Mahābhārata · Adhyāya 5.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.2.1
श्रुतं भवद्भिर्गदपूर्वजस्य ।
वाक्यं यथा धर्मवदर्थवच्च।
अजातशत्रोश्च हितं च युक्तं ।
दुर्योधनस्यापि तथैव राज्ञः ॥ ५.२.१ ॥
Ihr habt die Worte des älteren Bruders von Gada gehört, die gerecht und vernünftig sind; ebenso sind die Worte Ajātaśatrus (Yudhiṣṭhira) und des Königs Duryodhana heilsam und angemessen.
5.2.2
अर्धं हि राज्यस्य विसृज्य वीराः ।
कुन्तीसुतास्तस्य कृते यतन्ते।
प्रदाय चार्धं धृतराष्ट्रपुत्रः ।
सुखी सहास्माभिरतीव मोदेत् ॥ ५.२.२ ॥
Die Helden, die Söhne Kuntīs, haben die Hälfte des Reiches aufgegeben und bemühen sich um seinetwillen. Möge der Sohn Dhṛtarāṣṭras, der die andere Hälfte erhalten hat, zusammen mit uns sehr glücklich sein und sich freuen.
5.2.3
लब्ध्वा हि राज्यं पूरुषप्रवीराः ।
सम्यक्प्रवृत्तेषु परेषु चैव ।
ध्रुवं प्रशान्ताः सुखमाविशेयु-
स्तेषां प्रशान्तिश्च हितं प्रजानाम् ॥ ५.२.३ ॥
Nachdem die vorzüglichsten Helden unter den Menschen das Reich erlangt haben, werden sie, wenn auch die anderen sich richtig verhalten, gewiss in Frieden zum Glück eingehen; und ihr Friede ist heilsam für das Volk.
5.2.4
दुर्योधनस्यापि मतं च वेत्तुं ।
वक्तुं च वाक्यानि युधिष्ठिरस्य।
प्रियं च मे स्याद्यदि तत्र कश्चि-
द्व्रजेच्छमार्थं कुरुपाण्डवानाम् ॥ ५.२.४ ॥
Um auch Duryodhanas Meinung zu erfahren und Yudhiṣṭhiras Worte zu überbringen, wäre es mir lieb, wenn jemand zum Frieden zwischen den Kurus und den Pāṇḍavas dorthin ginge.
5.2.5
स भीष्ममामन्त्र्य कुरुप्रवीरं ।
वैचित्रवीर्यं च महानुभावम् ।
द्रोणं सपुत्रं विदुरं कृपं च ।
गान्धारराजं च समूतपुत्रम् ॥ ५.२.५ ॥
Nachdem er Bhīṣma, den vornehmsten Helden der Kurus, Vaicitravīrya, den Mächtigen, Droṇa mit seinem Sohn, Vidura, Kṛpa, den König von Gāndhāra und den Sohn des Wagenlenkers (Karṇa) angesprochen hatte.
5.2.6
सवे च येऽन्ये धृतराष्ट्रपुत्रा ।
बलप्रधाना निगमप्रधानाः ।
स्थिताश्च धर्मेषु यथा स्वकेषु ।
लोकप्रवीराः श्रुतशीलवृद्धाः ॥ ५.२.६ ॥
Und die anderen Söhne Dhṛtarāṣṭras, die an Kraft und Rat hervorragen, in ihren eigenen Pflichten gefestigt, Helden der Welt, an Wissen und Wandel gereift – sie alle.
5.2.7
एतेषु सर्वेषु समागतेषु ।
पौरेषु वृद्धेषु च संगतेषु।
ब्रवीतु वाक्यं प्रणिपातयुक्तं ।
कुन्तीसुतस्यार्थकरं यथा स्यात् ॥ ५.२.७ ॥
Wenn all diese versammelt sind, zusammen mit den Bürgern und den versammelten Alten, möge er Worte voll Demut sprechen, die dem Sohn der Kuntī zum Nutzen gereichen.
