠിരന്റെ രാജ്യം അപഹരിക്കപ്പെട്ടു.
5.2.9
निवार्यमाणश्च कुरुप्रवीरः ।
सर्वैः सुहृद्भिर्ह्यमप्यतञ्झः।
स दीव्यमानः प्रतिदीव्य चैनं ।
गान्धारराजस्य सुतं मताक्षम् ॥ ५.२.९ ॥
കുരുവീരൻ എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കളാലും തടയപ്പെട്ടിട്ടും നിയന്ത്രണമില്ലാതെ നിന്നു. അവൻ കളിക്കുകയും എതിർപണയം വെക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് ഗാന്ധാരരാജപുത്രനായ മതാക്ഷനോടൊപ്പം കളിച്ചു.
5.2.10
हित्वा हि कर्णं च सुयोधनं च ।
समाह्वयद्देवितुमाजमीढः।
दुरोदरास्तत्र सहस्रशोऽन्ये ।
युधिष्ठिरो यान्विषहेत जेतुम् ॥ ५.२.१० ॥
കർണനെയും സുയോധനനെയും ഒഴിവാക്കി അജമീഢവംശജൻ ചൂതുകളിക്കാൻ വെല്ലുവിളിച്ചു. അവിടെ ആയിരക്കണക്കിന് മറ്റ് ചൂതാളികളുണ്ടായിരുന്നു; യുധിഷ്ഠിരന് അവരെ ജയിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നു.
5.2.11
उत्सृज्य तान्सौबलमेव चायं ।
समाह्वयत्तेन जितोऽक्षवत्याम्।
स दीव्यमानः प्रतिदेवनेन ।
अक्षेषु नित्यं स्वपराङ्भुखेषु ॥ ५.२.११ ॥
അവരെ ഒഴിവാക്കി ഇവൻ സൗബലനെത്തന്നെ വെല്ലുവിളിച്ചു. അക്ഷവതിയിൽ അവനാൽ പരാജയപ്പെട്ടു. തിരിച്ചുള്ള കളികളിൽ പകിടകൾ എപ്പോഴും അവന് എതിരായി വീണുകൊണ്ടിരുന്നു…
5.2.12
संरम्भमाणो विजितः प्रसह्य ।
तत्रापराधः शकुनेर्न कश्चित्।
तस्मात्प्रणम्यैव वचो ब्रवीतु ।
वैचित्रवीर्यं बहुसामयुक्तम् ॥ ५.२.१२ ॥
ക്ഷോഭത്തോടെ ബലമായി പരാജയപ്പെട്ടു; അതിൽ ശകുനിയുടെ തെറ്റൊന്നുമില്ല. അതിനാൽ വണങ്ങി, വിചിത്രവീര്യപുത്രനോട് സൗമ്യവാക്കുകൾ പറയട്ടെ.
5.2.13
तथा हि शक्यो धृतराष्ट्रपुत्रः ।
स्वार्थें नियोक्तुं पुरुषेण तेन।
अयुद्धमाकाङ्क्षत कौरवाणां ।
साम्नैव दुर्योधनमाश्वसध्वम् ॥ ५.२.१३ ॥
അതുപോലെ, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനെ തന്റെ നന്മയ്ക്കായി ആ മനുഷ്യന് പ്രേരിപ്പിക്കാൻ കഴിയും. കൗരവർക്ക് യുദ്ധമില്ലാത്ത സമാധാനമാണ് അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. സാമംകൊണ്ടുതന്നെ ദുര്യോധനന് ആശ്വാസം നൽകുക.
5.2.14
साम्ना जितोऽर्थोऽर्थकरो भवेत ।
युद्धेऽनयो भविता नेह सोऽर्थः ॥ ५.२.१४ ॥
സാമത്താൽ നേടുന്ന നേട്ടം മാത്രമേ പ്രയോജനകരമാകൂ. യുദ്ധത്തിൽ നാശമാണുണ്ടാകുക; അവിടെ ആ നന്മയുണ്ടാവില്ല.
5.2.15
एवं ध्रुवत्येव मधुप्रवीरे ।
शिनिप्रवीरः सहसोत्पपात
तच्चापि वाक्यं परिनिन्द्य तस्य ।
समाददे वाक्यमिदं समुन्युः ॥ ५.२.१५ ॥
മധുവീരൻ (കൃഷ്ണൻ) ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ശിനിവീരൻ (സാത്യകി) പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആ വാക്കിനെ നിന്ദിച്ചുകൊണ്ട്, കോപത്തോടെ ഈ വാക്യം പറഞ്ഞു.