5.2.8
सर्वास्ववस्थासु च ते न कोप्या ।
ग्रस्तो हि सोऽर्थो बलमाश्रितैस्तैः।
प्रियाभ्युपेतस्य युधिष्ठिरस्य ।
द्यूते प्रसक्तस्य हृतं च राज्यम् ॥ ५.२.८ ॥
In allen Lagen sollst du nicht zürnen, denn jener Reichtum wurde von denen ergriffen, die sich auf Gewalt stützten. Das Reich des geliebten Yudhiṣṭhira, der dem Würfelspiel verfallen war, wurde geraubt.
5.2.9
निवार्यमाणश्च कुरुप्रवीरः ।
सर्वैः सुहृद्भिर्ह्यमप्यतञ्झः।
स दीव्यमानः प्रतिदीव्य चैनं ।
गान्धारराजस्य सुतं मताक्षम् ॥ ५.२.९ ॥
Obwohl von allen seinen Wohlmeinenden zurückgehalten, blieb der vornehmste Kuru-Held ungezügelt; spielend und gegen ihn setzend, spielte er mit dem Sohn des Königs von Gāndhāra, Matākṣa, dem Würfelkundigen.
5.2.10
हित्वा हि कर्णं च सुयोधनं च ।
समाह्वयद्देवितुमाजमीढः।
दुरोदरास्तत्र सहस्रशोऽन्ये ।
युधिष्ठिरो यान्विषहेत जेतुम् ॥ ५.२.१० ॥
Karṇa und Suyodhana beiseitelassend, forderte der Nachkomme Ajamīḍhas sie zum Würfelspiel heraus. Dort gab es Tausende andere Würfelspieler, die Yudhiṣṭhira hätte besiegen können.
5.2.11
उत्सृज्य तान्सौबलमेव चायं ।
समाह्वयत्तेन जितोऽक्षवत्याम्।
स दीव्यमानः प्रतिदेवनेन ।
अक्षेषु नित्यं स्वपराङ्भुखेषु ॥ ५.२.११ ॥
Jene beiseitelassend, forderte er den Sohn Subalas selbst heraus und wurde von ihm in Akṣavatī besiegt. Im Rückspiel fielen die Würfel ständig gegen ihn…
5.2.12
संरम्भमाणो विजितः प्रसह्य ।
तत्रापराधः शकुनेर्न कश्चित्।
तस्मात्प्रणम्यैव वचो ब्रवीतु ।
वैचित्रवीर्यं बहुसामयुक्तम् ॥ ५.२.१२ ॥
Im Ungestüm wurde er mit Gewalt besiegt; daran trug Śakuni keine Schuld. Darum möge er sich verneigen und dem Sohn Vicitravīryas versöhnende Worte sagen.
5.2.13
तथा हि शक्यो धृतराष्ट्रपुत्रः ।
स्वार्थें नियोक्तुं पुरुषेण तेन।
अयुद्धमाकाङ्क्षत कौरवाणां ।
साम्नैव दुर्योधनमाश्वसध्वम् ॥ ५.२.१३ ॥
So kann der Sohn Dhṛtarāṣṭras durch jenen Mann zu seinem eigenen Besten überzeugt werden. Für die Kauravas wünscht er Frieden ohne Kampf. Beruhigt Duryodhana allein durch Versöhnung.
5.2.14
साम्ना जितोऽर्थोऽर्थकरो भवेत ।
युद्धेऽनयो भविता नेह सोऽर्थः ॥ ५.२.१४ ॥
Der durch Versöhnung allein erlangte Gewinn wird nützlich sein. Im Kampf wird es Verderben geben; jenes Gut wird dort nicht bestehen.
5.2.15
एवं ध्रुवत्येव मधुप्रवीरे ।
शिनिप्रवीरः सहसोत्पपात
तच्चापि वाक्यं परिनिन्द्य तस्य ।
समाददे वाक्यमिदं समुन्युः ॥ ५.२.१५ ॥
Während der Held der Madhus so sprach, sprang der Held der Śinis plötzlich auf. Seine Worte verurteilend, ergriff er im Zorn das Wort und sagte dies.